WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Share Button

«Μουσική»…

Μία Τέχνη με έννοια τόσο αφηρημένη και, συνάμα, τόσο συγκεκριμένη, και μιά Τέχνη που δεν υπάρχει άνθρωπος, σήμερα, που δεν την «μεταλαμβάνει»!

Η Μουσική «ταξιδεύει» τον άνθρωπο σε έναν δικό του κόσμο και, το κάθε είδος της, εκφράζει, τον κάθε άνθρωπο, ξεχωριστά! Είναι μία «προσωπική υπόθεση», που δίνει την ευκαιρία, στον καθένα, να νιώσει διαφορετικά. Τα είδη τής Μουσικής προέρχονται από δεκάδες διαφορετικά μέρη και, φυσικά, τα μέρη αυτά, «αφήνουν την πινελιά τους» μέσα στο κάθε είδος.

Η Ελλάδα, πέρα από τις άπειρες ομορφιές της, και τον πολιτισμό της, που είναι γνωστός παγκοσμίως, έχει, φυσικά, και την δική της παραδοσιακή μουσική, ή: «Δημοτική», όπως λέγεται συχνά. Αξιοσημείωτο είναι πως εκτιμούμε, και ακούμε, περισσότερο την ξενόφερτη μουσική, γιατί είναι «τής μόδας». Βέβαια, αυτό δεν είναι παντότε καλό, καθώς ξεχνάμε: τις ρίζες, τις παραδόσεις, τα ήθη, και: τα έθιμά μας.

Η ελληνική παραδοσιακή μουσική περιλαμβάνει: όλα τα τραγούδια, τούς σκοπούς, και: ρυθμούς τών ελλαδικών περιοχών. Βέβαια, είναι σαφές πως πρόκειται γιά συνθέσεις που, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, είναι άγνωστοι οι δημιουργοί τους. Οι συνθέσεις, αυτές, έχουν «ζωή» περισσότερο από έναν αιώνα, ενώ, οι «ρίζες» τους, ανάγονται στην Βυζαντινή Περίοδο, και στην Αρχαιότητα.

Η «δημοτική μουσική», λοιπόν, δεν πρόκειται γιά ένα είδος, αλλά γιά πολλά, που χαρακτηρίζονται, κυρίως, από την περιοχή, στην οποία παίζονται, ή, από την οποία «κατάγονται». Επίσης, συχνά «συγγενεύουν» με την μουσική τών ομόρων λαών. Εκτός από τις περιοχές, τα «παραδοσιακά τραγούδια» μπορούν να χαρακτηριστούν ανάλογα με τον σκοπό, και την περίσταση, γιά την οποία δημιουργήθηκαν, καί παίζονται.

Θα ήταν, βέβαια, παράλειψις, να μην αναφερθεί πως, η ελληνική παραδοσιακή μουσική, περιέχει τραγούδια, και ρυθμούς, όχι μόνον τής Ελλάδος, αλλά και: τής Κύπρου, τών ομογενών από το «Ηνωμένο Βασίλειο», τίς «Η.Π.Α.», την Αυστραλία, και αλλού. Επιπλέον, τα τραγούδια, αυτά, χωρίζονται σε κατηγορίες, όπως: στα «ακριτικά», στα «κλέφτικα», στα «ιστορικά», στις «παραλλαγές», και: στα «γαμήλια».

Υπάρχουν, βέβαια, άνθρωποι, σήμερα, που τιμούν, ιδιαίτερα, την ελληνική παραδοσιακή μουσική. Αυτό, άλλωστε, φαίνεται από το γεγονός πως, διάφοροι ραδιοφωνικοί σταθμοί, παίζουν την «δημοτική μουσική», αλλά, και από το ότι υπάρχουν, πάρα πολλές, ομάδες, ανά την Ελλάδα, που εκπαιδεύουν παιδιά, και ενήλικες, να χορεύουν στούς ρυθμούς τής «παραδοσιακής μουσικής».

Η Μουσική είναι Πολιτισμός. Από μία χώρα, όπως η Ελλάδα, που «γέννησε» τον Πολιτισμό, δεν θα μπορούσε να λείπει ο δικός της, αρχαίος, γνήσιος, ήχος, και ρυθμός! Οφείλουμε να θυμόμαστε, και να σεβόμαστε, ‘πάνω απ’ όλα, αυτόν τον Πολιτισμό, που μάς έφερε, σήμερα, μέχρι εδώ.

Σε μιά εποχή, λοιπόν, που μάς έχουν στερήσει τα όνειρα, και τις ελπίδες, η Μουσική, αποτελεί ένα «παράθυρο», που, ο καθένας, μπορεί να ρίξει μιά ματιά, από μέσα του.

Γιά τον Ε.Ο.Ε.

Μαρία Σαρίδου, δημσοιογράφος

Leave a Reply