WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΜΠΙΖΑΝΙ

Share Button

Το Μπιζάνι, είναι μια οχυρή τοποθεσία σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από τα Ιωάννινα, ακριβώς, στην είσοδο του οροπεδίου. Οι Τούρκοι είχανε αντιληφθεί την στρατηγική του σημασία για την αποτελεσματική άμυνα της πρωτεύουσας της Ηπείρου και σε συμφωνία που είχανε συνάψει με την-τότε-Πρωσσία, πέρα από την αγορά όπλων, είχανε εξασφαλίσει και την συνεργασία επιτελαρχών του Βίσμαρκ για την οχύρωση του ώστε να διασφαλίσουνε την πόλη από κάθε είδους προσβολή. Τα οχυρωματικά έργα, ήσανε αποκλειστικώς μόνιμα,περιελάμβαναν δε και τους ορεινούς όγκους της Καστρίτσας και της Τσούκας για αποφυγή πλαγιοκοπήσεων, με την ολοκλήρωση αυτών δε, οι Γερμανοί, διαβεβαίωναν πως η τοποθεσία, ήταν απόρθητη και μέσα στις καλύτερες πέντε του κόσμου. Τα πιστεύω τους,φάνηκαν να τους δικαιώνουνε τον χειμώνα 1912-1913,όταν η στρατιά Ηπείρου, υπό τους Στρατηγούς Σαπουντζάκη και Καλλάρη,παρά τις πολυαίμαχτες θυσίες μας, είχε αποτύχει να κάμψει την τουρκική αντίσταση. Το σκηνικό όμως, άλλαξε με την αποδέσμευση τμημάτων μας αφού είχε ολοκληρωθεί η απελευθέρωση της Μακεδονίας, με αποτέλεσμα στην μεγάλη,σφοδρή και αιφνιδιαστική επίθεση της 19ης προς 20ης Φεβρουαρίου του 1913 με υποστήριξη πυροβολικού και με αιχμή του δόρατος,τους εύζωνες(το τότε επίλεκτο τμήμα μας), ο Τούρκος στρατιωτικός διοικητής Εσάτ πασάς, να συνθηκολογήσει και να υπογράψει την άνευ παράδοση της πόλεως των Ιωαννίνων στο χάνι του Εμίν Αγά όπου ήτανε το στρατηγείο μας στις 21 Φεβρουαρίου 1912. Περί τις 25000 ήσανε οι αιχμάλωτοι ,άπαντες εκ των οποίων αφέθηκαν ελεύθεροι να επιστρέψουν στην Τουρκία, ενώ σημαντικά ήσανε τα λάφυρα του οπλισμού.

Ειπώθηκε εκείνη την ημέρα πως ήτανε η δικαίωση για το αίμα που είχανε χύσει προς εκπλήρωση του οράματος αυτού,ο Παύλος Μελάς,Ο Λορέντζος Μαβίλης και ο Σπύρος Κάλαρης,ενώ βγήκε και ένα δύστιχο

ΤΑ ΠΗΡΑΜΕ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΜΑΤΙΑ ΠΟΛΛΑ ΤΟ ΛΕΝΕ

ΟΠΟΥ ΓΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΚΛΑΙΝΕ

Για τον Τομέα Έρευνας

Βασίλης Δεληβέρης, Δημοσιογράφος

Leave a Reply