Η γνώση είναι δύναμη και τα ψεύδη μειώνουν τη δύναμη των εξαπατημένων. Η εξαπάτηση συσκοτίζει τις εναλλακτικές λύσεις που έχουν οι άνθρωποι. Συσκοτίζει επίσης τους διάφορους στόχους για τους οποίους θα μπορούσαν να εργαστούν. Κάποιοι άνθρωποι εγκαταλείπουν τους στόχους εξαιτίας της λανθασμένης αντίληψης που έχουν για το στόχο, με αποτέλεσμα να θεωρούν πως είναι ανέφικτοι ή ανεπιθύμητοι.

Οι προγραμματιστές μας χρησιμοποιούν χρώματα και ιστορίες ώστε να προγραμματίσουν την μνήμη μας, να της δώσουν κώδικες που να αντιστοιχούν στο Άλφα, Βήτα, Δέλτα, Όμικρον και Θήτα κύματα του εγκεφάλου. Χρησιμοποιούνται μνημονικοί κώδικες για να παραπλανηθεί ο αποπρογραμματιστής και το θύμα.

Την εποχή του Βαϊσχάουπτ ένα από τα πιο κρίσιμα θέματα ήταν ο έλεγχος του τύπου, αφού αυτό ήταν το μόνο μέσον επικοινωνίας. Με το πέρασμα των χρόνων όμως προστέθηκαν και άλλα όπλα στο βαρύ οπλοστάσιο που χρησιμοποιεί η Παγκόσμια κυβέρνηση. Σήμερα υπάρχει μια σειρά απο περιοδικά και βιβλία, η εφεύρεση του διαδικτύου, ο υπολογιστής, το βίντεο, το κασετόφωνο, το D.V.D., το ραδιόφωνο και φυσικά η τηλεόραση-κρατική, ιδιωτική, καλωδιακή ή δορυφορική.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ιδιαίτερα ευφυής για να καταλάβει πως όλα αυτά τα μέσα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον πόλεμο εναντίον των πολιτών και στην πλύση του εγκεφάλου. Η Νέα Παγκόσμια Κυβέρνηση έχοντας στα χέρια της τον πλήρη έλεγχο των μέσων άλλοτε κατέχοντας τα πλήρως, άλλοτε ελέγχοντας τα μέσω της κυβέρνησης και άλλοτε επηρεάζοντας τα με τη μέθοδο των χρεών προς την κυβέρνηση, είτε αυτά είναι χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία, είτε φόροι και τέλη και άλλοτε με την μέθοδο των αδειών, μπορεί να μας πείσει πως για να αποφύγουμε τον τρόμο ενός Παγκόσμιου πολέμου, τα προβλήματα που σχετίζονται με τη φτώχεια, τις περιορισμένες ποσότητες των τροφίμων και τις ασθένειες πρέπει να αποδεχθούμε την Παγκόσμια αυτή κυβέρνηση ως παγκόσμιο μέσο σωτηρίας.

Στα 1980 η κατάσταση στην Αμερική είχε ως εξής: Πάνω από 909 μεγάλες καθημερινές εφημερίδες με αναγνώστες πάνω από 47 εκατομμύρια, κατέχονταν ή ελέγχονταν από τους Ιλλουμινάτι. Πάνω απο 48 μεγάλα εβδομαδιαία περιοδικά με κυκλοφορία πάνω απο 79 εκατομμύρια τεύχη, ελέγχοντο απο τους Ιλλουμινάτι. Περιοδικά όπως το Ρίντερς Ντάϊτζεστ, το Νιούσγκουϊκ, το Τάϊμ.

Όλα τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα ελέγχονται από τους ίδιους. Μ’ έναν τέτοιο εκτεταμένο έλεγχο μπορούμε να καταλάβουμε γιατί οι κυβερνήτες μας πιστεύουν πως έχουν το δικαίωμα να ψεύδονται και γιατί οι ΗΠΑ είναι ένα απο τα πλέον ελεγχόμενα κράτη στον κόσμο, λαμβανομένης υπ’ όψιν και της Σοβιετικής Ένωσης.

Πολλοί από τους δημοσιογράφους το γνωρίζουν αυτό. Γνωρίζουν πως δεν θα τολμήσουν να γράψουν την αλήθεια κι αν το κάνουν θα χάσουν τη δουλειά τους. Παίρνουν έναν καλό μισθό για να κρατήσουν τη γνώμη τους έξω απο την εφημερίδα. Εάν τολμήσουν να γράψουν έστω και μια φορά αλήθεια, μέσα σε 24ώρες θα ψάχνουν για νέα δουλειά.

Ο Τζών Σουϊντον, ένας από τους διάσημους δημοσιογράφους στην Αμερική, στην αρχή του Ά Παγκοσμίου πολέμου , είπε : “Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται ασύστολα, να διαστρέφει, να δυσφημεί, να κολακεύει, να πουλά τη χώρα του και φυλή του για τον άρτο τον επιούσιο. Το ξέρεις και το ξέρω … Είμαστε τα εργαλεία των πλούσιων ανδρών που βρίσκονται πίσω απο τη σκηνή. Είμαστε μαριονέτες … Αυτοί κινούν τα νήματα και εμείς χορεύουμε. Το ταλέντο και η ζωή μας είναι ιδιοκτησία άλλων ανθρώπων … Είμαστε οι πόρνες της διανόησης”.

Αυτά είναι τα θλιβερά σχόλια ενός τίμιου συνταξιούχου δημοσιογράφου.

Φαίνεται πως οι πολίτες των προηγμένων χωρών γίνονται σταδιακά όλο και πιο ανόητοι. Έχει παρατηρηθεί πτώση στην ανάγνωση και τα επίπεδα κατανόησης σε όλες τις ηλικιακές ομάδες που ελέγχθηκαν. Οι Αμερικανοί κυρίως διαβάζουν λιγότερο και κατανοούν λιγότερα απ’ ότι πριν απο δέκα χρόνια. Είναι επίσης ανίκανοι να γράψουν πάνω από δύο έως τρεις απλές προτάσεις. Η αύξηση της ανοησίας σχετίζεται άμεσα με τον χρόνο τηλεθέασης. Δεν έχει σημασία ποιο τηλεοπτικό πρόγραμμα παρακολουθεί κανείς. Όσο περισσότερη τηλεόραση βλέπουμε τόσο λιγότερο μορφωμένοι και περισσότερο ανόητοι γινόμαστε.

H ανάπτυξη της τηλεθέασης εξέπληξε πολλούς ερευνητές. Πριν από μια δεκαετία προέβλεπαν πως τα επίπεδα τηλεθέασης θα έπεφταν, πως το κοινό είχε φθάσει στο στάδιο του κορεσμού. Είχαν δίκαιο για το είδος της τηλεόρασης που γνωρίζαμε, δεν είχαν λάβει όμως υπ’ όψιν τους την καλωδιακή τηλεόραση που παρέχει περισσότερα από εκατό διαφορετικά κανάλια με ειδίκευση άλλα στις ειδήσεις, άλλα στις ταινίες, στις κωμωδίες, τα αθλητικά, τον καιρό, τα οικονομικά νέα και μια ισχυρή δόση από ξεκάθαρη πορνογραφία.

Οι ερευνητές δεν μπορούσαν να προβλέψουν την διάδοση του βίντεο που προσέφερε ταινίες, αλλά και τη δυνατότητα να παρακολουθεί κανείς ένα κανάλι και να γράφει την εκπομπή κάποιου άλλου. Η αύξηση του βίντεο και του εξοπλισμού εγγραφής οδήγησε σε μεγάλη σπατάλη του χρόνου ολόκληρης της οικογένειας.

Μπορεί να μην έχουμε συνειδητοποιήσει πόση ώρα βλέπουμε τηλεόραση. Από τη στιγμή που θα μπούμε στο σπίτι μας ανοίγουμε την τηλεόραση και κάνουμε όλες τις δουλειές μας μισό κοιτώντας. Άλλοτε για να ακούσουμε τα νέα ή για να παρακολουθήσουμε την πλοκή μιας ταινίας.

πηγή: Βιβλιοθήκη ΕΟΕ (Ιούλιος Βερν).

Leave a Reply