ΝΙΚΟΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ συγγραφέας-σεναριογράφος-σκηνοθέτης (1927-2013)

 

Ο Νίκος Φώσκολος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Νοεμβρίου του 1927, γιος του Ροβέρτου και της Εριφύλης. Υπήρξε συγγραφέας, μυθιστοριογράφος,   σεναριογράφος και κριτικός του ραδιοφώνου και του θεάτρου καθώς και σκηνοθέτης του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου όμως δεν αποφοίτησε ποτέ. Αρχικά δούλεψε ως δημοσιογράφος, στις δεκαετίες του ’50 και ‘60, στις εφημερίδες «Εμπρός» και «Ανεξάρτητος Τύπος» κάνοντας ελεύθερο και καλλιτεχνικό ρεπορτάζ και γράφοντας κινηματογραφική κριτική. Από πολύ νωρίς τον κέρδισε η συγγραφή του αστυνομικού μυθιστορήματος. Η επαφή του με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τον έφερε κοντά στο ραδιόφωνο μέσω του οποίου κατάφερε να δημιουργήσει τη ραδιοφωνική εκπομπή «Αστυνομικές ιστορίες του Νίκου Φώσκολου» αποτέλεσε το πρώτο του ραδιοφωνικό σήριαλ που είχε πολύ μεγάλη επιτυχία.  Αργότερα, όταν εκδόθηκε έγινε το μπεστ-σέλερ της εποχής.

Στη δεκαετία του ‘60 ξεκινά ως θεατρικός συγγραφέας και κριτικός υπογράφοντας περισσότερα από 10 θεατρικά έργα και πολλά ραδιοφωνικά. Στη συνέχεια αφοσιώνεται στον κινηματογράφο όπου και γράφει σενάρια για περισσότερες από 70 ταινίες, συνεργαζόμενος κυρίως με τη Φίνος Φιλμ. Το 1971 ασχολείται με επιτυχία με την τηλεόραση, οπότε δημιουργεί την ιστορική τηλεοπτική σειρά δράματος «Άγνωστος Πόλεμος» που καθήλωσε σχεδόν 9 στους 10 τηλεθεατές μπροστά στους δέκτες τους και είχε ως θέμα του ιστορίες κατασκοπίας κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Μετά από αυτήν την τεράστια τηλεοπτική επιτυχία ακολούθησαν διάφορα ιστορικά και κοινωνικά δράματα, όπως τα «Εν Τούτω Νίκα», «Κραυγή των λύκων», «Ρωμανός Διογένης» κ.ά.
Μετά το 1991, οπότε κάνει την εμφάνισή της η ιδιωτική τηλεόραση, συγγράφει τη μεγάλης διάρκειας τηλεοπτική σειρά «Λάμψη» της οποίας η προβολή κράτησε 14 χρόνια (1991 – 2005), κάνοντας 3457 επεισόδια στο σύνολο και αποτέλεσε την μακροβιότερη τηλεοπτική σειρά της ελληνικής τηλεόρασης και κατάφερε να μπει στο βιβλίο Γκίνες το 1995. Η θεματολογία της σειρά έχει να κάνει με την δικαιοσύνη μέσα σε ένα διεφθαρμένο κόσμο, το χρήμα, τη δόξα, τα ιδανικά που θυσιάζονται, οι ηθικές αξίες κ.α. σε μία ατμόσφαιρα δραματική. Παρουσιάζονται διάφοροι τύποι ανθρώπων μέσα από τους οποίους ο σεναριογράφος στοχεύει να χτυπήσει τις ευαίσθητες χορδές των τηλεθεατών, να τους προκαλέσει την αγωνία για την συνέχεια ων γεγονότων, τον θυμό, την συμπαράσταση, την συγκίνηση κ.α.  Το 1993 έγραψε την δεύτερη τηλεοπτική σειρά του στο ίδιο ύφος, το «Καλημέρα Ζωή» της οποίας η προβολή κράτησε 13 χρόνια (1993 – 2006) κάνοντας 3179 επεισόδια στο σύνολο. Με αυτές τις δύο καθημερινές τηλεοπτικές σειρές εισήγαγε την νέα καθημερινή συνήθεια των τηλεθεατών μέσα από την οποία δεν επιδιώκει τον πραγματικό βαθύ προβληματισμό τους, αλλά μια πολύ καλή μορφή δωρεάν διασκέδασης μέσα στο σπίτι χωρίς αυτό απαραίτητα είναι αρνητικό. Οι τηλεθεατές εθίστηκαν  στις καθημερινές σειρές και έτσι άνοιξε ένας νέος δρόμος στην σύγχρονη τηλεόραση που είχε να κάνει με την παραγωγή καθημερινών σειρών. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι υπήρχαν γυναίκες που ακόμη και αν έλειπαν την ώρα της προβολής της σειράς από το σπίτι θα μπορούσε να τις δει κανείς στον δρόμο με τηλεόραση παλάμης να κάθονται στην άκρη του πεζοδρομίου για να παρακολουθήσουν ακόμη και κάποιες σκηνές από την αγαπημένη τους ιστορία. Σημαντικό επίσης, είναι ότι πολλοί ηθοποιοί βρήκαν δουλειά στην τηλεόραση χάρη στις σειρές του Φώσκολου καθώς και ότι κέρδισαν την αναγνωσιμότητα τους χάρη στην επιλογή τους από τον Φώσκολο να συμμετέχουν στις παραγωγές του.

Ο Νίκος Φώσκολος ήταν τακτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου, καθώς και της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Είχε λάβει τρία βραβεία και ένα κρατικό Βραβείο Σεναρίου για την ταινία «Κοντσέρτο για πολυβόλα» (1968)με πρωταγωνιστές την Τζένη Καρέζη, τον Μάνο Κατράκη, τον Κώστας Καζάκο. Χαρακτηριστική είναι η αγάπη του για τις ιστορίες που είχαν να κάνουν με τον πόλεμο, την μάχη του καλού με το κακό, όπως η κλασική ταινία «Υπολοχαγός Νατάσα» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ.  Από τις ταινίες του έχουν βραβευθεί επίσης είναι «Οι αδίστακτοι»( βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης), «Πυρετός στην άσφαλτο»( 1967, Γ. Φούντας, Τζένη Ρουσσέα, Νόρα Βαλσάμη, Φαίδων Γεωργίτσης κ.α.) και «Κοινωνία ώρα μηδέν»(σκηνοθέτης Ν. Δημόπουλος), «Ορατότης Μηδέν» ( Νίκος Κούρκουλος), ενώ η ταινία «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» του Βασίλη Γεωργιάδη, της οποίας έγραψε το σενάριο, προτάθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών για Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας το 1965. Επίσης, είχε τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας (2007), από την Ιερά Σύνοδο για την ταινία «Εν Τούτω Νίκα», από την ΕΡΤ, από την οργάνωση Λάιονς, από διάφορους Δήμους, Καλλιτεχνικές Λέσχες, μεταξύ των οποίων και της Αθήνας, σωματεία και άλλες οργανώσεις.

Από τις τελευταίες του επιθυμίες ήταν να μαζέψει όλους τους παλιούς ηθοποιούς με τους οποίους συνεργάστηκε προκειμένου να γυρίσει μια τελευταία ταινία. Λόγω όμως των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει ποτέ το σενάριο της.  Απεβίωσε στις 30 Οκτωβρίου 2013 και στην κηδεία του παραβρέθηκαν μεγάλες προσωπικότητες του ελληνικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

ΤΟΜΕΑΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΩΝ ΕΟΕ

ΣΟΦΙΑ ΜΑΓΟΥΛΙΩΤΗ

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου