WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ

Share Button

Η ιδανική γυναικεία ομορφιά και οι κοινωνικοί κανόνες αποδοχής της.
Τα πρότυπα ομορφιάς αλλάζουν συνεχώς μέσα στον χρόνο όσο οι κοινωνίες εξελίσσονται. Αυτό που μένει όμως πάντα σταθερό είναι το ερώτημα «τι είναι ομορφιά;». Το να χαρακτηρίσεις κάποιο άτομο όμορφο δεν μπορεί μόνο να βασίζεται σε εξωτερικά χαρακτηριστικά. Σίγουρα ρόλο παίζουν και τα στοιχεία του χαρακτήρα και της ψυχολογίας του. Ένας ήπιος χαρακτήρας και ένα χαμογελαστό άτομο κάνουν έναν όμορφο άνθρωπο κοινωνικά αποδεκτό. Η προσωπικότητα, η ευφυΐα, η χάρη, η κοινωνικότητα, η γοητεία, η ηθική ακεραιότητα συνδυάζονται με την εξωτερική ομορφιά, δηλαδή, την σωματική υγεία, τη νεότητα, την σεξουαλικότητα αυτά είναι τα στοιχεία με τα οποία θα κριθεί σήμερα ένας άνθρωπος ως όμορφος.
Ένα κοινώς αποδεκτό συμπέρασμα είναι ότι στις σύγχρονες κοινωνίες του ανεπτυγμένου κόσμου τα πρότυπα ομορφιάς προκύπτουν όχι απ’ αυτά που χαρίζει η φύση σ’ έναν άνθρωπο, αλλά από αυτά που ορίζει η καταναλωτική κοινωνία ή γενικά η σύγχρονη κοινωνία ως αποδεκτά χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχουν στην εξωτερική τους εμφάνιση άνδρες και γυναίκες. Προϊόντα περιποίησης προσώπου και σώματος, προϊόντα περιποίησης μαλλιών, ρούχα, παπούτσια, υπηρεσίες ομορφιάς, μια ολόκληρη βιομηχανία, μια καλοστημένη μηχανή για να καθοδηγείται το άτομο στην κατανάλωση των αντίστοιχων προϊόντων που θα τον κάνουν όμορφο. Η τεχνολογία με τα μέσα διόρθωσης της εικόνας, όπως είναι το photo shop καθώς και οι διάφορες επιστημονικές έρευνες έρχονται να σφραγίσουν τους κανόνες του ποιος ή ποια είναι όμορφος/η προκειμένου να αξίζει το θαυμασμό, την δόξα, την επιτυχία, τον έρωτα και την αγάπη μέσα στην κοινωνία που ζει.
Ένας ολόκληρος κόσμος φτιαγμένος για να ορίζει την ομορφιά, την εξωτερική και μόνο ή τελικά τα πράγματα είναι διαφορετικά; Μια καλοκουρδισμένη μηχανή που φαίνεται να μην γνωρίζει από οικονομική κρίση αλλά ούτε από διακρίσεις ανάμεσα στα φύλα. Ακόμη και τα παιδιά έχουν μπει σε αυτό το «παιχνίδι» με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Barbie, που μπήκε στην ζωή των κοριτσιών όχι και τόσο ως ένα αθώο παιχνίδι, αλλά ως ένα πρότυπο γυναίκας για τα μικρά κορίτσια. Άλλο ένα παράδειγμα, είναι αυτό που συμβαίνει στην Αμερική, όπου οι διαγωνισμοί ομορφιάς με οικονομικό έπαθλο για τους γονείς, που στέλνουν τα μικρά κορίτσια τους ντυμένα σαν μεγάλες γυναίκες, μακιγιαρισμένα και χτενισμένα ανάλογα για να κριθούν στο ποια είναι πιο όμορφη μπαίνοντας στην διαδικασία του ανταγωνισμού με τραγικές συνέπειες για την ψυχολογία αυτών, που τελικά θα αποτύχουν, δείχνει ότι η κοινωνία φτάνει στα όρια του τραγικού. Ειδικότερα αν αναλογιστεί κανείς ότι θυσιάζεται η παιδική αθωότητα αυτών των παιδιών μια για πάντα. Καθιστά την ομορφιά ένα κοινωνικό φαινόμενο και όχι μια πραγματικότητα, δηλαδή, το πώς μια κοινωνία αντιμετωπίζει το άτομο σύμφωνα με την εξωτερική του εμφάνιση και τον ρόλο του μέσα σ’ αυτήν χωρίς αυτή η κοινωνία να βάζει φραγμούς και κανόνες για να προστατέψει ακόμη και τα ίδια τα παιδιά της. Μιλάμε για μια κοινωνία, όπου μητέρες δε διστάζουν μέσα από το facebook αλλά και άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να χρησιμοποιούν τους πιο σκληρούς χαρακτηρισμούς, για να πουν πόσο άσχημο είναι ένα βρέφος ή ένα μικρό παιδί. Αν αυτό δεν είναι τραγικό τότε τι είναι;
Από παιδιά μεγαλώνουμε με τα πρότυπα ομορφιάς. Σίγουρα όλοι είχαμε στο σχολείο κάποιο συμμαθητή που ήταν υπέρβαρος ή που φορούσε γυαλιά ή που τέλος πάντων είχε ένα χαρακτηριστικό στην εμφάνιση του, που τον έκανε θύμα και αντικείμενο άσχημων σχολίων από τους υπόλοιπους. Έτσι γεννήθηκε το bulling. Κι αυτό δεν σταματάει στα χρόνια του δημοτικού συνεχίζεται και στην εφηβεία όπου το κυνήγι της ομορφιάς μπορεί να φτάσει να γίνει εμμονή σε μια προσπάθεια κατανόησης των ενδοψυχικών και σωματικών αλλαγών, σε μια αναζήτηση του ρόλου τους οι έφηβοι ασχολούνται με εμμονικό τρόπο με την εμφάνιση τους. Σε συνδυασμό με άλλες αιτίες, αυτή η εμμονή με την εξωτερική εμφάνιση μπορεί να οδηγήσει και σε άλλες πολύ δυσάρεστες καταστάσεις όπως είναι η ψυχογενής ανορεξία, η βουλιμία, η υπερφαγία, οι οποίες μας απασχολούν έντονα τα τελευταία χρόνια.

Φτάνοντας στην ενήλικη ζωή του το άτομο αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα με την εξωτερική του εμφάνιση, μόνο που τώρα πλέον η κοινωνική διάσταση του θέματος είναι πολύ πιο εμφανής. Αν δεν έχεις την σωστή εμφάνιση δεν θα μπορέσεις να διεκδικήσεις κάποιες θέσεις εργασίας, δεν θα μπορέσεις να βρεις σύντροφο, δεν θα μπορέσεις να έχεις φίλους, δεν θα έχεις τον σεβασμό των γύρων σου κ.α. Παρά το γεγονός ότι συνήθως η ομορφιά συνδέεται με τις γυναίκες αυτό δεν είναι απόλυτο. Σαφώς και αφορά και τους άνδρες. Η κουλτούρα ανά χώρα αλλά και ολόκληρη η βιομηχανία της ομορφιάς έχει επιβάλλει τα δικά της πρότυπα και σ’ αυτούς. Στην Αμερική ο άνδρας πρέπει να έχει ένα καλοχτισμένο σώμα, στο Μεξικό να έχει την όψη αλλά και τον χαρακτήρα του «μάτσο», στη Βραζιλία όλα τα αρσενικά έχουν το δικαίωμα στην πλαστική χειρουργική και την χρησιμοποιούν για την ομορφιά τους. Στη Γερμανία πρότυπο ομορφιάς για τους άντρες θεωρείται το μαυρισμένο δέρμα, στην Ιταλία πρέπει να είναι μέσα στην μόδα και πολύ in fashion είναι το ύφος του περισπούδαστου, στην Μ. Βρετανία το μούσι και τα μαλλιά είναι δύο τομείς που θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα φροντισμένοι. Στην Τουρκία η μόδα των τουρκικών σίριαλς έχει επιβάλλει το πρότυπο του ρομαντικού άντρα με την άψογη εμφάνιση, στην Ινδία οι σταρ του Bollywood είναι αυτοί που καθορίζουν την αρσενική ομορφιά ενώ στην Αυστραλία οι μεγαλόσωμοι, καλογυμνασμένοι και λεπτοί άνδρες είναι οι ιδανικοί. Η κοινωνία θέλει πάντα ο άνδρας να είναι ή τουλάχιστον να φαίνεται ο δυνατός, ο ισχυρός ώστε να μπορεί να διεκδικεί και να κατέχει τις ισχυρές θέσεις στην πολιτική, στις επιχειρήσεις, στον στρατό κ.α. Αυτή του η θέση δεν έχει αλλάξει πολύ μέσα στην ιστορία της ανθρωπότητας, επιβάλλοντας του βέβαια πάντα τον ρόλο του ισχυρού εξουσιαστεί που θα αντικατοπτρίζεται στο καλογυμνασμένο σώμα του χωρίς βέβαια να λείπουν και οι εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα που δεν είναι λίγες.
Στην ιστορία της γυναικείας ομορφιάς τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά λόγω των διαφορετικών ρόλων που έχει ανά χρονικές περιόδους μέσα στην κοινωνία. Στην αρχαία Αίγυπτο οι γυναίκες έπρεπε να έχουν μακρύ λαιμό, αδύνατο σώμα με στενούς ώμους. Στην αρχαία Ελλάδα επιβάλλονταν οι ζουμερές καμπύλες σε αρμονικές αναλογίες και το ανοιχτόχρωμο δέρμα. Στην Κίνα την εποχή της δυναστείας των Χαν μεταξύ 206 π.Χ. και 220 μ.Χ. οι γυναίκες έπρεπε να έχουν αδύνατο σώμα, μικρά πέλματα, μεγάλα μάτια και χλωμή επιδερμίδα. Στην ιταλική Αναγέννηση (1400-1700) οι πλούσιες καμπύλες και το λευκό δέρμα ήταν τα χαρακτηριστικά της γυναικείας ομορφιάς, που αποτυπώθηκαν άψογα στους αναγεννησιακούς πίνακες ζωγραφικής. Στη Βικτωριανή Αγγλία (1837-1901) οι γυναίκες φορούσαν στενούς κορσέδες για να καταφέρουν να έχουν μια πολύ λεπτή μέση μέσα στα μεγάλα φορέματα τους.
Τα πράγματα όμως, αλλάζουν με την έλευση του 20ου αιώνα, όπου εισάγεται η έννοια της κατανάλωσης με την μαζική παραγωγή προϊόντων, αλλά είναι και η εποχή όπου σταδιακά οι γυναίκες θα απελευθερωθούν. Σιγά -σιγά από νοικοκυρές και μητέρες θα γίνουν εργαζόμενες. Δεν παύουν ποτέ να προσέχουν την εξωτερική τους εμφάνιση. Άλλωστε αυτό φαίνεται και μέσα από διάφορα βιβλία – οδηγούς που περιγράφουν το πώς θα πρέπει να είναι η σωστή οικοδέσποινα, η σωστή σύζυγος και μητέρα. Μέσα σε όλα όσα αναφέρουν μιλάνε και για την εξωτερική εμφάνιση. Η μόδα σιγά -σιγά θα επιβάλλει το καλό γούστο το οποίο έχει να κάνει και με την κοινωνική θέση της γυναίκας. Η μόδα στα γυναικεία ενδύματα εμφανίζει κομψά ταγιέρ για τις γραμματείς, Ένα καινούργιο επάγγελμα, που δίνει στη γυναίκα τη δυνατότητα να ξεφύγει από τα μέχρι τότε αμιγώς γυναικεία επαγγέλματα της νοσοκόμας, της γκουβερνάντας κ.α. . Ο κορσές φεύγει σιγά -σιγά από την ζωή τους μιας που δεν είναι πλέον και τόσο πρακτικός, ενώ κάνει την εμφάνιση του το «νέο ένδυμα»: το γυναικείο μαγιό. Επανάσταση για τις γυναίκες, που μπορούν να εμφανίζονται στις πλαζ περισσότερο απελευθερωμένες. Η εμπειρία του Α’ παγκοσμίου πολέμου όμως γρήγορα θα αλλάξει την κατάσταση και τις κοινωνίες. Τα σώματα των γυναικών γίνονται πολύ αδύνατα από την πείνα και τις κακουχίες. Στα πρότυπα γυναικείας ομορφιάς επιβάλλεται οι γυναίκες να έχουν επίπεδο στέρνο, λεπτή μέση, κοντοκουρεμένα χτενίσματα και υιοθετούν μια αγορίστικη φιγούρα. Την δεκαετία του ’20 και αφού έχει τελειώσει ο πόλεμος έχουν τα μαλλιά του κομμένα σε καρέ, χρησιμοποιούν πολύ το eyeliner στο μακιγιάζ τους, βγάζουν τα φρύδια τους και τα ζωγραφίζουν πιο ψηλά από την κανονική τους θέση, ενώ τα μικρά χείλη βάφονται πάντα κόκκινα. Τα χαρακτηριστικά φορέματα με τα κρόσια έχουν στιγματίζει την μόδα της εποχής και έχουν συνδεθεί με τον χορό τσάρλεστον. Η βιομηχανία του θεάματος κατέχει υψηλές θέλεις στο χρηματιστήριο των αξιών και οι σταρ του κινηματογράφου, που αποτελούν οι ίδιες τα πρότυπα της ομορφιάς όπως η Μάρλεν Ντίντριχ και η Γκρέτα Γκάρμπο επηρεάζουν τα γυναικεία πλήθη.
Ακολουθεί η λεγόμενη «Χρυσή εποχή του Χόλιγουντ», από το ’30 έως το ’50. Ο πόλεμος έχει τελειώσει, όμως οι κακουχίες και η πείνα έχουν αφήσει έντονα τα σημάδια τους στα σώματα των γυναικών. Το λεπτεπίλεπτο στυλ τους σηματοδοτεί την δεκαετία και ταυτίζεται με την έννοια της κομψότητας και του μοντερνισμού. Τα μαλλιά τώρα είναι πιο μακριά, χτενισμένα πίσω από τους ώμους και η χωρίστρα γίνεται στο πλάι. Σταρ του Χόλιγουντ όπως η Όντρεϊ Χέμπορντ, η Βίβιαν Λι, η Τζίντζερ Ρότζερς είναι παραδείγματα γυναικείας ομορφιάς την εποχή αυτή.
Τα πράγματα αλλάζουν το ’60, όπου το γυναικείο σώμα γίνεται πιο πληθωρικό. Το σώμα κλεψύδρα όπου κυριαρχεί το μεγάλο στήθος και η πολύ λεπτή μέση θυμίζουν κάτι από τα πρότυπα του παρελθόντος. Είναι η εποχή όπου κυριαρχούν τα pin up girls όπου κάνουν πολύ έντονη την παρουσία τους μέσα από τις διαφημίσεις πάσης φύσεως προϊόντων ή ακόμη και μέσα από καλλιτεχνικές φωτογραφίες για την τέρψη του ανδρικού πληθυσμού. Είναι η εποχή της Μέριλιν Μονρόε που αφήνει ανεξίτηλα το στίγμα της γυναικείας θηλυκότητας και σεξουαλικότητας και τροφοδοτεί την φαντασία του ανδρικού πληθυσμού, ενώ στην Ευρώπη κυριαρχεί η Μπριζίτ Μπαρντό που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την Μέριλιν.
Με το πέρασμα του χρόνου και την έλευση της δεκαετίας του 1970 τα πρότυπα αλλάζουν και ταυτίζονται ακόμη περισσότερο με τις κοινωνικές ανακατατάξεις. Η σεξουαλική επανάσταση θέλει τις γυναίκες απελευθερωμένες και τους δίνει το δικαίωμα στην μποέμ ζωή. Τα νέα γυναικεία πρότυπα ομορφιάς δεν έχουν καμία σχέση με αυτά των προηγούμενων δεκαετιών. Η Ζακλίν Μπισέ, η Φέι Νταναγουεϊ, η ακτιβίστρια Τζέιν Φόντα, η Τουίγκι και πολλές ακόμη υιοθετούν ένα στυλ που άλλοτε παραπέμπει σε χίπι και άλλοτε σε επιτηδευμένη ψυχεδέλεια. Το φεμινιστικό κίνημα έχει πλέον επικρατήσει, τα σουτιέν κάηκαν με την επικράτηση της σεξουαλικής επανάστασης και οι γυναίκες αποφασίζουν να διεκδικήσουν έναν διαφορετικό ρόλο απέναντι στα πρότυπα που τους επιβλήθηκαν στο παρελθόν κατηγορώντας τους άντρες γι’ αυτό.
Οι καιροί αλλάζουν ραγδαία και φτάνει η δεκαετία του ’80 η εποχή όπου η γυναίκες μπαίνουν δυναμικά στις επιχειρήσεις όχι πλέον με τον ρόλο της απλής γραμματέας αλλά με πιο δυναμικούς ρόλους και πιο ισχυρές θέσεις. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την Τζόαν Κόλινς και την Λίντα Έβανς που βρίσκονται ανάμεσα στις δυναμικές φεμινίστριες που προσπαθούν ν’ αποδείξουν ότι τίποτα δεν έχουν να ζηλέψουν από τους άντρες. Είναι η εποχή της «γυναίκας καριέρας», όπου πολλές φορές φαίνεται να είναι σκληρή για να είναι ισάξια του ισχυρού φύλου και κάποιες φορές χάνει την θηλυκότητα της.. Στο τέλος της δεκαετίας του ’80 κάνουν την εμφάνιση τους τα super models η Σίντι Κρόφορστ, η Λίντα Εβαγκελίστα, η Κλόντια Σίφερ, η Ναόμι Κάμπελ κ.α.. Είναι οι πρώτες που επιβάλλουν την νέα τάση που θέλει πλέον το γυναικείο κορμί γυμνασμένο, αθλητικό, λεπτό και γι’ αυτό οι γυναίκες πλέον τρέχουν στα γυμναστήρια και καταναλώνουν τα προϊόντα ομορφιάς περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη εποχή. Στον αμερικάνικο κινηματογράφο ξεχωρίζουν η Κιμ Μπάσιντζερ, η Τζούλια Ρόμπερτς και η Σάρον Στόουν ως αντικείμενα πόθου. Όλες οι γυναίκες θέλουν να τις μοιάσουν.
Με την έλευση της νέας δεκαετίας του ’90 μια άλλη τάση κάνει την εμφάνιση της και λέγεται grunge. Οι γυναίκες συνεχίζουν να είναι δυναμικές και απελευθερωμένες, η εμφάνιση τους όμως πρέπει να δίνει στους άνδρες την αίσθηση της ασφάλειας, δηλαδή να φαίνονται αδύναμες.. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Κέιτ Μος που ξεχωρίζει για την αδύνατη σιλουέτα της και για το κοριτσίστικο στυλ της. Η Μεγκ Ράιαν, η Ούμα Θέρμαν, η Γουίνεθ Πάλτροου και η Κάμερον Ντίαζ είναι μερικές από τις γυναίκες που ξεχωρίζουν για το πολύ λεπτό και ψηλό κορμί τους που δεν είναι οι κλασικά ωραίες γυναίκες αλλά που ξεχωρίζουν για το στυλ τους, απελευθερωμένες, άνετες και ανέμελα επιτηδευμένες.
Προς την νέα χιλιετία τα πράγματα αλλάζουν και πάλι. Πλέον οι γυναίκες νιώθουν απογοητευμένες από το κυνήγι της ομορφιάς μιας που οι περισσότερες δεν μπορούν να μοιάσουν με τα μοντέλα και έτσι η καθεμιά ακολουθεί το δικό της στυλ. Είναι η εποχή όπου το πρότυπο της «κοπέλας της διπλανής πόρτας» κυριαρχεί. Όλες είναι καλογυμνασμένες και περιποιημένες, αλλά καθώς τα μοντέλα έχουν περάσει στα αζήτητα νιώθουν απενοχοποιημένες για τα όποια «ελαττώματα» τους.
Αυτή η αναδρομή μέσα στις δεκαετίες έχει δείξει ότι η γυναικεία ομορφιά που απασχόλησε τόσα χρόνια τις κοινωνίες είχε και έχει ακόμη να κάνει με την κοινωνική θέση της γυναίκας και το πώς η ίδια αντιλαμβάνεται το ρόλο της ανά εποχή. Φυσικά και δεν μιλάμε για αντικειμενικά κριτήρια, άλλωστε ο όρος αντικειμενικά όμορφος τείνει να ξεχαστεί, όταν παρεμβάλλονται άλλοι λόγοι για τους οποίους κάποιος ή κάποια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί όμορφος/η. Το σίγουρο είναι ότι οι άνθρωποι φοβούνται και αποφεύγουν το άσχημο και τείνουν πολλές φορές να το μπερδεύουν με το διαφορετικό λόγω της άγνοιας τους γι’ αυτό.
Είναι η σύγχρονη κουλτούρα που θέλει τους ανθρώπους σε καλούπια και γι’ αυτό επιβάλλει πρότυπα σ’ έναν κόσμο που κυριαρχεί το σύνθημα «είμαστε όλοι ίδιοι». Μήπως όμως τελικά αυτό είναι απλά μια μεγάλη πλάνη; Μήπως τελικά όμορφος είναι μόνο αυτός που μπορεί να καταναλώσει; Ή μήπως όμορφος είναι αυτός που καταφέρνει να επιβιώσει σε έναν σκληρό κόσμο καθόλου αγγελικά πλασμένο;
Για να καταλάβει κανείς ακόμη καλύτερα πόσο η ομορφιά σε κάθε μέρος του κόσμου συνδέεται με την τοπική κουλτούρα των λαών και την δομή της κοινωνίας αρκεί να ρίξει μια ματιά σε φωτογραφίες γυναικών σε διάφορες φυλές τους κόσμου όπου δεν έχουν ενταχθεί στις σύγχρονες συνθήκες διαβίωσης, συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να διατηρούν τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα, όπως είναι στον Αμαζόνιο, όπου βασικό κριτήριο ομορφιάς στις γυναίκες είναι το body painting. Χρησιμοποιώντας αίμα ζώων αλλά και διάφορα φυτά οι γυναίκες ζωγραφίζουν το σώμα τους, το πρόσωπο τους προκειμένου να γίνουν ποθητές στους άντρες. Ακόμη στη Νέα Ζηλανδία όσο πιο πολύ χρώμα υπάρχει στα χείλη και στο πηγούνι τόσο πιο ελκυστική είναι μια γυναίκα Maori. Τα τατουάζ στο πρόσωπο είναι απαραίτητα στις πολυνησιακές γυναίκες. Οι γυναίκες της φυλής Μούρσι στην Αιθιοπία τοποθετούν πολύ μεγάλους δακτύλιους στο κάτω χείλος τους, οι οποίοι ανάλογα με το μέγεθος τους δείχνουν, πόσο καταξιωμένες, σεξουαλικές και ισχυρές προσωπικότητες είναι. Στην Ταϊλάνδη οι γυναίκες της φυλής Καγιάν αναδεικνύουν την ομορφιά τους τοποθετώντας κρίκους στο λαιμό τους προκειμένου να φαίνεται ψηλός και να κερδίσουν την προτίμηση των αρσενικών. Στην φυλή των Μασάι στην Κένυα η ομορφιά σχετίζεται με τα τρυπημένα αυτιά, όσο μεγαλύτερες οι τρύπες τόσο πιο ποθητές είναι οι γυναίκες.
Κλείνοντας αυτό το άρθρο ακολουθούν μόνο λίγες φράσεις σπουδαίων προσωπικοτήτων αφιερωμένες στην ομορφιά.
-Αν είσαι άσχημος στην εξωτερική εμφάνιση, να γίνεις όμορφος στο εσωτερικό, όπως το ανθηρό ρόδο στον κάλυκα. Γρηγόριος ο Θεολόγος.
-Αφήστε τις όμορφες γυναίκες στους ανθρώπους χωρίς φαντασία. Μάρσελ Προυστ
-Ένας σοφός μπορεί να φτάσει την αλήθεια. Την ομορφιά , τη φτάνει η ευαίσθητη ψυχή. Είναι πλασμένη η μία στην άλλη. Φρίντριχ Σίλερ
-Η αντίληψη της ομορφιάς είναι μια ηθική διαδικασία. Χένρι Ντέιβιντ Θόρω
-Η ομορφιά είναι η βασίλισσα που κυριαρχεί όχι και πολύ καιρό. Σωκράτης
-Η ομορφιά είναι μόνο και μόνο υπόσχεση ευτυχίας. Στλενταλ Φ.
-Η ομορφιά χωρίς καλοσύνη πεθαίνει αβοήθητη. Σάμιουλε Τζόνσον

Για τον Τομέα Βιογραφιών, Κουλτούρας Πολιτισμών
Σοφία Μαγουλιώτη, Υπεύθυνη Τομέα

Leave a Reply