WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΜΕΣΟ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ SOCIAL NETWORK

Share Button

Η σχέση μεταξύ του ραδιοφώνου και του κοινού  βασιζόταν πάντα σε μια αμοιβαία πράξη πίστης: το ραδιόφωνο- ένα μέσο απρόσωπο-δεν γνωρίζει τους  ακροατές του, ποτέ δεν τους είδε και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ποτέ δε δημιουργήθηκε μία αξιόλογη σχέση διαδραστικότητας. Το ραδιόφωνο και οι ακροατές του ήταν πάντα άγνωστοι μεταξύ τους. Οι ακροατές ποτέ δεν γνώριζαν το πρόσωπο που τους μετέδιδε τα νέα της καθημερινότητας τους. Το ραδιόφωνο και το κοινό της έχουν δημιουργήσει μία άγραφη σχέση πίστεως και εμπιστοσύνης  χωρίς να γνωρίζει ο ένας τον άλλον. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, έως ότου εισήχθησαν τα τηλεφωνήματα από τους ακροατές (στην Ιταλία, αυτό συνέβη το 1969 με το πρόγραμμα Chiamate Ρομά 3131), το κοινό θα μπορούσε μόνο να ακούσει ραδιόφωνο, χωρίς ποτέ να συμμετέχει. Πριν από το τηλέφωνο, το μόνο μέσο αλληλεπίδρασης μεταξύ του ραδιοφώνου και των ακροατών ήταν μέσω ταχυδρομείου. Από την εφεύρεσή της, μέχρι την εισαγωγή ζωντανών τηλεφωνικών κλήσεων, το ραδιόφωνο ήταν πάντα ένα μέσο χωρίς χώρο για ανατροφοδότηση πληροφοριών από το ίδιο το ακροατήριο, το οποίο συμβάλλει στην διατήρηση και λειτουργία του. Το τηλέφωνο (και στη συνέχεια τα κινητά τηλέφωνα, τα e-mail, η συνεχή ροή στο Διαδίκτυο, τα blogs και τα socialmedia) αντιστρέφει σταδιακά τη ροή επικοινωνίας, αποκαθιστώντας μια ισορροπία προς όφελος του δημοσίου. Τέλος, το σύγχρονο ραδιόφωνο έχει γίνει ένα δυνητικά συμμετοχικό εργαλείο. Με την εκκίνηση των διαδικτυακών μιντιακών πλατφορμών (ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης)το ραδιόφωνο βιώνει μια παραδειγματική αλλαγή στη σχέση μεταξύ του ίδιου του μέσου και του κοινό του: οι ακροατές αποτελούν  τον πυρήνα του περιεχόμενου του ραδιοφώνου. Ο επιστήμονας McLuhan υποστήριξε ότι “στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης το περιεχόμενό είναι ο χρήστης». Η δήλωση αυτή εύλογα μπορεί να τοποθετηθεί ως βασικό σλόγκαν που σηματοδοτεί την έναρξη της νέας εποχής του ραδιοφώνου.

Οι πρώτοι μελετητές που ασχολήθηκαν με την κατανόηση της αξίας του ραδιοφώνου ως κοινωνικού μέσου δικτύωσης ήταν οι  Brecht and Benjamin.Σκόπιμα θα σημειωθούν βασικές ιδέες του μελετητή Benjamin ώστε να δοθεί μία πιο επιστημονική αναφορά στην έννοια του ραδιοφώνου και στην βασική μεταλλαγή του κατά την προσχώρηση των “Social network-broadcast network” στον πυρήνα του. Η επιλογή του συγκεκριμένου μελετητή δε γίνεται τυχαία καθώς οι απόψεις του, μάλλον αποδεικνύονται για την σημερινή εποχή, προφητικές  με γνώμονα τη δήλωση του, σύμφωνα με την οποία «το πιο σημαντικό μειονέκτημα των radio ήταν ο διαχωρισμός μεταξύ των ραδιοφωνικών παραγωγών και του κοινού, ο διαχωρισμός που έρχεται σε ρήξη με την τεχνολογική βάση του. […] Το κοινό πρέπει να μετατραπεί σε μάρτυρες συνεντεύξεων και συζητήσεων στις οποίες τώρα αυτό το πρόσωπο έχει την ευκαιρία να εισακουσθεί »(Benjamin, 2003). Το ραδιόφωνο που υπερασπίζεται ο Benjamin είναι ένα μέσο που μειώνει την απόσταση μεταξύ πομπού και δέκτη, επιτρέποντας τόσο στον συγγραφέα / παρουσιαστή, όσο και στον ακροατή να παίξουν το ρόλο των παραγωγών, οι οποίοι συμβάλλουν στη δημιουργία ενός πιο αφηγηματικού ραδιοφώνου. Ο Benjamin βάζει τον πομπό και τον δέκτη στο ίδιο οριζόντιο επίπεδο, πολύ πριν η τεχνολογία ήταν σε θέση να παράσχει συγκεκριμένα μέσα για τη σύνδεση αυτών των δύο πόλων σε πραγματικό χρόνο. Η απόσταση μεταξύ των παραγωγών μέσων ενημέρωσης και του δημόσιου κοινού τους  άρχισε να συρρικνώνονται με την ανάπτυξη των νέων ηλεκτρονικών μέσων. Διαδίκτυο και ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, ιδίως, έδωσαν τελικά την τεχνολογική πλατφόρμα για να υλοποιηθεί ακόμα μία θεωρητική προσέγγιση. Το Διαδίκτυο αλλάζει τη σχέση μεταξύ του ραδιοφώνου και του κοινού της. Για πρώτη φορά στην ιστορία του ραδιοφώνου, το κοινό του – κάποτε αόρατο, ιδιωτικό, και παθητικό – γίνεται βαθιά δημόσιος φορέας, ορατός, δικτυωμένος και ακουστικός, χάρη στο στάδιο που τους προσφέρονται από τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης στη σύγχρονη τεχνολογική εποχή.

Η ιστορία του ραδιοφώνου και του κοινού  αντιστοιχεί με μια θεωρητική υπόθεση στην οποία κάθε τεχνολογικό στάδιο αντιστοιχεί σε μια αυξανόμενη μείωση της απόστασης, μία απόσταση η οποία είναι συνάρτηση της τεχνολογικής καινοτομίας: στο αποκορύφωμά της το πρώτο στάδιο,  χαρακτηρίζεται από παντελή έλλειψη της ανατροφοδότησης από το κοινό και στο κατώτερο επίπεδο κατά την τελευταία φάση, στην οποία το κοινό όχι μόνο ανατροφοδοτεί το ραδιόφωνο, αλλά είναι επίσης δημόσιος φορέας και συνδέονται μεταξύ τους. Είναι συνετό να περιηγηθούμε με σύντομες περιγραφές στην ανεστραμμένη πυραμίδα του ραδιοφώνου για να μελετήσουμε την ιστορία της απόστασης και να φτάσουμε, τελικά στην εξολοκλήρου κάλυψή της.

Αρχικά, στην πρώτη φάση του 1920-1945, στης αρχές του εικοστού αιώνα, το ραδιόφωνο αποτελεί μια ξεπερασμένη συσκευή, που χρησιμοποιείται για λόγους προπαγάνδας, για εκπαιδευτικούς σκοπούς και για τη διάδοση του πολιτισμού των καταναλωτών. Σε κάθε περίπτωση, καμία συμβολή του κοινού δεν είναι απαραίτητη ενώ η όποια επικοινωνία επιδιωκόταν, πραγματοποιούταν μέσω του συντηρητικού κοινωνικού ταχυδρομείου. Τα ηχεία είναι αόρατα  και το μοντέλο επικοινωνίας είναι μόνο ένα: ραδιοτηλεόραση, ένα μοντέλο επικοινωνίας που δεσπόζει. Το κοινό είναι επίσης αόρατο και δεν ακούγεται. Το ραδιόφωνο στην πρώιμη μορφή του δεν αποτελούσε ένα δίκτυο επικοινωνίας στο οποίο συνδέονται πολλοί πληροφοριοδότες-κοινό αλλά αποτελούσε ένα καθαρά μονότονο, εγωιστικό μέσο φέροντας διαλογική έλλειψη μεταξύ των ακροατών. Όπως ο Βάλτερ Μπένγιαμιν (1931) υπογράμμισε: «το κοινό δεν μπορεί να κάνει τίποτα, παρά μόνο να απενεργοποιήσει το ραδιόφωνο”.

Η δεύτερη φάση τροποποίησης και εξέλιξης του ραδιοφώνου τις δεκαετίες  1945-1994, χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση του τρανζίστορ. Η νέα τεχνολογία των ραδιοφώνων, προσθέτει   την δυνατότητα να είναι ατομικά και κινητά. Την ίδια περίοδο εισχωρεί στα ραδιοφωνικά προγράμματα η τηλεφωνική επικοινωνία, ενώ η δεκαετία του 1960-1970 αποτέλεσε την αφετηρία του πειρατικού και δωρεάν ραδιοφώνου στην Ευρώπη. Τρανζίστορ, τηλέφωνο και ραδιόφωνο συμβάλουν σημαντικά στην αποσαφήνιση των ορίων μεταξύ των παραγωγών και των ακροατών με απόλυτη επιτυχία. Δωρεάν ραδιοφωνικοί σταθμοί, δίνουν βήμα σε τομείς την κοινωνίας που προηγουμένως είχαν αγνοηθεί πλήρως, ενώ με την χρήση του τηλεφώνου καλλιεργούν σχέσεις διαδραστικότητας μεταξύ των ακροατών. Η συμμετοχή του κοινού μέσω των τηλεφώνων χρονολογείται από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 για τους αμερικανικούς εμπορικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και τα μέσα της δεκαετίας του 1960 για τις ευρωπαϊκές δημόσιες ραδιοφωνίες. Η δυνατότητα σύνδεσης περισσότερων από μία τηλεφωνική γραμμή στο μείκτη του ραδιόφωνου επιτρέπει στον παρουσιαστή να αλληλεπιδράσει με αρκετούς ακροατές ταυτόχρονα, ή να τους κάνει να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, έτσι ώστε περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να ασχολούνται με τη ραδιοφωνική συνομιλία (Pinseler, 2008). Ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος του κοινού παραμένει παθητικό και ιδιωτικό.

Οι τεχνολογικές καινοτομίες   της τρίτης φάσης που ξεκινά το 1994-2004, συμπεριλαμβάνουν τα κινητά τηλέφωνα, τα γραπτά μηνύματα, το WorldWideWeb, audiostreaming, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και στη συνέχεια τα blogs και το podcasting. Τα κινητά τηλέφωνα διευκολύνουν περαιτέρω την συμμετοχή του ακροατή στη ραδιοφωνική συνομιλία. Η δυνατότητα προώθησης κλήσης   του ραδιοφωνικού σταθμού από  δημόσιο χώρο με ένα κινητό τηλέφωνο μετασχηματίζει το ρόλο  του κοινού: από ιδιώτες σε πιθανούς δημοσιογράφους . Η συμβολή του κοινού στο ραδιοφωνικό περιεχόμενο εξελίσσεται  και δυναμώνει με την προσθήκη ροής πληροφοριών από τον πραγματικό κόσμο. (  κυκλοφορία,   επικαιρότητα, τοπικά νέα, κλπ).

Τα κείμενα  και e-mail μηνύματα  κατέχουν καθοριστικό ρόλο στην ενδυνάμωση της σχέσης των ιδιωτών με τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς. Η ταχύτητα με την οποία τα ψηφιακά κείμενα έχουν την δυνατότητα να μεταδοθούν,  αποτελούν έναν από τους βασικότερους πόρους ανατροφοδότησης πληροφοριών στα ραδιοφωνικά μέσα. Έτσι, τόσο η χωρική, όσο και η χρονική απόσταση μεταξύ του παραγωγού και  του ακροατή είναι μειωμένη. Η αναγνωσιμότητα και η πρόσβαση σε πραγματικό χρόνο των μηνυμάτων κειμένου και e-mail ενισχύει την δημοσιοποίηση της κοινής γνώμης. Η εφεύρεση της τεχνολογίας ροής το 1995 και στη συνέχεια των blogs το 1999 και το podcasting (2004) προωθούν περαιτέρω τη μετάβαση προς τη συμμετοχή του κοινού στο ραδιόφωνο. Η συνάντηση μεταξύ του ραδιοφώνου και του Διαδικτύου είναι άλλο ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, φέρνοντας αυτή τη διαδικασία της απομυθοποίησης των επικοινωνιών στην ολοκλήρωση. Netcasters,  bloggers και podcasters δεν περιορίζονται στους συμμετέχοντες στη ροή ραδιοφώνου που παράγεται από τους παραδοσιακούς ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς, αλλά δημιουργούν τα δικά τους μέσα ενημέρωσης. Το Webradio και το podcasting είναι οι τεχνολογίες «παράκαμψης», που επιτρέπει σε ιδιώτες να ασχοληθούν με την εναλλακτική μορφή ραδιοφώνου και όχι με το σύνολο της καθιερωμένης βιομηχανίας του. Ακροατές, μετατράπηκαν σε παραγωγοί, οι ίδιοι σε διαδικτυακές πλατφόρμες  όπως Mixcloud, Soundcloud, Audioboo, Spreaker, Jelliradio.

Η άνοδος των ισοτόπων κοινωνικής δικτύωσης (SNS) αποτελεί το ορόσημο του τέταρτου σταδίου . Το κοινωνικό δίκτυο που συνδέεται καλύτερα με το ραδιόφωνο υπήρξε το  Facebook (FB), που δημιουργήθηκε το 2004, ακολουθούμενο από το Twitter. Το διαδικτυακό ακροατήριο έχει αναδιαρθρωθεί από την αντίστοιχη διαδικτυακή τεχνολογία. Αυτά τα είδη κοινού,  μοιράζονται τέσσερα θεμελιώδη χαρακτηριστικά που τους κάνουν να διαφέρουν από όλες τις προηγούμενες μεθόδους μεσολάβησης του κοινού: επιμονή, αντιγραφή, επεκτασιμότητα και έρευνας Ανθεκτικότητα σημαίνει ότι στο ΕΣΥ καταγράφονται αυτόματα εκφράσεις του κοινού και αρχειοθετούνται. Αυτό σημαίνει ότι ανατροφοδοτήσεις (απόψεις, τα συναισθήματα και σχόλια) του κάθε ακροατή είναι δημόσια και δεδομένου ότι μπορούν να παραμείνουν σε απευθείας σύνδεση για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορούν επίσης να έχουν ένα ρόλο στη διαμόρφωση της φήμης του ραδιοφωνικού σταθμού. Πολλαπλασιασμού σημαίνει ότι το περιεχόμενο που παράγεται στην δικτυωμένου κοινού είναι εύκολα να αντιγραφεί. Επεκτασιμότητα σε δικτυωμένου κοινού, αναφέρεται στη δυνατότητα τεράστια – αν και δεν είναι εγγυημένη – ορατότητα.

Η απόσταση μεταξύ των συντακτών του μηνύματος ραδιοφώνου και των ακροατών του   ολοένα και μειώνεται σε όλη την ιστορία του ραδιοφώνου, σχεδόν εξαφανίζεται με την εμφάνιση του δικτυωμένου κοινού. Οι θεμελιώδεις αλλαγές που εισήχθησαν στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες του ραδιοφώνου μετέβαλλαν τις σχέσεις κοινού και παραγωγού. Συγκεκριμένα: το προφίλ του ραδιοφώνου γίνεται δημόσιο-με τη χρήση του facebook στο  οποίο το κοινό έχει ένα πρόσωπο, ένα όνομα, ένα προσωπικό χώρο  για συζήτηση (στον τοίχο), ένα βιο-πολιτιστικό προφίλ (το τμήμα πληροφοριών), τη συλλογική νοημοσύνη (την αρχική σελίδα), ένα γενικό αίσθημα . Είναι το τέλος του κοινού ως μια μάζα που είναι τυφλή (δεν μπορούν να δουν την πηγή του ήχου), αόρατη (δεν μπορεί να δουν   τον πομπό), παθητική(δεν μπορεί να λάβει μέρος στη συζήτηση) και αναίσθητη (δεν μπορεί εκδηλώνει τα συναισθήματά του προς τον ομιλητή).  Για πρώτη φορά στην ιστορία του Ραδιόφωνου, οι ακροατές δεν είναι μόνο αριθμοί: τα συναισθήματα, οι απόψεις και  η φήμη τους είναι υπολογίσιμα  και μετρήσιμα μέσω netnographic μεθόδων .Έτσι η φύση της επιρροής του ραδιοφώνου έχει μετατραπεί από ιδιωτική σε κάτι που απαιτεί την αντικειμενική τεκμηρίωση εάν θέλει να αποτελέσει μία τιμή με ουσία στον δημόσιο τομέα.

Το ραδιόφωνο, όμως συνεχίζει να αποτελεί  «ένα-προς-πολλού» μέσο  επικοινωνίας. Ωστόσο, το  τηλέφωνο ήδη, εν μέρει, το μετατρέπει σε « ένα-προς-ένα μέσο» (τηλεφωνική συνέντευξη) και « πολλά-προς-ένα» (ανοικτό μικρόφωνο, τηλέραδιοφωνική συνέντευξη).Το   ΕΣΥ, δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε να παραχθεί αμεσότερη επικοινωνία όπως   ταυτόχρονα «ένα-προς-ένα» (chat), «ένα-προς-πολλά» (tweets, FB σημειώσεις ή μηνύματα), «πολλά-προς-πολλά» (FB Αρχική σελίδα, Twitterhashtags), «πολλά προς ένα» (σχόλια FB. Ο συνδυασμός μεταξύ του ραδιοφώνου και της SNS τροποποιεί σημαντικά τόσο την ιεραρχική / κάθετη σχέση μεταξύ του ομιλητή / παρουσιαστή και το κοινό, και την οριζόντια σχέση μεταξύ κάθε ακροατή. Όταν ο παρουσιαστής ενός προγράμματος και ένας από τους ακροατές του   γίνονται φίλοι στο FB ιδρύουν μια αμφίδρομη σχέση: και οι δύο μπορούν να πλοηγηθούν στο προφίλ του άλλου, και οι δύο μπορούν να παρακολουθήσουν σε απευθείας σύνδεση την απόδοση του άλλου και ταυτόχρονα να αποτελέσουν και  παράγοντα σε αυτό. Και οι δύο μπορούν να θεσπίσουν δύο τύπους απόδοσης, δημόσιων και ιδιωτικών: μπορούν να σχολιάσουν τις θέσεις στους τοίχους του άλλου ή να απαντήσουν σε tweets του άλλου, να στείλουν προσωπικά μηνύματα ή να επικοινωνούν με συνομιλία σε πραγματικό χρόνο. Για πρώτη φορά στην ιστορία του ραδιοφώνου ο ομιλητής και ο ακροατής μπορεί εύκολα να επικοινωνεί ιδιωτικά, μακριά από  «τα αυτιά» των άλλων ακροατών  , «off-air». Αυτό οδηγεί σε μια «παρασκηνιακή» συμπεριφορά μεταξύ παρουσιαστή και ακροατή που παλιότερα θα ήταν αδιανόητη.

Η αξία του Twitter αυξάνεται από το γεγονός ότι το Twitter είναι εν μέρει ένα γράφημα ενδιαφέρον, φανερώνοντας έτσι περισσότερες από τις συμπεριφορές του χρήστη από ένα κοινωνικό γράφημα καθαρά βασισμένο σε φίλους .Ένα δίκτυο   διαφέρει από ένα κοινωνικό γράφημα σε τρεις σημαντικές απόψεις: προωθεί μονόδρομη   παρά αμφίδρομη αμοιβαία σχέση, είναι οργανωμένη γύρω από κοινά συμφέροντα, όχι προσωπικές σχέσεις, είναι δημόσια και όχι ιδιωτική από προεπιλογή. Προτείνουμε ότι το Facebook , το πιο δημοφιλές εργαλείο μεταξύ ραδιοφωνικών κατασκευαστών – είναι ένα μείγμα ενός γραφήματος ενδιαφέροντος  και κοινωνικό γράφημα.

Οι φίλοι του ραδιοφωνικού προγράμματος μπορεί να δημιουργήσουν δεσμούς σε απευθείας σύνδεση, να ανταλλάσσουν δημόσια σχόλια στον τοίχο του προγράμματος, να εκφράζουν περισσότερο ή λιγότερο την εκτίμησή τους για ένα συγκεκριμένο περιεχόμενο, να γράφουν προσωπικά μηνύματα ή να συνομιλούν μεταξύ τους. Δημόσια στο ραδιόφωνο του δεν έχει τόσο δημοσιότητα. Οι άνθρωποι που ακούν συχνά   ένα ραδιοφωνικό πρόγραμμα και οι οπαδοί του στο FB έχουν τη δυνατότητα, για πρώτη φορά,   να δουν και να αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλον, να επικοινωνούν, να δημιουργήσουν  νέες συνδέσεις,  παρακάμπτοντας   το ίδιο το ραδιοφωνικό πρόγραμμα. Ενώ ένα ραδιοφωνικό κοινό είναι μια αόρατη ομάδα ανθρώπων οι οποίοι δεν συνδέονται μεταξύ τους, το κοινό SNS ενός ραδιοφωνικού προγράμματος είναι, αντίθετα, μια ορατή ομάδα ανθρώπων / κόμβοι σε ένα δίκτυο, που συνδέονται με δεσμούς της μεταβλητής έντασης που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να παράγει ισχυρούς δεσμούς που να ξεπερνούν το ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό.

Αυτή η ορατή ομάδα ανθρώπων / κόμβων / συνδέσεων είναι το πιο σημαντικό νέο χαρακτηριστικό που παράγεται από τον υβριδισμό μεταξύ του ραδιοφώνου και της κοινωνικής δικτύωσης. «Ερευνητές έχουν τονίσει τη σημασία του Διαδικτύου   για το σχηματισμό των ασθενών δεσμών (Granovetter, 1973), οι οποίες αποτελούν το θεμέλιο της γεφύρωσης του κοινωνικού κεφαλαίου, ένας όρος που επινοήθηκε από τον Putnam (2000). Είναι πιθανό ότι οι νέες μορφές κοινωνικού κεφαλαίου και η οικοδόμηση σχέσεων θα συμβεί σε απευθείας σύνδεση σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Η γεφύρωση του κοινωνικού κεφαλαίου θα μπορούσε να αυξηθεί σε τέτοιες ιστοσελίδες, οι οποίες υποστηρίζουν χαλαρά κοινωνικούς δεσμούς, που επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργούν και να διατηρούν μεγαλύτερους, (Donath και Boyd, 2004 Resnick, 2001). Αν λάβουμε υπόψη το δικτυωμένο κοινό που σχηματίζεται  γύρω από ένα ραδιοφωνικό πρόγραμμα της γεφύρωσης του κοινωνικού κεφαλαίου, μπορούμε να περιμένουμε από το ακροατή   αν όχι συναισθηματική και ουσιαστική υποστήριξη, τότε τουλάχιστον ένα ορισμένο ποσό των παροχών από την άποψη των ειδήσεων, τις προτιμήσεις, τις πληροφορίες ανάκτησης, πολιτιστικές τάσεις, τις παρατηρήσεις και σχόλια. Αν παρατηρήσουμε το ΕΣΥ από τα πιο δημοφιλή ραδιοφωνικά προγράμματα θα διαπιστώσουμε ότι αυτό ήδη πραγματοποιείται:   μια συζήτηση σχετικά με τα θέματα που εισήγαγε η ραδιοφωνική εκπομπή, την προσθήκη σχολίων, περιεχόμενο, σύνδεσμοι, παραπομπές, παραθέματα, προτάσεις . Επιπλέον, τα προσωπικά στοιχεία και  οι δημόσιες αναρτήσεις τοίχου στο προφίλ κοινωνικής δικτύωσης των ακροατών μπορεί να βοηθήσει τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς να γνωρίσουν καλύτερα ποιος κρύβεται πίσω από ένα σχόλιο ή σύνδεσμο, βοηθώντας τους να εκτιμήσουν τη φήμη των ακροατών / παραγωγών και, κατά συνέπεια, να αποφασίστει οτι είναι έμπιστοι ή όχι.

Το Facebook επιτρέπει στους πολίτες να: διατηρήσουν ένα μεγαλύτερο σύνολο των ασθενών δεσμών, να δημιουργήσουν εφήμερες συνδέσεις ,να μειωθούν τα εμπόδια  στην αρχική αλληλεπίδραση, να διευκολύνoυν την αναζήτηση πληροφοριών  και υποστήριξης από το κοινωνικό δίκτυο του και να παρέχουν αυτούς τους πόρους σε άλλους.  Για τους υπεύθυνους του ραδιοφώνου ένα ευρύ δίκτυο φίλων / οπαδών έχει μεγάλη σημασία για το μέλλον τους. Ακόμη και αν το δίκτυο των οπαδών δεν δημιουργεί μια απτή οικονομική αξία, όπως το ραδιοφωνικό κοινό    , δημιουργεί, ωστόσο, μια μεγάλη φήμη του κεφαλαίου. Η λειτουργία του παραγωγού στην εποχή του Facebook αποβλέπει στο να σύρει το περιεχόμενο που αναδύεται από τις μικρές κοινότητες και στη συνέχεια να το μεταφράσει και να το προσαρμόσει στο κοινό των μεγάλων ηπείρων, μετατρέποντάς τα σε μαζική κουλτούρα. Οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί πλέον έχουν τον ρόλο του επιμελητή. Η δουλειά τους δεν είναι πλέον να επιδιώξουν, αλλά   να επιλέξουν το υλικό τους, από την πληθώρα πληροφοριών που διαθέτει το ιντερνέτ. Δεν χρειάζεται να γνωρίζουν τα πάντα, δεν χρειάζεται τίποτα παρά να κρατήσουν ένα μάτι έξω,στο γύρω κόσμο για ενδιαφέρον υλικό και να αποφασίσουν τι πρέπει να χρησιμοποιηθεί και τι να απορριφτεί. Αυτή είναι   η διαδικασία παραγωγής αξίας στο ραδιόφωνο την εποχή της κοινωνικής δικτύωσης: ακροατές θεσπίζουν τις προτιμήσεις τους στο διαδίκτυο, το ραδιόφωνο  τις ερμηνεύει εκ νέου και τις  επεξεργάζεται, προσφέροντας στο κοινό ένα δραματουργικά κατασκευασμένο εμπειρικό πρόγραμμα   ακρόασης  το οποία βρίσκει το περιεχόμενό του να αναμειγνύεται μαζί. Ακροατές προσθέτουν και την προμήθεια νέου υλικού στην κοινότητα των ακροατών / παραγωγών, έτσι ώστε η διαδικασία  να ξεκινήσει και πάλι.

Ενώ οι περισσότεροι σταθμοί διαθέτουν ομαδικές σελίδες (fanpages) , υπάρχουν κάποιοι που λειτουργούν ως  “like” σελίδες.H διαφορά έγκειται στο ότι στην πρώτη επιλογή πρέπει κανείς να είναι προσωπικά δεκτός ως φίλος – αντί να έχει την αυτόματη αποδοχή «αρεσκείας» – που παρέχει η δεύτερη επιλογή. Οι ομαδικές σελίδες έχουν όριο 5.000 φίλους, σε αντίθεση με την “likepage” η οποία δεν έχει όρια και δέχεται όσο πιο πολλές συμμετοχές είναι δυνατό. Αυτοί οι σύνδεσμοι έχουν προσαρμόσιμη μενού και να προσθέσετε ή να αφαιρέσετε αυτά μπορούν σταθμών να δημιουργήσει μια πιο μοναδική εμπειρία. Μερικοί σταθμοί έχουν προσαρμόσει τις λειτουργίες της σελίδας τους περιλαμβάνοντας, πχ «Ακούστε ζωντανά», « Κάντε κλικ για να κερδίσετε», «Blogs», και άλλα μοναδικά αντικείμενα. Ο «τοίχος» είναι το αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του Facebook, καθώς περιέχει «Μηνύματα» από το σταθμό και τους χρήστες.

Ενώ, η εξέλιξη του παντρέματος ραδιο-Facebook συνεχίζει να εξελίσσεται, το ραδιόφωνο συνεχίζει να ψάχνει δημιουργικούς, παραγωγικούς τρόπους για να συνδεθεί με τους ακροατές μέσω αυτής της νέας υπηρεσίας. Ωστόσο, δεν φαίνεται να υπάρχει ένα καθορισμένο σχέδιο για το τι ή το πότε να δημοσιεύετε κάτι για κάθε σταθμό. Επιπλέον, η διάδραση συνεχίζεται καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας χωρίς περιορισμό. Αυτό το σημείο είναι μοναδικό στο ότι οι εκπομπές των περισσότερων ραδιοφωνικών σταθμών είναι ομοιογενείς σε οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Η μουσική είναι συνεπής με το στυλ. Προφανώς, δεν υπάρχουν παρόμοιοι κανόνες ακόμη για τα “post” στο Facebook που καλύπτουν οποιοδήποτε θέμα, οποιαδήποτε στιγμή. Το βιβλίο κανονισμών εξακολουθεί να γράφεται από όλες τις ραδιοφωνικές προσωπικότητες.

Για τον Τομέα Βιογραφιών και Κουλτούρας Πολιτισμών

Σοφία Χρήστου, Δημοσιογράφος

Leave a Reply