Κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ-Α. ΚΑΡΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η εταιρία Καραγιάννης Καρατζόπουλος ιδρύθηκε το 1966 από το σκηνοθέτη Κώστα Καραγιάννη και τον οπερατέρ-μοντέρ Αντώνη Καρατζόπουλο.

Ο Κώστας Καραγιάννης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932. Το 1951 σε νεαρή ηλικία μετακόμισε στην Λυών της Γαλλίας, όπου σπούδασε υφαντουργός για να μπορέσει να εργαστεί στην οικογενειακή επιχείρηση. Γυρνώντας στην Ελλάδα ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία και στη συνέχεια εργάστηκε για ένα διάστημα στην «Πειραϊκή-Πατραϊκή», μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις υφαντουργίας στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με την μετάφραση αστυνομικών μυθιστορημάτων. Το 1957 επέστρεψε στο Παρίσι, όπου σπούδασε σκηνοθεσία, ενώ ταυτόχρονα εργαζόταν ως καλλιτεχνικός ανταποκριτής για την εφημερίδα «Αθηναϊκή».

Η αγάπη του για τον κινηματογράφο τον οδήγησε να πιάσει δουλειά ως βοηθός γενικών καθηκόντων σε 4 ταινίες του Γάλλου σκηνοθέτη Κλοντ Μπερνάρ Ομπέρ. Το 1959 επέστρεψε μόνιμα πλέον στην Ελλάδα. Έχοντας αρκετή εμπειρία στο κινηματογράφο αποφάσισε να ξεκινήσει την παραγωγή της πρώτης του ταινίας με τίτλο «Το νησί της αγάπης».

Εργάστηκε για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα για λογαριασμό του Φιλοποίμην Φίνου ως σκηνοθέτης, αλλά επειδή η ταινία είχε πολύ μικρές εισπράξεις η συνεργασία τους διακόπηκε γρήγορα. Όμως αυτή η αποτυχία δεν ήταν αρκετή για να στα,ατήσει την πορεία του. Συνέχισε να σκηνοθετεί, να γράφει σενάρια αλλά και να είναι παραγωγός ταινιών μέχρι το 1966 οπότε θα συναντηθεί με τον Αντώνη Καρατζόπουλο. Εργάζονταν εντατικά, ήταν αυστηρός στη δουλειά του, ενώ στην προσωπική του ζωή ήταν ένας άνθρωπος με χιούμορ. Στην δεκαετία του ’80 έκανε την παραγωγή πολλών βιντεοταινιών . Πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου του 1993 στην Αθήνα.

Ο Αντώνης Καρατζόπουλος γεννήθηκε και αυτός στην Αθήνα το 1932 και είναι ο μόνος εν ζωή παραγωγός, οπερατέρ και μοντέρ εκείνης της χρυσής εποχής του Ελληνικού κινηματογράφου. Από πολύ μικρός ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο. Ο πατέρας του Ιωάννης Καρατζόπουλους επίσης παραγωγού, είχε τον κινηματογράφο «Μπομπονιέρα» στην Κηφισιά και εξαιτίας της δουλειάς του γνώριζε καλά τον Ούγγρο κινηματογραφιστή Ζοζέφ Χεπ. Ο Χεπ ζούσε στην Ελλάδα και εργαζόταν τα πρώτα χρόνια στον Φίνο. Όταν κάποια στιγμή αποφάσισε να φτιάξει το δικό του εργαστήριο προσέλαβε σαν υπάλληλο του τον Αντώνη Καρατζόπουλο. Μέσα στο εργαστήριο αυτό έλαβε τις πρώτες του γνώσεις γύρω από τον κινηματογράφο. Σε λίγα χρόνια αγόρασε την δική του κάμερα, που ήταν απαραίτητο τότε εργαλείο για την δουλειά του και ξεκίνησε να δουλεύει ως οπερατέρ και διευθυντής φωτογραφίας. Το 1957 πήρε τη μεγάλη απόφαση μαζί με τον αδελφό του και τον πατέρα του να ιδρύσουν την εταιρεία Ι. Καρατζόπουλος και να ξεκινήσουν την παραγωγή ελληνικών ταινιών με πρώτη την ταινία «Μαρία Πενταγιώτισσα». Ακολούθησαν αρκετές ταινίες όπως «Ο Μιμίκος και η Μαίρη»(1958), «Ο Θύμιος τα έκανε θάλασσα»(1959) κ.α. Στην εταιρία του πατέρα του έμεινε συνολικά πέντε χρόνια μέχρι δηλαδή, το 1963.

Με τον Κώστα Καραγιάννη συναντήθηκαν στο «Hollywod», ένα κτίριο στην Ακαδημίας, στο οποίο στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας Δαμασκηνός Μιχαηλίδης και πολλά άλλα μικρότερων εταιρειών παραγωγής. Ο Κώστας Καραγιάννης είχε ένα γραφείο στον τρίτο όροφο. Είχε ιδρύσει τη δική του εταιρεία παραγωγής την «Κίκος Φιλμ» και είχε προχωρήσει στην παραγωγή επτά ταινιών με πρώτη τα «Κόκκινα φώτα» (1963) που γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Στο ίδιο όροφο είχε τα γραφεία του ο Αντώνης Καρατζόπουλος. Οι δύο άντρες μόλις συναντήθηκαν θυμήθηκαν ότι υπήρξαν συστρατιώτες, στον ίδιο λόχο και στον ίδιο θάλαμο. Έχοντας και οι δύο στις εταιρείες τους κάποιες εμπορικές επιτυχίες αποφάσισαν να συνεργαστούν και να μπουν πιο επιθετικά στην αγορά του κινηματογράφου.

Τη δεκαετία του ’60 ο μόνος που έκανε εμπορικές ταινίες ήταν ο Φίνος. Πολλοί παραγωγοί είχαν προσπαθήσει κατά καιρούς να τον ανταγωνιστούν αλλά μετά από λίγα χρόνια έκλειναν τις εταιρείες τους γιατί δεν είχαν καλό οικονομοτεχνικό επιτελείο. Παρόλα αυτά υπήρχαν πολλοί κινηματογράφοι και κυρίως αυτοί που δεν έπαιζαν τις ταινίες του Φίνου που ήθελαν να συνεργαστούν με μία εταιρεία παραγωγής που θα τους τροφοδοτούσε κάθε χρόνο με ένα σοβαρό αριθμό ταινιών. Ο Κώστας Καραγιάννης μαζί με τον Αντώνη Καρατζόπουλο αποφάσισαν να κάνουν αυτήν την εταιρεία με στόχο να παράγουν 10 ταινίες το χρόνο.

Η πρώτη ταινία που παρουσίασαν σε συνεργασία με το γραφείο εκμετάλλευσης Κουρουνιώτης και το Δήμο Σακελλαρίου ήταν «Ο Παράς και ο Φουκαράς», που εισπρακτικά σημείωσε σημαντική επιτυχία. Αμέσως μετά αποφάσισαν να ιδρύσουν την «Καραγιάννης Καρατζόπουλος» και από το 1966 ξεκίνησαν τις παραγωγές. Την πρώτη χρονιά της εταιρείας γυρίστηκαν εννέα ταινίες και αγόρασαν και ποσοστό από την ταινία του Ασημακόπουλου «Οι ένοχοι» προκειμένου να παρουσιάσουν στους κινηματογράφους τις δέκα ταινίες που είχαν υποσχεθεί. Στο ξεκίνημα τους ότι κατόρθωσαν να γυρίσουν δέκα ταινίες ακόμη το θεωρούν θαύμα. Το κεφάλαιο της εταιρείας ήταν μόλις 1.600.000 δρχ. Πήραν πολλές προκαταβολές από τους κινηματογράφους και υπέγραψαν εκατομμύρια γραμμάτια προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός τους. Αυτό που κυριολεκτικά έσωσε την εταιρείας και τη βοήθησε να αντέξει στον ανταγωνισμό του Φίνου ήταν ότι υπήρχαν οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις. Ο Αντώνης Καρατζόπουλος που γνώρισε το τεχνικό μέρος, ο Κώστας Καραγιάννης που ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία και ο μικρότερος κατά δύο χρόνια αδελφός του ο Θόδωρος Καραγιάννης που ανέλαβε το γραφείο εκμετάλλευσης της εταιρείας και το έκανε ίσως το καλύτερο σε εκείνα τα χρόνια. Όλες οι ταινίες που προβλήθηκαν τον πρώτο χρόνο ίδρυσης της εταιρείας κάνανε αρκετά καλές εισπράξεις για να καλύψουν τον προϋπολογισμό τους. Σύντομα η «Καραγιάννης Καρατζόπουλος», με τους τρεις άντρες τοποθετημένους τον καθένα στο δικό του πόστο κατόρθωσε να παράγει, μαζί με τις συμπαραγωγές που χρηματοδοτούσε είκοσι ταινίες το χρόνο.

Αύξησαν πολύ τα κασέ των ηθοποιών προκειμένου να κατορθώσουν να αποσπάσουν κάποιους ηθοποιούς από τον Φίνο, που μέχρι τότε είχε μόνιμη συνεργασία μαζί τους, όπως την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τον Κώστα Βουτσά κ.α. Την δεύτερη χρονιά λειτουργία της εταιρείας γύρισαν την ταινία «Το πιο λαμπρό αστέρι» (1967), με τους Βουγιουκλάκη-Παπαμιχαήλ και κατάφεραν να κατακτήσουν την κορυφή στον πίνακα των εμπορικών ταινιών της χρονιάς εκτοπίζοντας την παντοκρατορία του Φίνου.

Μετά το 1973 η παραγωγή της εταιρείας μειώθηκε κατακόρυφα με την εμφάνιση της τηλεόρασης. Στα τέλη του ’70 με όραμα την ανάκαμψη του Ελληνικού κινηματογράφου χρηματοδοτούν την ταινία του Θ. Μαραγκού «Από πού πάνε για την χαβούζα»(1978) η οποία γνώρισε τεράστια επιτυχία και τους δικαίωσε. Παρόλα αυτά  η τηλεόραση προκάλεσε την δραστική μείωση των εισιτηρίων στους κινηματογράφους αφού πλέον ο κόσμος δεν χρειαζόταν να βγει από τα σπίτια του για να ψυχαγωγηθεί και έτσι οι ταινίες που γινόταν είχαν πολύ χαμηλό προϋπολογισμό και το αποτέλεσμα δεν ήταν ικανοποιητικό. Συνολικά η εταιρεία μαζί με τις συμπαραγωγές έχει παράγει 110 ταινίες.

Από τις ταινίες Καραγιάννη-Καρατζόπουλου έχουν λάβει μέρος στο ΦΕΚΘ οι ταινίες «Ο Μπλοφατζής»(1969) που κέρδισε το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου για τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, «Μια γυναίκα στην αντίσταση» (1970) με του Τ. Καρέζη και Κ. Καζάκο ως επίσημη συμμετοχή, «Υποβρύχιο Παπανικολής» (1971) που πήρε τιμητική διάκριση και «Η καταναλωτική Κοινωνία»(1971) ως επίσημη συμμετοχή.

Από το 1990 η εταιρεία ασχολείται αποκλειστικά με την διανομή ταινιών. Έχει αγοράσει συνολικά 180 ταινίες. Συγκεκριμένα το 1997 αγόρασε τις ταινίες του παραγωγού James Paris, το 2000 τις ταινίες της «Δαμασκηνός Μιχαηλίδης», καθώς και οι ταινίες μικρότερων παραγωγών. Από τις ταινίες αυτές μόνο οι 80 ήταν σε αξιοπρεπή κατάσταση. Στις υπόλοιπες είχαν χαθεί τα αρνητικά άλλες τους είχαν αφαιρεθεί σκηνές την εποχή της λογοκρισίας, άλλες δεν είχαν ήχο και σε άλλες τα αρνητικά είχαν υποστεί τεράστιες ζημιές. Παρ’ όλες τις δυσκολίες και το κατεστραμμένο υλικό έχει γίνει η καλύτερη δυνατή προσπάθεια αποκατασταθούν οι ταινίες και να μπορούν να επαναπροβληθούν. Αυτή τη στιγμή η Καραγιάννης – Καραζτόπουλος καλύπτει σαράντα χρόνια ελληνικού κινηματογράφου, ξεκινώντας από το 1952 και την ταινία «Ένα βότσαλο στην λίμνη» και φτάνει στο 1992 με την ταινία «Τα παιδιά του ονείρου». Ο Καρατζόπουλος συνεχίζει ακόμη και σήμερα να αναμορφώνει ταινίες, με νέο μοντάζ, με την συντήρηση τους και την προσπάθεια να κρατήσει ένα κομμάτι της παλιάς αίγλης του ελληνικού κινηματογράφου ζωντανή. Σίγουρα του οφείλουμε πολλά όλοι εμείς που λατρέψαμε και λατρεύουμε τις ταινίες της «Καραγιάννης Καρατζόπουλος».

ΤΟΜΕΑΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΩΝ ΕΟΕ

ΣΟΦΙΑ ΜΑΓΟΥΛΙΩΤΗ

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.