Image

Αγγειόσπερμο, δικότυλο, αειθαλές φυτο η
πορτοκαλιά, ανήκει στην τάξη ταβερινθώδη,και στην οικογένεια
ρουτίδες. Από τα σημαντικότερα εσπεριδοειδή, έχει καταγωγή από την
Ινδία και την Κίνα. Γνωστή από τα αρχαία χρόνια όμως η εντατική της
καλλιέργεια άρχισε από το 10 μ.Χ. αιώνα στη Βόρεια Αφρική.
Γύρω στο 1490 έφτασε στις μεσογειακές χώρες από
Πορτογάλους θαλασσοπόρους και πιθανολογείται ότι σε αυτούς οφείλει
το όνομα της
. Στη συνέχεια από την Ελλάδα διαδόθηκε
σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και Ισπανοί ιεραπόστολοι την μετέφεραν
στη Βόρεια Αμερική.

Η
πορτοκαλιά δεν αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, το πολύ μέχρι
και 4 βαθμούς υπό του μηδενός, για το λόγο αυτό καλλιεργείται σε
τροπικές, υποτροπικές και εύκρατες περιοχές με ήπιο χειμώνα.
Είναι μικρό δέντρο που φτάνει σε ύψος τα 8 μέτρα και σπάνια τα
ξεπερνά. Ο κορμός της είναι λείος και ίσιος, οι ρίζες της πλούσιες,
θυσανωτές που δεν φτάνουν όμως σε μεγάλο
βάθος.

Τα κλαδιά της πορτοκαλιάς
σχηματίζουν γωνίες και απλώνουν, είναι κυλινδρικά και έχουν
ελαστικότητα έτσι μπορούν να αντέχουν αρκετά μεγάλο βάρος καρπού αν
και λυγίζουν. Τα φύλλα της είναι μετρίου μεγέθους , πλατιά, λεία,
στιλπνά και φέρουν μίσχους με πτερύγια. Κατά το μήνα Απρίλιο κάποια
από τα παλιά φύλλα πέφτουν και αντικαθίστανται από καινούρια. Τα
άνθη της είναι λευκά, αρκετά μεγάλα και εύοσμα, βγαίνουν δε την
άνοιξη μεμονωμένα από τους βλαστούς. Λίγο αργότερα από τους
οφθαλμούς των φύλλων, βγαίνουν νέοι βλαστοί που ανθοφορύν κατά
ομάδες. Όταν από τα 10 άνθη δέσει ένας καρπός τότε η ανθοφορία του
δέντρου κρίνεται πολύ ικανοποιητική.

Η πορτοκαλιά ανθίζει μια
φορά το χρόνο και η ανθοφορία της κρατάει 5 – 7 εβδομάδες. Ο καρπός
της πορτοκαλιάς είναι το πορτοκάλι
(εσπερίδιο). Το
δέντρο ευδοκιμεί σε μια μεγάλη εδαφική ποικιλία, όμως προτιμά τα
αμμοπηλώδη εδάφη. Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με εμβολιασμό
συνήθως δέντρων που αναπτύσσονται από σπορά καλής ποιότητας
πορτοκαλιών. Χρησιμοποιούνται ακόμα δέντρα μανταρινιάς ή
νεραντζιάς. Οι πορτοκαλιές δίνουν καλή καρποφορία για
80 περίπου χρόνια, ενώ υπάρχουν και δέντρα που καρποφορούν και μετά
από 100 ή και περισσότερα χρόνια. Οι πρώιμες ποικιλίες ωριμάζουν
τους καρπούς τους από το μήνα Οκτώβριο ενώ οι όψιμες τους
καλοκαιρινούς μήνες.

Υπάρχουν 160 περίπου ποικιλίες
πορτοκαλιάς, οι πιο σημαντικές όμως που καλλιεργούνται στην Ελλάδα
είναι:

  • Βαλέντσια:
    ξενική ποικιλία που ωριμάζει από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο και
    έτσι επιτρέπει στους παραγωγούς να εφοδιάζουν την αγορά με
    πορτοκάλια και τους καλοκαιρινούς μήνες. Η ποικιλία αυτή είναι
    ιδιαίτερα ανθεκτική και προσαρμόζεται εύκολα σε πολλούς τύπους
    εδαφών, δίνει δε εύγευστα πορτοκάλια πολύ καλής
    ποιότητας.
  • Χίου: δίνει
    μικρούς καρπούς και ωριμάζει από τα μέσα Νοεμβρίου. Ο καρπός της
    έχει πολλά σπόρια, δίνει λίγο χυμό και είναι εξαιρετικά ανθεκτικός
    στη μεταφορά.
  • Άρτας: οι καρποί της ποικιλίας αυτής
    είναι σφαιρικοί, έχουν λεπτό περικάρπιο, υπόξινη γεύση και είναι
    εξαιρετικά αρωματικοί. Η ωρίμανση τους γίνεται κατά τον
    Ιανουάριο.
  • Σουλτανί του
    Φόδελε
    : δίνει μεγάλους ωοειδείς καρπούς με φλούδα
    που αφαιρείται εύκολα, πολύ νόστιμη σάρκα με πλούσιο
    χυμό.
  • Μέρλιν:
    γνωστή ποικιλία με πολύ εύγευστους καρπούς και χυμώδεις,
    καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του
    κόσμου.
  • Σαγκουίνι:
    λέγεται και αιματόσαρκος ποικιλία εξαιτίας της κόκκινης σάρκας των
    καρπών της. Είναι ξενικής προέλευσης. Πολύ εύγευστοι και χυμώδεις
    καρποί δίνουν χυμούς πλούσιους σε
    βιταμίνες.

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου