WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

B.B. KING Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ BLUES

Share Button

 

Εκτός από μουσικός είχε άδεια πιλότου, ήταν γνωστός για την αγάπη του στον τζόγο, χορτοφάγος, δεν έπινε ποτέ αλκοόλ ούτε και κάπνιζε.

Για περισσότερο από μισό αιώνα ο Riley B. King, γνωστός ως B.B. King, έκανε γνωστά τα blues σε όλο τον κόσμο. Από τότε που για πρώτη φορά άρχισε να ηχογραφεί το 1940 κυκλοφορήσει πάνω από 50 άλμπουμ πολλά από αυτά έγιναν κλασσικά.

Γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1925 σε μια φυτεία στην Ίττα Μπένα, στο Μισσισίπι, κοντά στην Ιντιανόλα.  Στα νεανικά του χρόνια έπαιζε με την κιθάρα του σε γωνιές δρόμων για μερικά κέρματα και μερικές φορές έπαιζε μέσα σε μία νύχτα σε τέσσερις διαφορετικές πόλεις. Το 1947, έκανε ωτοστόπ προκειμένου να πάει στο Μέμφις για να κερδίσει την καριέρα που ονειρεύονταν. Το Μέμφις ήταν το μέρος όπου βρισκόταν κάθε σπουδαίος μουσικός από τον Νότο και ο τόπος που στήριζε μια μεγάλη μουσική κοινότητα και ένα μέρος όπου μπορούσε κανείς να βρει κάθε ύφος αφρο-αμερικανικής μουσικής. Ο B.B. King έμεινε με τον ξάδερφο του Bukka White έναν από τους πιο ξακουστούς καλλιτέχνες της Blues εκείνης της εποχής και ο οποίος εκπαίδευση επιπλέον τον B.B. στην τέχνη των blues.

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του BB ήρθε το 1948 όταν πήρε μέρος στην ραδιοφωνική εκπομπή του Sony Boy Williamson στον KWEM έξω από το δυτικό Μέμφις. Αυτή του η εμφάνιση οδήγησε σε σταθερές συνεργασίες στο Sixteenth Avenue Grill στο δυτικό Μέμφις και αργότερα σε μια δεκάλεπτη ραδιοφωνική εκπομπή. Στη συνέχεια έγινε διευθυντής στον ραδιοφωνικό σταθμό του Μέμφις WDIA. Το δεκάλεπτο εκείνο του King έγινε τόσο δημοφιλές που έγινε το “Sepia Swing Club”. Σύντομα ο B.B. χρειάστηκε ένα νέο ραδιοφωνικό όνομα. Στην αρχή ξεκίνησε ως Beale Street Blues Boy, όνομα το οποίο χρησιμοποιούσε στο Μέμφις ως disc jokey, αργότερα το άλλαξε σε Blues Boy King και κατέληξε στο B.B. King με το οποίο τον γνωρίζουμε μέχρι και σήμερα.

Το 1949 άρχισε να ηχογραφεί στο εταιρία RPM Records στο Λος Άντζελες. Πολλές από τις πρώτες του δουλειές ηχογραφήθηκαν από τον Sam Phillips ιδρυτή της μετέπειτα Sun Records ο ίδιος που ανακάλυψε τον Elvis Presley.

Την δεκαετία του ’50 ο King έγινε ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα της R & B μουσικής, με μεγάλες επιτυχίες όπως το “You Know I love you” , “Woke Up This Morning”, “Please Love Me”, “When My Heart Beats Like A Hammer”, “Whole Lotta Love”, “You Upset Me Baby”, “Every Day I Have The Blues”, και άλλα πολλά.

Η πρώτη του επιτυχία πέρα από την καθαρά blues ήρθε με το κομμάτι “The Thrill Is Gone” το οποίο ήταν μια επανεκτέλεση του Roy Hawkins και ένα τραγούδι που έγινε το σήμα κατατεθέν του B.B.. Το τραγούδι έγινε επιτυχία στα τσαρτς της R&B  αλλά και της pop κάτι πρωτόγνωρο για έναν R&B καλλιτέχνη.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’50 και ενώ ο King έπαιζε σε έναν χορό στο Twist του Αρκάνσας δύο άντρας θαμώνες του μαγαζιού ξεκίνησαν να καυγαδίζουν ρίχνοντας κάτω μια σόμπα κηροζίνης και βάζοντας έτσι φωτιά στην αίθουσα χορού. Ο B.B. διέφυγε έξω από τον φλεγόμενο χώρο με ασφάλεια μαζί με τους υπόλοιπους, συνειδητοποίησε ότι είχε αφήσει μέσα στις φλόγες την αγαπημένη του ακουστική κιθάρα αξίας 30 δολαρίων  και τότε έτρεξε μέσα στο φλεγόμενο κτήριο για να την σώσει ξεφεύγοντας μετά βίας από τον θάνατο. Όταν αργότερα έμαθε ότι ο καυγάς έγινε για τα μάτια μιας γυναίκας με το όνομα Lucille έδωσε το όνομα αυτό στην κιθάρα του για να του θυμίζει να μην κάνει ποτέ κάποια τρέλα για μια γυναίκα. Αυτή είναι η ιστορία για την περίφημη κιθάρα του μάρκας Gibson που δεν αποχωρίστηκε ποτέ.

Σύντομα μετά την νούμερο ένα επιτυχία του «Three o’ clock Blues” ξεκίνησε τις περιοδείες του στις ΗΠΑ. Το 1956 ο B.B. και το συγκρότημα του έπαιξαν εκπληκτικά σε 342 μοναδικές βραδιές σε  μικρά καφέ, σε μικρά νυχτερινά μαγαζιά της εποχής, σε επαρχιακές αίθουσες χορού, σε μεγάλες αίθουσες συναυλιών, σε πανεπιστήμια, σε ξενοδοχεία και αμφιθέατρα σε εθνικό επίπεδο και παγκόσμιο ο B.B. έγινε ο πιο γνωστός μουσικός των Blues τα επόμενα 40 χρόνια.

Το 1968 ο B.B. έπαιξε στο Φεστιβάλ του Νιου Πορτ και στο Μπιλ Γραχαμς Φιλμορ Γουεστ με του πιο διάσημους ροκ καλλιτέχνες της εποχής οι οποίοι εξιδανίκευσαν τον B.B. και τον βοήθησαν να συστηθεί σε ένα κοινό από λευκούς. Το ΄69 ο B.B. επιλέχθηκε από τους Rolling Stones να ανοίξει 18 δικές τους συναυλίες μαζί με την Tina Turner. Η επιτυχία του συνεχίστηκε στην δεκαετία του ’70 με επιτυχίες όπως το “To Know You Is To Love You”, “I Like To Live The Love” κ.α. Από το 1951 έως το 1985 εμφανίστηκε στον πίνακα των τσαρτς του Billboard για την R&B πάνω από 74 φορές.

Τις δεκαετίες που ακολούθησαν από το ’80 μέχρι και το ’00 ο King έκανε όλο και λιγότερες ηχογραφήσεις. Έκανε όμως συχνές εμφανίσεις στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο αλλά και συναυλίες που έφταναν τις  300 κάθε χρόνο. Το 1988 δημιούργησε μια νέα γενιά θαυμαστών με την κυκλοφορία του single “ When Love Comes To Town” σε συνεργασία με τους U2 στο άλμπουμ τους Rattle and Hum. Το 2000 έρχεται μια ακόμη σπουδαία συνεργασία με τον κιθαρίστα Eric Clapton για την ηχογράφηση του «Riding With the King».

Το 2003 ανέβηκε στην σκηνή για 30 λεπτά με το ροκ συγκρότημα Phish στο Νιού Τζέρσεϊ ενώ το 2006 ήταν παρόν στο Three Deuces Building στο Γκρινγουντ του Μισσισίπι για τον εορτασμό της πρώτης του ραδιοφωνικής μετάδοσης. Έως σήμερα πάνω από 100 συναυλίες του, ολόκληρες ή αποσπάσματα τους, έχουν μεταδοθεί από την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο σε πολλές χώρες.

Στις 29 Μαρτίου του 2006 και σε ηλικία 80 χρόνων ο B.B. King έπαιξε στο Halem Arena του Σέφιλντ αυτή ήταν η πρώτη μέρα της αποχαιρετιστήριας περιοδείας του για την Ευρώπη.

Tον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς επιστρέφει στην Ευρώπη για κάποιες ακόμη εμφανίσεις του σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις.

Με το πέρασμα των χρόνων καλλιέργησε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα παιξίματα κιθάρας. Δανείστηκε στοιχεία από τον Blind Lemon Jefferson, τον T-Bone Walker και άλλους καλλιτέχνες της blues ενσωματώνοντας το ακριβές και περίπλοκο τρόπο παιξίματος του και το βιμπράτο του αριστερού του χεριού. Τα δύο αυτά στοιχεία του μουσικού του ύφους έχουν γίνει απαραίτητα λήμματα  στο λεξικό των ροκ κιθαριστών. Το μότο του «κάθε νότα μετράει» έγινε το μοντέλο για χιλιάδες καλλιτέχνες από τον Eric Clapton και τον George Harrison μέχρι τον Jeff Beck. Ο B.B. έχει αναμείξει το παραδοσιακό Blues, την jazz, το swing, την mainstream pop και το jump σε έναν μοναδικό ήχο. Στην φράση του «Όταν τραγουδάω παίζω στο μυαλό μου, την στιγμή που σταματάω να τραγουδάω με το στόμα μου ξεκινάω να τραγουδάω με την Lucille».

Ένας καλλιτέχνης αυτού του μεγέθους δεν θα μπορούσε να μην έχει δεχτεί τιμητικές διακρίσεις. Το 1990 του απονεμήθηκε το βραβείο National Medal of Art. Το 2004 του δόθηκε το τιμητικό Ph D από το πανεπιστήμιο του Μισσισίπι και η Βασιλική Σουηδική Ακαδημία της Μουσικής του απένειμε το Polar Music Prize. Στις 15 Δεκεμβρίου του 2005 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζωρτζ Ουώκερ Μπους του απένειμε το Presidetntial Medal of Freedom. Του απονεμήθηκε βραβείο Grammy για την συνολική του προσφορά το 1987 ενώ έχει κερδίσει και πολλά άλλα βραβεία Grammy. Τέλος του απονεμήθηκε το Kennedy Center Honor.

Ο B.B. King με την αξεπέραστη μαεστρία που έπαιζε την κιθάρα του και τα φωνητικά του που έβγαιναν κατευθείαν από την ψυχή του τον έκαναν είδωλο για τις επόμενες γενιές των μουσικών και των θαυμαστών του ενώ του έδωσαν και το προσωνύμιο King of the Blues. Ο King συνέχιζε τις ζωντανές εμφανίσεις του παρά την ηλικία του και παρά το γεγονός ότι επί 15 φορές βραβευμένος με Grammy μουσικός έπασχε από διαβήτη. Είχε αρνηθεί να νοσηλευτεί παρά το γεγονός ότι είχε καταρρεύσει στην διάρκεια συναυλίας του στο Σικάγο.

Πεθαίνει στις 14 Μαΐου το 2015 στο σπίτι του στο Λας Βέγκας σε ηλικία 89 χρόνων. Λίγες μόλις μέρες πριν είχε πει στον δικηγόρο του ότι η κηδεία που ήθελε να γίνει σε μια εκκλησία στην Ιντιάνα στο Μισσισίπι κοντά στην περιοχή που δούλευε μικρό μαζεύοντας βαμβάκι.

«The thrill is gone» τραγούδησε ο ίδιος αλλά ο δικός του θρύλος έμελλε να μην πεθάνει ποτέ. Σε ευχαριστούμε B.B.

 

Για τον Τομέα Βιογραφιών & Κουλτούρας Πολιτισμών

Σοφία Μαγουλιώτη, Υπεύθυνη Τομέα Βιογραφιών & Κουλτούρας Πολιτισμών

Leave a Reply