WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ – Η “ΜΟΥΣΑ” ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ

Share Button

Η Σωτηρία Μπέλλου (1921 -1997) ήταν μια από τις σπουδαιότερες τραγουδίστριες του ρεμπέτικου και λαϊκού ελληνικού τραγουδιού.

Γεννήθηκε στο χωριό Δροσιά Εύβοιας στις 29 Αυγούστου 1921. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια και είχε τέσσερα αδέρφια. Το όνομά της το πήρε από τον παππού της, τον Σωτήρη Παπασωτηρίου, ο οποίος ήταν παπάς. Έτσι, από μικρή ηλικία ξεκίνησε να ψέλνει δίπλα του γνωρίζοντας τη βυζαντινή μουσική. Απ’ τους εκκλησιαστικούς ήχους σιγά σιγά γεννήθηκε και η αγάπη της για τη μουσική και το τραγούδι γενικότερα. Να ασχοληθεί επαγγελματικά με το τραγούδι αποφάσισε όταν ξεκίνησε να βλέπει τις ταινίες τις Σοφίας Βέμπο στον κινηματογράφο. Έγινε το πρότυπο της και θέλησε να της μοιάσει. Αυτήν την απόφαση, όμως, την πήρε σε νεαρή ηλικία, περίπου στα 17 της, και όπως ήταν φυσικό η οικογένειά της αντέδρασε. Η Σωτηρία Μπέλλου θα δείξει από νωρίς τον ατίθασο και εκρηκτικό της χαρακτήρα, κάνοντας το πρώτο βήμα για να κατέβει μόνη της στην Αθήνα. Αμέσως μετά, θέλοντας κάπου να στηριχτεί, παντρεύεται έναν άντρα  που γνώρισε στη Χαλκίδα αλλά ο γάμος τους θα έχει άσχημο τέλος. Ο άντρας της ήταν μέθυσος και εκείνη γινόταν δέκτης συχνών ξυλοδαρμών. Πάνω σ’ ένα καβγά τους η Μπέλλου του έριξε βιτριόλι στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να καταδικαστεί σε τρία χρόνια φυλάκιση, αλλά εξέτισε μόνο τους τέσσερις μήνες.

Μετά την αποφυλάκισή της επιστρέφει στην οικογένειά της, οι οποίοι όμως δεν τη δέχονται καλότροπα και έτσι ξαναγυρίζει στην Αθήνα το 1940, τη δύσκολη περίοδο της ναζιστικής κατοχής. Εκείνα τα χρόνια δεν είναι μόνο αγώνας για επιβίωση, αλλά και για την αντίσταση. Για να επιβιώσει κάνει διάφορες δουλειές, ενώ παράλληλα ξεκινάει να τραγουδάει σε μικρά ταβερνάκια. Τα επόμενα χρόνια θα είναι πολύ δύσκολα για τη Σωτηρία Μπέλλου, καθώς μετά την απελευθέρωση θα έρθει η σειρά να γνωρίσει την αγριότητα και τις διώξεις του Εμφυλίου. Ως ενεργό μέλος του αντάρτικου θα συλληφθεί, θα βασανιστεί και θα πάει φυλακή.

Ο δυνατός της χαρακτήρας, όμως, θα την κάνει να  συνεχίσει και να θέλει να πραγματοποιήσει το όνειρο της τραγουδίστριας. Έτσι, συνεχίζει να τραγουδάει σε ταβερνάκια, όπου σ’ ένα εξ αυτών στα Εξάρχεια θα την ακούσει ο θεατρικός συγγραφέας Κίμων Καπετανάκης. Αμέσως αποφασίζει να τη συστήσει στο φίλο του συνθέτη, το Βασίλη Τσιτσάνη. Γνωρίζοντας τον Τσιτσάνη είναι η στιγμή που η ζωή της θ’ αλλάξει και θ’ αρχίσει το όνειρο να παίρνει σάρκα και οστά. Εκείνος θα ενθουσιαστεί απ’ τη φωνή της και θα της ζητήσει αμέσως να μπουν στο στούντιο για ηχογράφηση. Τον Μάιο του 1945 ηχογράφησαν δύο τραγούδια: «Το παιδί που είχες φίλο» και «Όταν πίνεις στην ταβέρνα». Μια μεγάλη καριέρα αλλά και μια συνεργασία που θ’ αφήσει εποχή στο ρεμπέτικο τραγούδι, μόλις είχαν ξεκινήσει. Τον επόμενο καιρό έρχονται οι μεγάλες επιτυχίες για την Μπέλλου με τα τραγούδια που της δίνει ο Τσιτσάνης. «Συννεφιασμένη Κυριακή», «Τα καβουράκια», «Κάνε λιγάκι υπομονή» και πολλά άλλα. Καθιερώνεται ως λαϊκή τραγουδίστρια και τα χρόνια 1948-1955 είναι πρώτο όνομα και συνεργάζεται με κορυφαίους συνθέτες. Μεταξύ άλλων συνεργάστηκε με τους Γιάννη Παπαϊωάννου, Γιώργο Μητσάκη, Απόστολο Καλδάρα, Απόστολο Χατζηχρήστο, Μανώλη Χιώτη κ.ά. Η Σωτηρία Μπέλλου, εκτός απ’ τη φωνή και τα τραγούδια της, θ’ αφήσει και το στίγμα της ξεχωριστής της προσωπικότητας. Πάντοτε υπήρξε απλή, γνήσια, ειλικρινής. Πάντοτε αυστηρά ντυμένη, θα «πιάσει» καρέκλα στο λαϊκό πάλκο, κατοχυρωμένες ως τότε μόνο για τους άνδρες, και ως το τέλος θα είναι καθισμένη ανάμεσα στους μουσικούς μ’ ένα τσιγάρο στο χέρι.

Τα επόμενα χρόνια, δεκαετία του ’60, η καριέρα της θα γνωρίσει μια κάμψη καθώς το ρεμπέτικο τραγούδι παραμερίζεται για λίγο από άλλα μουσικά είδη που κάνουν την εμφάνισή τους. Την εποχή της Χούντας, ωστόσο, ο κόσμος θ’ αναζητήσει ξανά τις μουσικές του ρίζες με αποτέλεσμα η Μπέλλου να έρθει στο προσκήνιο ξανά πολύ γρήγορα και ν’ αρχίσει να τραγουδά με επιτυχία στα λαϊκά κέντρα και τις μπουάτ της Πλάκας. Εκείνη την περίοδο, θα πραγματοποιήσει και τις συνεργασίες με πιο σύγχρονους συνθέτες όπως ο Σαββόπουλος με τον οποίο τραγούδησαν το «Βαρύ ζεϊμπέκικο», ο Ανδριανόπουλος, ο Μούτσης κ.ά.

Χαρακτηριστική στιγμή της καριέρα της υπήρξε η διακοπή της συνεργασίας της με το Βασίλη Τσιτσάνη λόγω ενός μεγάλου τσακωμού που είχαν. Ο Τσιτσάνης τότε θα συνεργαστεί με τη Μαρίκα Νίνου, η οποία γρήγορα θα του επιβληθεί και θα ζητήσει να μην εμφανίζονται δίπλα του πια άλλες τραγουδίστριες, όπως και η Μπέλλου. Από εκείνη τη στιγμή η Νίνου έγινε θανάσιμος εχθρός της Μπέλλου. Για ακόμα μία φορά ο εκρηκτικός της χαρακτήρας θα εκδηλωθεί και θ’ απειλήσει τη Νίνου με ξυλοδαρμό. Όντως θα κάνει πράξη την απειλή της και θα ξυλοκοπήσει δημόσια τη Νίνου, όταν θα τη συναντήσει σ’ ένα καφενείο, στέλνοντάς την στο νοσοκομείο.

Πέρα, όμως, απ’ αυτές τις ιδιαίτερες πτυχές του χαρακτήρα της, η Μπέλλου κατάφερε να διαγράψει μια σπουδαία πορεία στο ελληνικό τραγούδι. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, έχοντας προβλήματα με τη χαρτοπαιξία, θα φτάσει στα όρια της ανέχειας. Το Μάρτιο του 1993 αντιμετώπισε τα πρώτα σοβαρά προβλήματα υγείας, οπότε και εισήχθη στο νοσοκομείο «Σωτηρία» με βαριά αναπνευστική ανεπάρκεια και πνευμονικό εμφύσημα. Λίγο αργότερα, διαγνώστηκε με καρκίνο του φάρυγγα. Εξαιτίας αυτού θα χάσει τελικώς το πολυτιμότερο αγαθό της, τη φωνή της. Το 1997, δύο ημέρες πριν τα γενέθλιά της, στις 27 Αυγούστου, άφησε την τελευταία της πνοή, καταβεβλημένη απ’ τον καρκίνο, στο νοσοκομείο «Μεταξά» του Πειραιά.

Η Σωτηρία Μπέλλου με τη φωνή, τα τραγούδια αλλά και την καθαρότητα και γνησιότητα των ερμηνειών της θ’ αφήσει ιστορία στο ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι. Μια χαρακτηριστική φυσιογνωμία που οι μεγαλύτεροι συνθέτες της εποχής θα της εμπιστευτούν μερικά απ’ τα τραγούδια έκφρασης της τέχνης και του πολιτισμού.

Για τον Τομέα Βιογραφιών και Κουλτούρας Πολιτισμών

Ζωή Μητρούδη, δημοσιογράφος

Leave a Reply