Στο 2ο βιβλίο της Πολιτείας του Πλάτωνα αναφέρεται η ιστορία του »αόρατου ανθρώπου» του Γύγη.

Ο βασιλειάς της Λυδίας ο Κάνδαυλος, είχε έναν τσοπάνη τον Γύγη, ο οποίος κάποτε μέσα σε μια σπηλιά βρήκε στο δάκτυλο ενός ανθρώπινου σκελετού ένα χρυσό δαχτυλίδι και το πήρε. Όταν έγινε η συγκέντρωση των ποιμένων του βασιλιά για να λογοδοτήσουν για τα κοπάδια, έφθασε ο Γύγης φορώντας το δαχτυλίδι. Έτυχε να περιστρέψει την πέτρα του δαχτυλιδιού προς τα μέσα του χεριού. Αμέσως έγινε αόρατος απο τους παρακαθημένους που απορούσαν για το γεγονός αυτό. Ο Γύγης έκπληκτος και αυτός, προσπάθησε να δώσει εξήγηση στο παράδοξο φαινόμενο, και αφού έστρεψε προς τα έξω τον πολύτιμο λίθο, έγινε και πάλιν αόρατος. Διαπίστωσε οτι το δαχτυλίδι είχε μόνιμη την έκπληκτη αυτην ιδιότητα, δηλαδή κάθε φορά, που έστρεφε προς τα μέσα τον πολύτιμο λίθο, γινόταν αόρατος, ενώ όταν τον έστρεφε πτος τα έξω, γινόταν ορατός…

Τί μας θυμίζει άραγε;;;;

Λίγο Τόλκιν μήπως; Τα συμπεράσματα δικάς σας…

Εμείς πάντως σας το είχαμε μεταφέρει από τους πρώτους όχι πριν λίγες ημέρες… αλλά στις 25 Ιανουαρίου του 2011 !! Ένα μεγάλο μπράβο στο defence net που το ανακάλυψε 2 χρόνια μετά… μιλάμε για μεγάλο τμήμα ειδήσεων…

Διαβάστε το μόνο από τον ΕΟΕ:

Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΩΝ ΚΑΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ by ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ

 

 

ΕΟΕ

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.