WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΟ ΚΑΤΣΙΟΥΛΗ

Share Button

Ο Ευάγγελος Κατσιούλης είναι ψυχίατρος- ψυχοθεραπευτής και ταυτόχρονα ένας από τους πέντε εξυπνότερους ανθρώπους στον κόσμο με δείκτη νοημοσύνης που αγγίζει το 205! Χωρίς ν’ αναλώνεται σ’ ανούσιες περιαυτολογίες και αποστασιοποιημένος από κάθε μορφή δογματισμού και σνομπισμού, προτιμά να διατυπώνει τις απόψεις του για τη ζωή, τον κόσμο, το Θεό και για το σχολικό σύστημα με λογικά –πάντα- επιχειρήματα και κυρίως με διαλλακτικότητα. Με τον τρόπο του κάνει απλό και κατανοητό το γεγονός, ότι δηλαδή η αλήθεια δεν είναι μονόπλευρη αλλά πολύπλευρη.

  1. Πόσο τιμητικό ή υποτιμητικό είναι για έναν άνθρωπο να τον εξισώνουν μ’ έναν αριθμό. Για παράδειγμα λέμε Ευάγγελος Κατσιούλης IQ 205, Σοφία Ραμοπούλου IQ 100 άρα χαζή;

 

Απ:  Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί. Ούτε η Σοφία Ραμοπούλου είναι ένα σκέτο 100, ούτε ο Ευάγγελος Κατσιούλης μόνο ένα 205. Η Σοφία Ραμοπούλου είναι φιλόλογος, απόφοιτος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με μία πορεία στη ζωή της, όπως και ο κάθε άνθρωπος έχει μία δική του πορεία στη ζωή. Όλοι έχουμε κάποιους αριθμούς που μας περιγράφουν, όπως το ύψος μας, το βάρος μας, η περίμετρος του σώματος μας, ακόμα και ο αριθμός των εμπειριών που είχαμε.  Εφόσον οι άνθρωποι δεν είναι μόνο αριθμοί, ίσως να μην είναι συνετό να μπούμε σ’ αυτή τη διαδικασία, να εξομοιώσουμε έναν άνθρωπο μ’ ένα αριθμό, όπως οδείκτης νοημοσύνης. Υπάρχουν πολλές ποιότητες στη ζωή ενός ανθρώπου, που δεν περιγράφονται με αριθμούς, που μπορεί να ναι πολύ πιο ουσιώδεις  απ’ αυτές που μπορούν να περιγραφούν μ’ έναν αριθμό. Οπότε αν πεις Ευάγγελος Κατσιούλης  ίσον 205, μπορώ να το εκλάβω ως κάτι ενδεχομένως υποτιμητικό, γιατί αναφέρεσαι και εξισώνεις αυτό που είμαι μόνομ’ έναν αριθμό,την συγκεκριμένηεπίδοση σε δοκιμασίες νοημοσύνης, όταν η δική μου πορεία μπορεί να έχει πολλά άλλα πολύ ενδιαφέροντα για μένα συμβάντα και σταθμούς πέρα από την όποια αναγνώριση μ’ αυτόν τον αριθμό.

 

  1. Αν δεν κάνω λάθος η ανθρώπινη νοημοσύνη χωρίζεται σε εφτά μέρη. Τη γλωσσική, τη μουσική, τη συναισθηματική και άλλα. Συμφωνούμε σ’ αυτό το κομμάτι;

 

Απ:  Αν αναφέρεσαι στην κατάταξη του Γκάρντνερ, την έχει εμπλουτίσει με περισσότερα μέρη, άρα είναι γύρω στους έντεκα τομείς.

 

  1. Ένας άνθρωπος είναι έξυπνος γιατί κατέχει καλά τους δύο με τρεις τομείς ή κατέχει περισσότερους από τους τρείς τομείς της νοημοσύνης;

 

Απ:  Τώρα πάμε στον ορισμό της ….νοημοσύνης, η οποία δεν είναι ακριβώς για μένα, μόνο η επίδοση σε κάποια δοκιμασία. Η νοημοσύνη δηλαδή η κριτική ικανότητα, δηλαδή η εξυπνάδα, δηλαδή η ανάπτυξη κάποιας ικανότητας σε βαθμό μεγαλύτερο από το μέσο όρο, αν αυτό λέμε υψηλή νοημοσύνη, μπορεί να φανεί πρωτίστως εκ του αποτελέσματος, δηλαδή από το κατά πόσο, πώς και πότε θα μπορέσει κάποιος να πετύχει συγκεκριμένους στόχους στη ζωή του, όπως για παράδειγμα να πετύχει το επίπεδο ζωής που θέλει, την ποιότητα ζωής που χρειάζεται, την ικανοποίηση που επιθυμεί στη ζωή του. Οπότε και μπορεί να χαίρεται τις στιγμές του, να θεωρεί τη ζωή του γεμάτη. Δε νομίζω πως υπάρχει κάποια δοκιμασία που μπορεί να το ελέγξει αυτό. Καθένας έχει τη δικιά του διαδρομή, τις δικές του επιλογές, και τα σχέδια που θέλει να πετύχει. Αν κάτι είναι σημαντικό για καθένα είναι το πώς θα πετύχει αυτά τα σχέδια και θα αντιληφθεί, όπως και εκτιμήσει την εμπειρία της επιτυχίας του δικού του πλάνου ζωής. Οπότε δεν είναι το αποτέλεσμα σ’ ένα ή δύο τεστ δοκιμασίας, αλλά αν μπορεί να φτάσει στο σημείο να πει στον εαυτό του «Μπράβο φίλε, Μάκη, μπράβο Βαγγέλη» καλά τα έχεις πάει, τώρα είσαι καλά. Για μένα αυτό είναι η νοημοσύνη, το πόσο καλά τα καταφέρνει κάποιος και πόσο εκτιμάει την προσπάθεια και τον εαυτό του.

 

  1. Η νοημοσύνη των ανθρώπων είναι επίκτητη ή είναι χάρισμα από τη στιγμή που γεννιέται κάποιος;

 

Απ:  Υπάρχει πολλή έρευνα πάνω σ’ αυτό. Κάποια γονίδια κληρονομούνται από τη μητέρα, χωρίς ν’ απαξιώνεται ο ρόλος του πατέρα. Αυτό το γενετικό υπόστρωμα της νοημοσύνης ψάχνουν να αποδώσουν σεσυγκεκριμένα γονίδια. Έχουν προταθεί και εντοπιστεί πολλά γονίδια, οπότεμε όσα ξέρουμε σήμερα μάλλον είναι πολυγονιδιακή η κληρονόμηση της νοημοσύνης. Πέρα, όμως, από τα γονίδια, πρέπει να αντιληφθούμε ότι είναι πολύ σημαντικό το περιβάλλον. Ό,τι γονίδιο, ό,τι γενετικόυλικό κι αν έχουμε, αν δεν το χρησιμοποιήσουμεπρος μία κατεύθυνση που να είναι χρήσιμο, να το χρησιμοποιούμε, να επικαλούμαστε την έκφρασή του, αυτό το γενετικό υλικό από μόνο του δε σημαίνει τίποτα. Για να το πούμε αλλιώς, αν ο σημερινόςπιο γρήγορος αθλητής του κόσμουδεν είχε ποτέ μπει στη διαδικασία να τρέξει ή να χρειαστεί να τρέξει, ή αν από την άλληβρισκόταν σ’ ένα περιβάλλον δυσοίωνο για την ικανότητά του να τρέχει, στατικός σε μια καρέκλα κάπου στον δυτικό πολιτισμό, όπουδεν θα μπορούσε να ανακαλύψει ή εξελίξει τις αθλητικές του ικανότητες, είναι πιθανό να μην καταλάβαινε ότι μάλλον έχει κάποια γενετική προδιάθεση , η οποίαμπορεί να ήταν τόσο ιδιαίτερη. Το ίδιο ισχύει και για τη νοημοσύνη.Αν κάποιος δε χρειαστεί ή δε μάθεινα χρησιμοποιείιδιαίτερα το μυαλό του γιατί οι δικές του συνθήκες δεν το απαιτούν ή δεν είναι επιτρεπτικές, πώς θα μπορούσε να ανακαλύψει ότι διαθέτει την γενετική προδιάθεση να αναπτύξει νοητικές ικανότητες; Πέρα όμως από τις απαιτήσεις που έχει το περιβάλλον, σημαντικό είναι και πόσο ευωδοτικό είναι το περιβάλλονστην εκδήλωση οποιουδήποτε γενετικού υποστρώματος. Για παράδειγμα,αν ρίξουμε ένα σπόρο σ’ ένα εύφορο περιβάλλον αυτόςθα αναπτυχθεί και μάλλον θα βλαστήσει, ενώ αν τον ρίξουμε σε μία έρημο μάλλον δεν θαέχει την ίδια τύχη. Φαίνεται πως η συνδρομή του περιβάλλοντος στην τελική εκδήλωση οποιουδήποτε γενετικού δυναμικού είναι πολύ πιο σημαντική από κάθε γενετική προδιάθεση. Τογενετικό υπόστρωμα ορίζει το φάσμα, εντός του οποίουμπορεί κάποιος να κυμανθεί, τόσο αναφορικάμε το επίπεδο νοημοσύνης, όσο και γενικότερα ως προς οποιοδήποτε άλλο ποσοτικό και ποιοτικό χαρακτηριστικό στη ζωή του. Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι πότε, πώς και κατά πόσο αυτό το γενετικό υπόβαθρο θα εκφραστεί ανάλογα με τις συνθήκες, άρα πρέπει να αναγνωρίσουμε την τεράστια συμβολή του περιβάλλοντοςστο όποιο αποτέλεσμα.

 

  1. Τα διάφορα παιχνίδια όπως είναι το σταυρόλεξο, το Sudoku βοηθούν όντως στην ανάπτυξη της νοημοσύνης;

 

Απ: Τα περισσότερα απ’ αυτά τα παιχνίδια είναι ψυχαγωγικού ενδιαφέροντος. Η νοημοσύνη αναπτύσσεται μ’ ότι επικαλείται τη νοημοσύνη, την κριτική ικανότητα, όπως για παράδειγμα κάποιοι γρίφοι, κάποια προβλήματα, κάποιες προβληματικές συνθήκες που απαιτούν λύση, την οποία καλείται κάποιος να ανιχνεύσει. Μπορεί να είναι οποιοδήποτε ψυχαγωγικό ή άλλο πρόβλημα, μπορεί να είναι και οτιδήποτε περισσότερο ή λιγότερο. Μπορεί να είναι ένα νέο πρόβλημα, που δε γνωρίζεις τη λύση και πρέπει να την ανακαλύψεις.Ειδικά σε τέτοια προβλήματα απαιτείται κάθε απόθεμα κριτικής και γνωστικήςικανότητας. Προκειμένου κάποιος να μπει στην διαδικασία να προβληματιστεί από ένα πρόβλημα απαιτείται το να κεντρίζεται το ενδιαφέρον του απότην τοποθέτησή τουεπί του προβλήματος. Πρέπει να έχει το ενδιαφέρον να βρει τη λύση. Επικαλώντας και χρησιμοποιώντας όποιες γνώσεις έχει, ότι έχει μάθει στη ζωή του, μ’ οποιοδήποτε συνδυαστικό τρόπο,να επιχειρήσει να βρει τη λύση, την απάντηση σε κάτι που τον απασχολεί, αλλά και κάθε απάντηση προκειμένουνα προχωρήσει με τη ζωή του.

 

  1. Είναι αλήθεια ότι τα παιδιά της πόλης είναι πιο έξυπνα από τα παιδιά της επαρχίας, λόγω των ερεθισμάτων που δέχονται;

 

Απ:  Και ναι και όχι. Ναι γιατί έχουν πιο πολλά ερεθίσματα, οπότε πρέπει μ’ αυτά τα ερεθίσματα να επιβιώσουν και να δημιουργήσουν τη δικιά τους πορεία, άρα να επιλέξουν και να λειτουργήσουν πιο ολοκληρωτικά. Είναι γεγονός ότι είναι πιο απαιτητικές οι συνθήκες στην πόλη, όπου τα παιδιά αναγκάζονται να χρησιμοποιήσουν περισσότερο τις νοητικές τους ικανότητες. Το περιβάλλον είναι πιο περιεκτικό καιαπαιτητικό σε σχέση με το αντίστοιχο στην επαρχία. Από την άλλη στην επαρχία μπορεί να βρεθεί ενώπιον πολύ περισσότερων και γενικότερων προβλημάτων, να πρέπει ν’ αντιμετωπίσει συνθήκες που είναι πολύ δύσκολες και επίσης απαιτητικές.. Μία παράμετρος πολύ σημαντική είναι ότι το παιδί στην επαρχία μπορεί να έχει ενώπιόν του ένα μέλλον ήδη προδιαγεγραμμένο, εστιασμένο σε αγροτικές εργασίες και κατά συνέπεια στη συνέχιση της δουλειάς των γονέων. Αυτό μπορεί να λειτουργεί ψυχολογικά ενισχυτικά, αλλά και αποκαρδιωτικά, ανάλογα με το χαρακτήρα κάθε νέου. Στην πόλη, η εξέλιξη αυτή ίσως δεν είναι η συνήθης.

 

  1. Μπορεί ωστόσο το παιδί της επαρχία να το βλέπει εντελώς διαφορετικά . Να σκεφτεί ότι δε θέλω ν’ ακολουθήσω τη ζωή στο χωριό και κάνω ότι μπορώ για να πάω να ζήσω στην πόλη. Δεν είναι απαραίτητος κανόνας.

 

Απ: Οπότε πάλι πάμε στη ζωή στην πόλη. Γι αυτό είπα και ναι και όχι στην αρχή. Όλα είναι σχετικά. Η εκπαίδευση ίσως είναι πιο επισταμένη και εντατική στην πόλη, όπως είναι και η ίδια η ζωή, αφού κάθε νέοςκαλείται να επιβιώσει σ’ ένα πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον με ποικίλες δραστηριότητες, απαιτήσεις επιμόρφωσης, εξειδικεύσεων, σεμιναρίων,ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων και επιτυχημένης συναναστροφής με πολύ κόσμο με σκοπό την επιβίωση.

 

  1. Οπότε ο κύριος μοχλός είναι ο ανταγωνισμός.

 

Απ: Η επιβίωση, ο ανταγωνισμός, η προσαρμογή στο περιβάλλον, η εκπαίδευση και τα ερεθίσματα.

 

  1. Ο έξυπνος άνθρωπος μπορεί να κάνει έξυπνες επιλογές. Για παράδειγμα βλέπω στην καθημερινότητα μου ανθρώπους, οι οποίοι αντικειμενικά έχουν κάποια νοημοσύνη και όμως οι επιλογές τους δεν ανταποκρίνονται στην εξυπνάδα τους.

 

Απ: Για να σου απαντήσω στο ερώτημα, θα σου χρησιμοποιήσω ένα πολύ προσφιλές παράδειγμα. Αν έχεις ένα γρήγορο αυτοκίνητο, το τρέχεις πάντα γρήγορα; Το ίδιο είναι και μ’ οποιαδήποτε ικανότητα έχει κάποιος. Όποιος έχει γρήγορα πόδια πάντα τρέχει; Ή αν έχεις οποιαδήποτε άλλη ικανότητα; Η αλήθεια είναι ότι όταν κάποιος έχει την ικανότητα να σκεφτεί, καμιά φορά η σκέψη του στρέφεται εναντίον του. Όταν σκέφτεσαι πάρα πολύ, όταν δεν έχεις μάθει να διαχειρίζεσαι τη σκέψη σου, αυτό μπορεί να σου δημιουργεί προβλήματα, παρά να τα λύνει.

 

  1. Άρα να σκεφτόμαστε λιγότερο;

 

Απ: Το θέμα δεν είναι η ποσότητα σκέψης αλλά η αποτελεσματικότητα σκέψηςμε τιςαπότοκεςεπιλογές που κάνουμε. Όταν δεν πετυχαίνουμε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, τότε μπορεί δια της πολλής σκέψης μαςνα κωλυόμεθα, να καθυστερούμε, να χάνουμε χρόνο. Επίσης, ένας που ψάχνεται πολύ μπορεί να ανακαλύπτει πολύ περισσότερα πράγματα, λανθάνουσες έννοιες, υποβόσκοντα θέματα, αλλά με όλα αυτά αντί να λύνει προβλήματα, να δημιουργεί καινούρια. Έτσιμπορεί να μην βλέπει το πολύ απλό, το προφανές,αυτό που οι άλλοι βλέπουν. Έτσι μπορεί να μην είναι άμεσος, να μην είναι αποτελεσματικός και ουσιαστικός. Μπορεί να φαίνεται προβληματισμένος και δυσκίνητος σε καταστάσεις που άλλοι άνθρωποι παρουσιάζονται αντανακλαστικοί και γρήγοροι.

 

  1. Άρα είναι η ποιότητα σκέψης που διαφέρει;

 

Απ: Είναι η ποιότητα, η ποσότητα αλλά και η διαχείριση της σκέψης.

 

  1. Πώς μαθαίνουμε τη διαχείριση;

 

Απ: Εξαρτάται τι θέλει να κάνει κάποιος στη ζωή του.  Αν πάμε μερικά βήματα πιο πίσω πρέπει να διερευνήσουμε τι είναι η ίδια η ζωή. Η ζωή είναι η θέληση για ζωή. Και η ζωή μπορεί να μας προσφέρει εμπειρίες, Μέσα απ’ αυτές τις εμπειρίες προσπαθούμε να ικανοποιηθούμε, να φτάσουμε σ’ ένα επίπεδο πραγμάτωσης και νομίζω ότι κάπου εκεί αποκτάει νόημα και ολοκληρώνεται ο κύκλος μας. Αυτό μπορεί να απαιτεί μία ή περισσότερες διαδρομές, με λίγους ή πολλούς ανθρώπους, λίγα ή πολλά ταξίδια, λίγο ή πολύ κόπο και προσπάθεια. Όταν κάποιος συνειδητοποιήσει ποιος είναι και τι θέλει, τότε τα πράγματα  απλοποιούνται. Μετράει πάρα πολύ ο τρόπος που θα επιλέξει να προσεγγίσει τις ανάγκες του και να ικανοποιήσει τον εαυτό του. Αν αυτός ο τρόπος δεν είναι σαφής και καθένας δεν υποστηρίζει την επιλογή του, μπορεί η ζωή να του επιστρέφει απογοήτευση και αναποτελεσματικότητα. Μεγάλη σημασία έχει και ο χαρακτήρας, η προσωπικότητα.Μιλάμε τόση ώρα για την εξυπνάδα αλλά μία απόφαση δεν απαιτεί μόνο την εξυπνάδα αλλά επικαλείται στοιχεία και του χαρακτήρα. Η ζωή γίνεται περισσότερο δύσκολη και πολύπλοκη, όταν οι απαιτήσεις που καθένας μας έχει από την ζωή τουέρχονται αντιμέτωπες μεκακή εικόνα εαυτού και χαμηλή αυτοπεποίθηση.

 

  1. Άρα δεν έχει να κάνει μόνο με τη νοημοσύνη αλλά με τα γενικότερα χαρακτηριστικά.

 

Απ: Το κριτήριο μιας επιλογής δεν είναι μονοδιάστατο. Σημασία έχειη βαθμίδωση προτεραιοτήτων, η ιεραρχίαστόχων και τρόπων που κάποιος διαθέτει.

 

  1. Το να γνωρίζει ότι κάποιος είναι έξυπνος είναι πηγή ευτυχίας ή δυστυχίας; Όταν είσαι έξυπνος και αντιλαμβάνεσαι λεπτομέρειες, τη στιγμή που οι άλλοι αδυνατούν να τις καταλάβουν, σ’ απομονώνει;

 

Απ: Νομίζω ότι καλύψαμε την ερώτηση αυτή και στην προηγούμενη τοποθέτηση. Η ευτυχία είναι μία χρονιότητα χαράς και η χαρά προκύπτει όταν κάποιος νιώθει ικανοποίηση. Αν κάποιος δεν πλησιάζει την ικανοποίηση, γιατί απλά μπερδεύεται και σκαλίζει και σκαλώνει, τότε δημιουργεί καινούργια προβλήματα, τα οποία ίσως κάνουν τη ζωή του πιο δύσκολη, ενώ μπορεί να έχει τις εν δυνάμει ικανότητες να την κάνει πιο εύκολη. Η ευτυχία απομακρύνεται ως στόχος ζωής όταν τα πράγματα τα κάνουμε πολύπλοκα. Είναι θέμα διαχείρισης του δυναμικού που έχει ο καθένας προς όφελός του. Δεν αξιοποιούν όλοι τις ικανότητές τους για το καλό τους. Πολλοί εστιάζουν στην επίδειξη των ικανοτήτων τους, παρά στην αξιοποίησή τους.

 

  1. Οι σπουδές σας στη φιλοσοφία σας έκαναν καλύτερο άνθρωπο; Δηλαδή η φιλοσοφία μπορεί να ανοίξει άλλους δρόμους; Γιατί στο μυαλό μας η φιλοσοφία είναι ίσως κάτι απαρχαιωμένο, μία άχρηστη επιστήμη, ενώ στην ουσία αν το δούμε συνολικά και ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε ίσως έχει να κάνει με τη φιλοσοφία.

 

Απ: Βέβαια αν μπορούσαμε να ρωτήσουμε τον Πλάτωνα, θα ‘χε, μάλλον, αντίθετη γνώμη, αφού πίστευε ότι οι φιλόσοφοι ήταν μία ανώτερη τάξη, η ελίτ. Καταρχάς για να ναι κάποιος φιλόσοφος δε χρειάζεται να χει κάνει ειδικές ή καν γενικές σπουδές. Μόνη προϋπόθεση είναι η δική του ενασχόληση, το δικό του ψάξιμο, ο δικός του τρόπος σκέψης, τον οποίο εκδηλώνει και ζει βάση αυτού. Φιλόσοφοι είναι οι σκεπτόμενοι άνθρωποι οι οποίοι μπορούν να κοιτούν κάτω από τα δεδομένα, από την επιφάνεια της κοινωνίας όπως τη ζούμε και τη βλέπουμε. Είναι οι άνθρωποι που κάνουν το νοητικό κόπο να σκαλίζουν το γιατί. Γιατί είμαστε εδώ, γιατί ζούμε, γιατί τώρα, γιατί εδώ, γιατί λειτουργούμε μ’ αυτόν τον τρόπο; Η φιλοσοφική απόκριση είναι συνήθως μία αντιπαράθεση με τα κατεστημένα, μία πρόκληση βελτίωσης του πλαισίου, αλλά και του ιδίου. Οι σπουδές στη φιλοσοφία ήταν για μένα η σπίθα παρουσία εύφλεκτου υλικού, το έναυσμα να ψαχτώ μόνος μου, να καλύψω μία προσωπική ανάγκη που είχα, οπότε τις αξιοποίησα ως αφορμή παρά ως σπουδές. Οι ίδιες οι σπουδές στο ΑΠΘ ήταν χρονικά πεπερασμένες, ενώ η δική μου διαδρομή ακόμα συνεχίζεται και θα συνεχιστεί.

 

  1. Οπότε σας έκαναν εξυπνότερο άνθρωπο οι σπουδές σας στη φιλοσοφία;

 

Απ: Η επαφή με τη σκέψη άλλων ανθρώπων σε βοηθάει να εμπλουτίσεις νοητικά το δικό σου τρόπο σκέψης. Αυτό ήταν ένα δώρο για μένα. Η πρόθεσή μου να γνωριστώμε τη φιλοσοφία ήταν ένα δώρο για μένα. Πέρα όμως από το γνωστικό εμπλουτισμό, που μπορεί να προσφέρει η γειτνίαση με τον τρόπο σκέψης άλλων ανθρώπων, η επαφή με την φιλοσοφία αναπτύσσει την ικανότητα και το βάθος κρίσης στην προσέγγιση απλών και πιο πολύπλοκων δεδομένων, ακόμα και κοινώς νοουμένων ως αυτονόητων καταστάσεων.

 

  1. Το γεγονός ότι είσαστε ένας από τους πέντε καταγεγραμμένους εξυπνότερους ανθρώπους στον κόσμο κάνει τους άλλους ανθρώπους να σας αντιμετωπίζουν διαφορετικά; Δέχονται την άποψη σας άκριτα;

 

Απ: Όπως είδες και στην κουβέντα μας, είχες και συ τις ενστάσεις σου, οπότε δεν θα έλεγα πως η γνώμη μου είναι άκριτα δεκτή. Όπως και πριν, πάλι ναι και όχι θα λεγα. Πολλοί άνθρωποι δέχονται ως ντε φάκτο την τοποθέτησή μου, ενώ για κάποιους  άλλους ανθρώπους η ίδια άποψη αποτελεί εφαλτήριο για ν’ αντιδράσουν ή να εκφράσουν μία αντίθετη άποψη με ή χωρίς επιχειρήματα. Αρκετές φορές για χάρη πρωτίστως της εναντίωσης, που την εννοούν ως θέση ή και ταυτότητα. Και πάλι όμως είναι θέμα προσωπικότητας. Θα λεγα πιο πολλές προκλήσεις έχω αντιμετωπίσει παρά άνευ όρων εναγκαλισμούς.

 

  1. Δηλαδή του τύπου να δούμε πόσο έξυπνος είναι;

 

Απ: Όπως είπα, κάποιοι προκαλούν για να πειραματιστούν ίσως με τα όρια τα δικά τους ή τα δικά μου, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι η πρόθεση και ενέργειά τους είναι πάντα ενδιαφέρουσα ή γίνεται συνήθως αποδεκτή.

 

  1. Δηλαδή σας έχουν κάνει περίεργες ερωτήσεις; Και αν ναι ποια είναι αυτή;

 

Απ: Και περίεργες ερωτήσεις και περίεργες απαντήσεις. Μία περίεργη ερώτηση είναι γιατί δεν έχω ακόμα παντρευτεί. Δεν την βρήκα ή δεν υπάρχει;

 

  1. Μπορεί το υπάρχον σχολικό σύστημα να αναδείξει κάποιες ιδιαίτερες ικανότητες;

 

Απ: Δε νομίζω ότι ο στόχος της σημερινής εκπαίδευσης είναι να βοηθηθούν τα παιδιά με ικανότητες. Στόχος είναι να παράσχουν κάποια πολύ βασικά γνωστικά αντικείμενα, ένα εύρος γνώσεων, το οποίο δεν είμαι σίγουροςότι είναι πάντα και για όλους χρήσιμο. Επίσης, φαίνεται τα παιδιά να μην έχουν ενημερωθεί γιατην σημασία της βασικής εκπαίδευσης, με τη χρησιμότητα του σχολείου. Το σχολείο σήμερα είναι ανεξάρτητο, αποστασιοποιημένο από την αγορά εργασίας και δεν ασχολείται με τα ειδικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας κάθε μαθητή. Κάνουν όλοι τα ίδια μαθήματα και δεν υπάρχει εξειδικευμένο ενδιαφέρον για τους νέους με ειδικές ικανότητες. Όπως υπάρχειειδική μέριμνα για τα παιδιά μειδιαίτερες ανάγκες, αντίστοιχα θα ήταν δίκαιο να υπάρχει και για τα παιδιά που μπορούν και θέλουν να κάνουν κάτι παραπάνω. Ίσως εκεί να μπορούσαμε να δώσουμε περισσότερο έμφαση.

 

  1. Πιστεύετε ότι ένας μαθητής που φέρνει κακούς βαθμούς στο σπίτι είναι και ένα χαζό παιδί;

 

Απ: Ένας μαθητής ο οποίος δε διαβάζει το μάθημα, ή ένας μαθητής που δεν παρακολουθεί το μάθημα, ή ένας μαθητής που δε συνεργάζεται , είναι ένας μαθητής που μπορεί απλά να είναι αντιδραστικός ή μη συνεργάσιμος. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό δε σημαίνει ότι είναι χαζός.

 

  1. Υπάρχει όμως η αντίληψη ότι ένας μαθητής του 19 είναι έξυπνος και τα «παίρνει»;

 

Απ: Ο μαθητής του 19 είναι μάλλον επιμελής πέρα από το γεγονός ότι έχει την ικανότητα αντίληψης και αξιοποίησης της γνώσης. Μπορεί ο μαθητής που δε φέρνει καλούς βαθμούς να μην ενδιαφέρεται για το σχολείο, την επίδοση, το διάβασμα ή απλά να βαριέται.

 

  1. Είσαστε και ένας καλός ψυχοθεραπευτής. Τι πιστεύετε ότι οι άνθρωποι έχουν περισσότερη ανάγκη, ειδικά στην ελληνική κρίση;

 

Απ: Νομίζω ότι υπάρχει τόσο μεγάλη αναστάτωση σήμερα, που οι συνθήκες μοιάζουν απειλητικέςγια κάποιους ανθρώπους, τόσο πολύ που τους πιέζουν προς κατευθύνσεις που δε θέλουν να πάνε. Υπό συνεχώς εναλλασσόμενες, μη σταθερές συνθήκες, ο αγώνας ανταπόκρισης στις απαιτήσεις της ζωής βαραίνουν τις πλάτες, οι υποχωρήσεις γίνονται πιο έντονες, η ποιότητα ζωήςυποχωρεί. Η κοινωνία και οι συνθήκες δημιουργούν νέες νόρμες που ενίοτε διαφαίνονται δυσοίωνες για το μέλλον και προκαλούν διάχυτη έντονη απαισιοδοξία.Η εστίασή μας, πλέον, πρέπει να είναι ένας νέος προσανατολισμόςζωής, τι μπορεί ο καθένας να κάνει δεδομένου του πλαισίου όπου ζει, των ικανοτήτων του και των σχεδίων ζωής του. Αυτά είναι τα μόνα δεδομένα που πρέπει κάποιος να έχει στη ζωή του. Η οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα είναι μόνο οι εξωτερικές συνθήκες εδώ, οι οποίες δεν ισχύουν κάπου αλλού.Το τι καθένας θέλει και επιδιώκει στη ζωή του, όμως, είναι οι εσωτερικές επιταγές, τις οποίες καλείται να εκφράσει και ικανοποιήσει ανεξάρτητα των εκάστοτε εξωτερικών συνθηκών. Αν για κάποιον δεν είναι ικανοποιητική η ζωή εδώ και τώρα λόγω των συνθηκών στην Ελλάδατου σήμερα, ίσως μπορεί να ψάξει πώς και πού θα μπορούσε να ζήσει καλύτερα αλλού και αύριο.Αυτός ο άνθρωπος επιμένοντας στο τρέχον πλαίσιο, μάλλον ταλαιπωρείται στην Ελλάδα. Και ήθελα να εστιάσω σ’ αυτό γιατί είναι σημαντικό. Η Ελλάδα θα έπρεπε να ήταν πιο φιλική και φιλόξενη με όσους την επιλέγουν ως πατρίδα τους, γιατί η πατρίδα είναι επιλογή μας. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει ο καθένας να εκτιμήσει τα δεδομένα με τα δικά του μάτια, να επιλέξει ό,τι νιώθει πως είναι καλύτερο για τον ίδιο και να κυνηγήσει τα όνειρά του.

 

  1. Αν δεν επιλέξει να μείνει στην Ελλάδα;

 

Απ: Ο ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που έχει ελεύθερη σκέψη. Οι περισσότεροι περιορισμοί που νιώθουμε είναι μόνο στο μυαλό μας. Ο πλανήτης έχει πολλές χώρες, έχει πολλά διαφορετικά δεδομένακαι πολλούς ανθρώπους και ο καθένας επιλέγει πού και πώς μπορεί και θέλει να ζήσει.

 

  1. Η μοναξιά που βιώνει κανείς στην ξενιτιά είναι δύσκολη.

 

Απ: Σκέψου όμως να νιώθεις ξένος στην Ελλάδα. Είναι καλύτερο να νιώθεις Έλληνας στα ξένα ή ξένος στην Ελλάδα; Είναι ένα δίλημμα που μπορεί να μην ισχύει αλλά σίγουρα στα ξένα μπορεί να έχεις μια διαφορετική ποιότητα ζωής, που εδώ να λείπει. Οπότε αν αυτό είναι μία επιθυμητή παράμετρος ζωής, ένας στόχος, η ζυγαριά γέρνει προς τα ξένα. Και αν μη τι άλλο τη διαδρομή στη ζωή τη χαράζουμε εμείς και όχι η κατάσταση στην Ελλάδα, ούτε οποιεσδήποτε εξωτερικές, κοινωνικές ή πολιτικές συνθήκες. Υπάρχει ο ατομικός παράγοντας, ο οποίος είναι ο βασικός συντελεστής κάθε επιλογής. Εμείς επιλέγουμε  τι θέλουμε να κάνουμε, να έχουμε και να ζήσουμε στη ζωή μας. Αυτό είναι και ευθύνη και ελευθερία.

 

  1. Όταν οι άνδρες βλέπουν ότι μια γυναίκα είναι έξυπνη, αυτό είναι απωθητικό ή ελκυστικό;

 

Απ: Μία έξυπνη γυναίκα μπορεί να είναι πιο ενδιαφέρουσα, πιο δελεαστική, πιο προκλητική, όπως μπορεί να είναι και το ακριβώς αντίθετο.Οι ικανότητες μπορεί να αιτιώνταιτον πληθωρικό τρόπο σκέψης, την ευελιξία, την προσαρμοστικότητα, τηνφαντασία, την δημιουργικότητα και να υποστηρίζουν πιο ενδιαφέρουσες επιλογέςζωής. Από την άλλη, όμως, οι ίδιες ικανότητες μπορούν να γίνουν τροχοπέδη για την εξέλιξη καθενός, όταν η επίδειξη ικανοτήτων γίνεται αυτοσκοπός, όταν οι στόχοι γίνονται ψηλοί, όταν οι ικανότητες ντύνουν ένα αδύναμο εγώ και μια ανασφαλή προσωπικότητα.Το ζητούμενο με την εξυπνάδα δεν είναι να την παρουσιάσεις  αλλά να την αξιοποιήσεις και να πετύχεις τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα στη ζωή. Σε κάθε περίπτωση, μια γυναίκα είναι σίγουρα πιο ελκυστική όταν πάνω από οτιδήποτε άλλο είναι, είναι γυναίκα.

 

  1. Την αθεΐα πώς την ερμηνεύετε;

 

Απ:  Όπως και την εν-θεϊα. Αν θες να το αναλύσουμε λίγο παραπάνω, υποδεικνύεται η ύπαρξη μιας ανώτερης δύναμης μέσα από την πολυπλοκότητα της ίδιας της ζωής, τη μαγεία και το μυστήριο της συνεργασίας τόσων πολλών και διαφορετικών μορίων, τα οποία φτιάχνουν ένα κύτταρο, μια ομάδα κυττάρων, ένα όργανο, έναέμβιο οργανισμό, πολλές διαφορετικές μορφές ζωής. Μαθηματικά , η ζωή δε μπορεί να χαρακτηριστεί ως τυχαίο συμβάν, γιατί η ηλικία του πλανήτη μας, αλλά και του σύμπαντος δεν επαρκεί χρονικά για να δικαιολογήσει την τυχαιότητα της δημιουργίας της ζωής. Γενικότερα, όσο υπάρχουν ερωτήσεις χωρίς απαντήσεις, τόσο θα έχουμε την ανάγκη ή και τον λόγο να αποδίδουμε τις απαντήσεις σε κάτι ανώτερο και πιο δυνατό από εμάς.

  1. Αυτό το κάνει αληθινό ή αληθοφανές;

Απ: Αυτό το κάνει άλλη μία ερώτηση που δεν έχουμε απάντηση. Και όταν δεν διατίθεται απάντηση ή φανταζόμαστε ή ορίζουμε αυθαίρετα δεδομένα, θέσφατα. Άλλοι δέχονται το Θεό, άλλοι τον Αλλάχ κι άλλοι άλλες ανώτερες δυνάμεις.

 

  1. Η ομοφυλοφιλία είναι παραβατική συμπεριφορά; Σύμφωνα πάντα με το γνώμονα της συντηρητικής ελληνικής κοινωνίας.

 

Απ: Είναι ενδιαφέρον που μου βάζεις την ομοφυλοφιλία μετά το Θεό. Δεν ξέρω αν τα σκέφτηκες με βάση κάποια ηθική. (γέλια)… Δεν είναι παραβατική συμπεριφορά ο καθένας να αυτοδιαθέτει τον εαυτό του, να ορίζει ο ίδιος την ικανοποίησή του και να κάνει ό,τι θέλει, αρκεί η έκφραση και τα δικαιώματά του να μην συγκρούονται με τα αντίστοιχα των άλλων.

 

  1. Πάντως έχουν στηθεί ολόκληρες εκπομπές προκειμένου να ενοχοποιηθούν οι ομοφυλόφιλοι.

 

Απ:  Η ελληνική κοινωνία είναι ακόμα κάπως συντηρητική, αλλά δενείναιόλοι οι άνθρωποι σε αυτόν τον πλανήτη συντηρητικοί. Μην ξεχνάμε ότι αυτή η συντηρητική κοινωνία είχε κάποιους αρχαίους προγόνους, οι οποίοι είχαν αποδεχτεί την ομοφυλοφιλία. Με αυτήν την θέση μου, διευκρινίζω ότι σε κάθε περίπτωση αποδέχομαι το δικαίωμα καθενός να κάνει όποιες επιλογές θέλει για να ικανοποιείται και να απολαμβάνει τον έρωτα.

 

  1. Οπότε το σύμφωνο συμβίωσης είναι μία λογική συνέπεια.

 

Απ: Το σύμφωνο συμβίωσης είναι λογικότατη συνέπεια του γεγονότος ότι κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να συμβιώσουν πέρα από τις καθιερωμένες κοινωνικές νόρμες. Νομικά δικαιώματα δεν έχουν μόνο οι ετεροφυλόφιλοι, αλλά και οποίοι δεν ανήκουν στην πλειονότητα των κοινωνικών κατεστημένων. Ο σεβασμός της διαφορετικότητας είναι προϋπόθεση του πολιτισμού μας, που ίσως έχουμε ξεχάσει. Δεν μπορούμε και δεν είναι εφικτό όλοι να πιστεύουμε και να κάνουμε τα ίδια. Κάποιοι κάνουν διαφορετικές από τις κοινές επιλογές, έχουν διαφορετικές τοποθετήσεις και οφείλουμε να επιδεικνύουμε αμφότεροι σεβασμό για κάθε άλλη οπτική πέρα από την δική μας.

 

  1. Και μία τελευταία ερώτηση. Είναι και επίκαιρο. Πρόκειται για το προφίλ του δολοφόνου. Ακούμε πολύ συχνά από τους γείτονες τους ότι ήταν άνθρωποι φιλήσυχοι, δεν είχαν δώσει ποτέ δικαιώματα και εντελώς ξαφνικά ανακαλύπτουν οι ίδιοι ότι ο διπλανός τους ήταν ένας εγκληματίας. Πώς εξηγείτε εσείς αυτό το φαινόμενο;

 

Απ: Εξαιρουμένων κάποιων σπάνιων γενετικών νοσημάτων που συνοδεύονται από έντονη αντικοινωνική συμπεριφορά, συνήθως οι δολοφόνοι δεν γεννιούνται δολοφόνοι, αλλά γίνονται στην πορεία της ζωής τους. Σε μια τέτοια πορεία, μπορεί κάτι ή και πολλά να προέκυψαν, πιθανόν αυτά να τροφοδότησαν μια αντικοινωνική στάση, να ώθησαν κάποιον στα όρια και πέρα από αυτά, ώστε να καταλήξει κάποια στιγμή να στραφεί εναντίον μιας άλλης ζωής. Επιπρόσθετα, αν κάποιος επιθυμεί να αποκρύψει ένα επικείμενο έγκλημα, μπορεί να επιδιώκει να καλλιεργεί ένα αντίθετο με το έγκλημα που σχεδιάζει κοινωνικό προφίλ αποφεύγοντας έτσι να κινήσει τις υποψίες του περιβάλλοντός του, όταν θα το διαπράξει.Αξίζει επίσης να αναφερθεί και η περίπτωση της διαταραχής των πολλαπλών προσωπικοτήτων, κατά την οποία ένας άνθρωπος διαθέτει πολλές και πολύ διαφορετικές, σχεδόν αντίθετεςμεταξύ τους προσωπικότητες.

Για τον Τομέα Βιογραφιών και Κουλτούρα Πολιτισμών

Σοφία Ραμοπούλου, Δημοσιογράφος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply