WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΣΤΟΝ ΣΚΙΝΕ ΧΑΝΙΩΝ (1η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1941)

Share Button

Αναχωρώντας από την Κρήτη, την 7η Ιουλίου 1941, ο Στιούντεντ, με τα υπολείμματα τής «Μεραρχίας τών Αλεξιπτωτιστών», οι κάτοικοι τών χωριών τού κάμπου τού Κερίτη, καί τής Ρίζας, μετά τις εκτελέσεις τού Ιουνίου, πίστεψαν ότι θα υπήρχε, κάποιο ίχνος, ανθρωπισμού, στα νέα στρατεύματα, που έφτασαν στην Κρήτη, καί ότι, ο διάδοχος τού Στιούντεντ, στρατηγός Αντρέ, θα ασχολείτο με την αποκατάσταση τών σχέσεων, με τούς Κρητικούς, καί την ανοικοδόμηση τών κατεστραμμένων πόλεων. Σε αυτό, συνέτεινε καί η προπαγάνδα τών, λογής-λογής, φιλογερμανικών στοιχείων.

Το διάστημα από τήν 10η, έως τό τέλος Ιουλίου, ο σκληρός, καί απάνθρωπος, Αντρέ, έκρυβε τις προθέσεις του, εκδίδοντας διαταγές γιά ηρεμία, καί ασφάλεια, στην Κρήτη, πρός εφησυχασμό τών κατοίκων. Βαθιά, μέσα στο μυαλό του, όμως, «έκρυβε» τη «δίψα γιά εκδίκηση», γιά την πανωλεθρία τών αλεξιπτωτιστών τους, καί δη, από τη συμμετοχή πολιτών, στη «Μάχη τής Κρήτης». Έστειλε, στον Αλικιανό, ταγματάρχη τής Γκεστάπο, ο οποίος εγκαταστάθηκε, φέρνοντας, μαζί του, κάποια φάρμακα, καί τρόφιμα, παριστάνοντας τον γιατρό, με το όνομα: «Δρ. Μίλερ».

Ο Μίλερ, άρχισε να προσεγγίζει τούς κατοίκους τών χωριών: Αλικιανού, Βατολάκκου, Φουρνέ, Σκινέ, Κουφού, Αγιάς, μοιράζοντας φάρμακα, καί υποσχέσεις, καί λέγοντας ότι, οι προθέσεις τους, ήσαν: η ειρήνευση, καί: η πρόοδος τής περιοχής. Απώτερος σκοπός του, ήταν να συντάξει «κατηγορητήριο», καί να «καταστήσει ενόχους», τούς πολίτες τής περιοχής!

skines1

Στις 18 Ιουλίου, τού 1941, η «Επιτροπή Δημογεροντίας», με επικεφαλής τον επίσκοπο Αγαθάγγελο Ξηρουχάκη, έγινε δεκτή από τον στρατηγό Αντρέ. Στο άκουσμα τού αιτήματός τους, «να σταματήσουν οι εκτελέσεις αθώων πολιτών», ο Αντρέ, εξαγριωμένος, τούς απήντησε: «- Χάσαμε πολλές χιλιάδες αλεξιπτωτιστές καί, αν ζητάτε αμνηστία, είναι, ακόμη, πολύ νωρίς, γιατί, οι συγγενείς τών αλεξιπτωτιστών, «φωνάζουν εκδίκηση»!» Αμετάπειστος, καί δίχως ίχνος κατανόησης, γιά το δικαίωμα τού κρητικού λαού, να υπερασπιστεί την ελευθερία του, απέπεμψε την Επιτροπή, με την υπενθύμιση τής εκδίκησης, γιά τούς νεκρούς τους, αλλά, καί τη δυνατότητα εξεύρεσης λύσης, όπως στην άλλη Ελλάδα, με την «κυβέρνηση Τσολάκογλου».

Η στάση τού Αντρέ, γιά την οποία ειδοποιήθηκαν οι κάτοικοι τής περιοχής, η σύλληψη τού Αλκιβιάδη Μαραγκουδάκη, σημαντικού μαχητή, στη «Μάχη τού Κερίτη», δεν θορύβησαν, αλλά, ούτε κι’ έπεισαν, τούς κατοίκους τής περιοχής, ότι ήταν δυνατόν να προβούν σε μαζικά αντίποινα, όπως με τις εκτελέσεις τής 1ης Αυγούστου, στον Κερίτη.

Ο Δρ. Μίλερ είχε πετύχει το σκοπό του. Αφού εφησύχασε τούς κατοίκους, συνέλεξε τις πληροφορίες του, και, στις 26 Ιουλίου, αφού συμπλήρωσε τον «φάκελλο κατηγορίας», εναντίον τών πολιτών τής περιφέρειας τού Κερίτη, καί τών χωριών τής Ρίζας, με καταστάσεις ονομάτων, κατά χωριό, τον παρέδωσε στη Γερμανική Διοίκηση.

Τών εκτελέσεων τής 1ης Αυγούστου, τού 1941, είχε προηγηθεί η εκτέλεση τών σκυλιών τού Σκινέ. Στις 19 Ιουλίου, βράδυ, μετά την 11η ώρα, που είχε απαγορευτεί η κίνηση, ο Μίλερ προσπάθησε, με αρκετούς Γερμανούς στρατιώτες-ποδηλάτες, να κυκλώσει απαρατήρητα τον Σκινέ, προωθώντας τούς στρατιώτες σε παρατηρητήρια, εκτός οικισμού, ώστε, στην τελική κύκλωση, από ισχυρές δυνάμεις, οι κάτοικοι να μην προλάβουν να διαφύγουν, ακούγοντας τον θόρυβο από τα αυτοκίνητα τών Γερμανών! Το εγχείρημά του, αυτό, το πρόδωσαν τα σκυλιά, γι’ αυτό, την επόμενη μέρα, ζήτησε, επειγόντως, από τον πρόεδρο τού χωριού: Ζαχαράκη Νικόλαο, άπαντες οι κάτοικοι, να φέρουν τα σκυλιά στη θέση: «Τσακίστρα», γιά εκτέλεση, διότι ήσαν φορείς επικίνδυνης, μολυσματικής, ασθενείας. Η πρωτοφανής, αυτή, πράξη, φανέρωσε τις προθέσεις τους.

Τα συμβάντα που εξιστορήθηκαν, παραπάνω, είχαν πείσει τούς μαχητές τής «Μάχης τού Κερίτη», ότι θα επακολουθούσαν εκτελέσεις. Νωρίς, τις μεταμεσονύκτιες ώρες, τής 1ης Αυγούστου, κατέφθασε, στη διασταύρωση τής Γέφυρας τού Κερίτη, ένα Τάγμα Πεζικού, καί ένα Τάγμα τής «5ης Μεραρχίας Αλπινιστών». Από εκεί, πεζοί πλέον, περικύκλωσαν τα χωριά τού κάμπου, εξορμώντας καί προς τα χωριά τής Ρίζας. Έτσι, τις πρώτες πρωινές ώρες, μετά το σύνθημα εφόδου, διά φωτοβολίδων, άρχισε το δράμα τών κατοίκων: συλλήψεις αθώων πολιτών, καί μεταφορά τους στον Αλικιανό, στο έκτακτο στρατοδικείο, που συνέστησαν, γιά νομιμοφάνεια τής πράξεώς τους. Όσους προσπάθησαν να διαφύγουν, τούς εκτέλεσαν επιτόπου. Συλλήψεις, εκτελέσεις πολιτών, από 17 έως 80 ετών, ακόμα καί αναπήρων, αδιακρίτως, καί, όπως καταγράφηκε στη συνέχεια, οι περισσότεροι τών εκτελεσθέντων, δεν είχαν λάβει μέρος στη Μάχη. Προβάλλουν αντίσταση, οι κάτοικοι τού Σκινέ, σπεύδουν οι Γερμανοί να τούς εξουδετερώσουν, εγκαταλείποντας την ολοκλήρωση τής κύκλωσης τού χωριού, καί προλαβαίνουν, ορισμένοι κάτοικοι, να διαφύγουν.

Το αποτέλεσμα τής συμπλοκής, ήταν ο τραυματισμός ενός αξιωματικού, καί ενός στρατιώτη Γερμανού, αλλά, οι δύο μαχητές: Γεώργιος Δημητράκης, καί: Εμμ. Κατζουράκης φονεύονται, στη θέση: «Λαγκός», ύστερα από σκληρή μάχη. Τα όπλα τους, ένα οπλοπολυβόλο, καί ένα τουφέκι γερμανικό, που κρατούσαν από τη «Μάχη τού Κερίτη», αποτέλεσαν στοιχεία καταδίκης, προσκομίζοντάς τα, οι Γερμανοί, στο τραπέζι τού στρατοδικείου, πρώτα από όλα, τού προέδρου τής Κοινότητας, που διαβεβαίωνε, τον Δρα. Μίλερ, ότι δεν υπήρχαν όπλα, στον Σκινέ, καί ότι, οι κάτοικοι, ήσαν φιλήσυχοι πολίτες.

Συλλαμβάνονται 32 κάτοικοι τού Σκινέ. Οκτώ (8), φονεύονται στην προσπάθειά τους να διαφύγουν. Η Γερμανική Διοίκηση, εξαγριωμένη γιά την αντίσταση, που προέβαλαν οι κάτοικοι, καί, μάλιστα, με γερμανικά όπλα, δίνει εντολή γιά την πυρπόληση τών οικισμών τού Σκινέ! Ομάδες στρατιωτών, εφοδιασμένοι με βενζίνη, από αποθήκη βενζίνης, στον Σκινέ (20 βαρέλια βενζίνης, είχαν μεταφερθεί, τις προηγούμενες ημέρες, στην οικία τού Ανεζάκη), περιέρχονταν στις γειτονιές τού χωριού, καί κατέκαιγαν τα σπίτια!

Εικόνες «δαντικής κολάσεως», εκτυλίσσονταν μπροστά στα σπίτια! Γυναίκες, προσπαθούσαν να περισώσουν ορισμένα πράγματα, βγάζοντάς τα έξω, όμως οι στρατιώτες τα γύριζαν μέσα, χτυπώντας τις οδυρόμενες γυναίκες!

Καταγράφηκε, όμως, καί η ανοχή, ορισμένων στρατιωτών, που περίμεναν να αδειάσουν τα σπίτια, καί, μετά, να τα πυρπολήσουν.

Σκηνές απίστευτης βαρβαρότητας, διαδραματίστηκαν στην οικία τού Ι. Δερμιτζάκη, στον οικισμό: «Μεσοκεφάλα», ο οποίος ήταν καί «ανάπηρος πολέμου». Κατάκοιτος, όπως ήταν, τον περιέλουσαν με βενζίνη, καί τον έκαψαν!

Η Θεοδώρα Κατσιγαράκη, έγκυος 7 μηνών, προσπαθούσε να περισώσει κάποια ρούχα, τα έβγαζε έξω, οι στρατιώτες τα γύριζαν μέσα, διαπληκτίστηκε μαζί τους, την έσπρωξαν, καί αυτή, μέσα, την περιέλουσαν με βενζίνη, καί έβαλαν φωτιά! «Λαμπαδιασμένη» από τις φλόγες, έτρεξε προς τα έξω, φωνάζοντας «βοήθεια»! Προσέτρεξαν οι γειτόνισσες, καί έσβησαν τη φωτιά, από πάνω της. Είχε, όμως, φοβερά εγκαύματα! Βρήκαν, ευτυχώς, τρόπο, οι κάτοικοι, καί την έστειλαν στο «Νοσοκομείο Χανίων», όπου «χαροπάλευε» επί 40 ημέρες!

Το απόγευμα τής 1ης Αυγούστου, εκατοντάδες στήλες καπνού, υψώνονταν από τον Σκινέ (250, περίπου, οικίες πυρπολήθηκαν, καί, 44 κάτοικοι, εκτελέστηκαν)! Ο θρήνος τών γυναικοπαίδων, που αναζητούσαν: γονείς, συζύγους, καί: αδέλφια, συνέθεταν την εικόνα τού «Ολοκαυτώματος»!

Στην σκόνη της Ιστορίας

Βασίλειος Δεληβέρης

Leave a Reply