WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΗ ΔΡΑΚΟΥΛΑ

Share Button

Η ιστορία τού κόμητος Δράκουλα, βασιλιά τής Ρουμανίας, έχει αποτελέσει «πηγή έμπνευσης» γιά χιλιάδες συγγραφείς, παραγωγούς ταινιών, σεναριογράφων, ακόμη και αποκριάτικων στολών, ίσως και τών δημοφιλεστέρων τής «Αποκριάς».

Ποιά είναι, όμως, η πραγματική του ιστορία;

Τι ήταν αυτός ο άνθρωπος;

Όσα τού καταλογίζονται, είναι αληθή;

Όνομα και πρώτα χρόνια.

Το πραγματικό του όνομα ήταν: «Βλαντ Ντρακούλ ο Τρίτος», πρίγκιπας τής Βλαχίας, ή, αλλιώς: «Βλαντ ο Παλουκωτής», λόγω τών μεθόδων θανάτωσης τών θυμάτων του, που χρησιμοποιούσε. Ο Βλαντ γεννήθηκε το 1431, στην Τρανσυλβανία, και πατέρας του ήταν: ο «Βλαντ Ντρακούλ ο Δεύτερος», ηγεμόνας τής Βλαχίας. Το προσωνύμιο: «Ντρακούλ», τού δόθηκε μετά την ένταξή του στο «Τάγμα τού Δράκου», ένα χριστιανικό τάγμα, που υποστήριζε τον Ιερό Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Το 1442 θα είναι μιά «χρονιά-σταθμός» στη ζωή τού μικρού Βλαντ, καθώς, ο πατέρας του, κλήθηκε γιά μιά διπλωματική συζήτηση με τον σουλτάνο Μουράτ Β’, στην οποία πήρε και τούς γιούς του: Βλαντ και Ράντου. Η συνάντηση, όμως, ήταν μιά καλοστημένη παγίδα, στην οποία, οι τρεις άντρες, φυλακίστηκαν! Γιά να αφεθούν ελεύθεροι, υπήρχε η εξής προϋπόθεση: να φύγει ο Βλαντ, και ν’ αφήσει, τούς γιους του, πίσω! Έτσι, κι’ έγινε. Τα παιδιά μεγάλωσαν με τουρκική εκπαίδευση, και πήραν όλα τα εφόδια, γιά να γίνουν άξιοι στρατιώτες. Όμως, η «Μοίρα», είχε άλλα σχέδια, καθώς, ολόκληρη η οικογένεια, ξεκληρίστηκε από τούς Οθωμανούς! Η «εκδίκηση τού αίματος» είχε μόλις αρχίσει!

Η αρχή τής εκδίκησης.

Ο Βλαντ περίμενε, καρτερικά, την «ώρα τής εκδίκησης», και υπέμενε τούς Οθωμανούς, μόνο και μόνο, γιά να τούς εκδικηθεί, έναν προς έναν! Το 1456, υπερασπίστηκε την χώρα του, και νίκησε, θριαμβευτικά, τούς Οθωμανούς! Ακόμη, ο μύθος αναφέρει ότι, ο ίδιος, αποκεφάλισε τον αντίπαλό του: «Βλαντισλάβ τον Δεύτερο», σε μιά μάχη «σώμα με σώμα»!

Παλούκωμα.

Από τις διασημότερες τακτικές βασανιστηρίων! Εξ αιτίας τού Βλαντ, έγινε ευρέως γνωστή! Να καρφώνει, κάποιος, τον αντίπαλό του και, έτσι, ο θάνατός του να είναι αργός, και μαρτυρικός! Οι πρώτοι «παλουκωμένοι», ήσαν οι Βογιάροι, τούς οποίους κάλεσε ο Βλαντ σε δείπνο, γιά να συμφωνήσουν πώς θα κυβερνήσουν την χώρα τους: την Ρουμανία. Η συμφωνία δεν είχε «αίσιο τέλος», αφού, οι Βογιάροι, βρέθηκαν παλουκωμένοι στην αυλή! Όμως, γιά κακή τύχη τών εχθρών του, το παλούκωμα έγινε μιά αγαπημένη του συνήθεια και, «χαρακτηριστικό παράδειγμα», αποτελεί η συνάντηση που είχε με απεσταλμένους Οθωμανούς, το 1459. Τούς ζήτησε να βγάλουν τα καπέλλα τους και, αυτοί, αρνήθηκαν, επικαλούμενοι θρησκευτικούς λόγους. Ο Βλαντ, αφού τούς συνεχάρει γιά την ευσέβειά τους, τούς διαβεβαίωσε ότι, τα καπέλλα, θα μείνουν, γιά πάντα, στα κεφάλια τους! Έτσι, τούς παλούκωσε, χωρίς να αφαιρέσει κανένα καπέλλο!

Η αίγλη και ο τρόμος.

Ο Βλαντ κατάφερε να εντυπωσιάσει, όχι μόνον την χώρα του, γιά τις συνεχείς, και πάμπολλες, νίκες του, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ, μέχρι και ο Πάππας «Πίος ο Β’», ήταν κατενθουσιασμένος, με την απαράμιλλη γενναιότητά του! Όμως, πίσω απ’ όλον αυτόν τον θρίαμβο, γεννήθηκε μιά ιστορία, «βουτηγμένη στο σκότος»! Λέγεται ότι, ο Βλαντ, δείπνησε στο δάσος όπου βρίσκονταν, παλουκωμένοι, οι εχθροί του, και, όχι μόνον αυτό, αλλά βούτηξε και το ψωμί του στο αίμα τους! Εκτιμάται ότι σκότωσε 80.000 άτομα, εκ τών οποίων, οι 20.000, παλουκώθηκαν, και στήθηκαν έξω από την πόλη τής Ταργκοβίτσα! Λέγεται ότι, το θέαμα, ήταν τόσο αποκρουστικό, που μέχρι και ο σουλτάνος «Μωάμεθ ο Β’» τράπηκε σε φυγή!

Το τέλος.

Το 1476, και ενώ πήγαινε γιά μιά, ακόμη, μάχη, έπεσε σε ενέδρα, μαζί με τούς στρατιώτες του, και αποκεφαλίστηκε. Το κεφάλι του δόθηκε στον σουλτάνο «Μωάμεθ τόν Β’».

Αδιαμφισβήτητα, ήταν ένας λαμπρός ηγέτης, που απέτρεψε τούς Οθωμανούς, γιά πολλά χρόνια, από το να καταστρέψουν την Ευρώπη! Ένα παιδί που έζησε, πολύ νωρίς, τον πόνο, καθώς, όλη του η οικογένεια ξεκληρίστηκε, βάναυσα, από τούς Οθωμανούς, προδόθηκε από τούς ίδιους του τούς στρατιώτες, είδε την γυναίκα του να πεθαίνει μπροστά στα μάτια του, την οποία και λάτρευε, δεν θα μπορούσε να μην τιμωρεί, έτσι, τούς ανθρώπους που τού διέλυσαν την ζωή! Ο «μύθος τού Δράκουλα», που έχει φτιαχτεί γύρω από το όνομά του, και το «πανηγυράκι», που έχει στηθεί έξω από το κάστρο του, είναι άκρως προσβλητικά γιά το άτομό του, διότι μιλάμε γιά μιά προσωπικότητα παγκόσμιου βεληνεκούς! Όσο γιά το αίμα, που, υποτίθεται, πως έπινε, δεν ήταν ανθρώπινο, αλλά ζώων, καθώς υπέφερε από αναιμία. Μιά, πραγματικά, λαμπρή προσωπικότητα, ένας άντρας που αξίζει όλη τη σημασία τής λέξεως: «ανδρείος»! Οπότε, είναι «ιεροσυλία» να τον κατατάσσουμε στην ιστορία ως: «βρυκόλακα», και άλλες, τέτοιες, ανοησίες, απλά και μόνο, γιά οικονομικά οφέλη!

Για τον Τομέα Έρευνας,

Αθηνά Χρηστίδου  δημοσιογράφος

Leave a Reply