Εμείς οι άνθρωποι έχουμε ένα μοναδικό χαρακτηριστικό: να διακρίνουμε παντού στη φύση γύρω μας αλλά και να κατασκευάζουμε και οι ίδιοι γεωμετρικά σχήματα.

Αυτό συντελείται με τη δύναμη του Λόγου, που κληρονομήσαμε από τον Θεό. Χάρισμα και ανάγκη μας είναι η σχηματοποίηση η οποία μας βοηθάει να βάζουμε τάξη στο χάος.

10719086_855696874482180_910095069_n

Κοιτάζαμε τον έναστρο ουρανό και με τη φαντασία μας φτιάχναμε τους αστερισμούς. Κοιτάζαμε μέσα μας και βάζαμε μια εσωτερική τάξη σε όσα νιώθαμε. Όλα τακτοποιήθηκαν σε τάξεις, κατηγορίες, ομάδες και σχήματα για να τα «χωρέσει» το κεφάλι μας.

Χαιρόμαστε μ’ αυτό και ξενοιάζουμε, γιατί αυτή μας η ικανότητα μας διευκολύνει  να θυμόμαστε ένα γενικό σχήμα και όχι τις πάμπολλες λεπτομέρειες. Όμως αυτό δεν σταμάτησε εκεί.

Ο Μανόλης Ανδρόνικος στο βιβλίο του «Παιδεία και Υπνοπαιδεία» υπογραμμίζει :

Η ακρότατη σχηματοποίηση, όπου κατόρθωσε να καταλήξει το ανθρώπινο μυαλό, είναι η μαθηματική γλώσσα. Ο αριθμός αποτελεί την έσχατη αφαίρεση όλων των συστατικών στοιχείων των αισθητών πραγμάτων· 5 άνθρωποι ή 5 πύραυλοι ή 5 ιπποπόταμοι είναι απλά και μόνο 5 μονάδες, «άχροες, άοσμες και άγευστες», όπως μαθαίναμε στα γυμνασιακά μας θρανία για το άζωτο, αν θυμούμαι καλά. Αλλά το ανθρώπινο μυαλό αποτελεί την πιο τερατώδη μηχανή που υπάρχει στον κόσμο, η απληστία του δεν έχει όρια και η καταστροφική του μανία είναι ασύλληπτη· πολύ νωρίς κορέστηκε από το καταπληκτικό σχήμα των αριθμών και δημιούργησε απ’ αυτά τα εκτοπλάσματα ένα νέο έξοχο εκτόπλασμα. Οι αριθμοί 5 και 4 όταν «προστεθούν» μας δίνουν έναν άλλον αριθμό: 9. Όσο κι αν είναι αφηρημένες έννοιες και το 5 και το 4 και το 9, μας υποχρεώνουν να καθηλωθούμε μέσα σε ορισμένα πλαίσια, σχετικά στενά. Έρχεται όμως η νέα σχηματοποίηση της αλγεβρικής σκέψης και υποκαθιστά τους αριθμούς με γράμματα: α, β, γ κτλ. Έτσι μαθαίναμε στο σχολείο ότι (α+β)2= α2+2αβ+β2. Τώρα πια εξαφανίστηκε και το τελευταίο «υποστατικό» ίχνος των γνωστών αριθμών· τώρα προβάλλουν «ανυπόστατοι», όπως θα έλεγε ο ποιητής, γι’ αυτό και τρομεροί. Θυμίζουν το πλατωνικό παραμύθι του Γύγη που μπορούσε να γίνεται αόρατος, αυτό σημαίνει να γίνεται παντοδύναμος. Παίζει το ανθρώπινο μυαλό με τα αθώα, «ασήμαντα», αποπνευματοποιημένα ψηφία του αλφαβήτου, τα προσθέτει, τα διαιρεί, τα εξισώνει, τα μηδενίζει, τα σβήνει και τα ξαναγράφει· με μια τέτοιαν εξίσωση γραμμένη σ’ ένα λευκό χαρτί κατορθώνει κάποτε να λύσει κάποιο πρόβλημα που του επιτρέπει να κατασκευάσει μιαν ατομική και αργότερα μιαν υδρογονική βόμβα. Το παιγνίδι εξακολουθεί να παίζεται από τα πιο «προικισμένα» ανθρώπινα μυαλά!

10719165_855696757815525_1727941587_n

Έτσι φθάσαμε στην απόλυτη κυριαρχία των «προικισμένων» πάνω στη φύση και στην υπόλοιπη ανθρωπότητα. Με τους αλάνθαστους αλλά και άκαρδους ηλεκτρονικούς υπολογιστές κάποια στιγμή  ο «σοφός άνθρωπος» θα πάρει τη θέση του Θεού, θα μπορέσει με μιαν εξίσωσή του να ερημώσει τον πλανήτη του. Πρώτος ο Τζωρτζ  Όργουελ στο προφητικό έργο του 1984 περιέγραψε την λογική κατάληξη αυτής της τρελής πορείας μας. Φαντάζεται μια μπότα θα πατάει το ανθρώπινο πρόσωπο για πάντα.

Άραγε, έτσι θα γίνει στο τέλος;

Ή μήπως οι αριθμοί έχουν να πουν και κάτι άλλο;

10717454_855696424482225_409357358_n

 

10723155_855696571148877_703197853_n

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.