WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΠΑΛΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ-ΑΛΕΚΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ

Share Button

ΠΑΛΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ –

ΑΛΕΚΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ

 

Ο Αλέκος Σακελάριος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Νοεμβρίου του 1913 στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα στην Αχαρνών. O πατέρας του ήταν από τα Ιωάννινα ενώ η μητέρα του, με την οποία είχε μια ιδιαίτερα τρυφερή σχέση, ήταν απόγονος του Κωνσταντίνου Ζάππα. Το γράψιμο ως μεγάλη του αγάπη έκανε νωρίς την εμφάνιση του στην ζωή του όπως και η καλλιτεχνική του φύση. Στα σχολικά του χρόνια οργάνωνε θεατρικές παραστάσεις και εξέδωσε μια εφημερίδα με τίτλο «Ο μαθητής» η οποία πουλούσε μερικές χιλιάδες φύλλα και με αγοραστικό κοινό κυρίως τους συμμαθητές του Σακελλάριου. Ως μαθητής ο ίδιος δεν ήταν ιδιαίτερα καλός, για την ακρίβεια περνούσε τις τάξεις με το ζόρι. Αποφοίτησε από το ιστορικό 8ο Γυμνάσιο Αθηνών όπου ήταν συμμαθητής με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Οι νομικές σπουδές που έκανε εκτοπίστηκαν πολύ νωρίς από τις δημοσιογραφικές ανησυχίες του. Στα 17 του χρόνια αρχίζει να δουλεύει σε ένα περιοδικό της εποχής την «Εβδομάδα».  Ξεκίνησε την δημοσιογραφική του καριέρα με τη φιλολογική στήλη της «Καθημερινής» αφού είχε στείλει μια επιστολή στον διευθυντή της Γεώργιο Βλάχο. Αργότερα εργάστηκε σε άλλες μεγάλες εφημερίδες της εποχής όπως η «Ελεύθερη Ελλάδα», η «Καθημερινή», «Ελεύθερος Κύρηξ», «Ελεύθερος Τύπος» και πολλές άλλες. Υπήρξε επίσης, εκδότης και διευθυντής εντύπων. Μέχρι το τέλος της ζωής του δεν έπαψε να γράφει ποτέ.

Στην αρχή της καριέρας του ήταν ένας πολύ φτωχός άνθρωπος, δεν είχε καν γραφείο και έγραφε τα κείμενα του στα καφενεία γι’ αυτό και τα γραπτά του έχουν μια αμεσότητα. Η διαχρονικότητα των έργων του είναι ένα από τα μεγάλα του ατού. Υπήρξε ένας άνθρωπος πνευματικός, που μπορούσε και έβλεπε μπροστά από την εποχή του, με ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, καυστικός, ιδιαίτερα κριτικός και σατιρικός.

Μια θεατρική παράσταση που θα παρακολουθήσει του ανοίγει την όρεξη για να γράψει θεατρικά νούμερα.  Τότε θα ξεκινήσει να γράφει και τους πρώτους στίχους για τραγούδια.

Το 1935 έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο με τίτλο «Ο βασιλιάς του χαλβά», μια όπερα που γνώρισε μεγάλη επιτυχία, και ανέβηκε στο θέατρο Κοτοπούλη από τον θίασο του Πέτρου Κυριακού. Χαρακτηριστικό της μεγάλης επιτυχίας ήταν ότι ενώ οι υπόλοιπες παραστάσεις της εποχής διαρκούσαν το πολύ ένα μήνα αυτή κράτησε για έναν ολόκληρο χρόνο. Αυτή ήταν μόνο η αρχή ακολούθησε η συνεργασία του με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο και έγραψε μόνος ή σε συνεργασία με αυτόν 200 θεατρικά έργα. Με τον κινηματογράφο όπου θα γράψει άλλα 60 κινηματογραφικά σενάρια, θα ασχοληθεί όταν στην ζωή του το 1945 θα μπει ο Φιλοποίμην Φίνος. Η συνεργασία τους ξεκίνησε την εποχή που στο Εθνικό ανεβαίνει το έργο «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης». Τότε ο Φίνος του έκανε την πρόταση να ξεκινήσει να γράφει κωμωδίες για τον κινηματογράφο. Έτσι και έγινε, έγραψε το «Παπούτσι από τον τόπο σου» θέτοντας ως μοναδικό όρο σκηνοθέτης του έργου να είναι ο Τζαβέλας. Ο Φίνος ενθουσιάστηκε από το σενάριο, έδωσε την έγκριση του για να ξεκινήσουν τα γυρίσματα και ξαφνιάζοντας τον Σακελλάριο του λέει ότι θα την σκηνοθετήσει ο ίδιος. Με πολλές επιφυλάξεις λόγω της έλλειψης των ειδικών γνώσεων ο Σακελλάριος με καθοδηγητή τον Φίνο γυρίζει την πρώτη του ταινία. Από εκεί και πέρα ακολούθησαν και οι υπόλοιπες μερικές από τις γνωστότερες είναι «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», «Ο Θανασάκης πολιτευόμενος», «Δεσποινής ετών 39», «Η θεία από το Σικάγο», «Δικοί μας άνθρωποι», «Ένα βότσαλο στην λίμνη», «Τα κίτρινα γάντια» κ.α. Εμφανίστηκε σε κάποιες από αυτές στο ρόλο του ηθοποιού. Συνεργάστηκε με όλα τα μεγάλα ονόματα του Ελληνικού κινηματογράφου και ανέδειξε μερικούς από τους μετέπειτα πολύ σημαντικούς ηθοποιούς όπως η Τζένη Καρέζη κ.α..

Με τα έργα του ανανέωσε την μεταπολεμική νεοελληνική κωμωδία και άφησε το σημάδι του στην ιστορία του νεοελληνικού κινηματογράφου. Τα έργα του χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα από τους ιδιόμορφους χαρακτήρες που παρουσιάζει όλοι χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι της εποχής τους. Οι κριτικοί της εποχής δεν ήταν καθόλου γενναιόδωροι μαζί του, αλλά ήταν ένα φαινόμενο γενικό της περιόδου όπου ο λαϊκός κινηματογράφος λιθοβολούνταν από τους «σπουδαγμένους» κριτικούς. Οι νεότεροι κριτικοί κινηματογράφου της δεκαετίας του ’80 έχοντας ξεπεράσει τους κομπλεξισμούς του παρελθόντος θα καταφέρουν να διακρίνουν και να αναγνωρίσουν την διαχρονική και ουσιαστική αξία του Σακελλάριου . Ο Σακελλάριος ασχολήθηκε και με τηλεοπτικές παραγωγές, τηλεοπτικές κωμωδίες και ψυχαγωγικά προγράμματα τα οποία γνώρισαν και αυτά με την σειρά τους την καθολική αποδοχή του κόσμου.

Η αγάπη του για την μουσική ήταν κομμάτι της καλλιτεχνικής του φύσης ο ίδιος εξάλλου έπαιξε εξαιρετικά φυσαρμόνικα. Έτσι, έγραψε, 2000 τραγούδια πολλά από αυτά έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως το «Άστα τα μαλλάκια σου ανακατεμένα», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Μάρω Μάρω μια φορά είναι τα νιάτα», «Λες και ήταν χθες» κ.α. Μαζί με τον Γιώργο Γιαννακόπουλο, αδελφό του Χρήστου Γιαννακόπουλου, έγραψε «Το μονοπάτι», «Ένα βράδυ που ‘βρεχε» και πολλά άλλα ακόμα πασίγνωστα τραγούδια.

Είχε τιμηθεί με πολλά ελληνικά και ξένα βραβεία. Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης βράβευσε την ταινία του «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» ως την καλύτερη για την περίοδο 1955-60. Τιμήθηκε με το Έπαθλο Ξενόπουλος για τα θεατρικά του έργα «Θανασάκης ο πολιτευόμενος» και «Ένα βότσαλο στην λίμνη» τα οποία αργότερα έγιναν και τα δύο κινηματογραφικές ταινίες. Φέτος το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα του απονέμει ακόμη ένα βραβείο στην κατηγορία σκηνοθετών.

Παρά την δημοφιλία του η προσωπική του ζωή δεν απασχόλησε τα μέσα της εποχής. Έκανε τρεις γάμους και απέκτησε δύο κόρες. Η τελευταία του σύζυγος με την οποία πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του είναι η Κωνσταντίνα (Τίνα) Βρεττού – Σακελλάριου. Πέθανε στις 28 Αυγούστου του 1991 και κηδεύτηκε στο Α΄ νεκροταφείο σε οικογενειακό τάφο. Παραμένει πάντα μέσα στην καρδιά μας μέσω των ταινιών χαιρόμαστε ακόμη και τον ευχαριστούμε.

ΤΟΜΕΑΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΩΝ ΕΟΕ

ΣΟΦΙΑ ΜΑΓΟΥΛΙΩΤΗ

Leave a Reply