WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Share Button

Τρίτη, 29 Μαΐου, τού 1453.

Μιά ημερομηνία, που «καθήλωσε» το Ελληνικό Έθνος!

Μιά ημερομηνία, που «χαράχτηκε» στις καρδιές: όλων τών Χριστιανών, όλων τών Ελλήνων, όλου τού κόσμου!

Η ημερομηνία, όπου, η Κωνσταντινούπολη, «πέρασε» στα χέρια τών Τούρκων, με βίαιο, καί απάνθρωπο, τρόπο!

Το τέλος μιάς ολόκληρης αυτοκρατορίας, «σηματοδοτήθηκε» από την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως!

Όμως, στις καρδιές τών ανθρώπων, τίποτα, δεν είχε τελειώσει! Οι χριστιανοί, ποτέ, δεν έπαψαν να ελπίζουν, πως, η Κωνσταντινούπολη, θα «έρθει», πάλι, στα χέρια τών Ελλήνων. Αυτή, η ελπίδα, είχε, ως αποτέλεσμα, την δημιουργία διαφόρων μύθων, γύρω από την Πόλη. Μύθων, που «τυλίγονται» με ένα «πέπλο μυστηρίου», που μάς «ταξιδεύουν» σε «άλλους κόσμους», μακρινούς, καί που «αναζωπυρώνουν» την ελπίδα, κάθε Έλληνα, ότι, η Πόλη, θα «περάσει», πάλι, στα χέρια τού Ελληνικού Έθνους!

Ας απολαύσουμε, όμως, μερικούς από τούς, πιό διαδεδομένους, μύθους, καί θρύλους, που σχετίζονται με την άλωση τής Πόλης:

«Μιά φορά, κι’ έναν καιρό…», λοιπόν, πριν από πολλά-πολλά χρόνια, ανέτειλε μιά μέρα, διαφορετική απ’ τις άλλες!

Μιά μέρα, που, οι Έλληνες, θα βίωναν το μεγαλύτερο «πλήγμα», στην ιστορία τους, αλλά, καί η Ανθρωπότητα, θα ερχόταν αντιμέτωπη με έναν από τούς χειρότερους κινδύνους τής Υφυλίου: την «ανάδειξη» τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που πραγματοποιήθηκε με την άλωση τής Πόλης!

panorama_1453_by_enginsubasi-d36ictm

Λέγεται πως, όταν «έπεσε» η Κωνσταντινούπολη, ένα πουλί, ανέλαβε να «μεταφέρει», το δυσάρεστο μήνυμα, στην Τραπεζούντα, την Χριστιανική Αυτοκρατορία τού Πόντου! Το πουλί, άφησε το χαρτί, με το μήνυμα, επάνω στην «Αγία Τράπεζα». Ξάφνου, η λειτουργία σταμάτησε, καί, όλοι, κοιτούσαν, έντρομοι, το χαρτί! Κανείς, δεν τολμούσε να το πλησιάσει! Ούτε καί ο Πατριάρχης! Όλοι, φοβόντουσαν, το τι θα έγραφε, το χαρτί.

Τότε, ένα νέο, θαρραλέο, παλλικάρι, ύψωσε το ανάστημά του, καί, με μεγάλον ηρωϊσμό, κατευθύνθηκε προς την «Αγία Τράπεζα». Τα λόγια, που ξεστόμισε, «τρύπησαν» τις καρδιές, όσων παρευρίσκοντο:

«Πάρθεν η Πόλη! Πάρθεν η Ρωμανία!».

Τότε, ακούστηκε ένας, σπαρακτικός, θρήνος, από τούς χριστιανούς, που ευρίσκοντο εντός τής εκκλησίας, αλλά, ο νέος, δείχνοντας, γιά δεύτερη φορά, το μέγεθος τής ανδρείας, καί τής γενναιότητας, που τον διακατείχαν, φώναξε παλληκαρήσια:

«Κι’ αν, η Πόλη, έπεσε, κι’ αν πάρθεν, η Ρωμανία, πάλι με χρόνους, καί καιρούς, πάλι δικά μας, θα’ ναι!».

Ο επόμενος μύθος, είναι, ίσως, ο πιό διαδεδομένος, καθώς, από τη στιγμή που δημιουργήθηκε, διαδόθηκε, από στόμα σε στόμα, σε όλες τις επόμενες γενιές, με αποτέλεσμα, να «υποστηρίζεται», από αρκετούς ανθρώπους, έως καί σήμερα.

Δεν είναι άλλος, από αυτόν τού «Μαρμαρωμένου Βασιλιά»! Δηλαδή, τού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τού Παλαιολόγου! Συνήθως, ο άνθρωπος, δεν είναι έτοιμος να δεχτεί, ο,τιδήποτε κακό, συμβαίνει στη ζωή του. Προσπαθεί, λοιπόν, με «αυταπάτες», να «απαλύνει» τον πόνο του. Έτσι, καί οι κάτοικοι τής Πόλης, μην μπορώντας να πιστέψουν το «κακό», που τούς είχε «βρει», πίστεψαν ότι, ο βασιλιάς τους, κρύφτηκε πίσω από μιά κολώνα, στον ναό τής «Αγίας Σοφίας», καί «χάθηκε», μέσα στούς διαδρόμους της! Οι ώρες τής αναμονής, είχαν, ως αποτέλεσμα, τό να «μαρμαρώσει»! Αξίζει να σημειωθεί, ότι, κανείς, δεν βρήκε το πτώμα τού Αυτοκράτορα, κάτι που «αναζωπυρώνει», ακόμη περισσότερο, τον μύθο! Οι χριστιανοί πίστεψαν, λοιπόν, ότι άγγελος, σταλμένος από τον Θεό, τον «μαρμάρωσε» καί πως, όταν έρθει η ώρα, ο Θεός, θα τού ξαναδώσει ζωή, γιά να είναι, καί πάλι, η Πόλη, ελεύθερη!

Τέλος, ένας μύθος, όχι καί τόσο διαδεδομένος, κάνει αναφορά σε έναν καλόγερο, που, ενώ ψάρευε, καί τηγάνιζε τα ψάρια του, στις όχθες τού ποταμού, ένα πουλί, ανήγγειλε την άλωση τής Πόλης. Ο καλόγερος πανικοβλήθηκε, σάστισε, καί, τότε, σαν από «θαύμα», τα ψάρια, που τηγανίζονταν, πήδησαν από το τηγάνι, καί έπεσαν στο ποτάμι! Λέγεται ότι, θα ζουν, εκεί, γιά πάντα, έως ότου, η Πόλη, «περάσει», ξανά, στα χέρια τών Ελλήνων, καί, τότε, θα συνεχιστεί το τηγάνισμά τους!

Σίγουρα, οι μύθοι, καί οι θρύλοι, γύρω από την άλωση, ποικίλουν, καί προκαλούν δέος, σε κάθε αναγνώστη. Η ελπίδα, στις καρδιές τών Ελλήνων, υπάρχει, μέχρι καί σήμερα, καί, σίγουρα, θα υπάρχει, γιά πολλά χρόνια, ακόμη.

Εξ άλλου, ο κάθε άνθρωπος, έχει την ανάγκη να πιστεύει σε κάτι ανώτερο, απ’ αυτόν, που τού δίνει την δύναμη, να συνεχίσει να «πορεύεται», στη ζωή του.

Για τον ΕΟΕ

Αθηνά Χρηστίδου

Leave a Reply