΄Οπως σας είχαμε υποσχεθεί, μετά το πρώτο κείμενο-αρχείο μέσα από μασονική στοά που δεν μπορούμε να κατανομάσουμε (ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ), σήμερα έχει σειρά ένα δεύτερο κείμενο στο οποίο πρέπει να δωθεί μεγάλη προσχή για πολλούς λόγους… Τίτλος του κειμένου Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ… Πάντως οι αποκαλύψεις δεν σταματούν εδώ θα υπάρξει και συνέχεια…

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ

Φιλ: . Αδ: . Σεβ: .

(μουσική)

Σήμερα , διάλεξα ένα θέμα που όσο και αρχαία να είναι η ιστορία του , τη βρίσκω αρκετά σύγχρονη . Είναι ο μύθος της Περσεφόνης . Για να τον θυμηθούμε λίγο , ρίχνοντας ένα μικρό ξεσκόνισμα στη λήθη , επιτρέψτε μου να σας πω με δύο λόγια για αυτόν .

Ο Πλούτων , ο θεός του κάτω κόσμου , ερωτεύτηκε την κόρη της θεού Δήμητρας , Περσεφόνη . Μια ημέρα την απήγαγε και την πήρε μαζί του στα έγκατα της γης. Η Δήμητρα διαμαρτύρεται στον πατέρα των θεών Δία και αυτός αποφασίζει , για να μην χαλάσει καμία επιθυμία , να βρίσκεται η Περσεφόνη , 6 μήνες στον κάτω κόσμο και 6 μήνες επάνω στη γη .

Όταν βρισκόταν στον κάτω κόσμο , η Δήμητρα έδινε εντολή , να μην φυτρώσει τίποτα . Αντίθετα , όταν ανέβαινε στον επάνω κόσμο , η φύση έβαζε τα γιορτινά της και η βλάστηση θέριευε .

Πολλά τα νοήματα , αυτού του μύθου .

Έτσι λοιπόν , κάνοντας τους δικούς μου παραλληλισμούς , στους στίχους του αδ :.  Ν. Γκάτσου και με μουσική του Μ. Χατζιδάκι , το   αποψινό  μου  πόνημα  έχει τίτλο , το ομώνυμο τραγούδι :

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα 

Κι έβγαζ’ η γη το πρώτο της κυκλάμινο

Τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα

Και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο .

 

Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της Γης

Στου κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγείς .     

(μουσική)

 

Φιλ: . Αδ: . Σεβ: .

   Σε μία εποχή όπου ο Τεκτονισμός στη χώρα μας διέρχεται εμφανώς κρίση , έχοντας αναχθεί είτε σε αρένα συγκρούσεως ποικίλων συμφερόντων , είτε σε σωματείο απονομής τίτλων που καλύπτουν την κενότητα διαφόρων , σε μια εποχή όπου η ανάρρηση στον θώκο των αξιωμάτων , στηρίζεται στην εκλογική δύναμη  ή  την  οικονομική δυνατότητα , αλλά  πάντως  όχι  στη γνώση , σε μία εποχή τέλος , που ελάχιστοι μπορούν να βιώσουν το πραγματικό πνεύμα του Τεκτονισμού.  Μια κραυγή βγαίνει από τα βάθη του χάους και προσπαθεί να αφυπνίσει τους ελάχιστους , εκείνους « ρομαντικούς » τέκτονες που εξακολουθούν να ενδιαφέρονται για  την  άσκηση της βασιλικής τέχνης .

   Είναι η κραυγή του προς μύησιν ατόμου που ζητά να γίνει τέκτων και να γίνει δεκτός παρ’ ημών και ετόλμησε τούτο ως ελεύθερος και χρηστοήθης . Μάλιστα αδ: .  αδ: . μου μέσα από το χάος , που συμβολίζεται από τον σκοτεινό θάλαμο . Το χάος που ήταν ανέκαθεν η υπάρχουσα ύλη , η προαιώνια , η περιέχουσα όλα τα στοιχεία της ζωής εν δυνάμει και τα πρόωρα στοιχεία του παντός — Μετά το σκοτεινό θάλαμο , βαδίζουμε στο σκότος μέχρι το τέλος του , δηλαδή τις δύο Στήλες B και J και ετοιμαζόμαστε μετά από επίπονες δοκιμασίες να βγούμε στο Φως . Εδώ είναι και ο συμβολικός μύθος της Περσεφόνης ,  πριν βγει στου κόσμου το μπαλκόνι .

(μουσική)

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι Μύστες

Ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο

Τώρα πετάνε τα’ αποτσίγαρα οι τουρίστες

Και το καινούριο παν να δουν διυλιστήριο .

 

Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της Γης

Στού κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγείς .     

Και να , ερχόμαστε στο Φως ! Τι κάνουμε πλέον ; Είμαστε τέκτονες ; « Οι  αδ: .  αδ: .  με  αναγνωρίζουν  ως  τέκτονα » .

   Αλήθεια . . με αναγνωρίζουν ; Κι αν όχι ; Τι κάνω ;

   Μα δε με βλέπουν που ξέρω τα σημεία , την τάξη , το εξαμηνιαίο σύνθημα ; Τότε γιατί δίνουν όρκο να μου συντρέχουν  ;  Και  γιατί  αυτός ο όρκος συνεχίζεται και δίδεται  σε κάθε βαθμό; Μήπως και τον  ξεχάσουμε ; Ή πραγματικά τον ξεχνάμε ;

   Ο Β΄ Επόπτ:. , απαντώντας στην ερώτηση του αδ:. Σεβ:. εκτός των άλλων λέγει:

« Παρατηρούντες τα φαινόμενα , κατερχόμενοι στο βάθος της συνειδήσεως και ιδίως εναρμονίζοντες τον εαυτό μας προς τον παγκόσμιον ρυθμόν » .

   Ποια φαινόμενα ; Ποια συνείδηση ; Ποιον παγκόσμιο ρυθμό;  Την τρύπα του όζοντος , τη μόλυνση του περιβάλλοντος , τα μέταλλα , το γκρέμισμα των πύργων , την πάταξη της τρομοκρατίας , τους οικονομικούς μετανάστες ; Την κατάργηση των παραδόσεων που σχεδόν όλες έχουν χαθεί ;

   Εδώ βλέπουμε αδ: . αδ: . , ότι οι τέκτονες , οι πραγματικοί τέκτονες , έχουν να επιτελέσουν μεγάλο έργο για την αναμόρφωση της κοινωνίας μας . Για να το πετύχουν όμως αυτό , απαιτείται να αναπλάσουν κατ’ αρχήν τον εαυτό τους . Πως όμως θα μπορέσουν να κηρύξουν την αγάπη , αν εξακολουθούν να μάχονται λυσσωδώς μεταξύ τους χάριν των τίτλων και των αξιωμάτων , χάριν της εξουσίας ; Μήπως πρέπει να ενωθούμε στον κοινό αγώνα όλοι κάτω από το λάβαρό της τεκτονικής ιδέας , παραμερίζοντας τα προσωπικά μας συμφέροντα για να δώσουμε τη μεγάλη μάχη εναντίον του κοινού μας εχθρού , που απειλεί ολόκληρη την ανθρωπότητα εναντίον του άθεου υλισμού ;

(μουσική)

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία

Και ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα

Τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία

Άδεια κορμιά , σιδερικά , παιδιά κι ελάσματα .   

 

Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της Γης

Στού κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγείς .     

   Ποιοι  είναι σήμερα ; Που υπάρχουν αυτοί  οι Ελευθεροτέκτονες , που να επιθυμούν να μελετήσουν την τεκτονική επιστήμη; Που είναι τα μέλη των Συμβολικών Στοών; Δίχως  τη  γνώση  αυτής  της  τεκτονικής  επιστήμης , είναι αδύνατον να συλλάβουμε τις θαυμαστές κοινωνικές προσαρμογές που τέθηκαν στη διάθεση των τέκνων της χήρας  και στα μέσα προσαρμογής του Τεκτονικού Συμβολισμού στην εποχή μας και στα νέα μέσα διδασκαλίας που διαθέτουμε .

   Εάν είναι εύκολο μετά από μερικούς μήνες  προεξασκήσεως μέσα  σε  μία  Στοά , να λάβει κάποιος μίαν αύξηση μισθοδοσίας και να αλλάξει το χρώμα των διασήμων του , είναι  πολύ  δυσκολότερο  να  συνειδητοποιήσει  σαφώς , τις  ρίζες των συμβολικών συνεδριάσεων ,  των οποίων έχει καταστεί ηθοποιός ή μερικές φορές ένα απλό βουβό πρόσωπο .

Και να δύο  στίχοι  που ταιριάζουν :

Κάποτε πρέπει να τελειώνει 

αυτό το θέατρο . 

Από κάπου πρέπει να διαφεύγουν 

αυτοί οι ηθοποιοί . 

Υπάρχει άραγε ελπίδα ,  

στην πίσω πόρτα 

να ξαναγίνονται άνθρωποι ; 

Αν ο Τεκτονισμός δεν εφαρμόζεται στη ζωή ,  δεν έχει νόημα υπάρξεως . Δεν είναι φιλοσοφική επιστήμη  είναι βιωματική . Εάν ο Ελευθεροτεκτονισμός είναι μία απλή εταιρία κοινωνικής δράσεως , γιατί τότε υπάρχουν αυτά τα Μυστήρια , αυτή η ειδική γλώσσα και αυτοί οι διάκοσμοι ; Αν όλα αυτά δε χρησιμεύουν σε τίποτα , τότε καταργείστε τα με κάθε ειλικρίνεια . Αλλά εάν κάτω από αυτά τα Σύμβολα κρύβεται μία υψηλή Αλήθεια , που εάν τη γνωρίσουμε μπορούμε να οδηγηθούμε σε απελευθερωτικές , κοινωνικές προσαρμογές της Ανθρωπότητας , τότε ας μελετήσουμε αυτή την Τεκτονική Επιστήμη με όλο το σεβασμό που της οφείλεται . Ο Τεκτονισμός θεμελιώνεται και αναπτύσσεται μονάχα πάνω στο ΄΄σεβασμό για τον άλλο΄΄ .

   Ο Ελευθεροτεκτονισμός , υπήρξε πάντοτε ο μεγάλος επινοητής των πολιτικών και κοινωνικών μεταρρυθμίσεων . Γκρέμισε για τα μέλη του τα σύνορα και τις προκαταλήψεις των φυλών και των χρωμάτων , προήδρευσε στην καταστροφή των ατομικών περγαμηνών και των συντεχνιακών κανονισμών   που  συνέθλιβαν  τη  νοημοσύνη  του  φτωχού  . Υποστήριξε μια αιώνια πάλη ενάντια στο σκοταδισμό κάτω από όλες του τις μορφές .

   Θέλω να πιστεύω , ότι έφτασε η ώρα να εξέλθει ο Τεκτονισμός από την περίοδο των ευτελών διαμαχών και των ατομικών ανταγωνισμών . Ο Τεκτονισμός των τύπων θα προηγηθεί του Τεκτονισμού των δυνάμεων και εμείς θα σεβαστούμε όλους τους  τύπους , είτε είναι μαζί μας , είτε είναι εναντίον μας . Το έργο στο οποίο καλούμε σήμερα τους αδ: . αδ: . μας , απαιτεί πάρα πολύ χρόνο και συλλογικές προσπάθειες , έτσι ώστε τα άτομα δε μετρούν για το έργο μας .

   Θα έχουμε όλοι μας εξαφανιστεί από το φυσικό πεδίο , αναμφίβολα , πολύ καιρό πριν οι αδ: . αδ: . που θα έλθουν μετά από εμάς , θα δρέψουν πάνω από τους τάφους μας έναν κλάδο ακακίας και θα τον παρουσιάσουν στην πρώτη Σύνοδο των Τεκτονικών δυνάμεων , λέγοντας :

Όρθιοι και εν τάξει Αδελφοί μας .

Οι εργάτες είναι ευχαριστημένοι .

Οι εργάτες έχουν ταξινομηθεί ,  

σύμφωνα με το είδος της εργασίας τους 

και πρόκειται να πραγματοποιήσουν ένα μέρος

του μεγάλου έργου της Γήινης Ανθρωπότητας . 

Ή μήπως θα τους αναγκάσουμε να τραγουδούν το ρεφρέν :

(μουσική)

Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της Γης

Στου κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγείς .     

 είπον

ΕΟΕ

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.