Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937.  Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές Φιλοσοφίας του Δικαίου και Κοινωνιολογίας στα Πανεπιστήμια Heidelberg, Μονάχου, Παρισιού και Yale. To 1974ανακηρύσσεται Διδάκτορας Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Παρισίων. Από το 1961 έως το 1968 εργάζεται ως δικηγόρος στην Αθήνα. Από το 1963 έως το 1967 υπήρξε ερευνητής του Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών Αθηνών  και στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (1968). Το διάστημα  1968-1985 ήταν καθηγητής κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Παρισίων του οποίου ήταν και απόφοιτος και από το 1985 και μετά καθηγητής κοινωνιολογίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών απ’ όπου όπως είπαμε είχε πάρει το πτυχίο της Νομικής. Παράλληλα από το 1981 έως το 1989 ήταν ο επιστημονικός Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών. Το 1993 ορίζεται Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΕΚΚΕ έως το 1995. Έχει επίσης διατελέσει Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Κοινωνιολόγων, μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας, επισκέπτης Καθηγητής στα Πανεπιστήμια Παρισίων, Princeton, Nέας Υόρκης, της Πόλεως του Μεξικού, καθώς και στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, αρχηγός της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη Κορυφής του Ο.Η.Ε. για την Κοινωνική Ανάπτυξη (1994-1996) και μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού. Είναι σήμερα Πρόεδρος του Δ.Σ. του εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, μέλος του Δ.Σ. της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, μέλος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και μέλος του ερευνητικού συμβουλίου του Ολυμπιακού Μουσείου της Λωζάννης. Από το 2000 είναι τακτικό μέλος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής.

Η όλη επαγγελματική πορεία του δείχνει έναν βαθιά σκεπτόμενο και ευαίσθητο άνθρωπο. Δεν θα μπορούσε λοιπόν, αυτές τις σκέψεις του και τις απόψεις του γύρω από την κοινωνία και τους ανθρώπους να μην την εκφράσει μέσα από ένα πλούσιο συγγραφικό έργο είτε πρόκειται για ολοκληρωμένα βιβλία είτε για άρθρα όπως αυτά που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Το Βήμα.

Προσωπικά του έργα είναι τα εξής:

  • The Greek Tragedy 1968 (ελλ. μτφρ. εκδ. Α.Λιβάνης)
  • Εξάρτηση και αναπαραγωγή Ο κοινωνικός ρόλος των εκπαιδευτικών μηχανισμών στην Ελλάδα, εκδ. Θεμέλιο, 1976
  • Κράτος και κοινωνική ανάπτυξη, εκδ. Θεμέλιο, 1980
  • Κράτος, εργασία, κοινωνία στη μεταπολεμική Ελλάδα, εκδ. Θεμέλιο, 1985
  • Είδωλα Πολιτισμού. Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα στη σύγχρονη Πολιτεία, εκδ. Θεμέλιο, 1991
  • Περιπέτειες Σημασιών. Η εξουσία ως «λαός» και ως «έθνος», εκδ.Θεμέλιο, 1999
  • Ταξίδι στο λόγο και στην ιστορία, τομ. Α. Β., εκδ. Πλέθρον, 1996
  • Πόλεμος, μνήμη και τέχνη 2000
  • Η πολιτική σήμερα. Ο Νίκος Πουλαντζάς και η επικαιρότητα του έργου του, 2001
  • Η επινόηση της ετερότητας. Ταυτότητες και διαφορές στην εποχής της παγκοσμιοποίησης, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2010
  • Ελλάδα λήθης και αλήθειας, Θεμέλιο 2012

Επίσης, είχε και κάποιες συμμετοχές σε συλλογικά έργα:

(2012) Δημοκρατία, Σύνταγμα, Ευρώπη στην εποχή της κρίσης, Σαββάλας [επιμέλεια, κείμενα]

(2010) Όψεις της νέας παρακολούθησης, Βιβλιόραμα

(2008) Η «σύντομη» δεκαετία του ’60, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2008) Κρίση του ελληνικού πολιτικού συστήματος;, Εκδόσεις Παπαζήση

(2008) Μάης ’68: στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στον κόσμο, Modern Times

(2007) Η μεταρρύθμιση του ελληνικού πανεπιστημίου, Εκδόσεις Παπαζήση

(2006) Σύγχρονοι μηχανισμοί βίας και καταπίεσης, Σχολή Μωραΐτη. Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας [εισήγηση]

(2003) Κοινωνικές επιστήμες και πρωτοπορία στην Ελλάδα 1950-1967, Gutenberg – Γιώργος & Κώστας Δαρδανός

(1998) Έξι κείμενα για το ρατσισμό, Παρασκήνιο

(1998) Η αριστερά στην Ευρώπη του εικοστού πρώτου αιώνα, ΙΣΤΑΜΕ [εισήγηση]

(1996) Μοντερνισμός: Η ώρα της αποτίμησης;, Σχολή Μωραΐτη. Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας [εισήγηση]

(1995) Έθνος, κράτος, εθνικισμός, Σχολή Μωραΐτη. Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας [εισήγηση]

(1986) «Les Temps Modernes»: Η Ελλάδα σε εξέλιξη, Εξάντας

(1984) Η Ελλάδα στη δεκαετία 1940-1950, Θεμέλιο

Τα κείμενα του έχουν ως θέματα τους της ιδέα της δημοκρατίας, τον άνθρωπο ως σκεπτόμενο ον, την αγωνία για το μέλλον των σύγχρονων κοινωνιών, τη μεταπολίτευση και τις κοινωνικές τάξεις της, τις συνθήκες ζωής των ανθρώπων, την εκπαίδευση, τις συναλλαγές, την διαπλοκή, τη διαφθορά, το νεοποτισμό, την θέσπιση διάφανων διαδικασιών λήψης αποφάσεων, την τιμιότητα, την αξιοκρατία και την αποτελεσματικότητα κόντρα στην κομπίνα, την ανεντιμότητα και την  αλυσιτέλεια. Έχει αρθρογραφίσει για την περίφημη υπόθεση Στρος Καν της επικοινωνιακής προβολής και του ηθικολογικού παραληρήματος, των δημοκρατικών αξιών, της ελευθερίας της πληροφόρησης, της αδέκαστης δικαιοσύνης και των «πολιτικά ορθών αξιών». Διατύπωσε τους σοβαρούς προβληματισμούς του πάνω στο θεσμό της πολιτικής, για το επάγγελμα του «πολιτευτή» και τους λόγους που οι Έλληνες απομακρύνονται  από την πολιτική, την αυταρέσκεια των αρχόντων. Έχει κάνει περίφημες δηλώσεις όπως αυτή στην οποία λέει ότι οι οικονομικές κρίσεις δεν είναι «θεοδικίες», δεν είναι παίγνια μιας ανεξέλεγκτης μοίρας, είναι «κοινωνιοδικίες», παρενέργειες δηλαδή ιστορικών δράσεων και επιλογών. Συνεχίζοντας επισημαίνει ότι έτσι, κάθε κοινωνία εκτρέφει τις μορφές κρίσης που αντιστοιχούν στην δομή της, επινοεί τους συγκεκριμένους και «αρμόζοντες» ιστορικούς τρόπους για να τις αντιμετωπίσει και αποκρυσταλλώνει τον δικό της ειδοποιό περί κρίσεως πολιτικό λόγο. Οι κρίσεις, προσθέτει, εμφανίζονται πάντοτε απρόσκλητες και σε «ακατάλληλες στιγμές» και γι’ αυτό κανείς δεν φαίνεται να τις φοβάται προτού ενσκήψουν. Είναι πάντα εναρμονισμένος με την εποχή του και αφουγκράζεται τους προβληματισμούς του σύγχρονου ανθρώπου τους οποίους προσπαθεί να εξηγήσει εκλογικεύοντας τους. Τα σχόλια του στα θέματα της επικαιρότητας πηγάζουν από την οπτική των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών με μια κάποια χροιά απαισιοδοξίας καθ’ όλα όμως, σύμφωνη με το γενικό αίσθημα που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία σήμερα. Αγγίζοντας όλα τα θέματα ή τα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας δεν δημιουργεί στεγανά, αντιθέτως, αφήνει πάντα ανοιχτό ένα κανάλι επικοινωνίας και συνδιαλλαγής μαζί της, κάτι που τον καθιστά έναν από τους πιο σημαντικούς ακαδημαϊκούς ανθρώπους της σύγχρονης Ελλάδας.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΕ ΣΟΦΙΑ ΜΑΓΟΥΛΙΩΤΗ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΩΝ ΕΟΕ

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων.