WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

Ο ΣΑΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΚΗΣΙΟΥ ΝΤΕ ΣΑΝΤ

Share Button

Στην συνείδηση των περισσότερων το όνομα του Ντονασιέν Αλφόνς Φρανσουά Κόμη ντε Σαντ ή αλλιώς Μαρκήσιο ντε Σαντ, έχει συνδεθεί άμεσα με τον σαδισμό. Αυτή η αντίληψη, που στην πραγματικότητα, ως προς τον Μαρκήσιο εντοπίζει τη μισή αλήθεια, κρατάει από τότε που φρεσκοπαντρεμένος με την Ρενέ-Πελαζί ,παρενοχλούσε συστηματικά στην ευρύτερη περιοχή του Παρισιού και κάθε είδος γυναίκας, πόρνης, ηθοποιού ή χωριατοπούλας, αποζητώντας τον έρωτα της. Μπορεί να περιγραφεί, μάλλον, ως σεξουαλικά ελεύθερα σκεπτόμενος και το δίχως άλλο ως ένας χαρισματικός συγγραφέας, που καταφέρνει να ντύσει τα πορνογραφικά έργα του με έναν φιλοσοφικό μανδύα. Η φιλοσοφία του, αυτή, πρεσβεύει μία ακραία μορφή ελευθερίας, η οποία συνδέεται άμεσα με την ηθική ελευθεριότητα, και σκοπεί στην απεξάρτηση του ατόμου από κάθε κατεστημένη νομική, ηθική ή θρησκευτική αρχή με τελικό στόχο την επίτευξη της απόλυτης ατομικής ικανοποίησης, που θεωρεί ως την ανώτατη αξία. Ο περίφημος αυτός Γάλλος υπήρξε υπέρμαχος της κοινωνικής ελευθεριότητας και της ερωτικής ακολασίας, ένας σφόδρα άθεος και αντι-κληρικαλιστής ηδονοθήρας που έμελλε να γίνει βουλευτής κατά τη Γαλλική Επανάσταση, σε μια ζωή που μετρά στιγμιότυπα βγαλμένα από κινηματογραφική ταινία.

marquis-de-sade.juliette.1797.02

Τη βιογραφία του συνθέτουν ένας γάμος το 1763 με τη Ρενέ-Πελαζί ντε Μοντρέιγ, γόνο μιας οικογένειας της ανώτερης αστικής τάξης, ερωμένες, όργια με πόρνες τις οποίες αρεσκόταν να κακοποιεί, δεν παρέλειπε ,επίσης, να διοργανώνει όργια και στον πύργο του με τη συμμετοχή της συζύγου, της κουνιάδας του Αν Προσπερέ και μερικών ακόμη μισθωμένων αρσενικών και θηλυκών πορνών, καταδίκη σε θάνατο για σοδομισμό και απόπειρα δηλητηριασμού, δραπέτευση στην Ιταλία, νέα σύλληψη, νέα απόδραση στο σπίτι της γυναίκας του στην Προβηγκία, απανωτά σκάνδαλα και δίκες, καθώς και αδιάκοπες φυλακίσεις .

markiz_de_sade_5-890x1024[1]

Οι συνθήκες φυλάκισης ενός αριστοκράτη, βέβαια, δεν διέφεραν πολύ από ένα πολυτελές ξενοδοχείο της σύγχρονης εποχής. Ο Σαντ είχε μαζί τα βιβλία, το κρεβάτι του, τα χαλιά και τις κουρτίνες από το σπίτι του! Επιτρεπόταν να διατηρεί υπηρετικό προσωπικό και δεχόταν τακτικά επισκέπτες. Ήταν ένα περιβάλλον που βοήθησε πολύ τη συγγραφή του πρώτου βιβλίου του: 120 Μέρες των Σοδόμων. Είχε κρύψει το χειρόγραφο στον τοίχο και όταν τον μετέφεραν, πίστεψε ότι χάθηκε. Τελικά εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1904, πολλά χρόνια μετά το θάνατό του. Ίσως αν δεν είχε μπει φυλακή να μην είχε γράψει ποτέ βιβλία. Πιθανόν, το έργο του, που μέχρι σήμερα θεωρείται από τα πιο πρωτοποριακά, οφείλεται στην πεθερά του, που άθελά της τον ώθησε προς τη δημιουργία καθώς είναι αυτή που επέμεινε στην σύλληψη του. Άλλα έργα του Ντε Σάντα είναι τα “Ζυστίν” ,“Ζυλιέτ”,, “Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ’’, ’’Ιουλιέτα”, ΄΄Διάλογος ιερωμένου και ετοιμοθάνατου’’, ΄΄Τα εγκλήματα του έρωτα΄΄ κ.α. Ο θάνατός τον βρήκε ήσυχα στον ύπνο του, το 1814, στερημένος από παντός δικαίωμα ,ακόμα και από την δυνατότητα να γράφει, καθώς οι κρατικές αρχές έβλεπαν στο πρόσωπο του ένα επικίνδυνο εχθρό της έννομης τάξης. Ακόμη όμως και προς το τέλος της ζωής του το 1810 ,σε ηλικία 74 ετών, ο ντε Σαντ θα συντάξει τα στερνά πονήματά του και θα προλάβει να απολαύσει την τελευταία του λεία, την 12χρονη κόρη του επιστάτη του ασύλου.Κι αν στο συλλογικό ασυνείδητο ο ντε Σαντ φαντάζει τέρας ακολασίας, μια πιο ισορροπημένη μαρτυρία για την προσωπικότητά του θα τον φιλοτεχνούσε ως άνθρωπο που ακροβατούσε ανάμεσα στο κακό και την ακολασία, ανάμεσα στην εγκληματική σκληρότητα και τη λάγνα βιαιότητα.

160px-Juliette_Sade_Dutch[1]

Η θυελλώδης ζωή του ντε Σαντ ακολουθήθηκε από 100 σχεδόν χρόνια σιωπής, μέχρι το 1904 τουλάχιστον, όταν ένας βερολινέζος ψυχίατρος δημοσίευσε ένα αντίγραφο του «120 Μέρες στα Σόδομα» σκαρώνοντας ταυτόχρονα τον όρο «σαδισμό» για να περιγράψει επιστημονικά την επίδραση του σωματικού και ψυχικού πόνου στη σεξουαλική διέγερση, έτσι όπως την εμπνεύστηκε και την εφάρμοσε αφειδώς ο Μαρκήσιος ντε Σαντ.

deSade5a[1]

Το έργο του προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί αντιμαχόμενες κριτικές ενώ κατέστη πόλος έμπνευσης για άλλους συγγραφείς και καλλιτέχνες διαχρονικά. Η δική του άποψη για το έργο του συμπυκνώνεται στην παρακάτω ρήση του:

“Ο τρόπος σκέψης μου είναι το αποτέλεσμα των στοχασμών μου. Είναι κομμάτι της εσώτερης ύπαρξής μου, του τρόπου που είμαι φτιαγμένος. Για το σύστημά μου, το οποίο αποδοκιμάζετε, είναι επίσης η μέγιστη παρηγοριά στη ζωή μου, η πηγή της ευτυχίας μου. Σημαίνει περισσότερα για μένα απ’ ότι η ίδια μου η ζωή.”

Υπεύθυνη του εκδοτικού οίκου Σκέψις

Τάνια Αλεξίου

 

 

Leave a Reply