Στην ζωή μας συμβαίνουν πολλά περιστατικά. Κάποιες φορές ανεξήγητα θα έλεγε κανείς. Πόσες φορές έχετε βρεθεί συνήθως βραδινές ώρες σε παρέες μικρές ή μεγάλες και ακούτε διάφορες ιστορίες όπως τρόμου , φαντασμάτων , ανεξήγητων φαινομένων και δυνάμεων και έχετε νιώσει μια ελαφριά ανατριχίλα μέσα σας. Ο καθένας από μας σίγουρα έχει ζήσει έχει νιώσει έχει ονειρευτεί κάτι το ανεξήγητο.

Ο  ΕΟΕ λοιπόν στην πολύχρονη λειτουργία του και με την βοήθεια του εκδοτικού οίκου βγάζει από το ντουλάπι του χρόνου όλες εκείνες τις περίεργες  ιστορίες προς ανάγνωση .Οι παρακάτω ιστορίες είναι από ανθρώπους που είτε έχουν ακούσει είτε έχουν δει παράξενα και ανεξήγητα φαινόμενα. Όσο για το αν είναι αληθινές ή ψεύτικες αυτό το αφήνουμε στην κρίση του κάθε αναγνώστη.

Ακόμα ο ΕΟΕ παροτρύνει όλους τους φίλους της σελίδας να πουν την δική τους ιστορία η οποία θα αναρτηθεί με σειρά προτεραιότητας. Ο ΕΟΕ ευχαριστεί όλους τους φίλους και τα μέλη για την στήριξή τους και περιμένει τις δικές σας ιστορίες.

Μπορείς να μας στείλεις από τώρα και τις υπόλοιπες μέρες την ιστορία σου στο mail του ΕΟΕ eoellas@yahoo.gr ή στο mail του υπευθύνου vougasxaral@hotmail.com

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ PROJECT ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΕ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΒΟΥΓΑΣ vougasxaral@hotmail.com

 

ΑΓΓΕΛΙΚΟ ΛΑΘΟΣ

 Ιστορία που μου είπε η προγιαγιά μου και μου επιβεβαίωσε η γιαγιά μου.

Στις αρχές του 20 αιώνα, πεθαίνει μια νέα κοπέλα που την έλεγαν Μαρία στο χωριό από το οποίο κατάγεται η προγιαγιά μου.

Την άλλη ημέρα εκεί που την «έκλαιγαν» και ετοιμάζονταν για την κηδεία, αυτή σηκώθηκε ξαφνικά σαν να μην είχε συμβεί τίποτε. Κι ενώ οι υπόλοιποι είχαν τρελαθεί από την χαρά τους για αυτό το «θαύμα», αυτή τους σταμάτησε και τους είπε να μην χαίρονται.

Τους είπε ότι είχε «πάει» σε ένα μέρος πολύ όμορφο όπου έμεινε για κάποιο χρονικό διάστημα με κάποιον άγγελο. Ώσπου ξαφνικά άκουσε μια φωνή που απευθυνόταν στον άγγελο που την συνόδευε και που έλεγε: «Έκανες λάθος, την Μαρία …..(Τάδε) σου είπαμε όχι αυτήν την Μαρία.»

Αυτήν η άλλη Μαρία ήταν μια κοπέλα από το γειτονικό χωριό.

Σε λίγες ώρες έμαθαν ότι η Μαρία του διπλανού χωριού, πέθανε ξαφνικά.

Το θυμάμαι πολύ συχνά και… μουδιάζω. Ακόμη και οι άγγελοι κάνουν λάθη.

Η ΧΤΕΝΑ

 Είναι αλήθεια ότι στα χωριά γινόντουσαν διάφορα παράξενα πράγματα, τότε που ο άνθρωπος ήταν πιό κοντά στη φύση.

Ακούστε μία ιστορία που συνέβη στο χωριό Χούνι Αιτωλοακαρνανίας από όπου κατάγεται η μητέρα μου.
Η μητέρα μου έχει 6 αδερφές και 2 αδέρφια.
Όταν μία από αυτές ήταν περίπου 16 χρονών, πήγε ως συνήθως για κάποια δουλειά που την έστελνε καθημερινώς ο πατέρας της στο χωράφι.
Στο γυρισμό σταμάτησε στο ποτάμι για να πιει νερό και βρήκε μία πολύ όμορφη χτένα. Την πήρε στο σπίτι και το μεσημέρι εκεί που καθόντουσαν στο καθιστικό άνοιξε η πόρτα και είδαν την θεία μου σαν να την τραβάει κάποιος από τα μαλλιά (αυτός ο κάποιος ήταν αόρατος) και άκουσαν μιά γυναικεία φωνή να της λέει σέρνοντάς την έξω από το σπίτι (η θεία μου ήταν στην κυριολεξία στον αέρα) «να αφήσεις την χτένα εκεί που την βρήκες αλλιώς θα πάθεις μεγάλο κακό».
Έτρεξαν τότε όλοι και άφησαν την χτένα στο ποτάμι και δεν ξανάγινε τίποτα. Ο παππούς είπε ότι ήταν νεράιδα και της είχε πάρει τη χτένα η θεία μου χωρίς να το ξέρει.

 ΤΑ ΚΕΡΙΑ

ΠΡΙΝ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΘΕΙΟΣ ΜΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΗ ΗΠΕΙΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΑΣ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΟΥ «ΣΚΟΤΩΜΕΝΟΥ». ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΘΩΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ ΕΙΔΕ ΚΑΠΟΙΑ ΦΩΤΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΑΝΕ ,ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΟΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΕΡΙ. ΟΤΑΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕ ΟΤΙ ΤΑ ΦΩΤΑ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΗΤΑΝΕ ΚΕΡΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΑΝΕ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΝΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΑΝ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΗΔΕΙΑ. ΕΠΑΘΕ ΣΟΚ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ.

ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ ΕΧΟΥΝΕ ΣΚΟΤΩΘΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΣΚΟΤΩΘΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΠΑΠΑΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ.
ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΘΕΙΟΣ ΜΟΥ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΖΕΙ ΟΠΟΤΕ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΕΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ.

 

ΣΤΑΥΡΩΜΑ 

Ότι είχα γεννήσει το παιδάκι μου και (3 ημέρες) με καισαρική. Ήμουν στην κλινική. Εκείνο το βράδυ ακούω το όνομα μου και πετάγομαι. Βλέπω μια κόκκινη σκιά να βγαίνει από την κούνια του παιδιού. Λέω όνειρο θα ήταν. Εν τω μεταξύ εγώ σταύρωνα κάθε βράδυ το παιδί μου. Περνάνε 3 μήνες στο σπίτι πλέον κάποιο βράδυ ξανάκουω το όνομα μου και ξανά πετάγομαι. Ξανά βλέπω την κόκκινη σκιά να βγαίνει από την κούνια του παιδιού μου. Εκείνη την ώρα ακούω μια φωνή «μη σταυρώνεις μωρή το παιδί» 3 φορές μου το είπε. Εγώ φυσικά ταράχτηκα. Το επόμενο πρωί πήγα σε κάποιον παπά και του είπα τι έγινε. Το διάβασε το παιδί και έφυγα. Το ίδιο βράδυ ενώ κοιμόμουν με θάμπωσε ένα έντονο άσπρο φως. Κοιτάζω στο παράθυρο και είδα έναν άνθρωπο ντυμένο στα άσπρα (στεκόταν πισώπλατα και δεν είδα πρόσωπο) πάντως τα μαλλιά του φτάνανε μέχρι τον ώμο και γύρω του είχε μια λάμψη που με έκανε να νιώσω γαλήνη και ηρεμία.

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.