Αφού ο Ηρακλής γύρισε απο τον κάτω κόσμο δίκαια πήρε την περιφημότερη επωνυμία του: Καλλίνικος, που σημαίνει εκείνων <<με την ωραία νίκη>>. Η ωραία νίκη ανάμεσα στις άλλες νίκες ήταν ίσως πάνω στον θάνατο. Καλλίνικος ονομαζόταν μόνον σχεδόν ο Ηρακλής ανάμεσα σ’ όλους τους θεούς και τους ήρωες, οι πολλοί απλοί άνθρωποι συνήθιζαν, και βέβαια όχι για πρώτη φορά στην κατοπινή αρχαιότητα να γράφουν στις πόρτες: << ο υιός του Διός ο Καλλίνικος Ηρακλής κατοικεί εδώ, μην μπαίνει λοιπόν κακό μέσα >>. Με το κακό εννοούσαν όλοι τον θάνατο, που απέφευγαν να τον ονομάσουν ανοικτά και να τον γράψουν στις πόρτες τους. Ο Ηρακλής μόνος μπορούσε αυτό το κακό ακόμα και τότε να το αποτρέψει, όταν αυτό βρισκόταν πια στο σπίτι και αυτός έφτανε τυχαία η σχεδόν πολύ αργά: θα πίστευε τώρα ο κουτός θάνατος ότι ο ήρωας τον πρόλαβε εδώ! Τον πρώτο βωμό για τον Καλλίνικο Ηρακλέα ή με ένα άλλο όνομα που σήμαινε το ίδιο με τους προηγούμενους στοίχους για τον Αλεξίκακο Ηρακλέα, για τον Ηρακλέα έδιωχνε το κακό, πιθανό τον εγκαινίασε ο Τελαμών στην καταστροφή της Τροίας όταν απειλήθηκε απο τον ίδιο τον ζηλοφθόνο Ηρακλέα με θάνατο.

_-5

 

Η επίκληση αυτής της ιδιότητας του ήρωα τον έσωσε, και η νίκη πάνω στην Τροία οδηγεί πιο πέρα στις ιστορίες για τις νικηφόρες εκστρατείες του Ηρακλή. Ιδιαίτερα οι Δωριείς υποστήριζαν ότι ο ήρωας είχε βοηθήσει τρείς φορές τον αρχαιότατο βασιλιά τους Αιγίμιο, που μαζί του δεν είχαν φθάσει ακόμα τότε στην Πελοπόννησο, μια φορά ενάντια στους Λαπιθάς, έπειτα ενάντια στους Δρύοπας και τελικά ενάντια στον βασιλιά Αμύντορα απο το Ορμένιον. Αυτοί και οι τρείς ήταν κάτοικοι της Θεσσαλίας και της Τραχίνος κοντά στο μοιραίο βουνό Οίτη, στην ίδια την Σπάρτη όπου κατοικούσαν ακόμα Δωριείς, ο Ηρακλής ήταν που νίκησε τον αδερφό του Τυνδάρεω Ιπποκόοντα και τους είκοσι υιούς του και ξανάφερε στην πατρογονική κυρίαρχη θέση του τον γήινο πατέρα των Διοσκούρων. Ο ίδιος ήταν επίσης αίτιος άλλης μιας εκστρατείας: της εκστρατείας για τιμωρία του Αυγείου, που τον είχε γελάσει στην αμοιβή για το καθάρισμα των στάβλων. Τον βασιλιά της Ήλιδος βοήθησαν οι δίδυμοι που τους είχε γεννήσει η γυναίκα του Άκτορος Μολιόνη απο τον Ποσειδώνα. Ο Άκτωρ ήταν αδερφός του Αυγείου τα δίδυμα οναμάζονταν απο τον γήινο πατέρα τους Ακτορίονες και απο την μητέρα τους Μολίονες, απο ένα αυγό ξεπήδησαν οι υιοί του Ποσειδώνα Κτέατος και Εύρυπος, όπως οι Σπαρτιάτες Διόσκουροι.

Ήταν ένα ασημένιο αυγό και τα αδέρφια αποτελούσαν μια αδιάσπαρτη ενότητα όπως ούτε ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης. Όταν ο ένας έζευε τα άλογα της πολεμικής άμαξας ο άλλος κρατούσε το μαστίγιο. Έλεγαν ότι οι δίδυμοι είχαν ιδιαίτερο νόημα: αδέρφια που μεγάλωναν μαζί και που μαζί τους είχε κάνει ο Ηρακλής περισσότερο απο ότι με τους στάβλους του Αυγείου. Μια παλιά παροιμία έλεγε ότι ο Ηρακλής δεν μπόρεσε να τα βγάλει πέρα με δύο, οι θαυμάσιοι υιοί των θεών χτύπησαν το στρατό του όταν μαζί μ’ αυτόν έστησε καρτέρι στην Ηλιδα. Ο ετεροθαλής αδελφός του Ιφικλής θα πρέπει να έπεσε σ’ αυτή την μάχη. Διηγούνταν κατόπιν ότι σε αυτό το πεδίο της μάχης προσβλήθηκε και έπεσε απο αρρώστια, γι’ αυτήν την αρρώστια θα πούμε σε λίγο πως τον βρήκε απο την μανία του της εκδίκησης. Τότε έκλεισε ανακωχή με τους Ακτορίονας. Όταν οι Ακτορίονες άκουσαν για την αρρώστια του Ηρακλή προσβάλανε την ανακωχή και ο πόλεμος συνεχίστηκε καταστρεπτικός μέχρι ότου έπρεπε να διακοπή απο την αφορμή τη γιορτή στα Ίσθμια. Οι δίδυμοι έφυγαν για τους αγώνες και αιφνιδιάστηκαν απο τον Ηρακλή στις Κλεωνές. Μόνο έτσι έπεσαν χτυπημένοι απο το χέρι του ήρωα, αυτή η νίκη δεν του χάρισε φήμη. Τέτοια ήταν η πάλη του ενάντια στον πονηρό Αυγεία και τους υπεράνθρωπους βοηθούς του που την τέλειωσε με αυτόν το θλιβερό τρόπο. Μάταια η Μολιόνη ανάλαβε την εκδίκηση των σκοτωμένων υιών της με τις κατάρες της. Στην Ιλιάδα όρισε ο Ηρακλής βασιλιά στη θέση του Αυγείου τον υιό του Φυλέα, που είχε πάει μάρτυρας υπέρ αυτού, τότε αναδιάρθρωσε τους Ολυμπιακούς αγώνες και έγινε στην αρχαιότητα ο δημιουργός της ωραιότερης νίκης. Το στεφάνι που έπαιρνε ο νικητής στην Ολυμπία ήταν απο κλωνάρια της αγριελιάς, που είχε φέρει ο Ηρακλής απο την χώρα των υπερβορείων.

tall-aspen-tree_19-110957

 

Ένα άλλο ιερό δέντρο φύτεψε ο Ηρακλής στην Ολυμπία φερμένο απο τον Αχέροντα: την λεύκα. Μόνο απο το ξύλο αυτού του δέντρου έπρεπε να ανάβουν τη φωτιά των θυσιών για τον Δία της Ολυμπίας. Ο Ηρακλής έχτισε επίσης τον μεγάλο χώρο όπου θα καιγόταν τα σφάγια που θυσίαζαν στον ήρωα Πέλοπα. Ύψωσε δώδεκα βωμούς για τους δώδεκα θεούς και γιόρτασε για πρώτη φορά τους Ολυμπιακούς αγώνες όπως θα γιορτάζονταν αργότερα, Πρόσθεσαν επίσης ότι σε όλους τους αγώνες κέρδισε ο ίδιος την νίκη. Ποιός θα μπορούσε άλλωστε να θέλει να αναμετρηθεί στα σοβαρά μ’ αυτόν τον Καλλίνικο;

ΠΗΓΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΕΟΕ ΙΟΥΛΙΟΣ ΒΕΡΝ

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.