22 Οκτωβρίου 1964 στο Σίμπενικ της ενωμένης τότε Γιουγκοσλαβίας, το οποίο σήμερα ανήκει στην Κροατία, γεννήθηκε ο Ντράζεν Πέτροβιτς. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 3 Φεβρουαρίου 1968, έρχεται στη ζωή στο Πριέπολι της Γιουγκοσλαβίας, σήμερα βρίσκεται στη Σερβία, ο Βλάντε Ντίβατς. Δύο παιδιά που από πολύ μικρή ηλικία ερωτεύτηκαν την πορτοκαλή στρογγυλή θεά και το ταλέντο τους φάνταζε να ξεπερνά το όρια της πραγματικότητας.

Ο Πέτροβιτς <<Μότσαρτ>> του Μπάσκετ όπως συνήθιζαν να τον φωνάζουν, σε ηλικία μόλις 15 ετών έπαιζε βασικός στην ομάδα ανδρών της Σίμπενικ. Με αυτή την ομάδα κατάφερε να φτάσει στον τελικό του κυπέλλου Κόρατς, χάνοντας ωστόσο και τις 2 φορές. Απογοητευμένος φεύγει για το Ζάγκρεμπ και αρχίζει να αγωνίζεται για την Τσιμπόνα, όπου ένα χρόνο αργότερα θα αναδειχθεί νικήτρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης, με τον Πέτροβιτς να έχει πετύχει 39 πόντους. Ένα χρόνο μετά ο Πέτροβιτς θα ντυθεί στα λευκά, φορώντας τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, ένας σταθμός που κράτησε πολύ λίγο. Ο Πέτροβιτς νιώθει εγκλωβισμένος στην Ευρώπη κι έτσι διασχίζει τον Ατλαντικό για να αγωνιστεί με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς στο νούμερο 1 μπασκετικό πρωτάθλημα του κόσμου, το NBA. Η μοίρα όμως χάραξε το δικό της δρόμο. Ο Βλάντε Ντίβατς τον ίδιο χρόνο, αφού σημείωσε μία λαμπρή πορεία στη Σλόγκα και την Παρτίζαν, ακολουθεί το ίδια ταξίδι με τον Πέτροβιτς και βρίσκεται στις Η.Π.Α. Πιο συγκεκριμένα στο Λος Άντζελες όπου θα αγωνιστεί για τους Λέικερς, ξεπερνώντας έτσι κάθε παιδικό του όνειρο.

divac

Οι δύο παίκτες έρχονται όλο και πιο κοντά. Ο Πέτροβιτς νιώθει ότι η καριέρα του δεν του δίνει αυτά που αναζητούσε και ο Ντίβατς είναι πάντα εκεί για να του δίνει κουράγιο, με μία συμβουλή, με ένα τηλεφώνημα. Έχουνε γίνει πιο αδέρφια οι άλλοτε συμπαίκτες και συγκάτοικοι στην Εθνική Γιουγκοσλαβίας. Ο Βλάντε Ντίβατς είχε πει κάποια στιγμή <<Έβαζαν στο ίδιο δωμάτιο παίκτες με διαφορετικό χαρακτήρα. Ο Πέτροβιτς ήταν πειθαρχημένος, ζούσε για το Μπάσκετ. Εγώ ήμουν αλλιώς. Ποτέ πολύ σοβαρός, δύσκολα έμπαινα στο δωμάτιο. Όμως το γυαλί δεν άργησε να ραγίσει. Το 1989 πέφτει το τοίχος του Βερολίνου και φυσικά αυτό το συμβάν δεν αφήνει ακλόνητη την Γιουγκοσλαβία. Τέσσερεις από τις έξι δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας ζητούν την ανεξαρτησία τους. Η Εθνική ομάδα Μπάσκετ της Γιουγκοσλαβίας όμως ήταν ενωμένη. Ένα έθνος ακόμη οι Γιουγκοσλάβοι φεύγουν για το μακρινό Μπουένος Άιρες, ώστε να αγωνιστούν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάσκετ.

Drazen-Petrovic-los-Nets-retir_54355178328_54115221152_960_640

 

Στο δρόμο τους προς τη δόξα δεν αφήνουν όρθιο κανέναν αντίπαλο τους, κερδίζουν τις Η.Π.Α. και φτάνουν στον τελικό, απέναντι στην υπερδύναμη της τότε ενωμένης Σοβιετικής Ένωσης. Όμως τίποτα δεν μπορούσε να τους σταματήσει, κατατροπώνουν τους σοβιετικούς με 92-75 και ανακηρύσσονται κορυφαία ομάδα σε ολόκληρο τον κόσμο. Το παιχνίδι τελειώνει. Ξέφρενοι πανηγυρισμοί ξεσπούν στο γήπεδο. Όλοι οι γιουγκοσλάβοι είναι μια αγκαλιά μέχρι που ένας οπαδός εισβάλει στο γήπεδο υψώνοντας τη σημαία του ανεξάρτητου Κροατικού κράτους. Χωρίς να μπορεί να ανεχθεί αυτή τη προκλητική συμπεριφορά, ο Ντίβατς αρπάζει τη σημαία και την πετά στο έδαφος, ενέργεια που θα έπραττε αν έβλεπε και την σημαία της Σερβίας, όπως είπε. Θεός για τους Σέρβους, άσπονδος εχθρός για τους Κροάτες. Ένας όμως θα τον συγχωρέσει ποτέ, ο αδερφός του, ο Πέτροβιτς. Ο Ντίβατς επανειλημμένα προσπάθησε να φέρει και πάλι κοντά του τον καλύτερο του φίλο, όμως μάταια. Τώρα πια ο Ντίβατς δεν μπορούσε να ζητήσει συγχώρεση γιατί ο Πέτροβιτς δεν μπορούσε να του την δώσει. Ήτανε καλοκαίρι του 1993 όταν ο Πέτροβιτς, μετά από μία καταπληκτική χρονιά στο NBA, έχει ταξιδέψει στην Πολωνία για να παρακολουθήσει ένα προκριματικό αγώνα της ανεξάρτητης πια Εθνικής Κροατίας.

yugoslavian-team

Στην επιστροφή από το ματς κοντά στη πόλη Ίγκολσταντ, η άσφαλτος ήταν βρεγμένη, η ορατότητα χαμηλή και ο Πέτροβιτς δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα με φορτηγό, εκείνο το απόγευμα της 7ης Ιουνίου 1993, σε ηλικία μόλις 28 ετών. Ο Ντίβατς συντετριμμένος αποχαιρετά τον καλύτερό του φίλο και 17 χρόνια μετά, όταν πια οι πληγές του πολέμου έχουν κλείσει, επιστρέφει στην Κροατία για να επισκεφθεί την μητέρα του Πέτροβιτς η οποία θα του ανοίξει την πόρτα και θα τον υποδεχθεί με μια μεγάλη αγκαλιά.

vlade-divac-grob-drazena-petrovica-498

Για τον ΕΟΕ

Γιώργος Σίββας

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.