Ελλάδα… Μια μικρή χώρα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης στο νοτιότερο άκρο της Βαλκανικής χερσονήσου, στην Ανατολική Μεσόγειο. Μια χώρα η οποία διατρέχει παρ’ όλ’ αυτά μια ιστορία 3.500 ετών τουλάχιστον, και για πολλούς ερευνητές ακόμα περισσότερο. Η Ελλάδα είναι μια μικρή κουκκίδα στον χάρτη, ωστόσο είναι η χώρα που με την ιστορία της και τα πρόσωπα που πέρασαν από αυτήν είναι υπεύθυνη για το Φως που δόθηκε σε ολόκληρη την ανθρωπότητα – από τότε μέχρι και σήμερα – διαμέσου της φιλοσοφίας, της τέχνης, της επιστήμης αλλά και της ίδιας της ιστορίας της! Η Ελλάδα ναι, είναι Φως, και πολλές φορές είναι και η αιτία τις προέκτασης του ίδιου του Φωτός, μιας και εδώ μπορεί να μην έχουμε τα απέραντα λιβάδια, τα δάση και ερήμους αλλά έχουμε κάποια πιο σκληρά ενισχυτικά χαρακτηριστικά όπως η πέτρα, ο βράχος, η άμμος και η θάλασσα, που στέλνουν πίσω πάλι το φως ακόμα πιο ενισχυμένο, με αποτέλεσμα να είμαστε ο καθρέφτης της αντανάκλασης αυτού.

Αυτή λοιπόν η Ελλάδα, έτσι όπως την περιγράψαμε με λίγα λόγια παραπάνω, περιμένει από εμάς τους ανθρώπους της, εμάς οι οποίοι ισχυριζόμαστε και καυχιόμαστε πολλές φορές ότι είμαστε οι συνεχιστές τον αρχαίων ημών προγόνων, να σηκώσουμε το αναστημά μας και να πούμε «ΦΤΑΝΕΙ, ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ!!!«. Αλλά δυστυχώς δεν το κάνουμε. Δεν το κάνουμε διότι φοβόμαστε, πιστεύουμε ότι είμαστε αδύναμοι, μικροί και λίγοι μπροστά σε αυτό το κακό που αντιμετωπίζουμε. Ή πιθανώς – σε πολλές περιπτώσεις – ο λόγος είναι ότι δεν θέλουμε έτσι απλά, γιατί νομίζουμε ότι ακόμα κι έτσι είμαστε καλά. Μέσα απο αυτό το άρθρο δεν θα ασχοληθώ με αυτούς που δεν θέλουν να σηκώσουν το ανάστημά τους και να βγουν από όλο αυτό το Matrix, αλλά θα προσπαθήσω να προτρέψω τους λίγους εναπομείναντες Έλληνες που θέλουν αλλά δεν μπορούν ακόμα να αντισταθούν σε όλο αυτό.

Η αλήθεια είναι ότι αν υπήρχε η δυνατότητα να επαναφέρουμε στην ζωή κάποιους από τους μεγάλους αυτούς Έλληνες που γεννήθηκαν σε αυτά τα ιερά χώματα, που έδωσαν την ίδια τους την ζωή για την Ελλάδα και έβλεπαν πώς κατάντησε αυτό το Ιερό Έθνος, θα τους διακατείχε ντροπή για εμάς. Διότι για ό,τι αυτοί πάλεψαν σε αυτόν τον τόπο, εμείς κάναμε τα αδύνατα δυνατά για να το ακυρώσουμε στην πράξη. Κάποτε ζητούσαν από εμάς οι εχθροί μας γη και ύδωρ και τότε οι πρόγονοί μας αντιστάθηκαν, διδάσκοντας σε όλη την υφήλιο της αξία της Ελευθερίας. Το μεγάλο ερώτημα είναι θα μπορούσαμε εμείς σήμερα να αντέξουμε και να νικήσουμε, δίνοντας ένα τέρμα σε αυτό το αδιέξοδο, σε όλο αυτό το κακό που μας κυριεύει και μας καταστρέφει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ; Η απάντηση, σύμφωνα πάντα με την ιστορία μας και το παρελθόν μας, είναι ΝΑΙ! Παντού και πάντοτε εμείς οι Έλληνες όταν ήμασταν ενωμένοι βγαίναμε νικητές! Αυτό μας έχει διδάξει η μέχρι τώρα ιστορία μας. Επειδή το παρελθόν και την ιστορία την γράφουν λοιπόν άνθρωποι, σωστό είναι να δούμε κάποια πράγματα που έχουν πει κάποιες μεγάλες προσωπικότητες για την Ελλάδα, που κάποιοι από αυτούς – και εδώ είναι όλο το ζουμί – δεν ήταν με το μέρος της Ελλάδας άλλα ήταν κάποιοι από τους πιο ορκισμένους εχθρούς μας:

«Ο Ελληνικός λαός είναι ατίθασος και γι’αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθειά στίς πολιτιστικές του ρίζες… Να πλήξουμε την γλώσσα, την θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα«. Χένρυ Κίσινγκερ.

«Η Ελλάδα έδωσε το παράδειγμα που καθένας από μας πρέπει να ακολουθήση, ώσπου οι σφετεριστές της ελευθερίας, οπουδήποτε της γης κι αν βρίσκονται, να υποστούν την δίκαιη τιμωρία της«. Φραγκλίνος Ρούζβελτ.

«Αν δεν υπήρχε η ανδρεία και η γενναιοψυχία των Ελλήνων, δεν γνωρίζομε ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα του Β” Παγκοσμίου πολέμου». Ουίνστον Τσώρτσιλ.

«Πρώτη η Ελλάς μας εδίδαξε πως οι ελεύθεροι άνθρωποι μπορούν να είναι γενναίοι, και ότι καμμιά ήττα δεν είναι παντοτινή. Ο μικρός αυτός λαός απεδείχθη αντάξιος της ιστορίας του». Αλμπέρ Καμύ.

«Οί Ελληνες είναι λαός μικρος τόν άριθμόν, άλλ’ ό μέγιστος διά την ευγένειαν και το κάλλος της ιδέας και την έπιμονήν της μορφωτικής δράσεως έπί τών άνδρών πάντων των αιώνων«. Γ. Κλεμανσώ.

«Ή Γερμανική άτομικότης, δια να καταστη έθνος , δηλ. λαός μέ έθνικήν συνείδησιν, προσέτρεξεν εις τήν έπικουρίαν του ελληνικού πνεύματος«. Εδ. Σπράνγκερ.

Ο Στρατάρχης Γιαν Σματς, Πρωθυπουργός της Ν. Αφρικής, χαρακτήρισε την 28η Οκτωβρίου 1940 ως «ημέρα που άλλαξε τον ρου της Ιστορίας«. Και προσέθεσε: «Πραγματικώς εγεννήθη μία νέα Ελλάς, όπως την ωνειρεύθησαν οι ποιηταί«, αναγνωρίζοντας έτσι την αποφασιστική συμβολή της Ελλάδος στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Αν το αποτυχόν χάρις εις την νικηφόρον αντίστασιν της Ελλάδος μεσογειακόν σχέδιον του Χίτλερ επετύγχανεν, η επίθεσις της Γερμανίας εναντίον της Ρωσσίας θα είχεν όλως διάφορα αποτελέσματα. Οι ήρωες που έχουν βάψει με το αίμα τους την ιεράν γην της Βορείου Ηπείρου, οι μαχηταί της Πίνδου και οι άλλοι, θα είναι οδηγοί μαζί με τους Μαραθωνομάχους, θα φωτίζουν ανά τους αιώνας την οικουμένην.» Άντονυ Ήντεν, Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών.

«Ενώπιον της Ιστορίας είμαι υποχρεωμένος να αναγνωρίσω ότι, από τους μέχρι τώρα αντιπάλους μας, ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με εξαιρετική γενναιότητα και δεν παραδόθηκε παρά όταν κάθε αντίστασή του ήταν αδύνατη. Ως εκ τούτου, απεφάσισα να μην κρατηθεί κανένας Έλληνας στρατιώτης αιχμάλωτος και οι αξιωματικοί να διατηρήσουν τα προσωπικά όπλα τους.» Αδόλφος Χίτλερ.

«Εάν επιτεθώ, θα μου πουν ότι κτυπώ πισώπλατα έναν ηρωικό λαό· εάν δεν επιτεθώ, προδίδω ένα φίλο και σύμμαχο (Μουσολίνι).» Αδόλφος Χίτλερ.

ο Ιωσήφ Γκαίμπελς στο ημερολόγιό του, στις 8 Απρ. 1941, δύο ημέρες μετά την γερμανική επίθεση, εντυπωσιασμένος και αυτός από την μαχητικότητα των Ελλήνων: «Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα… Οι Έλληνες είναι γενναίοι μαχηταί… Τα καταληφθέντα χαρακώματα είναι γεμάτα πτώματα… Και αυτός ο Φύρερ θαυμάζει ιδιαιτέρως το θάρρος των Ελλήνων. Ίσως υπάρχει ακόμη ένα ίχνος της παλαιάς ελληνικής καταγωγής σ’ αυτούς».

«…Αι μάχαι της Πίνδου και της Κορυτσάς απέδειξαν πρώται εις τους αμφιβάλλοντας και απογοητευμένους ουδετέρους ότι η ανδρεία και η ικανότης θα ηδύναντο να υπερισχύσωσι των υλικών μέσων και να νικήσωσι μηχανοκινήτους εχθρούς». Τάιμς» Λονδίνου – 31/1/1941.

«…Επολεμήσατε άοπλοι εναντίον πανόπλων και ενικήσατε. Μικροί εναντίον Μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλοιώς διότι είσθε Έλληνες. Εκερδίσαμεν χρόνον διά να αμυνθώμεν. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι θα σας ευγνωμονούμεν«. Ραδιοφωνικός Σταθμός Μόσχας 27/4/1942.

«Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Θα μας σώσει από την βρώμα όπου κυλιούμαστε, θα μας σώσει από την μετριότητα και από την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε…».  Ίων Δραγούμης – 1907.

«Ἑλληνικὴ Φυλὴ τί φωνάζεις; Μπῆκαν κλέφτες στὸ μανδρί; Ἐὰν Σοῦ βαστᾷ ἔμπα διώχτους.» «Ἑλληνικὴ Φυλὴ εἶσαι ΑΝΗΘΙΚΟΣ: διότι θέλεις οἱ Φραγκικοὶ Στρατοὶ καὶ Στόλοι νὰ Σοῦ φυλᾶν τ᾿ ἀμπέλια ΣΟΥ». Περικλής Γιαννόπουλος.

Αν είναι κάτι που θέλω να σας πω στο τέλος, αυτό είναι ότι πρέπει να βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι όλοι αυτοί μας φοβούνται! Πάντα μας φοβόντουσαν εμάς τους Έλληνες, διότι γνώριζαν και απο το παρελθόν μας ότι είμαστε κάτι το τελείως διαφορετικό πάνω σε αυτόν τον πλανήτη! Ας μην το βάλουμε κάτω! Ας διώξουμε τον φόβο! Ας εκπληρώσουμε επιτέλους το πεπρωμένο μας!

 

Σάββας Γιαλόπουλος

 

Πηγές:

Ιστοσελίδα http://pheidias.antibaro.gr/

Ιστοσελίδα http://blogthea.gr/

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου