WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ

Share Button

Δημητριάδης Δημήτρης θεατρικός συγγραφέας (Θεσσαλονίκη 1944-)

 

Ο Δημήτρης Δημητριάδης γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1944. Το 1963 και έχοντας κερδίσει μια υποτροφία του βελγικού κράτους σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στις Βρυξέλλες, στο Εθνικό Ινστιτούτο Τεχνών Θεάματος (INSAS). Πέντε χρόνια αργότερα, το 1968, ανεβαίνει στο Παρίσι στο TheatredelaCommuned’ Auberviliers από τον Πατρίς Σερό το πρώτο του θεατρικό έργο «Η τιμή της ανταρσίας στην μαύρη αγορά»(1965-66) το οποίο όπως ήταν φυσικό ήταν γραμμένο στα γαλλικά .

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1971 ο επαγγελματικός του προσανατολισμός τον οδηγεί στις μεταφράσεις από τις οποίες θα καταφέρει να βγάλει τα προς το ζειν. Μετέφρασε τους Ζαν Ζενέ, Ζαν Πολ Σαρτρ, Μορίς Μπλανσό, Ζωρζ Μπατάιγ, Κώστα Αξελό, Γκάμπροβιτς, Μολιέρο, Μισέλ Μπιτόρ, Σαίξπηρ, Μαργκερίτ Ντιράς, Κουρτελέν, Μέτερλινκ, Ονόρε ντε Μπαλζάκ, Κολτές, Σάμουελ Μπέκετ, Τένεσι Ουίλιαμς. Ασχολήθηκε επίσης και με μεταφράσεις αρχαίων δραματουργών όπως είναι ο Αισχύλος και Ευριπίδη.

Χρονιά σταθμός είναι το 1978 όπου και ξεκινάει το προσωπικό του έργο με το πρώτο του πεζογράφημα «Πεθαίνω σαν χώρα» και ακολουθεί το 1980 η ποιητική ενότητα Κατάλογοι 1-4. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη συγγραφή και θεατρικών έργων. Μετά το ’80 συνεργάστηκε στενά με τις εκδόσεις «Άγρα» που έχουν εκδώσει το μεγαλύτερο μέρος του έργου του. Πιο πρόσφατα συνεργάστηκε με τις εκδόσεις «Σαιξπηρικόν» της Θεσσαλονίκης.

Το 1986, δημοσίευσε το πεζογράφημα “Η Ανάθεση. Η Ανθρωπωδία. Προοίμιο σε μια Χιλιετία“, το οποίο συνεχίστηκε το 2002, με την δημοσίευση των δύο πρώτων τόμων (1ος και 7ος) του δεκάτομου μυθιστορήματος “Η Ανθρωπωδία. Μία ατελής Χιλιετία” το οποίο βραβεύτηκε το 2003 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος. Την ίδια χρονιά ανεβαίνει το έργο του «Διαδικασίες διακανονισμού διαφορών» στον Εξώστη του Θεάτρου του Νότου.

Το 2005 κυκλοφόρησε “Το πέρασμα στην άλλη όχθη“, μία μεταγραφή ραδιοφωνικών συνομιλιών, ακολούθησε το αφήγημα “Η μεταφορά” (2007) και η συλλογή δοκιμιακών κειμένων με τον τίτλο “Η Εμπράγματη Φαντασία” (2007). Το 2008 εκδόθηκε το πεζογράφημα “Εκπνοή“. Η σειρά των Καταλόγων συνεχίστηκε με τις ενότητες : “Κατάλογοι 5-8/ Οι σκηνές του μαρτυρίου“, “Κατάλογοι 9/Οι Ορισμοί“, “Κατάλογοι 10-12“, “Κατάλογοι 13-14/ Πένθη“.

Τα έργα του όπως ο ίδιος δήλωσε σε μια πρόσφατη συνέντευξη του δεν βγαίνουν από την επικαιρότητα. Προηγούνται και μετά έρχεται η επικαιρότητα και τα επαληθεύει. Κατά καιρούς τα έχουν απορρίψει ως τολμηρά. Σήμερα δεν έχουμε τίποτε περισσότερο ανάγκη από την πρόκληση και την τόλμη. Όπως ο ίδιος δηλώνει τα έργα του είναι άγνωστα. Η επικέντρωση και η αποδοχή του «Πεθαίνω σα χώρα» δεν επέτρεψαν στο υπόλοιπο έργο του να φανεί. Ο ίδιος επιθυμεί να εκτεθεί και να κριθεί ως κάτι που είναι απολύτως αναγκαίο γιατί μέσα από την κρίση θα φανεί η αντοχή και η σημασία των έργων του.

Κλείνοντας καταγράφουμε κάποια λόγια του περί τέχνης και περί έρωτος: «Η τέχνη έχει να κάνει με την σύγκρουση που μας δείχνει τα όρια μας. Η τέχνη θέλει να τα υπερβεί αυτά, είναι ο μόνος τρόπος για να αντέξουμε το ανυπόφορο. Αναφέρετε στην θνητότητα ως μια ευρεία έννοια και όχι απαραίτητα μόνο για τον θάνατο ως το ανυπόφορο.

Είμαστε όλοι χωρισμένοι στην ζωή μας και αυτό τα προσδιορίζει όλα είναι όμως και κάτι που σχεδόν δεν μπορούμε να το καταργήσουμε . Υποτήθετε πως καταργείται με τον έρωτα και δεν θα διαφωνούσα γιατί ο έρωτας είναι η απεγνωσμένη προσπάθεια να καταργηθεί το ασύμπτωτο , γιατί το ασύμπτωτο καταργείται προσωρινά, στιγμιαία, είτε πάνω στην ερωτική πράξη ή σε μια συνομιλία.»

ΤΟΜΕΑΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΩΝ ΕΟΕ

ΣΟΦΙΑ ΜΑΓΟΥΛΙΩΤΗ

Leave a Reply