176 χρόνια πριν, τον Σεπτέμβριο του 1839 στο New Haven του Connecticut, γεννήθηκε ένα κοριτσάκι με το όνομα Sarah Pardee. Ήταν η κόρη του Leonard και της Sarah Pardee (μητέρα και κόρη είχαν το ίδιο όνομα). Καθώς μεγάλωνε η Sarah, γινόταν η πιο γλυκιά και γοητευτική κοπέλα της πόλης και ήταν φυσικό πως έλκυε αρκετούς άντρες – θαυμαστές. Η καλοσύνη της, η τέχνη της στην μουσική αλλά και ολόκληρη η προσωπικότητά της, την έκαναν περιζήτητη και σε παρέες.

Σε μία άλλη οικογένεια στην ίδια πόλη ,υπήρχε  ένα άλλο αγόρι, με το όνομα   William Wirt Winchester και ήταν ο γιος του Oliver Winchester.  Το 1857 πέρασε στην οικογένεια Winchester η επιχείρηση Volcanic Repeater, που κατασκεύαζε όπλα. Το 1860 η εταιρία σχεδίασε ένα νέο όπλο, το Henry Rifle, με το οποίο μπορούσε κάποιος να ρίξει μία σφαίρα κάθε 3 δευτερόλεπτα. Γρήγορα έγινε το πιο περιζήτητο, μοναδικό επαναληπτικό τουφέκι που ξετρέλανε από απλούς πολίτες μέχρι και τα στρατεύματα της Αμερικής, τα οποία χρησιμοποίησαν το συγκεκριμένο όπλο στο ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου τους. Γρήγορα οι Winchester έγιναν πάμπλουτοί και άλλαξαν την ονομασία της εταιρίας σε Winchester Repeating Arms Company.

Στις 30 Σεπτεμβρίου το 1862 ο William Wirt  και η Sarah παντρεύτηκαν και τέσσερα χρόνια αργότερα , στις 15 Ιουλίου το 1866 γεννήθηκε η κόρη τους Annie Pardee Winchester. Δεν πέρασαν πολλές μέρες και η δυστυχία άρχισε να “χτυπά” την οικογένεια και ιδιαίτερα την ίδια την Sarah. Στις 24 Ιουλίου, η μικρή τους κόρη πέθανε από μία παιδική ασθένεια με το όνομα marasmus. Η Sarah κατέρρευσε και δεν δεχόταν την πραγματικότητα. Άρχισε να τρελαίνεται και έφτασε σχεδόν στα όρια της σχιζοφρένειας, πάντα όμως στο πλευρό της είχε τον σύζυγο της .Έκανε 10 χρόνια για να επανέλθει στα φυσιολογικά της, αλλά και οι δύο συμφώνησαν ότι δεν θα κάνουν άλλο παιδί.

Winchester House Ballroom

Μετά από λίγο καιρό η Sarah γύρισε πίσω στην οικογένεια της, όμως η ατυχία ήρθε να της χτυπήσει για δεύτερη φορά την πόρτα. Ο William, κληρονόμος της αυτοκρατορίας Winchester, χτυπήθηκε με πνευμονική φυματίωση και πέθανε στις 7 Μαρτίου του 1881.Έτσι η Sarah κληρονόμησε πάνω από 20 εκατομμύρια δολάρια και έλαβε επίσης το 48,9% την εταιρία Winchester Repeating Arms και ένα εισόδημα περίπου 1.000 δολάρια την ημέρα, τα οποία δεν ήταν φορολογήσιμα μέχρι το 1913.

Τίποτε από όλα αυτά δεν κατάφερε να διώξει την θλίψη της. Η ανάγκη της όμως να επικοινωνήσει με τα μέλη της οικογένειά της και πιο συγκεκριμένα με την κόρη της, την οδηγεί στο να βρει έναν Πνευματιστή, μετά από την παρότρυνση ενός φίλου της.Το μέντιουμ της είπε πως ο άντρας της ήταν εκεί, και έκανε στην Sarah την περιγραφή του. Στην συνέχεια πρόσθεσε : ’’ Λέει σε μένα να σας πω, ότι υπάρχει μια κατάρα στην οικογένεια σας, που πήρε τη ζωή του ίδιου και του παιδιού σας. Πολύ σύντομα θα σας πάρει και εσάς στον άλλο κόσμο. Πρόκειται για μια κατάρα που προέκυψε από το τρομερό όπλο που δημιουργήθηκε από την οικογένεια Winchester . Χιλιάδες άτομα έχουν πεθάνει εξαιτίας αυτών των όπλων και τώρα τα πνεύματα αυτά ζητούν εκδίκηση.’’  Της είπε επίσης ότι πρέπει να πουλήσει την περιουσία της στο New Haven και να κατευθυνθεί προς τα δυτικά και να μην φοβάται γιατί θα την καθοδηγεί αυτός και έτσι θα καταλάβει που θα πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να ξεκινήσει μια νέα ζωή, και να οικοδομήσει ένα σπίτι για τον εαυτό της και για τα πνεύματα που έχουν σκοτωθεί από αυτό το τρομερό όπλο. Ποτέ δεν θα πρέπει να σταματήσει η οικοδόμηση του σπιτιού. Αν συνεχίσει να οικοδομεί το σπίτι, θα ζήσει. Αν σταματήσει θα πεθάνει.

Αμέσως η Sarah έκανε ότι της είπε το πνεύμα του William και κινήθηκε δυτικά προς την Καλλιφόρνια. Δεν σταμάτησε να ταξιδεύει, μέχρι που το 1884 έφτασε στην Santa Clara Valley. Εκεί βρήκε ένα σπίτι υπό κατασκευή με 6 δωμάτια το οποίο άνηκε στον Δρ. Caldwell, το διαπραγματεύτηκε και τελικά πέρασε στην κατοχή της. Απομάκρυνε οποιαδήποτε προηγούμενα σχέδια υπήρχαν για το σπίτι και άρχισε να το χτίζει όπως είχε επιλέξει η ίδια. Για τα επόμενα 36 χρόνια, έχτιζαν και ξαναέχτιζαν, αλλάζοντας και κατασκευάζοντας το ένα σπίτι δίπλα στο άλλο. Κρατούσε 22 ξυλουργούς στο χώρο εργασίας, όλο το χρόνο και 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Το σπίτι αναπτυσσόταν ραγδαία και τα οικοδομικά σχέδια είχαν τελειώσει. Κάθε πρωί συζητούσε η Sarah με τους εργοδηγούς για τα νέα σχέδια του σπιτιού, αν κάτι δεν πήγαινε σωστά βάσει των σχεδίων και έχτιζαν ένα δωμάτιο λάθος, τότε ξαναέχτιζαν ένα δωμάτιο γύρω από το ήδη υπάρχον. Το σπίτι άρχισε να γίνεται λίγο τρελό, αν όχι τρομακτικό. Δωμάτια προστέθηκαν στις αίθουσες, υπήρχαν σκάλες που δεν οδηγούσαν πουθενά, πόρτες που άνοιγες και έπεφτες σε τοίχους ,πόρτες ενώθηκαν με παράθυρα, τα πάνω επίπεδα μετατράπηκαν σε πύργους με κορυφές και τελικά αυξήθηκε σε ύψος επτά ορόφων. Στο εσωτερικό του σπιτιού, εγκαταστάθηκαν τρεις ανελκυστήρες και 47 τζάκια. Μια τυφλή καμινάδα που σταματάει πάνω από το ανώτατο όριο, ώστε να είναι εκτός σπιτιού. Ντουλάπες που άνοιγες και βρισκόσουν σε κενούς τοίχους. Πόρτες παγίδες που οδηγούσαν στο κενό, διπλούς διαδρόμους, φεγγίτες που βρίσκονταν ο ένας πάνω από τον άλλον. Μερικές πόρτες άνοιγαν και δεν υπήρχε πάτωμα, αν δεν πρόσεχες έπεφτες. Ακόμα και τα κάγκελα από τις σκάλες εγκαταστάθηκαν ανάποδα από την μέσα πλευρά και πολλά από τα μπάνια είχαν γυάλινες πόρτες. Άρχισε από περιέργεια να παίζει με τον αριθμό 13. Σχεδόν όλα τα παράθυρα περιείχαν 13 υαλοπίνακες .Σχεδόν κάθε δωμάτιο είχε 13 τοίχους. Το θερμοκήπιο είχε 13 τρούλους. Πολλά από τα ξύλινα δάπεδα από 13 τμήματα. Κάποια από τα δωμάτια είχαν 13 παράθυρα και κάθε σκάλα είχε 13 σκαλιά. Το σπίτι είχε σχεδιαστεί σαν ένας λαβύρινθος που θα προκαλούσε σύγχυση και θα αποθάρρυνε τα κακά πνεύματα.Η Sarah κάθε βράδυ ‘’επικοινωνούσε’’ με τον νεκρό άντρα της, αλλά τις νύχτες, που δεν το έκανε, έπαιζε πιάνο ως τα ξημερώματα.

Το 1906 ήρθε άλλο ένα πλήγμα για την Sarah, όταν χτύπησε ο μεγάλος σεισμός στο San Fransisco και κατεδάφισε όλον τον επάνω όροφο του σπιτιού και τίποτα πλέον δεν μπορούσε να αποκατασταθεί. Το τζάκι που βρισκόταν στο δωμάτιο όπου κοιμόταν η Sarah Winchester το βράδυ του σεισμού, κατέρρευσε, μετατοπίζοντας το δωμάτιο και παγιδεύοντας την Sarah μέσα. Αμέσως πίστεψε πως ο σεισμός ήταν σημάδι από τα πνεύματα, ότι ήταν θυμωμένα επειδή το σπίτι είχε σχεδόν ολοκληρωθεί. Έτσι πήρε την απόφαση να χτίσει αλλά 30 δωμάτια το επόμενο πρωινό, ξεκίνησε και τα γέμισε  με καθρέπτες, διότι πίστευε πως τα πνεύματα φοβούνται το είδωλό τους.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 1922, σε ηλικία 83 ετών η Sarah άφησε την τελευταία της πνοή κατά την  διάρκεια του ύπνου της. Το σπίτι το άφησε στην ανιψιά της, Frances Marriot που ήδη διαχειριζόταν τις επιχειρήσεις της.

Το σπίτι καταμετρήθηκε αρκετές φορές και πάντα φτάνανε σε διαφορετικό αριθμό δωματίων, μετά από 5 χρόνια εκτιμάται πως έφτασε στα 160 δωμάτια, πάνω από 7 όροφοι και βρήκαν σκάλες που  δεν οδηγούσαν πουθενά.

Σήμερα, το σπίτι έχει κηρυχθεί στην Καλιφόρνια ως ιστορικό ορόσημο και έχει καταχωρηθεί στην Εθνική Υπηρεσία Πάρκων ως ένα μεγάλο κλασσικό σπίτι της εποχής εκείνης, μια παράξενη κατοικία ένα άγνωστο αριθμό δωματίων.Από μέσα έχουν αφαιρεθεί όλα τα έπιπλα και αντικείμενα μεγάλης αξίας. Δεν βρέθηκαν όμως ποτέ κοσμήματα ή χρυσός. Λέγεται πως η Sarah έκρυψε έναν μεγάλο θησαυρό μαζί με κοσμήματα κάπου στο ταβάνι.

Πολλοί λένε πως το σπίτι πλέον προστατεύετε από τα φαντάσματα που είχαν έρθει να μείνουν εκεί, μετά από την πρόσκληση της Sarah Winchester και πως όταν περνούν από εκεί ακούν διάφορους θορύβους και νομίζουν ότι βλέπουν σκιές.

Το ερώτημα όλων είναι το εξής: Υπήρχαν όντως πνεύματα και εκδίκηση  ή ήταν όλα στο μυαλό της Sarah;

Για τον ΕΟΕ

Μπάκα Σουζάνα Δημοσιογράφος

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου