Γεννήθηκε στην Κάρυστο της Εύβοιας το 1942. Σπούδασε Μαθηματικά και Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Φιλοσοφία στο Καθολικό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας. Ως ποιητής και δοκιμιογράφος ανήκει στην εκδοτική ομάδα του περιοδικού «Σημειώσεις». Υπήρξε συνεργάτης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και δίδαξε στη New Philosophy Society του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Επίσης, επί 10 χρόνια συνεργάστηκε με το Τμήμα Μέσων Επικοινωνίας και Πολιτισμού του Πάντειου Πανεπιστημίου. Σήμερα διδάσκει φιλοσοφία  στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Έχει γράψει πάνω από 40 βιβλία τα οποία έχουν μεταφραστεί σε 5 γλώσσες. Είναι συγγραφέας δοκιμιακών έργων, φιλοσοφικών μονογραφιών και ποιητικών συλλογών κ.α.. Ανάμεσα στα πιο πρόσφατα δοκιμιακά του έργα περιλαμβάνονται «Ο Μεσσιανισμός και η ηθική φιλοσοφία του Εμμανουέλ Λεβινάς», «Η ερμηνευτική ως πράξη και θεώρηση», «Ερμηνευτικές αναγνώσεις», «Θείος έρως», «Σολωμικά»(σημειολογική ανάλυση των ποιημάτων του Δ. Σολωμού) .

Βιβλιογραφία:

(2013) «Εκδοχές της πόλης» εκδ. Εξάρχεια

(2013) «Μύθος και αφήγηση στον σύγχρονο κόσμο» εκδ. Σύγχρονη Έκφραση

(2012) Λόγος αποσπασματικός περί  του θείου έρωτος, εκδ. Ψυχογιός
(2010) Προβλήματα ερμηνευτικής, Σάκκουλας Αντ. Ν.
(2008) Villa Santos Dumont: Κείμενα για τον Κώστα Παπαϊωάννου, εκδ. Κάκτος
(2008) Ένας λανθάνων ρομαντισμός, εκδ. Μεταίχμιο
(2008) Οι αλληλουχίες των θραυσμάτων, εκδ. Ύψιλον
(2007) Για μια φιλοσοφία της αποκάλυψης, εκδ. Ψυχογιός
(2007) Σωτήρης Σόρογκας, εκδ. Καστανιώτη
(2006) Walter Benjamin, εκδ. Μεταίχμιο
(2006) Κρύπτη, εκδ. Έρασμος

(2005) Ήταν ώρα, εκδ. Έρασμος
(2005) Λόγος αποσπασματικός περί του θείου έρωτος, εκδ. Ψυχογιός
(2005) Λόγος περί των αγγέλων, εκδ. Futura
(2004) Για το πνεύμα της ουτοπίας, εκδ. Μεταίχμιο
(2003) Αποσπάσματα ενός μύθου, εκδ. Μεταίχμιο
(2003) Το κείμενο και ο σωσίας του, εκδ. Ψυχογιός
(2002) Ezra Pound ένας νεωτερικός Οδυσσέας, εκδ. Ροές
(2002) Ο αδιανόητος θάνατος, εκδ. Ερατώ
(2002) Παραλλάξ, εκδ. Ψυχογιός,
(2001) Αντιμαχία, εκδ. Ερατώ
(2001) Μελέτες για τον ρομαντισμό, εκδ. Πλέθρον
(2000) Σολωμικά, εκδ. Ίνδικτος
(1999) Θείος έρως, εκδ. Ελληνικά Γράμματα
(1999) Τιμή στον Τ. Κ. Παπατσώνη, Ευθύνη
(1998) Έξι κείμενα για το ρατσισμό, Παρασκήνιο
(1997) Ερμηνευτικές αναγνώσεις, εκδ. Ελληνικά Γράμματα
(1997) Η αισθητική του αποσπάσματος, Ίδρυμα Γουλανδρή – Χορν
(1997) Ο μεσσιανισμός και η ηθική φιλοσοφία του Emmanuel Levinas, εκδ. Πόλις
(1996) Η ερμηνευτική ως πράξη και θεώρηση, εκδ. Ελληνικά Γράμματα
(1995) Ο σύγχρονος ιουδαϊσμός, εκδ. Ελληνικά Γράμματα
(1994) Η λύτρωση μέσω της απουσίας, εκδ. Παρουσία
(1993) Το εξόριστο όνειρο, εκδ. Ύψιλον
(1991) Περιφραστική σπουδή, εκδ. Άγρα
(1991) Τέλλος Άγρας, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1990) Προσωπικοί λογαριασμοί, εκδ. Ύψιλον
(1989) Κτερίσματα, εκδ. Έρασμος
(1988) Διονύσιος Σολωμός, εκδ. Ύψιλον
(1987) Η ρομαντική εξέγερση, εκδ. Ύψιλον
(1986) Η κλασική αρχαιότητα στη σκέψη του Καρλ Μαρξ, εκδ. Ύψιλον
(1986) Η ταφή, εκδ. Έρασμος
(1984) Αποσπάσματα από ένα τοπίο, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1983) Ο καθρέφτης και το είδωλο, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1982) Σπουδές στον Διονύσιο Σολωμό, Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.)
(1976) Δοκίμια κριτικής, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1976) Το δαιμονιακό ύψιστο, Εκδόσεις των Φίλων

Ο Στέφανος Ροζάνης έχει πραγματοποιήσει μια μεγάλη σειρά από διαλέξεις, πραγματοποίησε την επιμέλεια πολλών βιβλίων καθώς και σημαντικές μεταφράσεις μυθιστορημάτων, διηγημάτων, φιλοσοφικών δοκιμίων, κοινωνιολογικών αναλύσεων, ανθρωπολογικών μελετών, φιλολογικών και φιλοσοφικών μελετών (Χένγκελ, Σουσανί, Αντόρνο, Μπλοχ, Ντίκενς, Όργουελ, κ.α. βιβλία για τον Κάφκα, για τον Καντ, για τον Χίτλερ, για τον Νίτσε κ.α.) Επίσης, ο Σ. Ροζάνης έχει συμμετάσχει σε μια σειρά από συλλογικά έργα από το 1998 έως το 2012. Μέσα στην ίδια χρονική περίοδο έχει επιμεληθεί περίπου τριάντα βιβλία. Έχει αρθρογραφήσει στην εφημερίδα «Η Αυγή» από το 2008 μέχρι και σήμερα.

Μερικές σύγχρονες απόψεις του Σ. Ροζάνη:

-Σχετικά με την παθητική στάση των νέων: « Έχω την εντύπωση ότι εκείνο το εργαλείο που προκαλεί την απάθεια είναι η διασπορά του φόβου. Πάντα οι κυβερνήσεις στον κόσμο μεταχειρίζονταν τον φόβο προκειμένου να έχουν τα οφέλη της δύναμης και της ισχύος του. Ο φόβος ο οποίος διασπείρεται δεν είναι ένας κλασικός φόβος, είναι ένας φόβος που στηρίζεται στην ανυπαρξία  ελπίδας. Είναι η μοντέρνα εκδοχή του φόβου. Οι άνεργοι, οι φτωχοί, οι εξαθλιωμένοι υπήρχαν πάντα μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, αυτό όμως που δεν υπήρχε ποτέ ήταν να αποκοπεί ο άνθρωπος από την ελπίδα του, κάτι που έγινε με την σύσταση της παγκοσμιοποιημένη τάξης πραγμάτων. Ο νέος άνθρωπος σήμερα δεν έχει ελπίδα να βρει εργασία, να ερωτευτεί, να βιώσει την ζωή του… Αυτή λοιπόν, η απάθεια στην οποία πέφτει έχει πολλά επίσης, ψυχικά παρεπόμενα, τα οποία δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα.»

-Σχολιάζει την δήλωση του ότι οικονομική κρίση δεν υπάρχει: «Εκείνο το οποίο προσπαθώ να στηρίξω χρόνια είναι ότι η κρίση την οποία βιώνουμε είναι κρίση πολιτιστικών και πολιτισμικών αξιών. Οι παραδοσιακές αξίες, αυτές που είχαμε μάθει να θεωρούμε παραδοσιακές και κυρίως η αξιοπρέπεια του ανθρώπου, ο βαθμός της ελευθερίας που το ανθρώπινο αντικείμενο διεκδικεί έναντι του κόσμου, η προσπάθεια του όχι απλά να επιβιώσει, όπως το ζώο, αλλά να προσπαθεί να απολαύσει, να εκπληρώσει τις επιθυμίες του απέναντι στον κόσμο. Κατά συνέπεια όλες αυτές οι αξίες έχουν καταρρακωθεί από μία και μοναδική αξία, την αξία της υλικότητας. Όλη η ζωή μας έχει γίνει μια χρηματιστηριακή μεταφορά, η τράπεζα πια είναι η δική μας ζωή. Ποτέ η εξουσία δεν είχε αντικείμενο της την ανθρώπινη ζωή, τώρα την έχει. Ο κόσμος μας πια λειτουργεί μέσα από μια τραπεζική λογική, αυτό σημαίνει ότι το ανθρώπινο υποκείμενο ή θα καταστεί εργαλείο υποκείμενο που θα κοιτάξει με κάθε τρόπο να κερδίσει υλικές αξίες ή θα εξαφανιστεί κάτω από την πίεση αυτής της τραπεζικής λογικής.»

-Έχοντας υπόψη του όλα όσα διδάχθηκε από τον Γκάλμπρειντ σχετικά με το κραχ του ’29 στην Αμερική δηλώνει: «…Κατάλαβα ότι αν υποθέσουμε ότι όλοι οι Έλληνες συνεννοηθούμε και την ίδια ώρα  επί πέντε λεπτά κατεβάσουμε τους γενικούς διακόπτες του ηλεκτρικού ρεύματος, η ΔΕΗ καταρρέει. Χωρίς να χρειάζεται να διαμαρτυρόμαστε για χαράτσια ούτε τίποτα άλλο, απλώς αν μπορούσαμε σε μια φανταστική υποθετική κατάσταση όλοι οι Έλληνες να συνεννοηθούμε…Η οικονομική επιστήμη δεν είναι τίποτα άλλο από ένα εξάρτημα ψυχολογικής κατάστασης, μια συλλογική ψυχολογική κατάσταση…Χωρίς αυτούς οι οποίοι δημιουργούν το πλαίσιο αυτό που θα λέγαμε λαό, δεν είναι δυνατόν ούτε να προβλέψει τίποτα η οικονομική επιστήμη, ούτε να σχεδιάσει κάτι.»

-Ο Σ. Ροζάνης μιλάει και για τον έρωτα: «Ο Έρωτας βρίσκεται στην ομιλία, στις λέξεις, στο ομιλείν του ανθρώπου. Όταν οι λέξεις έχουν νόημα, τότε αυτό είναι επικοινωνία. Στον Έρωτα οι λέξεις δεν είναι φορτισμένες με νόημα, αλλά με πλήρη σημασία. Έρωτας σημαίνει: η ενσωμάτωση του ανθρώπινου υποκειμένου στη μήτρα του. Δηλαδή, στον κόσμο του. Κόσμος σημαίνει κόσμημα, ομορφιά.»

-Για τις έννοιες: « Άλλο η ηθική και άλλο η ηθικότητα. Άλλο το δίκαιο και άλλο η αξίωση για δικαιοσύνη.»

«Αυτό που λέμε “κοινωνία” δεν είναι τίποτα άλλο από ένας μηχανισμός καταπίεσης, εξαναγκασμού και προσομοίωσης. Για να δημιουργηθεί η συλλογικότητα δεν είναι δυνατό να δημιουργηθεί κάτω από το καθεστώς “κοινωνίας”, αλλά κάτω από καθεστώς “κοινότητας”. Η κοινότητα εδράζεται πάνω στην κοινή κουλτούρα. Η “κοινωνία” δεν εδράζεται πάνω στην πολιτιστική πρόοδο, που σημαίνει συνεχή και αέναη βελτίωση των υλικών όρων και συνθηκών του ανθρώπινου υποκειμένου.»

« Η φύση του ανθρώπινου υποκειμένου είναι ουτοπική. Ουτοπία είναι το ανέφικτο το οποίο, όμως, οδηγεί ιστορικά στο εφικτό. Ουτοπία είναι εκείνο το οποίο δεν δύναται να πραγματοποιηθεί, δύναται, όμως, να οδηγήσει την ανθρωπότητα στον δρόμο της πραγμάτωσης της.»

-Αξίες που θα μας βοηθήσουν : «Η αγάπη για την ζωή  και η απόδοση της δικαιοσύνης. Πρέπει να διεκδικήσουμε τον έρωτα μας για την ζωή και για τον κόσμο.»

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΕ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΩΝ ΣΟΦΙΑ ΜΑΓΟΥΛΙΩΤΗ

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.