Η Βριτομάρτις ήταν  θεότητα της Ελληνικής μυθολογίας,η οποία λατρευόταν στην κρήτη ως προστάτιδα των ψαράδων. Ήταν μια Μινωική θεότης, η οποία αργότερα απορροφήθηκε και ταυτίστηκε με την Άρτεμις. Η λατρεία της θεωρείται ως μία από τις γνωστές Λατρείες στα Άπταρα, στην είσοδο του κόλπου της Σούδας.  

Στις επιγραφές που έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας, όπως και στα φιλολογικά κείμενα, η Θεά λατρευόταν επίσης και από τους κυνηγούς και τις νεαρές (παρθένες) κοπέλες, κυρίως στο ανατολικό τµήµα της Κρήτης, από την Λατώ ως τη Γόρτυνα . Από τα λίγα που γνωρίζουµε, η θεά είχε ως ιερά της δέντρα το πεύκο και τον σχίνο

Στο Ιερό της έµπαιναν µόνον µε γυµνά πόδια: «τό δέ στέφος ήµατι κείνω ή πίτυς ή σχίνος µύρτοιο δέ χείρες άθικτοι» (Καλλ., «Ύµνος στην Αρτέµιδα» 200).

 Η Βριτόµαρτις ως παλαιότατη θεότητα, τοποθετείται χρονικά πιθανώς στην Μινωϊκή εποχή. Το όνοµά της, ετυμολογικά, ανήκει στο προϊστορικό ιδίωµα της Κρήτης. Οι αρχαίοι συγγραφείς Σολίνος και Ησύχιος το ερμηνεύουν εκ του Βριτύ = γλυκύ και του μάρτις = παρθένος. Βριτόμαρτις σημαίνει δηλαδή Ηδεία Παρθένος, η γλυκύ Παρθένος.

   Σύμφωνα με την επικρατέστερη παράδοση η Βριτόμαρτις, με το πανάρχαιο ελληνικό πελασγικό όνομα, ήταν κόρη του Δία και της Κάρμης θυγατέρας του Ευβούλου, “Διός δε και Κάρμης της Ευβούλου Bριτόμαρτιν γενέσθαι” (Παυσανίας B΄ 30, 3) αν και ορισμένοι, συνταυτίζοντάς την με την Αρτέμιδα, πίστευαν ότι ήταν θυγατέρα της Λητούς.

 

Η Βριτόμαρτις ήταν πολύ αγαπητή στην Αρτέμιδα και την ακολουθούσε παντού. Ήταν αυτή που επινόησε τα κυνηγετικά δίχτυα και της κρατούσε τα κυνηγόσκυλα δεμένα. 

Όταν ο Μίνως την ερωτεύθηκε, η Βριτόμαρτις προσπάθησε να κρυφτεί στα πυκνόφυλλα δάση και στα υγρά λιβάδια. Όμως ο Μίνως, φλογισμένος από τον πόθο του, την αναζητούσε και την κατεδίωξε αδιάκοπα για εννέα μήνες, ώσπου η Βριτόμαρτις από την απελπισία της ρίχτηκε στη θάλασσα από τα βράχια του όρους Δίκτη.  

Κάποιοι  τοπικοί ψαράδες την είδαν τυχαία και την έσωσαν, αφού είχε πέσει μέσα στα δίχτυα τους. Έτσι η Άρτεμις θεοποίησε την Βριτόμαρτι και της έδωσε το όνομα Δίκτυννα. 

Σύμφωνα με την παράδοση, από τότε διατρέχει τις θάλασσες την νύκτα και εμφανίζεται στους κατοίκους των παραλίων και των νησιών, όπως επίσης είναι αυτή που πρωτοστατούσε στις μυήσεις των εφήβων στις λόχμες, στα φαράγγια και στα βράχια του νησιού.

Το όνομα Δίκτυννα, ετυμολογικά συνδέεται με δύο πράγματα. Με το βουνό Δίκτη που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Κρήτης, και με το δίχτυ.

 

 

 

 

Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην Αίγινα η Βριτόμαρτις λατρεύεται ως Αφαία επειδή εξαφανίστηκε. Αναφέρει μάλιστα ότι στη Σπάρτη και στα νότια παράλια της Λακωνίας λάτρευαν την Θεά με το όνομα Ισσωρία και Λημναία. 

 Την πληροφορία αυτή την επαναλαµβάνει και ο Ησύχιος καθώς και ο Στέφανος ο Βυζάντιος, συνδέοντας µε αυτό τον τρόπο την Λατρεία της Αρτέµιδος στην Σπάρτη µε την Κρήτη και µε την διάδοχο τής Μινωϊκής Θεάς. 

«Ισσωρία η Άρτεµις. Και εορτή και τόπος εν Σπάρτη». (Ησυχ.) ­«ίσσώριον, όρος της Λακωνικής, αφ’ ού η Άρτεµις ίσσωρία». (Στεφ. Βυζάντιος).

 

 

Η Βριτόµαρτις και η Δίκτυννα ουσιαστικά συνταυτίζονται µε την Αρτέµιδα

Παρόλο που σε µια συµφωνία συµµαχίας ανάµεσα σε δύο Κρητικές πόλεις, το 200 π.χ, αλλά και στους όρκους ανάµεσα στην Κνωσσό και την Δρέρο «Οµνύω τάν Εστίαν καίτόν Δήνα … τόν Απέλλωνα τόν Ποί­τιον και τάν Λατούν καί ταν Άρτεµιν … και ταν Βριτόµαρτιν», οι δύο θεότητες αναφέρονται ξεχωριστά, η συγχώνευση επιβεβαιώνεται τόσο από τη διαχρονικότητα της Αρτεµίσιας λατρείας όσο και από πολλούς αρχαίους συγγραφείς. «Cretes Dianam religiosissime venerantur, BrItomartem gentiIiter nomonanles, quod sermone nostro sonat virginem duIcem», λέει ο Σολίνος (11.8) και ο Ησύχιος συµπληρώνει: «Βριτόµαρτις εν Κρήτη η Άρτεµις». 

Με εκτίμηση

ΜΥΘΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων.