Η αληθινή προσευχή έχει να κάνει περισσότερο με την αλλαγή του εσωτερικού μας εαυτού παρά με την επιθυμία να αποκτήσουμε οτιδήποτε ζητάμε…

Η λέξη προσευχή φέρνει συχνά στο νου μας κάτι αυθόρμητο που ξεπηδά ακατέργαστο από μέσα μας και έχει σαν στόχο να φτάσει στο Θεό, χωρίς όμως να απαιτείται κάποια προετοιμασία ή άσκηση γι’αυτό. Για τους περισσότερους ανθρώπους η διαδικασία αυτή εξαντλείται με την εκφώνηση κάποιων λέξεων, που σκοπό έχουν να αποσπάσουν το <<ναι>> του Θεού.

Γενικά μπορούμε να πούμε ότι κάθε προσευχή είναι η έκφραση μιας ανθρώπινης ανάγκης. Οι άνθρωποι θέλουν κάτι και η προσευχή είναι το μέσο για να εκφράσουν αυτήν την επιθυμία τους. Όπως λοιπόν υπάρχουν διάφορα είδη αναγκών, από τις πλέον υλικές έως τις πλέον μεταφυσικές, έτσι υπάρχουν και διάφορα επίπεδα προσευχής.

Για τους Πατέρες όμως του Χριστιανισμού, αλλά και άλλους σοφούς ανθρώπους από άλλες θρησκείες, η πραγματική προσευχή έχει να κάνει με το ύψιστο αίτημα του ανθρώπου, να ενωθεί με το Θείο. <<Και όταν λέμε κοινωνία με το Θεό δεν εννοούμε εξωτερικές τελετουργικές πράξεις. Αυτές χρειάζονται μόνο ως έκφραση μιας εσωτερικότητας. Κοινωνία με το Θεό σημαίνει παρουσία και ενεργοποίηση της χάριτος του Θεού μέσα στον άνθρωπο>>(π. Γ. Μεταλληνός, ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ, τεύχος δέκατο, σελ 75). Υπό την έννοια αυτήν η προσευχή σχετίζεται με την εσωτερική μεταμόρφωση του ανθρώπου, από το επίπεδο της συνηθισμένης ζωής στο επίπεδο της υψηλότερης ενέργειας που επικαλείται.

Πηγή: Βιβλιοθήκη ΕΟΕ (Iούλιος Βερν).

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.