Πολλές φορές, αναλογιζόμαστε οι σύγχρονοι άνθρωποι, που ζούμε τα «κατορθώματα» στον τομέα της χειρουργικής επιστήμης – ως προς την διάγνωση, την εγχείρηση, τα μέσα που θα χρησιμοποιηθού και πως θα γίνει η χρήση τους, για το απώτερο αποτέλεσμα της «επίλυσης» του προβλήματος υγείας του ασθενή – το «αν θα μπορούσαν» και το «πως θα μπορούσαν» οι Πρόγονοί μας, στα αρχαία χρόνια να λειτουργήσουν σε τέτοιες συνθήκες (τραυμάτων, περιπτώσεων αφαίρεσης ή γενικότερα επέμβασης στο ανθρώπινο σώμα), καθώς και αν υπήρχε γνώση σχετικά με την χειρουργική (διότι η πλειοψηφία των ανθρώπων της εποχής μας δέχεται πρωτόγονες συνθήκες και ιατρική μόνο με βότανα).

Ποια είναι η απάντηση, σχετικά με το αν υπήρχε χειρουργική γνώση; Προφανώς και είναι θετική, αφού ο Ιπποκράτης μας άφησε «προίκα» (εκτός από τον Όρκο του που είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένος, άσχετα που έχει αναφορές σε θεότητες της Ελληνικής Θεογονίας και οι οποίες κυνηγήθηκαν και «δαιμονοποιήθηκαν») ολόκληρη «πραγματεία» με αναλυτικά και συμβουλετικά κείμενα που πάνω σε αυτά «πάτησε» η χειρουργική (και όχι μόνο αυτός ο κλάδος της ιατρικής) του σήμερα.

Όσο για τα μέσα που χρησιμοποιούσαν, ανάλογα με την περίπτωση, η απάντηση είναι πως υπήρχαν συγκεκριμένα εργαλεία που ακόμη και ο σύγχρονος ιατρός έχει στην κατοχή του για την «διεκπεραίωση» των προβλημάτων υγείας που χρίζουν εγχείρησης. Ένα από αυτά είναι το νυστέρι.

03

Υπήρχε όμως διαχωρισμός για την κάθε περίπτωση, σχετικά με το είδος του νυστεριού που θα χρησιμοποιούνταν και για το είδος της τομής που θα γινόταν; Αν και αυτή η απάντηση είναι θετική, θα μπορέσει ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του, σχετικά με τον αρχική απορία του άρθρου.

Για να απαντηθεί σωστά, θα πρέπει να πάμε κατευθείαν στον ίδιο τον Ιπποκράτη και να διαβάσουμε σχετικά.

«Δεν συστήνουμε να χρησιμοποιούνται σε όλες τις περιπτώσεις, χωρίς καμία διάκριση, κοφτερά και πλατιά νυστέρια. Ο λόγος είναι ότι ορισμένα μέρη του σώματος αιμορραγούν γρήγορα και δεν είναι εύκολο να σταματήσεις την αιμορραγία, όπως επί παραδείγματει οι κυρσοί και μερικές άλλες φλέβες. Στις περιπτώσεις αυτές οι τομές πρέπει να είναι στενές, κάτι που κάνει αδύνατη την μεγάλη αιμορραγία – μερικές φορές η αφαίρεση αίματος από τα μέρη αυτά κάνει καλό. Στα ακίνδυνα όμως σημεία και όπου το αίμα δεν είναι τόσο λεπτό πρέπει να χρησιμοποιούνται τα πλατύτερα νυστέρια: με αυτά δεν υπάρχει περίπτωση να μην τρέξει το αίμα, αλλιώς αποκλείεται – και είναι, τελικά, να μμην προκύψει από την χειρουργική επέμβαση, αυτό που επιθυμεί κανείς».

Τέλος, θα πρέπει να αναφερθεί πως για να δημιουργηθεί αυτή η «βάση δεδομένων» που μας παρέδωσε ο Ιπποκράτης, ο οποίος γεννήθηκε το 460 πχ, χρειάστηκαν πολλοί αιώνες παρατηρήσεων και προσπαθειών, για να φτάσει το επίπεδο μέχρι την εμπειρία και την αποτύπωση αυτής από τον Ιπποκράτη σε κείμενα, μπορεί ο καθένας να βγάλει συμπέρασμα περί των χρονολογιών που ασχολήθηκε οι Πρόγονοι μας σχετικά με το εξεταζόμενο θέμα.

Με εκτίμηση

ΜΥΘΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων.