WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΠΟΛΥΒΟΛΗΤΗΣ ΛΑΜΠΡΟΥ

Share Button

Στις 22 Ιουλίου 1974 γράφτηκε, στον Πενταδάκτυλο, ακόμη μία από τις πιό αξιοθαύμαστες, επικές, σελίδες αυτοθυσίας!

Μία, σπάνια, ηρωϊκή ενέργεια, που γράφτηκε με «ολόχρυσα» γράμματα στην ιστορία τού πολέμου, κατά των τούρκων εισβολέων, που, όσο απίστευτη κι’ αν ακούγεται, άλλο τόσο, καί πιό πολύ, είν’ αληθινή!

Ένας λεβέντης εθνοφρουρός, ευσυνείδητος πολεμιστής γιά την ελευθερία τής πατρίδας του, βαριά τραυματισμένος από εχθρική σφαίρα, προσέφερε, εθελοντικά, τη ζωή του, γιά να σώσει τούς συντρόφους του, που, από στιγμή σε στιγμή, θα θερίζονταν από τουρκικά πυρά, ή, το λιγότερο, θα έπεφταν αιχμάλωτοι στα χέρια τού θηριώδους «Αττίλα»…

Τούς κάλυψε, ολομόναχος, μ’ ένα οπλοπολυβόλο τύπου «Μπρεν», κτυπώντας έναν ολόκληρο λόχο τούρκων αλεξιπτωτιστών, καί τούς διευκόλυνε ν’ αποχωρήσουν, όλοι, από το φυλάκιό τους, σώοι καί αβλαβείς!

Ο «λεοντόκαρδος», αυτός, εθνοφρουρός, που έγραψε τη δική του, αξιοθαύμαστη, καί αξιοζήλευτη, συνάμα, ιστορία, δεν είναι άλλος από: τον Αντώνη Λάμπρου, από την Αγία Βαρβάρα Κουκλιών Πάφου!

Ένα νεαρό Ελληνόπουλο, που έκανε, κι’ αυτούς, ακόμη, τούς Τούρκους, να ζηλέψουν την παλληκαριά του, καί να εκδηλώσουν την ζήλεια τους γιά τον εξευτελισμό, καί την ταπείνωσή τους, μ’ ένα ανήκουστο, βαρβαρικό, εγκληματικό, ξέσπασμα, που μόνον αγριάνθρωποι μπορούσαν να διαπράξουν! Έκαναν «κόσκινο» το κορμί του, με τις σφαίρες τους, όταν διαπίστωσαν ότι, μόνος αυτός, βαριά τραυματισμένος, τούς κράτησε μακριά από το φυλάκιό του, κι’ έδωσε την ευκαιρία στούς συντρόφους του ν’ αποχωρήσουν καί να διαφύγουν!

Τον Ιούλη τού 1972, ο Αντώνης κατετάγη στο «Κ.Ε.Ν. Πάφου», καί έτυχε, εκεί, βασικής εκπαιδεύσεως. Στη συνέχεια, τοποθετήθηκε ως τυφεκιοφόρος, στο «231ο Τάγμα Πεζικού», όπου επρόκειτο να πολεμήσει «λιονταρίσια», καί να «γράψει», με το αίμα καί τη ζωή του, μιά από τις πιό ζηλευτές σελίδες τής πολεμικής μας ιστορίας. Την παλληκαριά, καί την αυτοθυσία, τού ήρωα Αντώνη Λάμπρου την καταμαρτυρούν όλοι οι διασωθέντες συμπολεμιστές του, καθώς καί δύο έφεδροι ανθυπολοχαγοί, που έζησαν μαζί του, καί πολέμησαν στην ίδια περιοχή τού Πενταδακτύλου.

Ο δόκιμος έφεδρος ανθυπολοχαγός Γεωργίου Αντρέας, που ήταν επικεφαλής τού γειτονικού με το «26ο Φυλάκιο», τής θρυλικής «Αετοφωλιάς», θυμάται γιά την θυσία τού ήρωά μας:

«- Απέναντι από την «Αετοφωλιά», ήταν μιά χαράδρα, καί, μετά, το «Φυλάκιο 26». Μετά από πεισματική μάχη, οι λίγοι υπερασπιστές τού φυλακίου, υποχώρησαν μπροστά στούς υπεραρίθμους αλεξιπτωτιστές, αφήνοντας στο «πεδίο τής τιμής» τον γενναίο στρατιώτη: Αντώνη Λάμπρου, από την Αγία Βαρβάρα τών Κουκλιών Πάφου, ο οποίος τούς κάλυπτε με το «Μπρεν»… Όταν κατέλαβαν το φυλάκιο, οι Τούρκοι, βρήκαν νεκρό τον ήρωα Λάμπρου, κι’ ένας απ’ αυτούς, έβγαλε τις καινούργιες μπότες τού νεκρού καί τις φόρεσε αυτός. Αργότερα, οι δικοί μας ανακατέλαβαν το φυλάκιο, καί βρήκαν τον Αντώνη ξυπόλυτο καί διάτρητο από σφαίρες. Κοντά του, νεκρός, ήταν καί ο τούρκος αλεξιπτωτιστής που φορούσε τις μπότες που είχε αφαιρέσει από την σορό τού ήρωα…».

Συγκλονιστική είναι καί η μαρτυρία τού εφέδρου ανθυπολοχαγού: Εράστου Φιλιππίδη, διμοιρίτη τού ήρωα, καί υπευθύνου τού «Φυλακίου 26», που εκτελούσε άλλην αποστολή, την ώρα τής μάχης στο «Φυλάκιο 26»:

«- Ο διοικητής τού «1ου Λόχου» Κασιδάκης Χαρίλαος, πολεμούσε με τούς άλλους λεβέντες του, ενάντια στούς τούρκους αλεξιπτωτιστές, στη γειτονική, με το «Φυλάκιο 26», «Αετοφωλιά», όταν πληροφορήθηκε ότι οι αλεξιπτωτιστές ανέβηκαν στο «Φυλάκιο 26», καί το κρατούν! Χωρίς χρονοτριβή, καλεί τον ανθυπολοχαγό Έραστο Φιλιππίδη να πάρει τούς άντρες του καί να πάει ν’ ανακαταλάβει το «Φυλάκιο 26», που ήταν στη δική του «ζώνη ευθύνης». Ήταν απόγευμα, όταν ο ανθυπολοχαγός Φιλιππίδης, εκτελώντας τη διαταγή τού διοικητή του, πήρε τη διμοιρία του καί τράβηξαν, πεζοί, κατά το «Φυλάκιο 26». Επειδή οι άντρες ήσαν κουρασμένοι, από την ολοήμερη μάχη τής «Αετοφωλιάς», καί είχε αρχίσει, κι’ όλας, να νυχτώνει, τούς παρήγγειλε, μόλις πλησίασαν το «Φυλάκιο 26», να κάτσουν να ξεκουραστούν καί να κοιμηθούν. Η επίθεση, όπως, πολύ σωστά, σκέφτηκε, θα γινόταν το πρωί τής άλλης ημέρας, με το πρώτο φως, διότι δεν ήξερε, κανείς τους, πόσοι Τούρκοι ήσαν στο «Φυλάκιο 26», ποιές «θέσεις μάχης» επάνδρωναν, γύρω από αυτό, καί θα ήταν δύσκολο να επιτεθούν στα σκοτεινά, γιά την ανακατάληψή του.».

Θυμάται ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Φιλιππίδης:

«- Φθάσαμε την χαραυγή τής άλλης μέρας κοντά στο «Φυλάκιο 26» καί ακροβολιστήκαμε γιά την τελική έφοδο, αφού έδωσα τις τελευταίες οδηγίες στούς άντρες μου. Προς μεγάλη μας έκπληξη, δεν δεχθήκαμε ούτε έναν πυροβολισμό! Φθάσαμε στο «Φυλάκιο 26», καί, το μόνο που βρήκαμε, ήταν τα πτώματα 3-4 αλεξιπτωτιστών. Έφεραν πλήρη εξάρτηση. Αυτόματα «G3», οι στρατιώτες, καί: «45άρια» πιστόλια, οι αξιωματικοί. Όλοι έφεραν ξηρά τροφή, σφυρίχτρες, καί κόφτες συρματοπλεγμάτων. Επίσης, στο «Φυλάκιο 26», βρήκαμε νεκρό καί τον λεβέντη, συμπολεμιστή μας, Λάμπρου Αντώνη. Πολεμούσε στο πολυβολείο, όταν, οι αλεξιπτωτιστές, είχαν επιτεθεί γιά να καταλάβουν το «Φυλάκιο 26», την προηγουμένη ημέρα. Ο ήρωας τραυματίστηκε θανάσιμα από οπλοβομβίδα, που ρίχτηκε από τήν θυρίδα τού πολυβολείου. Ήταν ξεκάθαρο ότι ο Λάμπρου έμεινε μόνος στο πολυβολείο. «Κάλυψε» τούς συμπολεμιστές του, γιά να διαφύγουν, καί πολεμούσε τούς αλεξιπτωτιστές, μέχρι που έπεσε στο «πεδίο τής τιμής»…».

Αυτός, ήταν ο «Κέρβερος» τού «Φυλακίου 26», ο ήρωας: Λάμπρου Αντώνης, που έγραψε μία από τις πιό «χρυσές σελίδες» τού πολέμου, ενάντια στον τούρκο εισβολέα, σε μιάν απότομη βουνοπλαγιά τού Πενταδακτύλου, μετατρέποντας το «Φυλάκιο 26» σε «ιερό θυσιαστήρι τής λευτεριάς»…

Για τον ΕΟΕ

Leave a Reply