WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΟΙ ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Share Button

Η Άνοιξη, είναι η εποχή που, σε άλλους, προκαλεί «αισθήματα ευτυχίας», λόγω τού ηλίου, τής υψηλής θερμοκρασίας, καί τής ανθοφορίας τών λουλουδιών, καί, σε άλλους, προκαλεί «αισθήματα φοβίας, καί στενοχώριας», με τάσεις: να κλείνονται στο σπίτι, καί να μη θέλουν να βγούν, ούτε γιά μία βόλτα, διότι είναι αλλεργικοί.

Η γύρη, που, συνήθως, «σηματοδοτεί» την Άνοιξη, είναι, πολλές φορές, ο, κύριος, «εχθρός» τών αλλεργικών ανθρώπων, καί, αυτό, συμβαίνει, όπως εξηγεί ο αλλεργιολόγος: Γιώργος Παλαιολόγος, γιατί, τα φυτά, γονιμοποιούνται με τη γύρη, η οποία μεταφέρεται, από φυτό σε φυτό, είτε, με τα έντομα, είτε, με τα ζώα, είτε, με τα πτηνά, είτε, με τον αέρα. Οι άνθρωποι, που έχουν προδιάθεση γιά αλλεργία, εμφανίζουν αντιδράσεις, επειδή, η βλεννογόνος τους, έρχεται σε επαφή με τη γύρη. Το χαρακτηριστικό, είναι ότι, τα συμπτώματα, κυρίως, τις πρώτες πρωινές, καί τις πρώτες απογευματινές, ώρες, επαναλαμβάνονται. Όταν βρέχει, η μορφή τους είναι ήπια, γιατί κατακάθεται η γύρη. Αντίθετα, επιδεινώνονται, όταν φυσάει.

Τα, κύρια, συμπτώματα, συνήθως, είναι: συνάχι, φτάρνισμα, δάκρυα, φαγούρα, κοκκίνισμα τών ματιών, φαγούρα στη μύτη, τα αυτιά, τον ουρανίσκο καί τον λαιμό, βήχα, δύσπνοια, κ.ά.

Οι, πιό συνηθισμένες, ανοιξιάτικες αλλεργίες, είναι:

Αλλεργική ρινίτιδα: Η «αλλεργική ρινίτιδα», χαρακτηρίζεται από: φτάρνισµα, µπούκωµα, έκκριση από την µύτη, φαγούρα, καί: δακρύρροια. Η «αλλεργική ρινίτιδα», εµφανίζεται, συχνά, σε «ατοπικά άτοµα», δηλαδή, άτοµα µε «οικογενειακό ιστορικό», σχετικών αλλεργιών.

Η «εποχική αλλεργική ρινίτιδα», έχει «εποχικό» χαρακτήρα, καί οφείλεται σε αλλεργιογόνα, που αφορούν, συγκεκριµένη εποχή, όπως είναι η «αλλεργική ρινίτιδα», που προκαλείται από την γύρη, κατά την περίοδο τής ανθοφορίας, την Άνοιξη.

Αλλεργικό άσθµα: Το «αλλεργικό άσθµα», εκδηλώνεται µε παροξυσµική δύσπνοια, βήχα, καί συριγµό, που, συνήθως, εµφανίζονται κατά κρίσεις. Κατά την έναρξη τής κρίσης τού αλλεργικού άσθµατος, ο ασθενής, αισθάνεται, συχνά, «συσφιγκτικό άλγος», στο στήθος, καί υπάρχει «ξηρός» βήχας, ενώ, η λήξις τού ασθµατικού παροξυσµού, «σηµατοδοτείται» µε βλεννώδη απόχρεµψη, καί υποχώρηση τού βρογχόσπασµου. Το «αλλεργικό άσθµα», εµφανίζει, συχνά, εποχιακή κατανοµή, αλλά, υπάρχουν καί περιπτώσεις που, τα αλλεργιογόνα, επιδρούν, όλο τον χρόνο, όπως οι περιπτώσεις που οφείλονται σε: πούπουλα, τρίχωµα ζώων, ακάρεα σκόνης, µύκητες.

Αλλεργική κνίδωση καί αγγειοίδηµα: Η «εποχική αλλεργική κνίδωση», καί το «αγγειοίδηµα», που αφορούν «εποχιακά αλλεργιογόνα», όπως η γύρις, είναι, σχετικώς, σπάνια, σε σύγκριση µε την κνίδωση, καί το αγγειοίδηµα, που εκλύονται µετά από κατανάλωση τροφίµων, ή, φαρµάκων. Τα συµπτώµατα είναι: κνησµώδη εξανθήµατα. Η προσβολή τής «ανώτερης αναπνευστικής οδού», µπορεί να οδηγήσει σε δυσχέρεια αναπνοής, ενώ, τού γαστρεντερικού, µπορεί να εµφανίσει «κοιλιακό κολικό», µε έµετο, καί ναυτία.

Αλλεργική επιπεφυκίτιδα: Η «αλλεργική επιπεφυκίτιδα», εµφανίζεται µε: πρήξιµο, ερυθρότητα, φαγούρα στο µάτι.

Αναφυλαξία: Οι «αναφυλακτικές» αντιδράσεις, στα ευαίσθητα άτοµα, εµφανίζονται, άµεσα, µετά την χορήγηση τού αλλεργιογόνου, συνήθως µε ένεση, καί, σπανιότερα, µετά από κατάποση, καί εκδηλώνονται µε την ανάπτυξη «αναπνευστικής δυσχέρειας», οιδήµατος λάρυγγα, βρογχοσπασµού, δερµατικών εξανθηµάτων, ακολουθουµένων, συχνά, από «αγγειακή κατάρρευση», φαινόµενα, που µπορεί να οδηγήσουν, ταχέως, εντός λεπτών, ή, ωρών, στον θάνατο! Τα συµπτώµατα, περιλαµβάνουν: βήχα, βράχνιασµα, βάρος στο θώρακα, γαστρεντερικές εκδηλώσεις (όπως: ναυτία, έµετο, διάρροια, κοιλιακό πόνο). Γιά την αντιµετώπισή της, απαιτείται η χορήγηση αδρεναλίνης.

Η θεραπεία, συνίσταται στο τετράπτυχο: αποφυγή, φαρμακοθεραπεία, ανοσοθεραπεία (εμβόλια), καί: ενημέρωση-εκπαίδευση τών ασθενών.

Οι συστάσεις, προς τούς ασθενείς, με «εαρινή αναπνευστική αλλεργία», είναι: να έχουν κλειστά, τα παράθυρα τού σπιτιού, καί τού αυτοκινήτου, να αποφεύγουν τις κηπευτικές εργασίες, να σκουπίζουν με ηλεκτρική σκούπα, κ.λ.π.

Η φαρμακευτική θεραπεία, περιλαμβάνει πολλά, αποτελεσματικά, καί, χωρίς σημαντικές παρενέργειες, φάρμακα, τόσο προφυλακτικά, όσο καί ανακουφιστικά, όπως: τα, νεώτερα, αντιϊσταμινικά, τα αντιλευκοτριενικά, τα εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά, καί: τα κορτικοειδή. Η, σωστή, θεραπεία, γίνεται όταν, η αγωγή, καθορίζεται από τον ειδικό ιατρό, καί, ο ασθενής, την ακολουθεί, πιστά, καί όχι να γίνεται: περιστασιακή, άτακτη, καί: χωρίς επίβλεψη.

Η ειδική ανοσοθεραπεία, με αλλεργικά εμβόλια, αποτελεί την, μόνη, αιτιολογική, θεραπευτική αγωγή. Πρέπει να εφαρμόζεται με, όλες, τις προδιαγραφές, καί, μόνον από τον, ειδικό, αλλεργιολόγο. Η, σωστή, χρήση τής ανοσοθεραπείας, επηρεάζει, σημαντικά, την πορεία τής «αλλεργικής φλεγμονής», με, όλα, τα, μακροπρόθεσμα, ευεργετικά επακόλουθα. Η ανοσοθεραπεία, εφαρμόζεται από 50, καί πλέον, χρόνια, ενώ, διαρκώς, βελτιώνεται, ώστε να γίνεται αποτελεσματικότερη.

Η κλασική ανοσοθεραπεία (χορήγηση τού «αλλεργικού εμβολίου», με υποδόριες ενέσεις, σε τακτά διαστήματα), έχει δώσει θαυμάσια αποτελέσματα, στην «αλλεργική ρινίτιδα», καί στο «εποχιακό αλλεργικό άσθμα», μειώνοντας τα συμπτώματα, μέχρι καί 80%, στούς, περισσοτέρους, ασθενείς. Πολύ καλά αποτελέσματα, έχει καί η «υπογλώσσια ανοσοθεραπεία», με αλλεργικά εμβόλια, σε σταγόνες. Ο ασθενής, κάνει, μόνος του, την θεραπεία, υπό την, τακτική, επίβλεψη, τού αλλεργιολόγου, καί, σε ειδικές περιπτώσεις, αποτελεί την, απόλυτη, ένδειξη.

Η ενημέρωση, καί εκπαίδευση, τών ασθενών, είναι «ζωτικής σημασίας», γιά: τη, σωστή, συνεργασία, γιατρού καί ασθενούς, την αντιμετώπιση τών κρίσεων, την, σωστή, τήρηση, τής προληπτικής, καί φαρμακευτικής, αγωγής.

Για τον ΕΟΕ,

Μαρία Καμαρίδου, δημοσιογράφος

Leave a Reply