WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΒΑΚΙΩΤΗΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ

Share Button

Ο καταδρομέας Καβακιώτης Δημήτριος συμμετείχε στην «Επιχείρηση Νίκη». Καί έλαβε μέρος, κυρίως, στήν «μάχη-σταθμό»: στό «ύψωμα Κολοκασίδη», που «έκοψε τις ορέξεις» τών Τούρκων, στήν προσπάθειά τους να καταλάβουν τήν Λευκωσία.

Τό πρωί τής 16ης Αυγούστου 1974, ο αρχηγός τού «Γ.Ε.Ε.Φ.» (Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς) δίνει κατεπείγουσα εντολή στόν διοικητή τής «Α’ Μοιρας»: Παπαμελετίου, νά παράσχει αντιαρματική κάλυψη, μέ έξι «στοιχεία» «Π.Α.Ο.» (Πυροβόλα Άνευ Οπισθοδρομήσεως), στήν «Πράσινη Γραμμή», προστατεύοντας τήν Κυπριακή πρωτεύουσα από τήν τουρκική επίθεση.

Ο διοικητής τής «Α’ Μ.Κ.» (Μοίρα Καταδρομών): Παπαμελετίου, ζήτησε από τόν υπολοχαγό Νίκο Ντούβα, που είχε τα βαρέα όπλα, να πάρει δύο αυτοκίνητα καί, μαζί με τόν υπολοχαγό Νίκο Κοϊμτζόγλου, καί μερικούς κομμάντο, που είχαν έρθει μαζί τους, από την «Γ’ Μ.Κ.», να ετοιμαστούν γρήγορα, γιατί οι Τούρκοι έμπαιναν στην Λευκωσία! Όλο το πρωϊνό, οι Τούρκοι βομβάρδιζαν, συνεχώς, τήν Λευκωσία καί τα περίχωρα. Ο Ντούβας, ώς «επι κεφαλής», ενημερώνει τον Κοϊμτζόγλου ότι, με τα τρία «στοιχεία» «Π.Α.Ο.», θα μεταβεί στη Λουριντζίνα, στο Πυρόϊ, καί, ο Κοϊμτζόγλου, στις παρυφές τής Λευκωσίας.

Πράγματι, έτσι έγινε. Τού διέθεσε μία «Mercedes», καί έναν Κύπριο οδηγο, καί τούς ακολούθησε ένα «Bedford», με στρατιώτες, προς τήν αντιπροσωπεία τού Κολοκασίδη, στο «roundup-out» στη «Ford». Eκεί, παίρνει εντολή, από τον διοικητή τού «212 Τ.Ε.Φ.» (Τάγμα Εθνικής Φρουράς), να προωθήσει ένα «Π.Α.Ο.» στο «ύψωμα 180». Tο 1ο «Π.Α.Ο.», με τόν καταδρομέα: Μανώλη Μπικάκη, σκοπευτή, τον ασυρματιστή: Σερέτη, καί δύο, ακόμα, καταδρομείς, ξεκίνησε προς το ύψωμα. Τα άλλα, δύο, «στοιχεία», με «επί κεφαλής» τον Κοϊμτζόγλου, πήγαν στήν διασταύρωση τών οδών: «Λεωφόρου Δημοκρατίας», καί: «Γρηγορίου Αυξεντίου». Σκοπευτής, στο ένα, ήταν ο καταδρομέας: Στέφανος Φωτιάδης, καί, στο άλλο, ο δεκανέας: Αθανάσιος Βαλέρας.

Εκεί, στόν περίβολο τού Κολοκασίδη, βρήκαν καί άλλους στρατιώτες τού τάγματος. Δεν πέρασαν λίγα λεπτά, καί πέφτουν δύο βλήματα «4.2″» στον «Σταθμό Διοικήσεως»! Σκοτώθηκαν τέσσερεις Κύπριοι στρατιώτες, καί τραυματίστηκε ο διοικητής τού τάγματος, καθώς καί ο καταδρομέας: Φωτιάδης, ο οποίος σφάδαζε από τούς πόνους, καί αιμορραγούσε ακατάσχετα! Τοποθέτησαν νεκρούς καί τραυματίες σε ένα φορτηγό καί τούς πήγαν στο νοσοκομείο. Ο Κοϊμτζόγλου προσπάθησε να έρθει σε επαφή με τόν Μπικάκη, καί δέν μπόρεσε, γιατί, το «ύψωμα 180», οι Τούρκοι τό χτυπούσαν με καταιγιστικά πυρά, καί δέν άφησαν κανένα περιθώριο, στον Κρητικό καταδρομέα, να προσεγγίσει. Αφού έγινε αυτό, ήρθε ένα αυτοκίνητο άσπρο, σάν φορτηγάκι, στο οποίο επιβιβάστηκαν: ο Βαλέρας, ο Βατούγιας καί: ο Χόλης, καί κινήθηκαν γιά το «ύψωμα 190». Όταν ανεβήκαν επάνω, υπήρχαν στρατιώτες καί Κύπριοι επίστρατοι, καί προωθήθηκαν πιό μπροστά, από την δική τους γραμμή. Στο «στοιχείο», μετά τον τραυματισμό τού Φωτιάδη, έμειναν: ο Κοϊμτζόγλου, ο Μπόμπολας, καί: ο Καβακιώτης. Προωθήθηκαν, καί περίμεναν να δούν τι θα γίνει, πρίν την κατάπαυση τού πυρός. Κάποια στιγμή, άρχισε να έρχεται από την «Σχολή Γρηγορίου», ένας ουλαμός. Ο Κοϊμτζόγλου έδωσε εντολή να «ρίξουν». Πίσω από τα άρματα, ακολουθούσε πεζικό, το οποίο βαλλόταν από ένα «πενηντάρι», που χειριζόταν ένας επίστρατος. Έριξαν τέσσερα βλήματα, χωρίς να πετύχουν τόν στόχο. Κάποια στιγμή, ο Μπόμπολας έφυγε γιά να πάει κάτω, στο «roundup-out», να φέρει βλήματα. Εκεί, βρίσκει τον Μπικάκη, τον Σερέτη, καί τούς άλλους, πού προσπαθούσαν να «βάλουν μπρός» το «Βedford», γιά να φύγουν, γιατί νόμιζαν ότι, η ομαδα τού Κοϊμτζόγλου, είχε σκοτωθεί. Ο Μπόμπολας τούς εξηγεί πώς ακριβώς έχουν τα πράγματα, παίρνει τον Μπικάκη, καί δύο βλήματα, καί ανεβαίνουν επάνω. Φθάνοντας, τα άρματα είχαν φτάσει, ήδη, στα 100 μέτρα. Ρίχνει ένα βλήμα, ο Μπικάκης, καί χτυπά ένα άρμα, το οποίο παίρνει φωτιά! Κατόπιν αυτού, πήρε θάρρος καί ο άλλος σκοπευτής, καί έρριξε, χτυπώντας, ακόμη ένα, άρμα, τού οποίου έφυγε ο πύργος! Όταν πήραν φωτιά καί καιγόντουσαν, τα άλλα, έκαναν, ολοταχώς, πίσω! Μετά, ακολούθησε εκεχειρία. Παρέμειναν στο «ύψωμα 190», έως τήν 19η Αυγούστου 1974.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΑ «Γ’ Μ.Α.Κ.» (ΜΟΙΡΑ ΑΜΦΙΒΙΩΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ): ΜΠΟΜΠΟΛΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ.

«- Πήραμε εντολή να φυλάμε τα κεντρικά περάσματα, πρός Λευκωσία.

Από το πρωί τής 16ης Αυγούστου, μάς βομβάρδιζαν τα αεροπλάνα, καί το πυροβολικό τής Τουρκίας.

Μετά το μεσημέρι, πήραμε διαταγή να πάμε στήν «Διοίκηση», που στεγαζόταν στό υπόγειο τής αντιπροσωπείας τής «Ford».

Bομβαρδιζόμασταν συνεχώς. Ένα βλήμα (όλμου), έπεσε στήν πίσω μεριά τού κτιρίου, που βρισκόμασταν, καί τραυματίστηκαν πολλά άτομα. Μεταξύ αυτών, καί: ο καταδρομέας Φωτιάδης, σκοπευτής τού «Π.Α.Ο.» τών 90χιλ. Ο διοικητής μάς ρώτησε αν μπορούμε να επανδρώσουμε, εμείς, το «στοιχείο». Ήμουν με τόν Καβακιώτη, καί τόν ανθυπολοχαγό Νίκο Κοϊμτζόγλου. Τού απάντησα ότι μπορώ, καί μάς έδωσε διαταγή να πάμε στήν πρώτη γραμμή, όπου έδιναν μάχη οι επίστρατοι Κύπριοι, στήν περιοχή «Κολοκασίδη», απέναντι από τήν «Σχολή Γρηγορίου».

Έτσι, ξεκίνησε η μάχη. Δέν πέρασαν λίγα λεπτά, καί τα Τουρκικά άρματα βγήκαν, σε «σχηματισμό μάχης», γιά να «καταλάβουν» την Λευκωσία.

Άρχισα να ρίχνω με το «Π.Α.Ο.», σε όποιο άρμα ήταν κοντά μου. Επτά βλήματα, είχα όλα κι’ όλα. Κάποια άρματα, μάς προσπέρασαν, προχωρώντας πρός τήν Λευκωσία. Έρριξα τέσσερα βλήματα, χτυπήσαμε ένα άρμα, καί πήρε φωτιά.

Οι Τούρκοι άρχισαν να υποχωρούν. Έδωσα το «Π.Α.Ο.» στόν Καβακιώτη, καί πήρα το «Μ1», ρίχνοντας στούς Τούρκους που υποχωρούσαν. Πιό πάνω, είδα το άλλο «στοιχείο» «Π.Α.Ο.», που ήταν: ο Μπικάκης, ο Σερέτης, καί: ένας άλλος. Φώναξα στόν Καβακιώτη, καί στόν ανθυπολοχαγό Κοϊμτζόγλου, να έρθουν στό ύψωμα, μαζί με τούς άλλους, γιατί μάς είχαν τελειώσει τα βλήματα.

Τότε, με χαρά, είδαμε τα τούρκικα άρματα να οπισθοχωρούν!

Μετά το τέλος τής μάχης, φυλάγαμε το ύψωμα, μέχρι που μάς δόθηκε εντολή να γυρίσουμε στήν μονάδα.».

Για τον Τομέα Έρευνας ΕΟΕ

Leave a Reply