WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

LILI BONICHE (1921-2008)

Share Button

Στις παρυφές της γαλλόφωνης μουσικής βρίσκευται η μουσική των μεταναστών που αναμειγνύουν τους καημούς για τις πατρίδες που άφησαν πίσω με τα βάσανα και τις ελπίδες της νέας ζωής. Ξεχωριστή περίπτωση οι Γάλλοι της Αλγερίας. Ξεκίνησαν με μία πατρίδα και μετά από ένα βίαιο πόλεμο για την ανεξαρτησία βρέθηκαν με δύο πατρίδες, ορισμένοι πάλι με καμία. Από τους ονομαστούς Γαλλο-αλγερινούς μουσικούς εβραϊκής καταγωγής ήταν ο Lili Boniche. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία την δεκαετία του ’50. Με μια πολύ ιδιόμορφη και χαρακτηριστική μείξη πολύ διαφορετικών ρυθμών και ειδών μουσικής από το αραβικό andalou μέχρι την ρούμπα, το τάνγκο, το πάσο ντόμπλε και την εβραϊκή μουσική που έπαιζε ειδικά όταν διασκέδαζε τα στρατεύματα.

Είναι γνωστός για τις ερμηνείες του δημοφιλών κουβανέζικων τραγουδιών με αραβικούς στίχους που αποτέλεσαν μέρος του ρεπερτορίου του.

Αναδείχθηκε ως ένας από τους πρωτοπόρους της μουσικής των καμπαρέ στο μεταπολεμικό Παρίσι, όπου εδραίωσε μια μοναδική μίξη της βόρειο-αφρικανικής λαϊκής/παραδοσιακής μουσικής, της γαλλικής chason και τους λάτιν – jazz ρυθμούς δημιουργώντας ένα νέο είδος μουσικής που το ονόμαζε «francabare».

Γεννημένος στην Αλγερία στις 29 Απριλίου του 1922 σε σεφαραδίτικη οικογένεια με ρίζες από την Ανδαλουσία, ήταν ένα παιδί θαύμα που έμαθε σε ηλικία 7 χρόνων να παίζει την μάντολα του πατέρα του ενώ στα εννιά του έπαιζε εξαιρετικό φλάουτο. Τότε ήταν που συνάντησε με τον Αλγερινό Haouzi Μέγα Saoud  L’Oranais τον οποίο ακολούθησε στις περιοδείες του μετά από πρόσκληση του ίδιου. Παραδόξως, οι γονείς του Boniche συναίνεσαν στο να ακολουθήσει το παιδί τους τον μεγάλο μουσικό και έτσι ο Lili πέρασε τα επόμενα τρία χρόνια ταξιδεύοντας στην Βόρεια Αφρική υπό την κηδεμονία του L’ Oranais. Το 1935 επέστρεψε στο σπίτι του για να μελετήσει Αραβική κλασική μουσική.

Στα 15 του ο Boniche έπεισε το Radio Alger να του χορηγήσει μια εβδομαδιαία ζωντανή εκπομπή και έγινε επίσης μέρος κοινωνικών εκδηλώσεων. Με την πάροδο του χρόνου απομακρύνθηκε από την αραβική shaabi παράδοση προκειμένου να γράψει πρωτότυπα τραγούδια επηρεασμένα από την jazz, το φλαμένγκο, το μάμπο και την ρούμπα. Μετά την εγκατάσταση του στο Παρίσι το 1947 ο Boniche έπιασε δουλειά στο περίφημο καμπαρέ «Le Soleil d’ Algerie» όπου κέρδισε φανατικούς θαυμαστές μεταξύ των οποίων ήταν και ο μετέπειτα πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν. Έναν χρόνο αργότερα έκανε την πρώτη του ηχογράφηση για την El Dounia,  μέσα σε εκείνα τα τραγούδια περιλαμβάνεται το περίφημο τραγούδι για καμπαρέ «Metkoub» καθώς και το ομότιτλο τραγούδι για το άλμπουμ του Charles Aznavour “La Mamma”.

Στο Παρίσι ο Boniche παντρεύτηκε μια πλούσια κόμισσα που τον ζήλευε για τις μεγάλες του επιτυχίες στις γυναίκες όταν έπαιζε στα μπαρ και σύντομα τον έπεισε να εγκαταλείψει την μουσική του καριέρα και να επιστρέψει στο Αλγέρι. Εκεί έγινε ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, από ένα σημείο και μετά είχε τέσσερις κινηματογράφους, αλλά έχασε το σπίτι και την περιουσία του το 1962 όταν το καθεστώς δήμευσε ότι είχε και δεν είχε και αναγκάστηκε όπως και άλλοι Αλγερινοί Εβραίοι στον απόηχο της μάχης για την εθνική ανεξαρτησία της Γαλλίας, όπως ο Αλμπέρ Καμύ να βρεθεί στην Γαλλία χωρίς πατρίδα. Ο Boniche επέστρεψε στο Παρίσι οργανώνοντας μια βιομηχανική επιχείρηση σίτισης και διστακτικά την επανέναρξη της καριέρας του αρχικά παίζοντας σε γάμους και σε κάποια μπαρ. Οι Αλγερινοί τον θεωρούσαν Γάλλο και οι Γάλλοι Αλγερινό.

Μέχρι το 1990 διατήρησε ένα χαμηλό μουσικό προφίλ όταν ο μάνατζερ και παραγωγός Franciws Falceto τον εντόπισε και οργάνωσε μια σειρά από εμφανίσεις σε Ιαπωνία και Ευρώπη εκμεταλλευόμενος μια εμπορική μόδα που σήμερα ονομάζεται «World Music». Μεγάλος πια σε ηλικία έκανε μια νέα λαμπρή καριέρα με το άλμπουμ «Boniche Dub» το 1998 και με την βοήθεια του παραγωγού Bill Laswell, έτσι κέρδισε νέους θαυμαστές σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η μετέπειτα εμφάνιση του στο περίφημο θέατρο Olymbia στο Παρίσι ήταν η βάση για την προσπάθεια του να εδραιώσει τις ζωντανές του εμφανίσεις. Ο Boniche έγραψε επίσης, μουσική για διαφημίσεις αλλά και για τον κινηματογράφο.

Πέθανε στο Παρίσι στις 6 Μαρτίου το 2008 σε ηλικία 87 ετών.

Με το τραγούδι του «Il n’y a qu’ un seul Dieu» γεφυρώνει τρεις θρησκείες: τη χριστιανική, τη μουσουλμανική και την εβραϊκή.

«Bambino» ναπολιτάνικο ακούστηκε στην ταινία «Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ».

«Guaglione» ευρύτερα γνωστό έγινε στην γαλλόφωνη εκδοχή της Dalida 1956

Για τον Τομέα Βιογραφιών και Κουλτούρας Πολιτισμών

Σοφία Μαγουλιώτη, Υπεύθυνη Τομέα Βιογραφιών και Κουλτούρας Πολιτισμών

Leave a Reply