WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΒΑΛΑΚΟΥ

Share Button

Αντιγόνη Βαλάκου ηθοποιός (1930-2013)

 

Η Αντιγόνη Βαλάκου ήταν ηθοποιός μεγάλων ρόλων, με ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία, ευαίσθητη και πρωτοποριακή στον τομέα της υποκριτικής. Καθιερώθηκε μέσω της ερμηνείας της στον ρόλο της Άννα Φρανκ στο έργο «Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ» του Fr. Goodrich  και Al Hacket που ανέβηκε στο θέατρο Μουσούρη το 1956.

Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930 – όπου εδώ και χρόνια υπάρχει το ομώνυμο θέατρο προς τιμή της – και μετοίκησε στην Αθήνα το 1946.

Η Αντιγόνη Βαλάκου σπούδασε στην δραματική σχολή Βασίλη Ρώτα. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1949 στο έργο «Νυφίστικο τραγούδι» του Νότη Περιγιάλη δίπλα στον Αιμίλιο Βεάκη στο «Ρεαλιστικό Θέατρο». Συνεργάστηκε με το Εθνικό θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους κάποια από τα πολύ γνωστά έργα του σύγχρονου θεάτρου στα οποία συμμετείχε είναι το «Χειμωνιάτικο παραμύθι», «Φουσκοθαλασσιές», «Οι μάγισσες του Σάλεμ», «Μπερνάντα Άλμα», κ.α.. Επίσης, το 1958 συγκρότησε δικό της θίασο. Έπαιξε σε περισσότερα από 120 έργα του κλασικού και σύγχρονου δραματολογίου (Σαίξπηρ, Σίλλερ, Ίψεν, Τσέχωφ, Σω, Λόρκα, Ζιρωντού, Ουίλιαμς, Μπρεχτ, Ντυρρενμαντ, Μπέκετ, Ζενέ κ.α.). Στην ωριμότητα της πρότεινε έναν προσωπικό τρόπο ερμηνείας σε έργα του αρχαίου δράματος και ανανέωσε το παραδοσιακό ύφος, ερμηνεύοντας μεγάλους ρόλους όπως Ηλέκτρα, Αντιγόνη, Ιοκάστη, Εκάβη, Αγαύη, Μήδεια κ.α. Πολλές ήταν και οι συμμετοχές της στο ραδιόφωνο και στον κινηματογράφο. Συγκεκριμένα συμμετείχε σε 15 ταινίες  με πιο αγαπημένη της «Χαμένα όνειρα», όπως επίσης και οι ταινίες «Αμαξάκι», «Γκόλφω», «Κρυστάλλω», κ.α.

Χαρακτηρίστηκε ως μια αιώνια ενζενί. Παντρεύτηκε τον χειρούργο Αντώνη Τόμπλερ. τον οποίο αγάπησε δυνατά και θεωρούσε τον εαυτό της εξαιρετικά τυχερό που είχε αυτόν τον άνθρωπο δίπλα της, στις χαρές και στις λύπες.

Η ίδια χαρακτηρίζει τον εαυτό της ως μια δυναμική προσωπικότητα που μπορεί να χάνει για λίγο την δύναμη της, αλλά γρήγορα επανέρχεται. Της άρεσε πάντα να μάχεται , να αναζητά και ποτέ δεν αρκούνταν σε αυτά που κέρδιζε, παρά στρεφόταν συνεχώς σε νέες αναζητήσεις. Η ίδια είχε ταυτιστεί τόσο πολύ με το θέατρο που δεν μπορούσε να σκεφτεί την ζωή της χωριστά από αυτό. Ποτέ δεν μπορούσε να δώσει μια απάντηση γιατί θέλησε να γίνει ηθοποιός, ήταν κάτι που έγινε ενστικτωδώς και ποτέ δεν σκέφτηκε να ασχοληθεί με κάτι άλλο.

Της άρεσε πάντα να ξυπνάει πρωί, να παρατηρεί τους ανθρώπους, την συμπεριφορά τους, την φυσιογνωμία του καθένα τους, να μελετάει βιβλία, να ακούει μουσική, να φέρνει στο μυαλό τις εικόνες και να τις επεξεργάζεται. Δεν σταμάτησε ποτέ να ονειρεύεται. Ένιωθε πάντα ευγνώμον για όσα της έδωσε η ζωή, για την καλή της υγεία και για την συνεχή διάθεση της για δράση μιας που ποτέ δεν έπληξε. Δεν απέκτησε ποτέ παιδιά, της συνέβη ένα ατύχημα μετά το οποίο δεν επιδίωξε να κάνει παιδί κάτι που την βασάνισε στην ζωή.

Ο θάνατος είναι κάτι που δεν την φόβισε ποτέ και απορούσε με τους ανθρώπους που διακατέχονται από αυτόν τον φόβο. Πάντα αναρωτιόταν πως είναι δυνατόν να υπάρχει ζωή χωρίς τον θάνατο Άφησε την τελευταία της πνοή στις 12 Νοεμβρίου του 2013 μετά από μια πολύ σύντομη νοσηλεία της στον Ευαγγελισμό.

 

ΤΟΜΕΑΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΩΝ ΕΟΕ

ΣΟΦΙΑ ΜΑΓΟΥΛΙΩΤΗ

Leave a Reply