Το δαχτυλίδι του Εζέροβο ήρθε στο φως κατά την ανασκαφή ενός τύμβου στο βορειότερο τμήμα της αρχαίας Θρακικής περιοχής μεταξύ των πόλεων Χάσκοβο και Φιλιππουπόλεως το 1912.Ο τύμβος έφερε ανεπίγραφη πλάκα και ο νεκρός φορούσε το δαχτυλίδι.Το δαχτυλίδι βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Σόφιας.

Η σπουδαιότητα της εύρεσης του δαχτυλιδιού αυτού είναι στο ότι δεν υπάρχουν γραπτά μνημεία των Θρακών μια και θεωρούσαν την γραφή ντροπή (1) και δεν μπορούσαν να μετρήσουν πάνω από τον αριθμό τέσσερα (2) επομένως για την γλώσσα των Θρακών οι γνώσεις μας είναι περιορισμένες.

Είναι κείμενο 61 χαρακτήρων Αττικού-Ιωνικού αλφαβήτου, μεγαλογράμματο και μη χωριζόμενο σε λέξεις.
Οι χαρακτήρες που είναι χαραγμένοι πάνω σε αντιγραφή είναι οι εξής :

ΡΟΛΙΣΤΕΝΕΑΣΝ
ΕΡΕΝΕΑΤΙΑ
ΤΕΑΝΗΣΚΟΑ
ΡΑΖΕΑΔΟΜ
ΕΑΝΤΙΛΕΖΥ
ΠΤΑΜΙΗΕ
ΡΑΖ
ΗΛΤΑ

Απόδοσης της γραφής του αρχαίου κειμένου που είναι χαραγμένο στην πλάκα χρυσού του δαχτυλιδιού.

Κ.ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ
Ο Ρώλης του Τενέα, ανήρ ών, Τιλαταίος από τον’Ισκο, στη δική μου Τιλέζυπτα, που κατάγεται από την (πόλη) Άραξο, τούτο το δακτυλίδι (έδωσα).

ΜΥΡΤ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ
Ρωλισθενειάς Νερένου Τιλαταία, παιδίσκη η Αραξειάς τον οίκον ιερά Τηλέζυπτα ηγάσθημε.

X.ΣΠΥΡΙΔΗΣ
«Πιστεύω, είπε στα «ΝΕΑ» ό κ. Σπυρίδης, ότι το επίγραμμα στο δαχτυλίδι του Εζέροβο είναι μια θρακική μελωδία, πιθανόν ένας ύμνος, κι είναι γραμμένη με σύμβολα της φωνητικής μουσικής. Με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και με τη βοήθεια των μουσικών πινάκων του Αλυπίου (4ος μ.Χ.) έκανα αποκωδικοποίηση των ιωνικών μουσικών συμβόλων, που είναι όλα φωνητικά, σε νότες σημερινής μουσικής σημειογραφίας.Το δαχτυλίδι του Εζέροβο με τη μουσική παρτιτούρα του 5ου π.Χ.αιώνα
Η εξέλιξη της μελωδίας είναι μουσικά και μουσικολογικά ορθή, καθώς επίσης και αισθητικά αποδεκτή. Πιθανώς ο ρυθμός της μελωδίας είναι έξι-όγδοα. Τον ίδιο ρυθμό, επισήμανε ο κ. Σπυρίδης, έχει και ό ιερότερος χορός των Θρακιωτών, ο «ζωναράδικος». Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Διαπιστώθηκε, είπε ο κ. Σπυρίδης, ότι οι τρεις γραμμές της μελωδίας ανήκουν στο υπεριώνιο (ή υπεριάστιο) τρόπο και οι υπόλοιπες γραμμές στον υπεραιόλιο τρόπο…».

V.GEORGIEV
Ρωλίστενε, εγώ Νερενία Τιλτία θνήσκω άρασα παρά τον εμόν ατρεμεί κεκοιμημένον, η ερέας ήλδανε.

W.MERLINGEN
Ο Ρολισθένης με συναρμολόγησε σαν δώρο για τον Νερένη τον βασιλιά των Τιλαταίων και χάραξε την επιγραφή αυτή.

RIBEZZO
Η Ρόλις του Τενέα θυγατέρα του Τιλτεάτου γυναίκα, στο Μέαντο (το γιό) τον Λεζυπταμίου πρόσφερε (το δακτυλίδι).

SEURE
Ο Ρωλιζένης γιος του Νερένη Τιλτηνός (από την πόλη Τίλτη) ο Οίσκων (ο γιος) του Αράζη ο Δωμηνός (από την πόλη Δώμη) η Τυλεζύπτα η θυγατέρα του Μιοιέρα από τη Ζείλτη (ενοείται και η φράση) αφιέρωσαν στο Θεό το δακτυλίδι.

D. DETSCHEW
α) Ο Ρολίστενέας του Νερενέα Τιλταίος, από την περιοχή του ποταμού Οίσκου, κάτοικος της πόλεως Τιλεγύπτα, με κατασκεύασε για τον εαυτό του.
β) Ο Ρολιστενέας απ’ τη γενιά του Νερενέα, είμαι ? με κατασκεύασε (ή: με δώρησε) π Τιλεζύπτα, που πατρίδα της είναι η Αραζία.
γ) Ο Ρολεστενέας, απ’ τη γενιά του Νερενέα, για την Ήσκο τηνΑράζεια (θυγατέρα τουΑράζπ) απ’ την πόλη Τιλέζυπτα, με κατασκεύασε.

Ρ. KRETSCHMER
α) Η Ρωλισθενειάς, από τη γενιά του Νερενεία, είμαι ? με κατασκεύασε (ή: με δώρησε) η Τιλεζύπτα, που πατρίδα της είναι η Αραζία.
β) Η Ρωλισθενειάς, απ’ τη γενιά του Νερενεία, είμαι, από την πόλη Αραζία ? με παντρεύτηκε ο Τιλεζύπτα.

Κ. SCΗΜΙΤΤ-ΒRANDΤ
Είμαι ο Ρολισθένης ο γιος του Ερενίου, τιλτηνός (από την πόλη Τίλτη) / ο Εσκόας, ο γιος του Αράζιου, δωιηνός (από την πόλη Δώμη) στόλισε (διακόσμησε) το ξύλινο ικρίωμα και με σκέπασε με χώμα.

Μία επιστημονική προσέγγιση γύρω από την Ελληνικότητα των επιγραφών που βρέθηκαν στην περιοχή της Αρχαίας Θράκης
και επιστήμονες με σλαβικές ρίζες προσπάθησαν να τις εντάξουν σε Θρακική = Προσλαβική = Πρωτοσλαβική γλώσσα, επιχείρησε ο Γλωσσολόγος, Ιστορικός, Συγγραφέας Γιώργος Πολύμερος «Πιστεύω ακράδαντα ότι το αίνιγμα για την αρχαία γλώσσα των Θρακών έχει λυθεί ή για να ακριβολογώ δεν υπήρξε ποτέ. Υπήρξε μόνο αθέλητη σύγχυση από καλοπροαίρετους ερευνητές ή ηθελημένη απ’ αυτούς που ήταν στρατευμένοι στην προώθηση της σλαβικής ιδέας».(3)

Μαίρη Τόρη.

Βιβλιογραφία
*(1)Αιλιανός <Ιστορικα διάφορα>8,6
*(2)Αριστοτέλης <Προβλήματα>911α
*(3)www.efthia.gr

1 σχόλιο

  1. rδαχτυλίδι του Εζέροβο (5ος αιώνας π.Χ.) Οι πρώτες Ελληνικές αποικίες ιδρύθηκαν στη Θράκη τον 8ο αιώνα π.Χ. πιστεύω ότι είναι ελληνική κωδικοποιημένη επιγραφή του 5 αιώνα πΧ Η επιγραφή ήρθε στο φως κατά την ανασκαφή ενός τύμβου στο βορειότερο τμήμα της αρχαίας Θρακικής περιοχής μεταξύ των πόλεων Χάσκοβο και Φιλιππουπόλεως το 1912. Ο τύμβος είναι του 403 π.Χ. ήταν διαπρεπούς ανδρός, όπως προκύπτει από τα κτερίσματα και έφερε ανεπίγραφη πλάκα. ο τάφος Πιστεύω πως ανήκε σε Έλληνα έποικο της Θράκης με μεγάλο κύρος. Πολλές δυναστείες ξένων φύλων η είχαν ηγεμόνες με ελληνική καταγωγή.

    Επιγραφή: ΡΟΛΙΣΤΕΝΕΑΣΝΕΡΕΝΕΑΤΙΛΤΕΑΝΗΣΚΟΑΡΑΖΕΑΔΟΜΕΑΝΤΙΛΕΖΥΠΤΑΜΙΗΕΡΑΖΗΛΤΑ

    Η επιγραφή αντικαθιστώντας και συμπληρώνοντας τις λέξεις που λείπουν: Ρ (Π)ΟΛΙ(Ν)-(Ε)ΙΣΤ(ΗΝ) Ε- ΝΕΑ(Ν)- ΣΝ-(Ι)ΕΡ(Α) – Ε (ΑΙ)Ρ(Ω)Ε – ΝΕΑ(Ν) ΤΙ(Ν) Α ΤΕΑΝ οπού (Τ) βάζω το (Θ)–Η (Α)ΣΚΟ-ΑΡΑ- Ζ(Γ)ΕΑ ΔΟΜ(Ο)-ΕΑΝ-ΤΙΛΕ(ΖΥ)ΠΤΑΜΙ -Η(Ι)ΕΡΑ- Ε(ΑΙ)Ρ(Ω)Α Ζ(Γ)Η-Λ-ΤΑ(ΥΤΗ)

    Μεταγραφή: Στην μεταγραφή βάζω προθέσεις, τόνους, πνεύματα σημεία στίξης κλπ, οπότε η απόδοση γίνεται: εις την Πόλιν, εις την νεᾶν αἴρω ἱερά εις την νεᾶν θεάν. ἀσκῶ εις την γαῖαν δόμο ἐὰν αἴρω ἱερά εις τήν Γῆν ταύτην
    Ελεύθερη απόδοση: στην πόλη στην νέα ιερά αίρω στην νεᾶν θεάν. ἀσκω(προχωρώ) στην γη τον δόμο(το χτίσιμο ) ἐὰν αἴρω(σηκώσω) ἱερά εις τήν Γῆν ταύτη

    Δομος: (αρχιτεκτονική) τεχνική στρώση από πέτρες, πλάκες ή πλίνθους στην τοιχοποιία

    Αναλυση: το ρολι γίνεται (π)όλιν, το ερε κρύβει δυο λέξεις η πρώτη είναι η λέξη (ι)ερ(α) και η δεύτερη λεξη γίνεται αἴρω σημαίνει σηκώνω, η λεξη τεαν βλέπουμε ότι κρύβει την λεξη (θ)εάν, ασκώ σημαίνει υποβάλλω, η λεξη ζεα κρύβει την (γ)εα…. Γίνεται γαία. οι αρχαίοι στα αρχαϊκά χρονιά συμβόλιζαν με ένα γράμμα την λέξη Ηερα, εδώ βλέπουμε δυο λέξεις ιερά και αίρω όπως πιο πάνω ζη γίνεται γη. Όπως βλέπουμε σε μερικές προτάσεις ο γράφων επιλέγει ένα βασικό φωνήεν κυρίως και πρέπει να το αντικαταστήσουμε με σύμφωνο ή φωνήεν, εδώ το βασικό φωνήεν είναι το ε και το αντικαθιστούμε σε μερικές περιπτώσεις με το αι. και το βασικό σύμφωνο είναι το ζ και το αντικαθιστώ με το γ και το θ. στα κείμενα δεν υπάρχει ορθογραφία. Η «νέαν θεάν» του κειμενου αν παρουμε τις ριζες «εννοεί την νέαν θεάν γαίαν»΄ δηλαδή την «γη».
    H ζεα του κειμένου σαν λέξη ίσως συνδέεται και με την ζεια ή ζειά ή ζέα δημητριακό που αναφέρεται κυρίως σε αρχαία κείμενα Σύμφωνα με κάποιους λεξικογράφους και σχολιαστές η λέξη «ζεια» προέρχεται από τα Σανσκριτικά και καθορίζει τα πρώτα γνωστά δημητριακά. Ο Μπαμπινιώτης, γράφει ότι συνδέεται ετυμολογικά με τις Σανσκριτικές λέξεις yava, yavai που σημαίνουν σιτάρι. Από εδώ φαίνεται ότι προέρχεται και το όνομα της θεάς Δήμητρας («Δημήτηρ») της οποίας το όνομά στον δωρικό τύπο είναι από το Δη που σημαίνει Γη και το μήτηρ και σημαίνει μητέρα γη, αλλά και το συνώνυμό του «Δηώ», όπως και το Ομηρικό επίθετο της γης «ζείδωρος», το οποίο ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς ερμηνεύει ως «βιόδωρος, ἡ (τά) πρός τό ζῆν δωρουμένη γῆ», ο Πατριάρχης Φώτιος Α´ ως «τήν πρός τό ζῆν δωρουμένην», το λεξικό Σούδα ως «τήν γῆν τήν τά πρός τό ζῆν δωρουμένην», ενώ μόνο ο Autenrieth σχετίζει τη ζείδωρο με τη ζεια, ερμηνεύοντάς την ως «ἡ ζειάς, γεννήματα δωρουμένη, χορηγοῦσα». Από τα πιο πάνω βλέπουμε πως συνδέεται με την γη.

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.