Ο λαός μας μας έχει παραδώσει μια ιερή εντολή για την Πρωτομαγιά, η οποία μας λέει: «Πάμε να πιάσουμε το Μάη!» Είναι ένα γνωστό έθιμο, που έχει, όμως, το δικό του κρυφό και πανάρχαιο μήνυμα: τον εορτασμό της άνοιξης μέσω του έρωτα! Ως μήνας, ο Μάιος αντιπροσωπεύει τη γονιμική και οργιαστική δύναμη της φύσης, που για το λαό «ενσαρκώνεται» στο μαγιόξυλο, ένα ίσιο και λειασμένο κλαδί που έχει ως σημείο αναφοράς το σχήμα του φαλλού. Έτσι, το έθιμο λαμβάνει εξαρχής ένα μυστηριακό, απόκρυφο και ιερό, παράλληλα, χαρακτήρα. Μπορούμε να αντιληφθούμε αυτό το χαρακτήρα, ακούγοντας το υπέροχο συμφωνικό έργο «Η ιεροτελεστία της άνοιξης» του Στραβίνσκι, ένα πραγματικό εσωτερικό μουσικό μήνυμα για το θάνατο, τον έρωτα και την αναγέννηση… Θα μπορούσαμε να πούμε πως το έργο αυτό είναι ένα «μελωδικό μαγιόξυλο» κι ένα «μαγιάτικο στεφάνι» μαζί. Γιατί αν το μαγιόξυλο είναι ο φαλλός, το μαγιάτικο στεφάνι είναι ο κύκλος της ζωής, που δεν έχει αρχή και τέλος.

Ο Μάιος, όπως και ο Απρίλιος και ο Μάρτιος εξάλλου, είναι ένας ακόμη μήνας της άνοιξης –και μάλιστα, ο τελευταίος- ως εκ τούτου θεωρείται από τη λαϊκή παράδοση ως μετέχων και του καλού και του κακού. Ο ελληνικός λαός λέει την εξής έκφραση ως κατάρα: «Που να σ’ έβρει η ώρα του Μάη!» Δηλαδή, να σε βρει κάτι κακό και αναπάντεχο, προερχόμενο σχεδόν από… τη ζώνη του λυκόφωτος! Φυσικά, αυτό προέκυψε επειδή η λέξη «Μάιος – Μάης» είναι πολύ κοντά στη λέξη «μάγια – μαγεία». Κι αλήθεια… υπάρχει, άραγε, κάποια έννοια μαγείας στο μήνα Μάη; Oι Ιλλουμινάτοι επέλεξαν αυτήν ακριβώς την ημερομηνία (την 1η Μαϊου) για την ίδρυση της μυστικής τους εταιρίας. Η ίδια ακριβώς ημέρα επελέγη και για την Εργατική Επανάσταση στο Σικάγο. Αλλά γιατί, όμως; Οι Ρωμαίοι έδωσαν αυτή την ονομασία στο συγκεκριμένο μήνα από τη λατινική λέξη “majores” (οι μεγάλοι –βλ. μεγάλοι παλαιοί…), που σημαίνει, βεβαίως, «οι πρόγονοι». Και επειδή ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στους νεκρούς, ήταν λογικό οι μάγισσες να επιλέξουν αργότερα την Πρωτομαγιά ως το… ιδανικό πεδίο για τα… Σάμπαθ τους! Άλλωστε, το ανθρώπινο μυαλό τείνει να βρίσκει μυστήρια και συνάφειες μυστηρίων ακόμη κι εκεί που αυτά δεν υπάρχουν… Από την άλλη, «μάγια» είναι μια εξαιρετικά φορτισμένη λέξη και μάλιστα γνωστή σε διεθνές επίπεδο: Μάγια, π.χ., είναι για τους Ινδούς Ινδουιστές ο κόσμος της πλάνης, ο φυσικός κόσμος μέσα στον οποίο ζούμε κατ’ επέκταση, έχουμε, βεβαίως, τους Μάγιας στην αμερικανική ήπειρο κ.λ.π.

Τα υπόλοιπα, όμως, τα σχετικά με το Μάη, θα σας αφήσω να τα ανακαλύψετε μόνοι σας, εξερευνώντας τη… μητέρα φύση! Για την ώρα, θα κλείσω τη μικρή μας συνομιλία με κάτι μικρό από το «Άξιον εστί» του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη, που αποτελεί βέβαια και ένα διάσημο κι αγαπημένο τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη. Απολαύστε το και εμβαθύνετε στο νόημά του:

Πάρθηκεν απ’ τους Μάγους το σώμα του Μαγιού,

τό ’χουνε θάψει σ’ ένα μνήμα του πέλαγου.

Σ’ ένα βαθύ πηγάδι τό ’χουνε κλειστό,

μύρισε το σκοτάδι κι όλη η άβυσσο…

Για τον ΕΟΕ Ντορέτα Πέππα

Doretapeppa.blogspot.com

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.