WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΑΝΑΦΗ, ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ

Share Button

Στο σύμπλεγμα των Κυκλάδων, στο Αιγαίο Πέλαγος, βρίσκεται η Ανάφη. Με έκταση 40 τ.χλμ. και πληθυσμό 271 κατοίκων, το σχεδόν τριγωνικό νησάκι δίπλα από την Σαντορίνη αποτελεί ιδανικό προορισμό για όσους αγαπούν τη φύση και την ησυχία. Το νησί είναι κατά κύριο λόγο πετρώδες και άνυδρο, όμως διαθέτει κάποιες περιοχές με πηγαία νερά και καλλιεργήσιμα εδάφη, όπου ευδοκιμούν κυρίως τα ελαιόδεντρα. Μεγαλύτερη κορυφή είναι η Βίγλα στο μέσον του νησιού με υψόμετρο τα 582 μέτρα. Δεν υπάρχουν καθόλου ποτάμια, παρά μόνο χείμαρροι. Χαρακτηριστικό του νησιού είναι τα πολυάριθμα μονοπάτια που προσφέρονται για πεζοπορία και περιπετειώδεις εξορμήσεις.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, το νησί οφείλει το όνομά του στον Ιάσωνα και τους Αργοναύτες. Όταν οι Αργοναύτες γυρνούσαν στην πατρίδα τους από την Κολχίδα, έπεσαν σε μια τρομερή καταιγίδα και βρέθηκαν στο ανοιχτό πέλαγος εντελώς αβοήθητοι. Τότε, άρχισαν να ζητούν βοήθεια από τον Απόλλωνα για να τους σώσει. Ο Απόλλωνας τους άκουσε και έριξε έναν κεραυνό για να τους φωτίσει το δρόμο κι έτσι κατάφεραν να δουν το νησί στο οποίο και προσάραξαν. Μόλις ξημέρωσε ίδρυσαν βωμό για να τιμήσουν τον Απόλλωνα Αιγλήτη για τη σωτήρια αίγλη (λάμψη) που έριξε μέσα στην καταιγίδα και ονόμασαν το νησί Ανάφη (εκ του ρήματος αναφαίνω). Κάθε χρόνο οι αρχαίοι κάτοικοι του νησιού τιμούσαν τον Απόλλωνα με μια γιορτή που ονομαζόταν Υακίνθεια. Ο γνωστός σημειολόγος Μπόχαρτ υποστηρίζει ότι το όνομα Ανάφη είναι φοινικικό, που σημαίνει σκοτεινός, βαθύσκιος.

13278117_664708877021507_1292336041_n

Το νησί διαθέτει ιστορία από τους αρχαίους χρόνους. Από την Ανάφη φέρεται να πέρασαν οι Φοίνικες υπό τον Μεβλίαρον όταν μαζί με τον Κάδμο αναζητούσαν νέους τόπους μόνιμης εγκατάστασης, εξ ου και η Ανάφη φέρονταν και με το όνομα Μεβλίαρος ή με αποκοπή Βλίαρος. Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους και πιο συγκεκριμένα μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204, ακολούθησε τη μοίρα των άλλων Κυκλάδων. Τα νησιά αυτά δόθηκαν στη Βενετία και εκείνη επέτρεψε σε Βενετσιάνους πολίτες να τα καταλάβουν. Η Ανάφη ξαναέγινε ελληνική το 1262 και παρέμεινε σε ελληνικά χέρια μέχρι το 1307. Τότε ο Γιαννούλης Γκοζαντίνι, μέλος οικογένειας από τη Μπολώνια της Ιταλίας, κατέλαβε την Ανάφη που στη βενετσιάνικη γλώσσα λεγόταν Namfio και αυτοανακηρύχτηκε ανεξάρτητος ηγεμόνας.

Η βενετσιάνικη οικογένεια των Πιζάνι πήρε την Ανάφη το 1528, παρόλο που τους απέτρεψε ο βενετσιάνος Βαϊλος της Κωνσταντινούπολης λέγοντας του οτι το νησί ήταν πια ακατοίκητο και δεν έμενε τίποτα εκεί παρά ο άδειος βράχος. Την κράτησαν όμως για λίγο και η Ανάφη, όπως και οι υπόλοιπες Κυκλάδες προσαρτήθηκαν στην Τουρκική αυτοκρατορία μέχρι την επανάσταση του 1821. Την κατάκτηση της Ανάφης από τους Τούρκους, ακολούθησε η βίαιη μεταφορά πολλών από τους κατοίκους της στη Μικρά Ασία. Κατά την Επανάσταση του 1821, οι Αναφιώτες συμμετείχαν ενεργά. Η Ανάφη ενσωματώθηκε επίσημα στο ελεύθερο Ελληνικό κράτος με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου (18 Αυγούστου 1832).

13288947_664708843688177_1794669733_n

Η Ανάφη διαθέτει έναν οικισμό, τη Χώρα, ο οποίος κατοικείται χειμώνα – καλοκαίρι. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά και απέχει 13 χιλιόμετρα από το λιμάνι του Αγίου Νικολάου. Η χώρα χτίστηκε πάνω στα απομινάρια του βενετσιάνικου κάστρου που χρησίμευε ως παρατηρητήριο προς το Κρητικό Πέλαγος και τη Σαντορίνη τον 13ο αιώνα. Η αρχιτεκτονική των σπιτιών με τους θόλους και τα στενά δρομάκια με τα ασβεστωμένα σκαλοπάτια θυμίζει τη συνοικία Αναφιώτικα στην Αθήνα, κάτω από την Ακρόπολη, η οποία κτίστηκε από κατοίκους της Ανάφης που μετοίκησαν εκεί τις δεκαετίες του 1860 και ‘70.

Στα ανατολικά του νησιού δεσπόζει ο Βράχος, ένας ασβεστολιθικός μονόλιθος με ψηλότερη κορυφή το Κάλαμο που αποτελεί το κυριότερο αξιοθέατο του νησιού. Ο Κάλαμος αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο μονόλιθο της Μεσογείου, μετά το Γιβραλτάρ. ο Γάλλος περιηγητής του 18ου αι., Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ, τον αποκαλεί τον πιο τρομακτικό βράχο του κόσμου. Στην κορυφή του Καλάμου, στην οποία οδηγεί μονοπάτι από τη Μονή Ζωοδόχου Πηγής, βρίσκεται η μονή της Παναγίας της Καλαμιώτισσας, που κτίσθηκε το1715, δίπλα σε ερείπια μεσαιωνικού οχυρού. Στη βόρεια πλευρά του Καλάμου βρίσκεται και το Δρακοντόσπηλο, ένα ενδιαφέρον σπήλαιο με σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που όμως είναι πολύ δύσκολα προσβάσιμο. Ιδιαίτερο γεγονός είναι ότι οι περιοχές Κάλαμος και Ρούκουνας έχουν ενταχθεί στο περιβαλλοντικό δίκτυο Natura 2000.

Ένα επίσης αξιόλογο αξιοθέατο είναι το Καστέλλι, η αρχαία ακρόπολη της Χώρας. Εκεί, θα δείτε τα ερείπια της πόλης-κράτους των Αναφαίων από τον 8ο αιώνα π.Χ., τα κατάλοιπα του νεκροταφείου της και ρωμαϊκά ευρήματα, όπως την σαρκοφάγο δίπλα από το ξωκλήσι της «Παναγιάς στο Δοκάρι» που δεσπόζει στον λόφο. Και από το λεγόμενο Κάστρο, στην κορυφή της Χώρας, θα απολαύσετε την θέα στην άκρη του Αιγαίου, που διακόπτεται μόνο από τους τρεις μικρούς δορυφόρους της Ανάφης: τα νησάκια της Μακριάς, της Παχιάς και των Φθενών που βρίσκονται απέναντι.

Οι παραλίες της Ανάφης είναι κυρίως αμμώδεις και τα νερά πολύ καθαρά. Το Κλεισίδι είναι η πιο κοντινή στην Χώρα παραλία και διαθέτει χρυσή άμμο και δέντρα στην άκρη της για φυσική σκιά. Την προτιμούν αρκετοί ελεύθεροι κατασκηνωτές, αφού είναι μία από τις δύο παραλίες του νησιού που διαθέτουν καφετέρια κι εστιατόριο σε κοντινή απόσταση. Ο Ρούκουνας αποτελεί τη δημοφιλέστερη παραλία του νησιού. Ο Μεγάλος Ρούκουνας (υπάρχει και Μικρός, στον αμέσως δυτικότερο όρμο, αλλά δεν προτιμάται) αποτελεί το προπύργιο των ελεύθερων κατασκηνωτών. Οι εκατοντάδες σκηνές δεν χαλούν καθόλου το φυσικό τοπίο της εξαιρετικά μεγάλης αμμουδιάς, που αποτελούσε καταφύγιο γυμνιστών, ο οποίος πλέον εξασκείται εδώ αλλά σε μικρότερο βαθμό. Οι Άγιοι Ανάργυροι με το ομώνυμο κάτασπρο ξωκλήσι είναι μια μικρή και σχετικά δύσβατη αμμουδιά που προτιμάται από τους γυμνιστές και τους ερημίτες είναι ωστόσο ιδιαίτερα ευάλωτη στους νοτιάδες. Το ίδιο εναλλακτική και απομονωμένη είναι και η διπλανή βοτσαλωτή παραλία του Μέγα Ποταμού.

13318508_664708987021496_1381058483_n

Στις απόκρημνες πλαγιές της Ανάφης, όπως στον Κάλαμο και τις βραχονησίδες Φτενά, Μακριά και Παχιά, φωλιάζει ο Μαυροπετρίτης, το γεράκι του Αιγαίου. Γνωστός και ως βαρβάκι, είναι μεταναστευτικό πουλί που έρχεται στη Μεσόγειο τον Απρίλιο και στα τέλη Οκτωβρίου επιστρέφει στη Μαδαγασκάρη και τα άλλα νησιά του Ινδικού για να ξεχειμωνιάσει. Στην Ελλάδα αναπαράγεται το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ η Ανάφη υπολογίζεται ότι φιλοξενεί περίπου 300 ζευγάρια. Σ’ αυτή την περιοχή του Αιγαίου ζει ακόμη το σπάνιο είδος του αιγαιόγλαρου, που είναι το μόνο είδος γλάρου που ζει αποκλειστικά στη Μεσόγειο. Στην Ανάφη, το είδος αναπαράγεται στις νησίδες γύρω από το νησί.

Για τον Τομέα Περιηγήσεων

Ιωάννα Μοσχίδου, Δημοσιογράφος

Leave a Reply