«Υπάρχουν εκείνοι που λένε ότι η προσέγγιση της Ρωσσίας με την Γερμανία εσύγχισε την κοινή γνώμη της Αμερικής, γιατι πρίν εκεί εκυριάρχη το ιδανικόν της δημοκρατίας και με την προσέγγιση αυτή, το ιδανικόν το δημοκρατικό δεν ημπορούσε να σταθή. Δεν μου φαίνονται αυτά σωστά…. Αν εξετάσουμε καλά-καλά τί θα πη δημοκρατία στην Αμερική και εις τας Δυτικάς Δυνάμεις, βρίσκουμε ότι πρόκειται περι του Φιλελευθερισμού, δηλαδή του κοινοβουλευτικού Λιμπεραλισμού. Γιατί αλλοιώς τί εννοούμε με δημοκρατία; Αλλίως δημοκρατία είναι και η της Γερμανίας και της Ρωσσίας, όπου δεν την απέκλεισαν πρίν συνεννοηθεί με την Γερμανία. Αυτή λοιπόν η δημοκρατία είναι το παιδί του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. Είναι το όργανο με το οποίο κατορθώνει ο καπιταλισμός να ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ στην ΛΑΙΚΗ ΜΑΖΑ. Είναι το όργανο με το οποίο ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ κατορθώνει να ΠΑΡΙΣΤΑΝΗ την ΘΕΛΗΣΗ του ως τη ΛΑΙΚΗ ΘΕΛΗΣΗ. Αυτό το είδος της δημοκρατίας χρειάζεται εκλογές καθολικής μυστικής ψηφοφορίας, άρα ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΑ και συνεπώς μεγάλα ΚΕΦΑΛΑΙΑ. Για τον ίδιο λόγο χρειάζεται εφημερίδες, άρα μεγάλα κέφαλαια, εκλογική οργάνωση, εκλογικούς αγώνες, άρα πολλά χρήματα. Επομένως μόνον οι κάτοχοι του μεγάλου ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ή τα ΟΡΓΑΝΑ τους μπορούν να κάμουν τέτοιους αγώνες. Ανθρωποι ή και ομάδες ανθρώπων χωρίς τα κεφάλαια, όσο και μεγάλα ιδανικά και αν έχουν, είναι προωρισμένοι να χάσουν.Όταν δεν εχείς ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, τότε αυτοί που τις κατέχουν μορφώνουν την ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ όπως θέλουν. Ακομα και αν οι εφημερίδες υπερασπίζονται πράγματα ΓΥΜΝΑ που θα τα αποστρέφετο ο λαός, τα ΣΚΕΠΑΖΕΙ με τέτοια δημοσιογραφικά ΡΟΥΧΑ ώστε να τα ΚΑΤΑΠΙΝΗ ο ΛΑΟΣ ή αν δεν τα καταπίνη, ΒΑΖΕΙ τις ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ να ΓΡΑΦΟΥΝ πώς τα ΚΑΤΑΠΙΕ. Τότε ο καθένας πίστευει πως το κατάπιαν ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ και ΥΠΟΤΑΣΣΕΤΑΙ και αυτός».

Αυτά είχε πεί ο μπαρμπαγιάννης ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ, εν έτει 1940. Είναι επίκαιρος ή όχι; Αραγε οι σημερινές εφημερίδες και τα κανάλια δεν διοχετεύουν εις την κοινή γνώμη τις δικές τους αλήθειες που «περιέργως» είναι προς το δικό τους συμφέρον; Βέβαια στις μέρες μας έχουμε παρατηρήσει πως αυτοί που κατέχουν τα μέσα παράλληλα  έχουν και το προνόμιο να είναι και κρατικοί επιχειρηματίες, δηλαδή να πλουτίζουν παίρνοντας εργολαβίες από το κράτος, που οι ίδιοι θεωρητικά από τα κανάλια τους και τις εφημερίδες τους θα έπρεπε, για το καλό του λαού και του ΕΘΝΟΥΣ, να ελέγχουν τον κυβερνώντα και να καυτηριάζουν τα κακώς κείμενά του. Δυστυχώς, όμως, αυτό συμβαίνει μονάχα όταν η εκάστοτε κυβέρνηση δίνει εις αλλον τας εργολαβίας. Αρα στην καπιταλιστική τους δημοκρατία μια κυβέρνηση πράττει καλώς ή κακώς ανάλογα με το σε ποιον και πώς μοιράζει την κρατική περιουσία, δηλαδή το κεφάλαιο επιβίωσης του ΕΘΝΟΥΣ-ΛΑΟΥ. Γι’ αυτό πολλές φορές παρατηρούμε τις εναλλαγές στρατοπέδων αυτών που κατέχουν τα μεσα κατεύθυνσης της κοινής ανυποψίαστης γνώμης. Η δημοκρατία τους στηρίζεται εις τον πυλώνα του προσωπικού τους συμφέροντος και όχι στο σύνολο, το ΚΟΙΝΟΝ ΚΑΛΟΝ όπως έλεγαν και  οι πρόγονοί μας που μεγαλούργησαν.

Έχουμε διαπιστώσει πως όλα τα δήθεν δημοκρατικά κράτη της δύσεως προσπαθούν με λύσσα να μειώσουν και να περιορίσουν στο ελάχιστον το ίδιο το κράτος. Αυτό συμβαίνει γιατι η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ χρειάζεται να συσσωρεύσει κεφάλαια στα χέρια ολίγων οικογενειών που τον εκπροσωπούν, δια να κάνει όλον τον κόσμο σκλάβο τους. Σε αυτό το σημείο μπαίνει το περίβλημα της δημοκρατίας, γιατί ουδείς λογικός άνθρωπος θέλει να είναι σκλάβος κάποιου αλλου και έτσι η ελίτ αυτή προσπαθεί να σκλαβώσει τα ΕΘΝΗ-ΛΑΟΥΣ με τέτοιον τρόπο, ώστε να νομίζουν πως είναι ελεύθεροι. Το κατορθώνει αυτό με βάσει της «ελευθέρας» οικονομίας, του περιορισμού του κράτους σε κάθε επέμβαση εις την οικονομία της κοινωνίας. Έχουν προβλέψει δε πως αν χρειαστεί κάποια παρέμβαση του κράτους να είναι παντα προς όφελός τους. Τρανό παράδειγμα σήμερον είναι οι συνεχιζόμενες ενισχύσεις των τραπεζικων ιδρυμάτων. Επομένως πού καταλήγουν πάλι τα χρήματα της κοινωνίας; 

Στην δημοκρατία τους που ζούμε, με μια προσεχτική ματιά, διαπιστώνουμε πως ακόμα και αυτοί που παρουσιάζονται ως πλουτοκράτες, οι έχοντες και οι κατέχοντες των κατά τόπους χωρών είναι συνήθως μιαν φούσκα, διότι οι περισσότεροι εξ αυτών είχαν ως «εργοδότη» τους το ίδιο το κράτος. Αρα όταν ο επιχειρηματίας έπαιρνε κάποιο έργο από το κράτος με τις γνωστές σε όλους μας πλέον μεθόδους συναλλαγής, πήγαινε εις την τράπεζα και έπαιρνε δάνειο με εγγύηση του δημοσίου, αυτομάτως δηλαδή δημιουργούνταν χρήμα που δεν υπήρχε από πλευράς επιχειρηματία και χρέος σε ένα κράτος, σε περίπτωση μη εφαρμογής των συναλλαγών. Έτσι ο επιχειρηματίας δυνάμωνε γιατί είχε πλεον εις την δούλεψη του πόσο κόσμο, αρα μπορούσε άνετα να απειλεί το κράτος προς όφελός του, ενώ την ίδια στιγμή οι τράπεζες ανήκουν σε άλλους και δεν ελέγχονται από την χώρα που δρούν. Με τον τρόπο αυτόν μπορούμε να φανταστούμε πώς κάποιοι δύνανται να δημιουργούν επιχειρηματίες (δηλαδή αυτούς που φαίνονται προς τα έξω) και πώς μπορουν να ελέγχουν τα ΕΘΝΗ.

Όταν σε ένα κράτος επικρατεί η διευθυνομένη οικονομία, είτε είναι δημοκρατικά είτε όχι, δηλαδή ,ε τρόπο που να αποσκοπεί εις το συμφέρον του συνόλου και το οποιο πλεονάζον έργον επιστρέφει εις τον ΛΑΟ του ΕΘΝΟΥΣ, αυτό αυτόματα είναι ενάντια εις τους ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΤΕΣ. Αν τώρα φανταστούμε μίαν κυβέρνηση όπου οι παγκοσμιοποιητές δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση εις τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, άρα να μην δύνανται να μοιράζουν ψευδείς πληροφορίες, δηλαδή να μην επηρεάζουν την κοινή γνώμη – προς την αναστάτωση των προσωπικών τους συμφερόντων – ούτε να χρησιμοποιούν τα κόμματα για να κάνουν μανούβρες προς ολοκλήρωση του σκοπού τους, τότε και μόνο τότε μπορεί ο κάθε άνθρωπος να πει πως επιτέλους ειμαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ! ΑΛΛΙΩΣ θα εξακολουθεί εις την νέα τάξη πραγμάτων, τα ΠΡΑΓΜΑΤΑ να είναι αυτός ο ΙΔΙΟΣ . Δηλαδή ένα αναλώσιμο προϊόν, όπου θα είναι τα χέρια και τα πόδια αυτών που ποιούν την ζωή του. Όποτε αποφασίσει ο «μέγας εγκέφαλος» πως δεν θα είναι πλέον χρήσιμος τότε αρχίζει η εξόντωση, είτε μέσω του πολέμου είτε μέσω της οικονομικής υγειονομικής εξαθλίωσης. Όπως και να έχει, ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις πάλι κερδίζει ο «μέγας εγκέφαλος», ενώ πολλές φορές αυτοί οι θάνατοι επιφέρουν πολλά περισσότερα κέρδη! Γιατι στις σημερινές δημοκρατίες μας που τα πάντα ελέγχονται, εσύ πρέπει να νομίζεις πως είσαι ελευθερος για να λειτουργεί ο μηχανισμός τους ρολόι. Σε αυτές τις κοινωνίες σε μαθαίνουν να ζείς για τον ευατό σου, γιαυτό πρέπει να κλειστείς στο καβούκι σου να δέχεσαι τα πάντα και να κάνεις τα πάντα για να διαφυλάξεις τον ατομικισμό σου.

Αυτό ως ΕΛΛΗΝΕΣ οφείλουμε και πρέπει να το πολεμήσουμε, γιατί οι παππούδες μας μεγαλούργησαν για την προσφορά τους εις το σύνολο. Ακουμπήστε την κεφαλί σας πάνω τους άφοβα και τότε θα δείτε με τις δικές σας δυνάμεις πώς αλλάζει ο κόσμος γύρω σας! Τότε και μόνο τοτε θα είμαστε ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!

 

Φαέθων Μυτιληνιός

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων.