WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 1944

Share Button

Το μεσημέρι τής 11ης Ιανουαρίου, τού 1944 (ημέρα Τρίτη), λαμβάνει χώραν ένα, ακόμη, γεγονός, το οποίο καί καταδεικνύει τα, πραγματικά, «συναισθήματα», εκείνων, τούς οποίους, το κοινοβουλευτικό καθεστώς, θεωρεί «συμμάχους» τής Πατρίδος μας, απέναντι στον Ελληνικό Λαό! Η Ελλάς, τής περιόδου εκείνης, πάμπτωχη, υπομένει την «γερμανική κατοχή». Η πείνα, «θερίζει» τούς πληθυσμούς, ιδιαιτέρως, τών αστικών περιοχών, ενώ, άπαντες, αναμένουν την, τελική, έκβαση, τού B’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος μαίνεται, καί, τού οποίου η εξέλιξη, «γέρνει», πλέον, προς το μέρος τών συμμαχικών δυνάμεων. Στην περιοχή τού Πειραιά, ο γερμανικός στρατός, διατηρεί εγκαταστάσεις στον Ναύσταθμο, το αεροδρόμιο, καί τα Ναυπηγεία τού Περάματος. Εγκαταστάσεις, που δύνανται να θεωρηθούν «στρατιωτικοί στόχοι». Ένα, συμμαχικό, σμήνος, βρετανικών, καί αμερικανικών, αεροσκαφών, ξεκινά την επιχείρησή του, τής οποίας, στόχος, υποτίθεται πως είναι οι, γερμανικές, στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Στις 12, το μεσημέρι, τής Τρίτης, 11 Ιανουαρίου τού 1944, καί γιά τρείς, περίπου, ώρες, βρίσκονται ‘πάνω από το, μεγαλύτερο, λιμάνι τής χώρας! Ο βομβαρδισμός, αρχίζει, καί, μαζί του, καί το μαρτύριο τού Ελληνικού Λαού!

Ο, πρώην, πρωθυπουργός, Γεώργιος Ράλλης, έγραψε: «’Στις 11 Ιανουαρίου, τού 1944, βομβαρδίστηκε, από συμμαχικά αεροπλάνα, ο Πειραιάς, καί οι, γύρω, συνοικισμοί, με αποτέλεσμα, να σκοτωθούν, περίπου, 1.000, καί να τραυματιστούν, ακόμη περισσότεροι, Έλληνες. Στο λιμάνι, προξενήθηκαν ελάχιστες ζημιές, καί, την άλλη μέρα, σε ομιλία του, από τον ραδιοσταθμό τών Αθηνών, ο πατέρας μου (ο πρωθυπουργός, επί κατοχής: Ιωάννης Ράλλης), καταδίκασε την, πρωτοφανή, σε αγριότητα, επιδρομή. Γιά την ενέργεια, αυτή, τών συμμαχικών αεροπλάνων, διαμαρτυρήθηκε, έντονα, χαρακτηρίζοντάς την: «πρωτάκουστο κακούργημα». Τις φράσεις, αυτές, ο σταθμός τού Καΐρου, τις θεώρησε «προδοτικές», καί, την ίδια γνώμη, είχαν καί οι δικαστές, που καταδίκασαν τον πατέρα μου. Η, εξόριστη, ελληνική κυβέρνηση, αντί να εκφράσει την λύπη της, γιά την άστοχη ενέργεια, που προκάλεσε τόσα θύματα, επιτέθηκε εναντίον τού πατέρα μου, ανακοινώνοντας, ταυτόχρονα, ότι, η επιχείρηση, ήταν επιτυχής.».

Ο μαθητής, τότε, Ιάκωβος Βαγιάκης, μάρτυρας τού συμμαχικού βομβαρδισμού, αναφέρει: «Το, πιο τραγικό, περιστατικό, όμως, ήταν η κατάρρευση τού κτιρίου τής «Ηλεκτρικής Εταιρίας», που βρισκόταν στην, τότε, οδό «Βασιλέως Κωνσταντίνου», καί, σήμερα: «Ηρώων Πολυτεχνείου», μεταξύ τών οδών «Καραολή – Δημητρίου», καί: «Ελ. Βενιζέλου». Στο υπόγειό του, υπήρχε οργανωμένο καταφύγιο, όπου κατέφυγαν, μεταξύ τών άλλων, καί όλες οι μαθήτριες, μαζί με τις δασκάλες τους, τής «Επαγγελματικής καί Οικοκυρικής Σχολής Θηλέων», τού «Δήμου Πειραιά» (στεγαζόταν εκεί που, σήμερα, είναι το «Δημαρχείο»). Το κτίριο, κατέρρευσε, το καταφύγιο άντεξε, αλλά, θάφτηκε, κάτω από τα χαλάσματα τών επάνω ορόφων, με αποτέλεσμα, να «θαφτούν ζωντανοί», όλοι, όσοι υπήρχαν μέσα στο καταφύγιο! Αμέσως μετά, τον βομβαρδισμό, γερμανικά στρατιωτικά τμήματα, άρχισαν την προσπάθεια απομάκρυνσης τών ερειπίων, ώστε να ελευθερωθούν οι εγκλωβισμένοι. Ήταν σούρουπο, σχεδόν, τής ίδιας ημέρας, όταν, μαζί με τον φίλο μου, μακαρίτη σήμερα, Πέτρο Ρούσση, θελήσαμε να δούμε, από κοντά, σε ποιά κατάσταση βρισκόταν η πόλη. Βαδίσαμε στην κεντρική οδό «Βασιλέως Κωνσταντίνου», προς την «πλατεία Κοραή» («Δημοτικού Θεάτρου»). Κρατήρες βομβών, ήσαν διάσπαρτοι, στην πόλη! Πτώματα εξείχαν, απ’ αυτούς, καί, ένα σωρό, γκρεμισμένα σπίτια, ήσαν γύρω μας. Θυμούμαι, χαρακτηριστικά, ότι, στο πεζοδρόμιο έξω, από το κατάστημα, διαγωνίως απέναντι, τού «Δημοτικού Θεάτρου», υπήρχε ένας τεράστιος κρατήρας, από το βάθος, τού οποίου, εξείχε, ολόκληρο, γυναικείο πόδι, με γοβάκι. Κολώνες ηλεκτρικού, ήσαν πεσμένες, καί καλώδιά τους, ήσαν διάσπαρτα, εδώ κι’ εκεί. Καταλήξαμε στην γωνία τών οδών: «Ηρώων Πολυτεχνείου», καί: «Καραολή – Δημητρίου». Απ’ εκεί, βλέπαμε τις προσπάθειες τών, γερμανικών, στρατιωτικών τμημάτων, που, με το φως προβολέων αυτοκινήτων, προσπαθούσαν να αποσύρουν τα χαλάσματα, από το καταφύγιο τής «Ηλεκτρικής». Συγχρόνως, άλλα τμήματα, περιφρουρούσαν τούς γύρω χώρους, ώστε να μην πλησιάσουν περίεργοι, ή, πλιατσικολόγοι. Όμως, γιά κακή τύχη τών εγκλωβισμένων, «σήμανε συναγερμός», στις οκτώ, γιά τον δεύτερο βομβαρδισμό! Μετά τούς Αμερικανούς, ήλθαν οι «σύμμαχοι» Άγγλοι! Ο επικεφαλής τής προσπάθειας, Γερμανός αξιωματικός, σφύριξε, οι στρατιώτες συντάχθηκαν, καί απεχώρησαν. Όταν, την επομένη, κατάφεραν να απομακρύνουν τα ερείπια, τούς βρήκαν, όλους, νεκρούς, από ασφυξία!»‘.

Το Μεταπολιτευτικό Καθεστώς, τών «ανθελλήνων», τής Αριστεράς, καί τής Δεξιάς, σκοπίμως, αποσιωπά το, συγκεκριμένο, έγκλημα τών «συμμάχων» μας. Δεν ανταποκρίνεται, βλέπετε, στην «πολιτική ορθότητα», την οποία έχει επιβάλλει η «νομενκλατούρα» τού Σιωνισμού, η οποία, εξουσιάζει την Πατρίδα μας, μιάς καί, το συγκεκριμένο έγκλημα, δεν διεπράχθη από τούς «κακούς» Γερμανούς, αλλά από τούς «καλούς» συμμάχους! Δεν είναι, λοιπόν, κατά τούς «υποτακτικούς», τής βρετανικής, καί αμερικανικής, επιρροής, ο βομβαρδισμός τού Πειραιά, ένα έγκλημα τού μεγέθους τής σφαγής τών Καλαβρύτων, ή, τού Διστόμου. Είναι αδιανόητο, γιά τούς παραχαράκτες τής Ιστορίας, να θέσουν, στο ίδιο «βάθρο απανθρωπιάς», τούς «πολιτισμένους» Αμερικάνους, καί Βρετανούς, πλάϊ στα «ανθρωπόμορφα κτήνη», τούς Γερμανούς!

Οι εκτιμήσεις, γιά τα θύματα τού εγκληματικού βομβαρδισμού, Αμερικανών, καί Βρετανών, ποικίλουν. Μόνον στο ταφολόγιο τού «Δημοτικού Νεκροταφείου τής Ανάστασης», υπάρχουν τα ονόματα 492 θυμάτων! Άγνωστος, θα παραμένει, ο αριθμός τών νεκρών, που ετάφησαν στο «Πρώτο», καί: στο «Τρίτο Νεκροταφείο Αθηνών». Δεν είναι λίγοι, εκείνοι, που ετάφησαν, δίχως να δοθούν τα στοιχεία, από τούς συγγενείς τους, με σκοπό να διατηρήσουν, στη κατοχή τους, τα «ατομικά δελτία τροφίμων», τα οποία ήσαν απαραίτητα, γιά την διανομή τού συσσιτίου. Υπολογίζεται πως, οι νεκροί τού συμμαχικού εγκλήματος, ανήλθαν σε 5.500 Έλληνες, καί 8 Γερμανούς στρατιώτες. Πλήθη εξαθλιωμένων Ελλήνων, οι οποίοι έχασαν τα λίγα υπάρχοντά τους, από τον βομβαρδισμό, άρχισαν να μετακινούνται, μαζικά, προς την Αθήνα, η οποία χαρακτηρίστηκε «ανοχύρωτη πόλη». Αξίζει να σημειωθεί ότι, από τον βομβαρδισμό, δεν επλήγει κάποιος, αξιόλογος, γερμανικός, στρατιωτικός στόχος! Αντιθέτως, επλήγει το λιμάνι, καί τα κτίσματα, κατά μήκος αυτού, καθώς, καί το κέντρο τού Πειραιά, εργατικές συνοικίες, καί εκκλησίες. Οι υλικές καταστροφές, σε υποδομές, ήσαν τεράστιες. Οι μεγαλύτερες καταστροφές, σημειώθηκαν στην περιοχή, η οποία εκτείνεται από: τον «Σιδηροδρομικό Σταθμό», μέχρι την οδό «Κολοκοτρώνη», πίσω από το θέατρο. Καταστράφηκαν, επίσης, τα δίκτυα ηλεκτροδότησης, καί τηλεφώνου, το δίκτυο νερού, καί οι υποδομές τών συγκοινωνιών.

Οι σύμμαχοι, υποστήριξαν πως, η επιχείρηση, ήταν επιτυχής. Καί ήταν, πράγματι, «επιτυχής», μιάς καί αποδεικνύεται ότι, η καταστροφή, καί τα θύματα, ήσαν εκείνα, τα οποία επεδίωκαν να πετύχουν. Η τακτική, αυτή, εφαρμόστηκε, άλλωστε, καί σε άλλους, μαζικούς, βομβαρδισμούς, όπως: εκείνον τού Βόλου, τής Χίου, καί: τής Ζακύνθου, όπου, τα θύματα, ήσαν, πάλι, αθώοι, από τον άμαχο, ελληνικό, πληθυσμό. Στην περίπτωση τής Χίου, δε, στόχος τού συμμαχικού βομβαρδισμού, υπήρξε το λιμάνι, την ώρα που, αυτό, ήταν κατάμεστο από γυναικόπαιδα, λόγω τού ξεφορτώματος προμηθειών, καί τροφίμων, από το σουηδικό πλοίο «Βίριλ», τού «Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού». Αντίθετα προς την «λήθη», την οποία επέβαλε το μεταπολιτευτικό Καθεστώς, τής «υποτέλειας», στον «αμερικανοσιωνιστικό παγκόσμιο αφέντη», εμείς, οι «Έλληνες Εθνικιστές», δεν ξεχνάμε τις, χιλιάδες, τών αθώων, νεκρών, συμπατριωτών μας, οι οποίοι «δολοφονήθηκαν» από εκείνους, οι οποίοι παρουσιάζονται, σήμερα, ως οι «θεματοφύλακες τού ανθρωπισμού»! Ο συμμαχικός βομβαρδισμός, τής 11ης Ιανουαρίου, τού 1944, θα παραμείνει ένα, «καλά φυλαγμένο», «δημοκρατικό έγκλημα», μέχρι την ημέρα, εκείνη, που, το «Φως τής Αλήθειας», θα λάμψει, φωτίζοντας την θυσία 5.500 ελληνικών ψυχών!

Στην σκόνη της Ιστορίας

Βασίλειος Δεληβέρης

Leave a Reply