Στις 29 Μαρτίου του 1965 στον Τριπόταμο της Φλώρινας γεννήθηκε η Παρασκευή Πατουλίδου. Σε ολόκληρο τον πλανήτη φυσικά αυτό το κοριτσάκι θα γινόταν γνωστό ως Βούλα Πατουλίδου και θα άφηνε το χρυσό της στίγμα στην παγκόσμια ιστορία του Ολυμπιακού αθλητισμού. Με μεγάλη θέληση και πείσμα από πολύ μικρή ηλικία, η Βούλα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και όπως ήταν φυσικό το ταλέντο της δεν άργησε να γίνει γνωστό και να ξεπεράσει ακόμη και τα σύνορα της χώρας.

Σε ηλικία μόλις 18 ετών κατακτά την 2η θέση στους Μεσογειακούς αγώνες, στα 100 μέτρα με εμπόδια. Οι επιτυχίες είναι πολλές, οι διακρίσεις έρχονται η μία μετά την άλλη μέχρι που φτάνει η στιγμή των Ολυμπιακών αγώνων. Ολυμπιακοί Αγώνες, μία σελίδα στη ζωή της Βούλας που θα γραφτεί με χρυσά γράμματα. Πρώτη συμμετοχή στην Ολυμπιάδα της Σεούλ το 1988, η Βούλα κατακτά την 15η θέση, η οποία φυσικά της προσφέρει μία πολύ καλή εμφάνιση στους κορυφαίους αγώνες του κόσμου, αλλά δεν την ικανοποιεί. Προπονείται με σθένος και παλεύει για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα  στην επόμενη Ολυμπιάδα. Τα 4 χρόνια πέρασαν και η Βούλα Πατουλίδου, 27 χρονών τότε, ταξιδεύει στην Βαρκελώνη για να συμμετάσχει για δεύτερη φορά στην καριέρα της στους ολυμπιακούς αγώνες του 1992, με ατομική επίδοση 12.96 στα 100μ εμπόδια.

101776-patoulidou

 

Μια θέση, όχι απλά στο βάθρο, αλλά στον τελικό δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Στους προκριματικούς αγώνες η Ελληνίδα αθλήτρια ισοφαρίζει την ατομική της επίδοση για εκείνη την χρονιά με 13.14 και περνάει στα προημιτελικά. Στις 5 Αυγούστου 1992, στα προημιτελικά με επίδοση 13.05 η Πατουλίδου καταφέρνει να περάσει στα ημιτελικά της επόμενης μέρας, με τις προσδοκίες της για μία θέση στην τελική κούρσα να μεγαλώνουν όλο και περισσότερο. Μία μέρα μετά η Πατουλίδου φαίνεται να βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση, τερματίζει τρίτη στον ημιτελικό της, με χρόνο 12.88, που αποτελούσε νέο Πανελλήνιο ρεκόρ και καταφέρνει να προκριθεί στον μεγάλο τελικό. Σε έναν τελικό όπου θα βρισκόταν αντιμέτωπη με τα μεγαλύτερα ονόματα των δρόμων ταχυτήτων. Η Ναροζιλένκο η οποία ήταν ένα από τα μεγάλα φαβορί εκείνης της ολυμπιάδας καθώς είχε κάνει τις πέντε πιο γρήγορες κούρσες της χρονιάς, δεν τα καταφέρνει καθώς ένας σοβαρός τραυματισμός στα ημιτελικά την θέτει προς έκπληξη όλων εκτός τελικού. Ωστόσο τα άλλα δύο μεγάλα φαβορί που ήταν παρόν σε εκείνον τον τελικό, η Ντίβερς (Η.Π.Α.) και η Ντόνκοβα (Βουλγαρία), δεν θα άφηναν την ευκαιρία να πάει χαμένη, ήταν αποφασισμένες για τη νίκη.

Η Ντίβερς μάλιστα είχε αναδειχθεί λίγες μέρες πριν, χρυσή ολυμπιονίκης στα 100μ. Το μπαμ ακούγεται, ο αγώνας ξεκινά, η Πατουλίδου αγωνίζεται με πείσμα και τεράστια θέληση, αφήνει όλες τις αθλήτριες πίσω της, εκτός από την Ντίβερς, η οποία προηγείται. Η Βούλα πραγματοποιεί μία απίστευτη κούρσα και ψάχνει για το θαύμα, ψάχνει το μετάλλιο, η Ντίβερς δείχνει να έχει σχεδόν αγκαλιάσει το χρυσό και η Πατουλίδου μία ανάσα πίσω της. Όμως τίποτα δεν είχε κριθεί ακόμη μέχρι το τελευταίο εμπόδιο, όπου η Ντίβερς σκοντάφτει, σωριάζεται στο ταρτάν και η Πατουλίδου κόβει πρώτη το νήμα των 100 μέτρων, με τον ασύλληπτο χρόνο των 12.64 δευτερολέπτων.

 

Η χώρα μας συγκλονίζεται και η Βούλα Πατουλίδου γίνεται η πρώτη Ελληνίδα γυναίκα που κατακτά μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες και η δεύτερη αθλήτρια που κατακτά χρυσό μετάλλιο για χάρη της Ελλάδας μετά τον Κωνσταντίνο Τσικλητήρα, όπου κατέχτησε το χρυσό μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς στην Ολυμπιάδα της Στοκχόλμης το 1912. Στη συνέχεια της αθλητικής της καριέρας συμμετείχε στην Ολυμπιακή ομάδα της Ελλάδος, στις Ολυμπιάδες του 1996, 2000 και 2004, όπου μετά την Ολυμπιάδα της Αθήνας, στις 9 Δεκεμβρίου του 2004 ανακοίνωσε την απόσυρση της από τους στίβους.

Για τον ΕΟΕ

Γιώργος Σίββας

Leave a Reply