ΑΙΤΙΟΝ ΚΥΡΙΟΝ…

 

HOMO NEOTAXICUS. Το είδος ανθρώπου της Νέας Τάξης Πραγμάτων! Αυτό τα λέει όλα! Και αυτή είναι η απόλυτη απάντηση στο πρόβλημα. Στο πρόβλημά μας.

Ποιους αφορά; Λίγο ως πολύ, όλους! Όμως, αυτοί οι «όλοι» δεν παρουσιάζουν άπαντες τα ίδια χαρακτηριστικά, ανήκουν σε διαφορετικούς τύπους του είδους HOMO NEOTAXICUS, αν και κατατάσσονται σε δύο κύριες κατηγορίες: τους ολιγάριθμους ενσυνείδητους οπαδούς, θιασώτες και «ρομφαιοφόρους αγγέλους» της Νέας Τάξης Πραγμάτων και τη συντριπτική πλειοψηφία της σημερινής ανθρωπότητας, που άγεται και φέρεται από τις αποφάσεις των ελαχίστων παγκόσμιων εξουσιαστών, των οποίων τις εντολές εκτελούν με πάθος οι προαναφερόμενοι οπαδοί τους. Η μεγάλη αυτή πλειοψηφία παραμένει, φυσικά, έξω από τις «κλειστές θύρες» του παγκόσμιου συστήματος, το οποίο αποφασίζει ψυχρά, υπολογιστικά (;) και ανάλγητα για τις τύχες της.

Ας δούμε τα χαρακτηριστικά αμφοτέρων των δύο αυτών μεγάλων κατηγοριών. Και πρώτα πρώτα, θα ασχοληθούμε με τους θιασώτες, τους οπαδούς της Νέας Τάξης Πραγμάτων!

Θα πούμε αρχικά ότι οι οπαδοί αυτοί είναι οι αντιπροσωπευτικότεροι, οι κατεξοχήν εκπρόσωποι του είδους HOMO NEOTAXICUS.

Πού τους συναντάμε; Βρίσκονται παντού, σε όλες τις διαστρωματώσεις της σημερινής παγκόσμιας κοινωνίας: στα κοινοβούλια, αλλά και στους διεθνείς οργανισμούς, στα τοπικά κέντρα αποφάσεων, αλλά και στα διεθνή φόρουμ, στα ΜΜΕ, στις τράπεζες, στις πολυεθνικές, αλλά και στις κατά τόπους εγχώριες ισχυρές εταιρείες, στους θρησκευτικούς σχηματισμούς, στους ευρύτερους συλλογικούς φορείς, αλλά και σε όλα τα κόμματα που δραστηριοποιούνται σε κάθε χώρα. Και ακόμα, στις επίσημες θρησκείες, στα πανεπιστήμια, στην τέχνη, στα γράμματα, στην επιστημονική έρευνα, αλλά και στην τεχνολογική εφαρμογή. Όπου και αν βρίσκονται όμως, ένα πράγμα τους κάνει ειδικά να ξεχωρίζουν: υπερασπίζονται με πάθος και υστερική μανία τις πολιτικές που ασκούνται διεθνώς αλλά και κατά τόπους, όπως γίνεται και στη χώρα μας, άλλωστε.

Οι άνθρωποι αυτοί διατείνονται ότι είναι θιασώτες του ορθού λόγου και της «ανάπτυξης» -την οποία συνήθως φρενάρουν με κάθε τρόπο, αντίθετα με τα λεγόμενά τους- και υπερασπίζονται μέχρις εσχάτων ως… «γνήσιοι» ορθολογιστές τις μεγαλύτερες παραλογίες, όπως το να επιμένουν να πείσουν τον καθένα ότι το συμφέρον μιας τράπεζας είναι υπέρτερο της ατομικής του επιβίωσης. Θα μου πείτε… ξύλινη γλώσσα… Όχι! Αυτή τη φορά, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το τραγικό είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί όντως πιστεύουν ότι αυτό είναι το σωστό και υπερασπίζονται με σφοδρότητα και μένος τη μεγαλύτερη ουτοπία που βίωσε ποτέ η ανθρωπότητα, δηλαδή την Παγκοσμιοποίηση, επιμένοντας πεισματικά και εμμένοντας στην πλάνη τους ότι αποτελούν τους «επίσημους» εκφραστές του ορθού λόγου.

Και εν πολλοίς, επιτυγχάνουν τους στόχους τους. Γιατί επιτυγχάνουν; Γιατί έχουν δύναμη. Και δεν εννοώ την αστυνομική ή τεχνολογική δύναμη που τους υποστηρίζει, αν και η «θωράκισή» τους αυτή έχει κάποια συμβολή στη δική τους επιβολή. Η μεγαλύτερή τους, όμως, δύναμη είναι ότι πιστεύουν, πιστεύουν τυφλά αυτό που κάνουν και αυτό που υπηρετούν ως ύψιστο σκοπό τους και είναι έτοιμοι να τα δώσουν όλα γι’ αυτό το πιστεύω τους. Είπαμε, είναι οπαδοί, κι αυτό τα λέει όλα! Για να σας δώσω ένα αρκετά εύγλωττο παράδειγμα ενός καθόλα ενσυνείδητου HOMO NEOTAXICUS, αναφέρω το δημοσιογράφο Χρήστο Κώνστα. Θα λέγαμε πως αυτός είναι ένας αντιπροσωπευτικός τύπος του «είδους» αυτού. Όποιος τον έχει παρακολουθήσει, έστω και μία φορά, θα καταλάβει τι λέω.

Αλλά για να μην «κολλήσουμε» σ’ αυτό το παράδειγμα και κατατάξουμε όλους τους οπαδούς τύπουHOMO NEOTAXICUS σε ανθρώπους που έχουν τις ίδιες πολιτικές επιλογές με τον προαναφερόμενο –πράγμα που θα ήταν πλάνη οικτρά!- θα επισημάνω ότι στο είδος αυτό, που δε χρωματίζεται, ούτε και χρωματίζει καμιά πολιτικοκοινωνική ιδεολογία αλλά ακολουθεί μόνο κάποιες διαχεόμενες (από πού, άραγε;) γενικές και πανανθρώπινες τάσεις της εποχής μας, ανήκουν δεξιοί, αριστεροί, σοσιαλιστές, κομμουνιστές, φασίστες, αντιφασίστες, ρατσιστές, αντιρατσιστές, επίσημοι ναζί (εθνικοσοσιαλιστές δηλαδή, αφαιρουμένου του όποιου «έθνους» ως πρώτο συνθετικό της λέξης και μετατρέποντάς τον όρο σε «ιντερσοσιαλιστές» > διεθνοσοσιαλιστές), οι οποίοι καταδιώκουν τους «λαϊκούς» εθνικοσοσιαλιστές για να μην τους κάνουν… αντίπραξη, και ακόμη φιλελεύθεροι, νεοφιλελεύθεροι, εθνικιστές και εθνιστές κάθε είδους, οικολόγοι κ.λ.π. κ.λ.π. Όλοι αυτοί, αν και βρίσκονται περικλεισμένοι σε διαφορετικά ιδεολογικά κελύφη, αποτελούν ανθρώπους του ενσυνείδητου τύπου HOMO NEOTAXICUS.

Προσέξτε! Δεν εννοώ ότι όλοι οι οπαδοί των παραπάνω ιδεολογικοπολιτικών κατευθύνσεων είναι του ενσυνείδητου τύπου HOMO NEOTAXICUS, αντίθετα, τονίζω ότι ορισμένοι από τους δραστηριοποιούμενους σ’ αυτές τις κατευθύνσεις είναι ενσυνείδητοι HOMO NEOTAXICUS, ασχέτως της ιδεολογικής κατεύθυνσης την οποία ακολουθούν.

Πώς τους ξεχωρίζουμε από τους υπόλοιπους; Είναι απρόσωποι, άχρωμοι, άοσμοι και αγέλαστοι συνήθως, σοβαροί, αυστηροί, αποφασισμένοι και δυναμικοί, που φροντίζουν να παραμένουν σε απόσταση από το υπόλοιπο πλήθος για να μη «μολυνθούν» από τον ενδεχόμενο συναισθηματισμό του, ο οποίος, ούτως ή άλλως, φθίνει συνεχώς και γενικώς, εφόσον δε θεωρείται «ορθολογικός»…

Το ίδιο συμβαίνει και με τις θρησκείες, οι οποίες δεν έχουν πλέον τίποτε το πνευματικό και κατ’ ουσίαν διευθύνονται, άγονται και φέρονται από αθέους ορθολογιστές, που μπορεί να μην πιστεύουν σε Θεό ή Θεούς, αλλά είναι ενσυνειδήτως και παραλόγως… φανατικοί αρνησίθεοι.

Όσο για τη δεύτερη κατηγορία, που αφορά στα μεγάλα πλήθη της ανθρωπότητας, διαπιστώνουμε ότι, κατ’ ουσίαν, δεν αντιστέκονται, δεν αντιδρούν στις επιταγές των ενσυνειδήτων οπαδών της Νέας Τάξης Πραγμάτων και των αφεντικών τους, που είναι, βεβαίως, οι παγκόσμιοι εξουσιαστές.

Ναι, αλλά γιατί; Γιατί γίνεται αυτό; Πολλές αιτίες θα μπορούσαμε να προβάλουμε: έλλειψη παιδείας, έλλειψη μέσων, πολλά προσωπικά και καθημερινά προβλήματα, ψυχολογικοί παράγοντες, χειραγώγηση μέσω των ΜΜΕ και του ίντερνετ κ.λ.π. κ.λ.π. Τίποτε απ’ όλ’ αυτά! Η αιτία είναι μία και μοναδική: είναι και οι ίδιοι ανήκοντες εις το είδος HOMO NEOTAXICUS –πλην, ασυνείδητοι οι περισσότεροι για την ιδιότητά τους αυτή. Το πρόβλημά τους δεν είναι το σύστημα, αλλά το ότι δεν είναι οι ίδιοι μέσα στο σύστημα.

Για να πολεμήσεις και να καταρρίψεις ένα σύστημα, θα πρέπει να πιστεύεις σε ένα άλλο, με το οποίο να θέλεις διακαώς να αντικαταστήσεις την υπάρχουσα κατάσταση, στην οποία αντίκεισαι και την οποία πολεμάς. Με δυο λόγια, θα πρέπει να είσαι οπαδός. Αλλά οπαδοί σήμερα «εκτός των τειχών», δυστυχώς δεν υπάρχουν!  Ας μην κοροϊδευόμαστε, οι σημερινοί άνθρωποι δε θέλουν να χαθεί αυτό το σύστημα, απλά θέλουν να έχουν κι αυτοί μερίδιο από τα «αγαθά του» ή αυτά που νομίζονται ως «αγαθά», αφού η έννοια του «Αγαθού» έχει γίνει πολύ αμφίβολη στον καιρό μας. Όπως όλα, άλλωστε: καλό – κακό, αλήθεια – ψέμα, άνδρας – γυναίκα… Έχουν χαθεί τα όρια και η σαφήνεια…

Το κατηγορούν το σύστημα οι «απέξω», βγάζουν θεωρίες συνωμοσίας, διαδηλώνουν εναντίον του, προχωρούν σε ακτιβιστικές ενέργειες με διάφορες και διαφορετικές «επιμέρους» στοχεύσεις, αλλά ούτε κατά διάνοια δε θέλουν να σταματήσει να υπάρχει αυτό το συγκεκριμένο σύστημα! Γιατί δεν πιστεύουν σε τίποτε άλλο, παρά μόνο σ’ αυτό. Σ’ αυτό και τις επιταγές του: ορθός λόγος (ουτοπικός στην πράξη), επιστημονική / υλιστική προσέγγιση των πραγμάτων, αθεϊσμός, αρνησιθεΐα, υπερύψωση του εαυτού, πίστη στις απεριόριστες δυνάμεις και δυνατότητες του ανθρώπου (άλλη πλάνη αυτή!), ωφελιμισμός, ατομισμός, έλλειψη κατανόησης για οτιδήποτε βρίσκεται πέρα από το στενό μικρόκοσμο ενός εκάστου. Συλλογική, λοιπόν, ουτοπία; Βεβαίως! Και κάτι ακόμα χειρότερο: ένας πολύ επικίνδυνος και καταστροφικός δρόμος προς την άβυσσο, προς το τέλος του κύκλου. Αλλά…

Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον… Αφού… Ναι, όλοι ανήκουμε στο είδος HOMO NEOTAXICUS. Γι’ αυτό και το κακό δεν έχει και δε θα έχει γιατρειά, όπως είχε χρησμοδοτήσει στις απαρχές του «σιδηρού γένους», του γένους μας, ο μέγας Ησίοδος. Το κακό μας, η κακότητά μας δε θα έχει γιατρειά. Όχι αυτή τη φορά…

Για τον ΕΟΕ Ντορέτα Πέππα

Doretapeppa.blogspot.com

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου