WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΕΡΑΪΔΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Share Button

Ο χαρακτηρισμός: «Μία Ελλάδα, μόνον Θρύλοι», είναι, θα έλεγα, ο πιό κατάλληλος γιά την χώρα μας!

Υπάρχουν, παντού, διάφορες ιστορίες γιά τις ονομασίες αρκετών χωριών, περιοχών, καί σημείων, που πήραν το όνομά τους από κάτι περίεργο.

Πολλές, από αυτές τις ιστορίες, αναφέρονται σε όμορφες γυναίκες, που, όλη την ημέρα, χόρευαν, τραγουδούσαν, ήσαν, πάντοτε, χαρούμενες, κι’ ευτυχισμένες! Πολλοί, από τούς θρύλους, τις θέλουν να είναι «ερωτικός στόχος», γιά κάθε άντρα, χωρίς, αυτό, να σημαίνει, πάντα, κάτι καλό.

Βασικό στοιχείο, γιά τις νεράϊδες, είναι ότι κατοικούσαν κοντά, ή, μέσα σε νερό. Λίμνες, ποταμοί, καί όχθες, είναι τα κύρια στοιχεία κάθε ιστορίας.

Στο Ασώματο, υπάρχει ένα πηγάδι όπου, οι κάτοικοί του, το έχουν ονομάσει: «Σκαλοπήγαδο». Την ονομασία του, αυτή, την πήρε γιατί έχει σκαλοπάτια στο εσωτερικό του. Στο σημείο αυτό, λοιπόν, πήγαιναν, οι άντρες, τα κορίτσια τους, γιά να τούς εκφράσουν τον ερωτικό τους πόθο, με την δικαιολογία ότι, στο βάθος τού πηγαδιού, κατοικούσαν νεράϊδες που, με το τραγούδι τους, θα κάνανε την στιγμή «μαγική»!

Άλλη μία περιοχή, είναι: το Πάμφορο. Το «Ρέμα τής Νεράϊδας». Στο συγκεκριμένο ρέμα, οι κάτοικοι πιστεύουν πως, στο παρελθόν, ήταν το σπίτι τών νεραϊδών. Αυτό, το έλεγαν διότι, οι γυναίκες τής περιοχής, πήγαιναν, εκεί, γιά να μαζέψουν νερό, ή, ακόμη, καί γιά να πλύνουν τα ρούχα τους. Επειδή ήσαν, όλες, μαζεμένες, χόρευαν καί τραγουδούσαν, γύρω από το ρέμα, με μαγευτικές φωνές, που προσέλκυαν όλους τούς άντρες τού χωριού.

neraidas_xoros

Συνεχίζουμε, με μία όχθη, κοντά στη Γρατίνη. Η όχθη, αυτή, ονομάζεται: «Αμυγδαλόρεμα», καί περνά από την περιοχή: «Σουλούκια», όπου βρίσκεται καί η επομένη ιστορία μας.

«Σουλούκια», είναι η ονομασία γιά τις νεράϊδες, στην τουρκική γλώσσα. Πιστεύεται πως, οι νεράϊδες που κατοικούν εκεί, όταν εμφανίζεται κάποιος, μεταμορφώνονται σε βδέλλες. Η συγκεκριμένη όχθη, είναι γεμάτη από τέτοιες, καί έτσι, ο μύθος αυτός, συνδέεται, μέχρι καί σήμερα, με την περιοχή αυτή.

Το 2007, μία παρέα παιδιών που πήγε στην Χαλκιδική, γιά ελεύθερο camping, πήγε γιά νυχτερινό μπάνιο στην θάλασσα. Πίσω από τούς βράχους, ανάμεσα από λίγα δέντρα, άκουσαν φωνές, γέλια, καί τραγούδια από γυναίκες! Στην αρχή, δεν έδωσαν σημασία, καί, καθώς η ώρα περνούσε, έβλεπαν λίγο καπνό να βγαίνει πίσω από τούς βράχους. Πήγαν γιά να δούν τι συμβαίνει, αλλά δεν υπήρχε κανείς εκεί, συνεπώς, ούτε καί φωτιά! Την επομένη, ο ένας από την παρέα, πήγε στο σημείο εκείνο, καί αντίκρυσε πολύ μικρές φωτίτσες, τριγύρω! Μικρά κλαδάκια γιά προσάναμα, καί πολύ μικρές, σε έκταση, φωτιές.

Μία, ακόμη, φημισμένη περιοχή, είναι τα Τρίκαλα, όπου κουβαλάει, τουλάχιστον δύο, ιστορίες!

Η πρώτη, λαμβάνει μέρος στο βουνό τών Τρικάλων, καί στο χωριό: «Νεράϊδα».

Στο βουνό, πήγαιναν όλοι οι βοσκοί με τα ζώα τους. Ένα βράδυ, ένας νεαρός βοσκός, έμεινε εκεί. Στην προσπάθειά του να κοιμηθεί, ξύπνησε από τις φωνές, καί τα τραγούδια, κοριτσιών, με μελωδικές φωνές! Μην μπορώντας να κοιμηθεί, πήγε, κρυφά, να κατασκοπεύσει τι γινόταν. Κρυμμένος πίσω από ένα βραχάκι, είδε πολλές πανέμορφες νεαρές να χορεύουν, να γελούν, καί να είναι ξέγνοιαστες! Γυρνώντας στο σπίτι του, το πρωί, δεν μπορούσε να βγάλει απ’ το μυαλό του μία από τις κοπέλλες, που παρατηρούσε όλο το βράδυ! Έτσι, πήγε στη μητέρα του, τής είπε τι συνέβει, καί ότι ήθελε, αυτή η μία, να μείνει, γιά πάντα, κοντά του! Η μητέρα του τού είπε να πάει να την βρεί, χωρίς, εκείνη, να τον καταλάβει, να τής πάρει το μαντίλι, καί, εκείνη, θα έμενε, γιά πάντα, κοντά του! Όμως, τον πρόσταξε, να μην τής το δώσει ποτέ, ό,τι καί να τού λέει! Έτσι κι’ έκανε. Πήγε, το ίδιο βράδυ, έκανε, κατά λέξη, όλα όσα τού είπε η μητέρα του καί, όντως, η κοπέλλα έμεινε κοντά του. Τα χρόνια περνούσαν καί, παρά τα παρακάλια τής όμορφης νεαρής, ο βοσκός δεν τής έδινε το μαντίλι! Μέχρι την στιγμή που έκαναν ένα παιδί. Μετά την γέννηση τού παιδιού τους, η κοπέλλα ζήτησε, ξανά, το μαντίλι της, εφ’ όσον, πιά, δεν θα μπορούσε να πάει πουθενά, λόγω τού παιδιού τους. Ο βοσκός την έβαλε να υποσχεθεί, τρείς φορές, γι’ αυτό, καί, έπειτα, τής το έδωσε πίσω. Μόλις πήρε η νεαρή το αγαπημένο της μαντίλι, εξαφανίστηκε! Κάθε βράδυ, ο βοσκός την άκουγε που έμπαινε, κρυφά, από το παράθυρο, θήλαζε το παιδί της, καί τού έβαζε καθαρά ρούχα! Γιά ακόμη μία φορά, ο νεαρός ζήτησε την βοήθεια τής μητέρας του. Τότε, εκείνη, τού είπε να κάνει την ίδια, ακριβώς, διαδικασία, μόνο που, αυτή την φορά, να κάψει την μαντίλα! Καί, όπως ήταν φυσικό, το έκανε. Η γυναίκα, πιά, μέσα στην δυστυχία της, καθώς έβλεπε τις αδερφές της να απομακρύνονται, καί να χάνονται, πήγε στη μέση τής πλατείας, τραγούδησε ένα αρχαίο τραγούδι τών νεράϊδων, καί ξεψύχησε! Στο σημείο εκείνο, φύτρωσε ένα πλατάνι, το οποίο υπάρχει μέχρι καί σήμερα. Το χωρίο ονομάστηκε, από τότε: «Νεράϊδα».

Η δεύτερη ιστορία μιλάει γιά ένα βρυσάκι, όπου διέμεναν, καί εκεί, νεράϊδες. Kαί επειδή πήγαιναν, όλοι, καί τίς ενοχλούσαν, το βρυσάκι στέρεψε.

spirit-of-the-wood

Μία, ακόμη, ιστορία γιά νεράϊδες, που μεταμορφώνονται σε βδέλλες, είναι σ’ ένα χωριό νότια τής Αρίσβης, που, πλέον, ονομάζεται: «Άβδελλα», δηλαδή: «Βδέλλα». Παλαιότερα, ονομαζόταν καί αυτό: «Σουλούκια», γιατί δεν υπήρχε πόσιμο νερό. Μόνον βδέλλες!

Επιπλέον, στο «Βούρκος Ιάσμου», κοντά στην Βιστωνίδα, υπήρχε μία λίμνη που, με την σειρά της, ονομάστηκε: «Σουλουκλού Γκιόλ», γιά τις ωραίες οπτασίες που συναντούσαν οι κάτοικοι. Στη συνέχεια, η λίμνη ξεράθηκε.

Υπάρχει, όμως, καί η «άλλη όψη τού νομίσματος».

Ότι, δηλαδή, ήθελαν να βλάψουν τούς ανθρώπους!

Το χωριό με την ονομασία: «Σκοτινά», είναι ένα παράδειγμα πίστης προς τις νεράϊδες.

Λέγεται πως, όταν στο παλαιό χωριό τών Σκοτινών δεν υπήρχε ηλεκτρισμός, μέχρι πριν από λίγο καιρό, καί όταν έπεφτε ο ήλιος, έβγαιναν μικρά πλασματάκια στη λίμνη, καί απαγόρευαν, σε όλους, να περάσουν! Οι κάτοικοι, φοβισμένοι, εγκατέλειψαν, τελείως, το χωρίο καί, στη συνέχεια, έφτιαξαν μία νέα αποικία, που την ονόμασαν: «Νέα Σκοτινά».

Σ’ ένα χωριό τής Ροδόπης, πιστεύουν ότι, αν τούς φιλήσει, στον ύπνο τους, νεράϊδα, μαυρίζουν! Το μεγαλύτερο μέρος τού πληθυσμού, στο χωριό, είναι Ρομά.

Η πιό γνωστή ιστορία, είναι γιά την νεράϊδα τής «Κολοπετινίτσας». Μία ξανθιά νεράϊδα. Το κανονικό της όνομα, είναι: «Τριταία». Υπάρχει ένα σημείο όπου εμφανίζεται η όμορφη νεράϊδα, τα ξημερώματα, βγαίνει μπροστά σε όποιον πάει στο σημείο αυτό, καί βγάζει κραυγές, κάνοντάς τους να φύγουν! Βέβαια, ποτέ, κανένας, δεν έμεινε γιά να μάς πεί τι θα μπορούσε να γίνει μετά.

Τέλος, υπάρχει η ιστορία γιά τις νύμφες, που τραγουδούν, καί μαγεύουν τα θύματά τους, κυρίως άντρες, με σκοπό να τούς αιχμαλωτίσουν, καί να τούς κάνουν δούλους τους.

Ιστορίες υπάρχουν πολλές… Μύθοι, καί θρύλοι, με τούς οποίους, πολλοί, μεγάλωσαν…

Τι είναι: «μύθος», καί τι: «πραγματικότητα», δεν το ξέρει, σίγουρα, κανείς…

Για τον ΕΟΕ

Μπάκα Σουζάνα Δημοσιογράφος

Leave a Reply