WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ

Share Button

Αν ψάξει κανείς στο λεξιλόγιο την ετυμολογία του αυτοκινήτου, θα διαπιστώσει , ότι σκοπός της ανακάλυψης και εφεύρεσης του ήταν η δημιουργία ενός οχήματος δηλαδή ενός κινητήρα, ο οποίος θα κινούνταν μόνος του. Αυτή, ήταν η αρχική ιδέα. Όμως η εξέλιξη του αυτοκινήτου είναι τόσο δαιδαλώδης, όσο σχεδόν και η εξέλιξη του κόσμου. Άλλωστε η ιστορία έχει αποδείξει, ότι από την εφεύρεση οποιασδήποτε μηχανής μέχρι και την απήχηση που θα έχει αυτή στον κόσμο, ο δρόμος είναι μακρύς και δύσβατος και είτε αυτή θα συνοδεύεται από την πλήρη επιτυχία, είτε από την παταγώδη αποτυχία. Η μεσότητα στην τεχνολογία περισσεύει.
Εάν θέλουμε να κατατάξουμε χρονολογικά την απαρχή της ιδέας του αυτοκινήτου, το μόνο σίγουρο είναι ότι θ’ ανατρέξουμε στην αρχαία ελληνική μυθολογία. Οι αρχαίοι Έλληνες φημίζονται ακόμα και σήμερα για την ευρεσιτεχνία και την εφευρετικότητα τους. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί ο Δούρειος Ίππος. Ναι, αυτό το κινούμενο ξύλινο άλογο δώρο της θεάς Αθηνάς στους Έλληνες, έμελε ν’ αποτελέσει την πρώτη επαφή των ανθρώπων με το αυτοκίνητο. Η ιστορία του λίγο- πολύ γνωστή. Σύμφωνα με την ομηρική παράδοση οι Αχαιοί εξαντλημένοι από το δεκαετή πόλεμο με τους Τρώες, είχαν φτάσει στα όρια της απογοήτευσης και αναζητούσαν μία λύση σωτηρίας. Τότε η θεά Αθηνά έδωσε την ιδέα στον Επειό, γιο του Πανοπέα από τη Φωκίδα, να κατασκευάσει το Δούρειο Ίππο. Μέσα σ’ αυτό κρύφτηκαν δώδεκα από τους πιο σημαντικούς Έλληνες πολεμιστές, ανάμεσα τους ο Διομήδης, ο Αγαμέμνονας, ο Φιλοκτήτης και ο Οδυσσέας. Μ’ αυτό λοιπόν το τέχνασμα οι Έλληνες κατάφεραν να εξασφαλίσουν όχι μόνο τη νίκη τους επί των Τρώων αλλά και την υστεροφημία τους.

Στα νεότερα χρόνια η πρώιμη φάση του αυτοκινήτου τοποθετείται το 1658, όταν ένας Φλαμανδός Ιησουίτης ιεραπόστολος εν ονόματι Ferdinand Verbiest κατάφερε ν’ αποφύγει τη θανατική ποινή, χαρίζοντας στον αυτοκράτορα K’ ang His ένα ατμοκίνητο αυτοκίνητο. Τ’ αποτέλεσμα ευχαριστούσε και τους δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας μας. Από τη μία ο κατάδικος κατάφερε να σώσει τη ζωή του και από την άλλη ο αυτοκράτορας βρήκε ένα καινούργιο παιχνίδι για να ξοδεύει τον άπλετο χρόνο του μέσα στα στενά όρια του ανακτόρου.
Κατά καιρούς εμφανίζονταν διάφορες μνηστήρες, οι οποίοι διεκδικούσαν την πατρότητα της εφεύρεσης. Επικρατέστερος όλων ήταν ο Γάλλος Cugnot. Κατασκεύασε ένα ατμοκίνητο όχημα, που έτρεχε με 6 χιλιόμετρα ανά ώρα. Δυστυχώς αυτό το μοντέλο δεν κατάφερε να ενθουσιάσει το κοινό, λόγω του βάρους των κινητήρων και της αδυναμίας του να κρατήσει τον ατμό πάνω από είκοσι λεπτά. Έτσι μαζί με την κατάρρευση του οχήματος, κατέρρευσε και η καριέρα του Γάλλου μηχανολόγου.

Στο πέρασμα των χρόνων αν και η επιτυχία του αυτοκινήτου δεν ήταν η αναμενόμενη, συνεχίζονταν να γίνονται πολλές προσπάθειες, ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο μοντέλο αυτοκίνησης. Καθένας μηχανικός δοκίμαζε κάθε φορά και ένα άλλο καύσιμο προσπαθώντας να δώσει το δικό του προσωπικό στίγμα στη βιομηχανία της κίνησης.

Κυριότεροι σταθμοί της εξέλιξης αυτού του μέσου ήταν το 1885, όταν δημιουργήθηκε το πρώτο αυτοκίνητο εσωτερικής καύσης με καύσιμο τη βενζίνη. Τ’ όνομα του εφευρέτη είναι γνωστό σ’ ολόκληρο τον κόσμο, Καρλς Μπενζ. Το 1903 ο Χένρι Φορντ κατάφερε να δημιουργήσει ένα αυτοκίνητο, το οποίο θ’ ανταποκρίνεται στις ανάγκες των ανθρώπων. Ήθελε να το κάνει πιο αγαπητό και προσιτό στο λαό. Κάτι όμως που το πέτυχε ο Χίτλερ με τη δημιουργία του Σκαραβαίου. Έτσι σε σχετικά μικρό διάστημα πουλήθηκαν 21 εκατομμύρια αυτοκίνητα, προωθώντας παράλληλα το προφίλ του λαοφιλούς και ευπροσήγορου πολιτικού. Η εξέλιξη του ήταν και είναι ραγδαία. Βενζινοκίνητα και πετρελαιοκίνητα κάνουν την εμφάνιση τους με όλο και πιο σύγχρονα αξεσουάρ. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι κανένας από τους πρωτεργάτες και τους εισηγητές αυτής της επαναστατικής και ρηξικέλευθης ιδέας δεν φανταζόταν τη σημερινή εξέλιξη του.

Φετιχισμός και Αλλοτρίωση.

Και αν κάποτε το αυτοκίνητο δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί μόνο τις καθημερινές μας ανάγκες, σίγουρα αυτό στις μέρες μας δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το αυτοκίνητο έχει γίνει ένδειξη οικονομικής ευμάρειας και κοινωνικού στάτους.

Όταν ο Μαρξ έγραφε το Κεφάλαιο, χρησιμοποίησε δυο τότε άγνωστους όρους για να περιγράψει την καταναλωτική μανία των ανθρώπων και την προσπάθεια τους για επίδειξη πλούτου. Οι όροι αυτοί είναι ο φετιχισμός και η αλλοτρίωση.

Σύμφωνα με τον Γερμανό φιλόσοφο, ο άνθρωπος υπό την επίδραση της καταναλωτικής μανίας αποξενώνεται από τον εαυτό του, απομακρύνεται από το «είναι» του και πλέον δε νιώθε το ίδιο καλά και ελεύθερος. Η κατανάλωση έρχεται σ’ αντιδιαστολή με τη φύση της ελευθερίας. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να νιώσει ελεύθερος, υπό το βάρος της αλλοτρίωσης. Ουσιαστικά, η αλλοτρίωση είναι μια διαδικασία που «αποξενώνει» τον άνθρωπο όχι μόνο από τον ίδιο του τον εαυτό αλλά και από το περιβάλλον του και από το σώμα του. Απομακρύνεται από την πνευματική του ουσία, καθιστώντας τον ανελεύθερο, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά αδύναμο.

Ο φετιχισμός από την άλλη περιγράφει τη συνέχεια της αλλοτρίωσης σε σχέση με τα εμπορεύματα. Τα προϊόντα αποκτούν παραπάνω αξία απ’ ότι πραγματικά έχουν. Συνήθως οι άνθρωποι τους αποδίδουμε θειικές ιδιότητες και ο φαύλος κύκλος της κατανάλωσης ξεκινάει.

Σ αυτό το έργο κύριο ρόλο και μάλιστα πρωταγωνιστικό παίζουν οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες. Από τη VW,AUDI, MERCHEDES μέχρι και την TOYOTA όλες κάνουν πολύ προσεκτικά και μεθοδευμένα βήματα, ώστε να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του καταναλωτή. Συναγωνίζονται μεταξύ τους, για το ποια εταιρεία προσφέρει καλύτερα σαλόνια, καλύτερο ντεκόρ, καλύτερο χρώμα. Αυτά όσον αφορά την εξωτερική όψη του αυτοκινήτου. Στα εσωτερικά και τα μηχανολογικά το παιχνίδι παίζεται μ’ άλλους όρους. Βέβαια ένα προϊόν από μόνο του δε λέει τίποτα. Χρειάζεται να το συνοδεύει και μια «δυνατή» διαφήμιση. Μία διαφήμιση η οποία θα προδιαθέτει τον υποψήφιο αγοραστή και τελικά θα υποκύψει να αγοράσει το πολυπόθητο εμπόρευμα.

Συνήθως στις διαφημίσεις προτιμούνται όμορφα μοντέλα, άντρες γυναίκας, αναλόγως που απευθύνεται η εταιρεία. Όλα γίνονται για να «φυτευτεί» η ιδέα στον καταναλωτή και τελικά να υποκύψει στη «μοιραία» αγορά.

Άλλωστε και οι ταινίες κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη σειρά με το θρυλικό «Κιτ» και τον Ντέιβιντ Χάσελχοφ. Ή μια πιο καινούργια έκδοση με το Fast and Furious;

Εν μέσω οικονομικής κρίσης….

Άξιο απορίας είναι το γεγονός, ότι εν μέσω οικονομικής κρίσης και πιστωτικής δυσπραγίας οι αυτοκινητοβιομηχανίες αύξησαν κατά πολύ τις πωλήσεις τους. Πώς είναι δυνατόν, όταν είναι σε ισχύ ακόμα οι έλεγχοι κεφαλαίου, η αδυναμία δανεισμού και η έλλειψη ρευστότητας, να παρουσιάζει μια δυναμική άνοδο αυτός ο κλάδος;

Η βρετανική εφημερίδα Telegraph σε μία προσπάθεια να εξηγήσει αυτό το παράδοξο της αύξησης της ζήτησης των αυτοκινήτων εν μέσω οικονομικής κρίσης δημοσίευσε ένα άρθρο, το οποίο μας δίνει μία πιθανή εξήγηση. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι: «Οι άνθρωποι που ζουν σε μια χώρα που πλήττεται από χρηματοπιστωτική αναταραχή, συχνά ανησυχούν για την ασφάλεια των χρημάτων τους. Αν τα’ αφήσουν στην τράπεζα, μπορούν να παγιδευτούν σε πιθανούς ελέγχους κεφαλαίων ή να τα χάσουν μέσω της αφερεγγυότητας που μπορεί να παρουσιαστεί. Προτιμούν λοιπόν, να τα ανασύρουν. Και η καλύτερη επιλογή για το τι θα τα κάνουν, είναι ν’ αγοράσουν ένα αυτοκίνητο. Το γεγονός αυτό καθιστά τις πωλήσεις της αυτοκινητοβιομηχανίας, μια αξιοπρεπή μεσολάβηση της χρηματοπιστωτικής αναταραχής».

Προς επίρρωσιν των παραπάνω τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 2015 είναι μάλλον αδιάψευστος μάρτυρας της πορείας της αυτοκίνησης. Με βάση λοιπόν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ οι ταξινομήσεις των καινούργιων επιβατικών αυτοκινήτων για το μήνα Αύγουστο το 2015 υπήρξαν αυξημένες κατά 21,0% σε σχέση με τον ίδιο μήνα του 2014. Για παράδειγμα, τον Αύγουστο του 2015 πουλήθηκαν στην Ελλάδα 4470 αυτοκίνητα, ενώ τον Αύγουστο του 2014 πουλήθηκαν 3694.

Επιπλέον, την περίοδο από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Αύγουστο του 2015 η αγορά αυτοκινήτων αυξήθηκε κατά 8,7%. Συγκεκριμένα αγοράστηκαν την περίοδο αυτή Ιανουάριος- Αύγουστος 2015, 53.058 αυτοκίνητα σε σχέση με το 2014 που αγοράστηκαν 48.790. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους.

Η άλλη αιτιολογία της αύξησης της αγοράς έχει να κάνει μ’ έναν άλλο τομέα της οικονομίας, δηλαδή τον τουρισμό. Για ακόμα μια φορά ο τουρισμός κινεί τα νήματα της ελληνικής οικονομία και καθίσταται ο πυλώνας αυτής. Να δούμε μέχρι πότε. Λόγω του τουρισμού οι εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων στα τουριστικά μέρη της χώρα μας, προμηθεύτηκαν περισσότερα αυτοκίνητα σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Είναι άδικο όμως να πιστεύουμε ότι η αύξηση της ζήτησης οφείλεται σ’ εξωτερικούς παράγοντες και όχι στην τακτική των εκάστοτε εταιρειών. Η καθεμία απ’ αυτές έχει «χτίσει» τη δικής της εμπιστοσύνη με το κοινό και τους δικούς της προσωπικούς κωδικούς επικοινωνίας, απαντώντας στις επιθυμίες και προσδοκίες του Έλληνα και Ευρωπαίου καταναλωτή.

Από τη Skoda μέχρι και την TOYOTA όλες έχουν να προσφέρουν κάτι ξεχωριστό στους αγοραστές αυτοκινήτων, επενδύοντας η καθεμία σε διαφορετικό ορίζοντα. Η Skoda αναδεικνύεται ως έκπληξη σε σχέση με τα υπόλοιπα αυτοκίνητα, αξιοποιώντας τις μηχανολογικές επιδόσεις της, χωρίς φυσικά να γίνεται η τιμή της απρόσιτη στους καταναλωτές. Η πολιτική της TOYOTA να επενδύσει στη σχέση εμπιστοσύνη με τους καταναλωτές φαίνεται, ότι αποδίδει καρπούς, καθιστώντας της ως την πλέον αξιόπιστη εταιρεία. Από την άλλη η BMW παρά το γεγονός, ότι δεν ευνοείται από την αύξηση των τελών κυκλοφορίας και το φόρο πολυτελείας, που έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια, φαίνεται να μην επηρεάζεται τουλάχιστον άμεσα και να διευρύνει το ήδη εκτενές δίκτυο της. Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και η Opel, η οποία έχει στρέψει το βλέμμα της στα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα, «υποψιασμένη» από τις αρνητικές επιπτώσεις την αύξησης των τιμών της βενζίνης.

Άρα, η οικονομική κρίση για τις εταιρείες αυτές, μάλλον επαναπροσδιόρισε τα μέτρα και τα σταθμά της και δημιούργησε ευκαιρίες για μια συνολική αναδιάρθρωση της οικονομικής και επικοινωνιακής της πολιτικής, ώστε οι κραδασμοί από τη δυσπραγία να είναι τουλάχιστον ανεπαίσθητοι.

Σκάνδαλα…..

Μάλλον είναι η μοίρα οποιασδήποτε μεγάλης εταιρείας σ’ οποιοδήποτε κλάδο, να συνοδεύεται η πορεία της με «σκοτεινά» σκάνδαλα, τα οποία πολλές φορές παίρνουν επικές και πολιτικές διαστάσεις. Μάλιστα είναι τόσο μεγάλη η επίδραση των σκανδάλων αυτών, όπου πολλές φορές καθαιρούνται από τα αξιώματα πολιτικοί και τεχνοκράτες. Ας μην πάμε και πολύ μακριά. Η χώρα μας έχει εμπλακεί πολλές φορές από τέτοια βεληνεκούς σκάνδαλα, όπως για παράδειγμα το σκάνδαλο της Siemens και τις παράνομες χρηματοδοτήσεις των πολιτικών και των κομμάτων από τη γερμανική εταιρεία.

Αλλά επειδή η ιστορία κύκλους κάνει και εκδικείται με τον ίδιο τρόπο, τέτοιου είδους σκάνδαλα «χτύπησαν» την πόρτα της υπερδύναμης στον ευρωπαϊκό χώρο, Γερμανίας, με το πιο πρόσφατο, το σκάνδαλο της μεγαλύτερης αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρα της Volkswagen. Αν μεταφράσουμε στα ελληνικά τ’ όνομα της εταιρείας, σημαίνει το αυτοκίνητο του λαού. Για να δούμε όμως πόσο ταιριαστή είναι η ονομασία της εταιρείας με την πραγματικότητα.
Η αρχή του σκανδάλου έγινε στις ΗΠΑ, όπου ένα ανεξάρτητο, μη κερδοσκοπικό γερμανικό εργαστήριο στο Σαν Φρανσίσκο εν ονόματι ICCT δηλαδή International Council on Clean Transportation, ασχολούνταν με τη μείωση των αρνητικών επιδράσεων των μέσων μεταφοράς σε γη και θάλασσα στο περιβάλλον. Τότε διαπιστώθηκε, ότι το λογισμικό της συγκεκριμένης μάρκας στα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα μπορούσαν να παράγουν έως και 40 φορές περισσότερη ρύπανση από την επιτρεπόμενη.

Αμέσως μόλις έγιναν γνωστά τα αποτελέσματα των ερευνών, σείστηκε συθέμελα η γερμανική οικονομία. Να υπενθυμίσουμε σ’ αυτό το σημείο, ότι στο δυναμικό της εταιρείας απασχολούνται 775.000 άνθρωποι και η χρηματιστηριακή της αξίας έφτανε προ του σκανδάλου στα 80 δις ευρώ. Κραδασμοί όμως παρατηρήθηκαν και στο πολιτικό πεδίο. Χαρακτηριστικά, το Ιταλικό Υπουργείο Μεταφορών διεμήνυσε ότι θα διεξάγει έρευνα και θα ζητήσει εξηγήσεις από την εταιρεία. Ενώ παράλληλα η Νότια Κορέα ανακοίνωσε, ότι οι εκπρόσωποι της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας κλήθηκαν από τις Αρχές για να δώσουν περαιτέρω εξηγήσεις για το σκάνδαλο. Περιττό να πούμε, ότι ο διευθύνων σύμβουλος αντικαταστάθηκε με συνοπτικές διαδικασίες από το διευθυντής της Porsche.

Εν τέλει το αυτοκίνητο μέσα από τη μακραίωνη ιστορία του έχει αποδείξει έμπρακτα, ότι έχει δυναμικό ρόλο στην καθημερινή ζωή μας και ότι χωρίς αυτό πλέον κανένας από μας δεν μπορεί να μετακινηθεί και να καλύψει αποστάσεις σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα. Όπως το τηλέφωνο, ο υπολογιστής, το κινητό έτσι και το αυτοκίνητο μπήκε δυναμικά πριν από κάποια χρόνια στη ζωή μας για να μείνει. Το ερώτημα είναι, εμείς χρησιμοποιούμε το μέσο ή εκείνο εμάς;

Για τον Τομέα Βιογραφικών και Κουλτούρας Πολιτισμών

Σοφία Ραμοπούλου, δημοσιογράφος

Leave a Reply