WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΠΑΜΠΛΟ ΕΣΚΟΜΠΑΡ: Ο ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ

Share Button

Ο Πάμπλο Εμίλιο Εσκομπάρ Γκαβιρία γεννήθηκε την πρώτη του Δεκέμβρη το 1949 σε ένα φτωχό προάστιο του Μεντεγίν της Κολομβίας.

Ο πατέρας του ήταν αγρότης και η μητέρα του, Εμίλδα, δασκάλα. Η Εμίλδα παραπονιόταν πολύ συχνά για την έλλειψη χρημάτων και τις κακουχίες της οικογένειας και ο Πάμπλο με την αθωότητα των πέντε χρόνων, καθησύχαζε την μητέρα του πως «όταν μεγαλώσει, θα της δώσει τα πάντα».

Η ανάγκη να εξασφαλίσει άμεσα χρήματα για τον ίδιο και την οικογένειά του σύντομα τον οδήγησαν στην παρανομία. Ο νεαρός τότε Πάμπλο μαζί με τον αδερφό του ξεκίνησαν να κλέβουν ταφόπλακες, που τις έδιναν σε μαυραγορίτες από τον Παναμά, πουλούσαν λαθραία τσιγάρα και ψεύτικα εισιτήρια για την λοταρία, ενώ έφτασαν στο σημείο μαζί με την συμμορία που είχαν δημιουργήσει να κλέβουν και αυτοκίνητα.

ΤΟ ΚΑΡΤΕΛ ΤΟΥ ΜΕΝΤΕΓΙΝ

Τη δεκαετία του ‘70, ο Εσκομπάρ, με τη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, κυρίως κάνναβης, είχε καταφέρει να δημιουργήσει όνομα στον υπόκοσμο της Κολομβίας.

Καθώς οι απαιτήσεις συνεχώς αυξάνονταν, ο Εσκομπάρ με τον Ρομπέρτο συνεργάστηκαν με άλλες συμμορίες του Μεντεγίν και μαζί έφτιαξαν το Καρτέλ του Μεντεγίν (Medellin Cartel).

Τα πράγματα άλλαξαν όμως, όταν ο έμπορος ναρκωτικών, Φάμπιο Ρεστρέπο, δολοφονήθηκε και ο Πάμπλο έγινε επικεφαλής του Καρτέλ το 1975. Παρά τις υποψίες ότι ο ίδιος ο Εσκομπάρ σχεδίασε τη δολοφονία του Ρεστρέπο, κατάφερε μέσα σε δύο δεκαετίες να χτίσει μια αυτοκρατορία και να ελέγχει το 80% του συνόλου της κοκαΐνης που μεταφερόταν στην Αμερική.

Το καρτέλ έπαιρνε φύλλα κόκας από τη Βολιβία και το Περού, καθώς η ποιότητα ήταν καλύτερη από αυτών της Κολομβίας, τα επεξεργαζόταν στην πατρίδα του και τα έστελνε στις αγορές της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής.

Tο Καρτέλ του Μεντεγίν, ήταν ένα καρτέλ ναρκωτικών τόσο ισχυρό που θα μπορούσε να μπει στη λίστα “Fortune 500”, την λίστα δηλαδή που κατατάσσει τις εταιρείες παγκοσμίως ανάλογα με την οικονομική τους δύναμη.

Για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, το καρτέλ είχε την κυριότητα ενός ολόκληρου νησιού στις Μπαχάμες. Το χρησιμοποιούσαν ως σημείο ανεφοδιασμού των αεροπλάνων που μετέφεραν την κοκαΐνη από την Κολομβία στις ΗΠΑ.

Το αεροδρόμιο είχε διάδρομο προσγείως ενός χιλιομέτρου όπου τα μεγάλα αεροπλάνα προσγειώνονταν και έπειτα η κοκαΐνη μεταφερόταν σε μικρότερα αεροπλάνα τα οποία έκαναν τη διαδρομή μέχρι τη Νότια Φλόριντα.

Πέντε με επτά τέτοια δρομολόγια γίνονταν ημερησίως ενώ στα μέσα που χρησιμοποιούσε το καρτέλ για τη διακίνηση της παραγωγής του, περιλαμβάνονταν και δύο υποβρύχια.
Η ποσότητα κοκαΐνης που μεταφερόταν στην Αμερική καθημερινά ήταν 15 τόνοι

ΠΕΡΙ ΤΑ 500 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΟΥ ΕΤΡΩΓΑΝ ΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ

Σύμφωνα με τον Ρομπέρτο, που ήταν και ο επικεφαλής «λογιστής» του Καρτέλ, κάθε μήνα σπαταλούσαν πάνω από 2500 δολάρια σε λάστιχα για την οργάνωση των χρημάτων ενώ κάθε χρόνο διέγραφαν το 10% του συνολικού ποσού που κέρδιζαν είτε γιατί τα χρήματα μούχλιαζαν από την υγρασία είτε επειδή τα έτρωγαν ποντικοί!

pablo-escobar-1

ΕΛΕΓΧΕ ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΥΨΗΛΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Για να ξεπλύνει τα χρήματα των ναρκωτικών το Καρτέλ, έλεγχε μεγάλη μερίδα από διεφθαρμένους εργαζόμενους σε υψηλές υπαλληλικές θέσεις, όπως τραπεζίτες, δικηγόροι, αλλά και πολυμελείς οικογένειες με επιρροή στην υψηλή κοινωνία.
Χαρακτηριστική χρονολογία είναι το 1976, όταν ο Εσκομπάρ και μερικοί από τους άνδρες του συνελήφθησαν στα σύνορα του Εκουαδόρ για κατοχή κοκαΐνης.
Η ποσότητα ξεπερνούσε τα 15 κιλά και σε άλλη περίπτωση αυτό θα σήμαινε το τέλος για έναν έμπορο ναρκωτικών. Ο Εσκομπάρ όμως δεν δικάστηκε ποτέ.
Πάνω από εννέα δικαστές αρνήθηκαν να ασχοληθούν με την υπόθεσή του ενώ λίγο καιρό αργότερα, δύο από τους αστυνομικούς που συνέλαβαν τον Εσκομπάρ πέθαναν μυστηριωδώς.

ΕΣΚΟΜΠΑΡ – ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ

Ο Κολομβιανός μεγαλέμπορος δεν ξέχασε ποτέ την πόλη του Μεντεγίν και τους ανθρώπους που τον στήριξαν όταν οι οικονομικές δυσκολίες βάραιναν απειλητικά την οικογένειά του.
Σαν ένας άλλος «Ρομπέν των Δασών», ενίσχυσε οικονομικά όχι μόνο την κοινότητα του, αλλά κατάφερε να αναβαθμίσει την κοινωνική και οικονομική κατάσταση ολόκληρης της χώρας του.
Αγόρασε μεγάλες εκτάσεις και έχτισε κατοικίες για να μένουν αφιλοκερδώς άποροι και άστεγοι. Έφτιαξε σχολεία, νοσοκομεία, εκκλησίες και μεγάλους χώρους πράσινου ενώ υπήρξε και ο μεγαλύτερος χρηματοδότης της ομάδας ποδοσφαίρου του Μεντεγίν Atlético Nacional.

Τα αμέτρητα χρήματα που έδινε για την ενίσχυση της κολομβιανής οικονομίας μαζί με την εικόνα ενός καλού οικογενειάρχη είχε ως αποτέλεσμα μερίδα του λαού να λατρεύει τον Εσκομπάρ σαν θεό.
Αποκορύφωμα αποτέλεσε η δήλωση του Εσκομπάρ πως ήταν διατεθειμένος να αποπληρώσει το χρέος της Κολομβίας που άγγιζε την δεκαετία του 1980 τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.

Μπορεί ο μακροχρόνια ταλαιπωρημένος λαός της Κολομβίας να πίστεψε τις αγνές προθέσεις του Εσκομπάρ ωστόσο τα στοιχεία εκείνης της περιόδου μαρτυρούν ότι η Κολομβία στα μέσα του 1980 είχε μετατραπεί σε ένα πεδίο μάχης.

Η ανέλιξη του Εσκομπάρ στην πολιτική τού έδωσε ακόμη μεγαλύτερη δύναμη. Έκανε τα πάντα για να περάσει αυτό που εκείνος ήθελε.

pablo-escobar-2

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ – Η ΚΟΛΟΜΒΙΑ ΒΑΦΤΗΚΕ ΜΕ ΑΙΜΑ

Η παράνομη δράση του Εσκομπάρ ενόχλησε πολιτικά στελέχη του κόμματος, που ήταν μέλος. Κατήγγειλαν τον έμπορο και διαγράφηκε από το κόμμα.
Τα αντίποινα που ξέσπασαν ήταν βίαια. Το 1989 ο υποψήφιος πρόεδρος Luis Carlos Galan βρέθηκε δολοφονημένος. Η πολιτική ατζέντα του, μεταξύ πολλών, περιείχε μια σειρά από αυστηρά μέτρα κατά των Καρτέλ και της διακίνησης των ναρκωτικών.
Μοναδικός ύποπτος θεωρήθηκε ο Εσκομπάρ και η εικόνα του αμερόληπτου πλούσιου που βοηθά τους φτωχούς γκρεμίστηκε μονομιάς. Ο Εσκομπάρ δεν φοβήθηκε να πολεμήσει ανοιχτά την κυβέρνηση και μια μαύρη περίοδος ξεκίνησε για την Κολομβία.
Η εγκληματικότητα άγγιξε κόκκινο και η χώρα μετατράπηκε σε μια γκρίζα ζώνη με απαγωγές, μαζικές επιθέσεις και δολοφονίες να καταγράφονται καθημερινά.

Υπολογίζεται ότι μέχρι το 1992, οι άνδρες του Εσκομπάρ είχαν δολοφονήσει περισσότερο από 27.100 άτομα. Θύματα υπήρξαν παραπάνω από 600 αστυνομικοί, δικαστές, δημοσιογράφοι και άμαχος πληθυσμός.

ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΗΣ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Όταν τα πράγματα χειροτέρεψαν αρκετά και πολύς κόσμος ξεσηκώθηκε εναντίον του βαρόνου, ο Εσκομπάρ για να «ηρεμήσει» τα πνεύματα και να αποφύγει την έκδοση του στις ΗΠΑ, έκλεισε μια συμφωνία με την κυβέρνηση της Κολομβίας.

Πρότεινε τον πενταετή εγκλεισμό του σε φυλακή «ύψιστης ασφαλείας» που ο ίδιος είχε χτίσει. Το κοινοβούλιο με νόμο ακύρωσε την συμφωνία έκδοσης κρατουμένων σε άλλες χώρες και ο Εσκομπάρ έμεινε στην «La Catedral».

Καθεδρικός Ναός ονομαζόταν η φυλακή που βρισκόταν λίγο έξω από το Μεντεγίν και ο Εσκομπάρ στην ουσία διέμεινε σε ένα υπερπολυτελέστατο ξενοδοχείο με όλες τις ανέσεις. Είχε τη δική του προσωπική ασφάλεια, ενώ συνέχιζε να διευθύνει με επιτυχία το καρτέλ από απόσταση.

Τα πράγματα σύντομα άλλαξαν και ύστερα από τη δολοφονία των αδερφών Moscada, συνεργατών του Εσκομπάρ μέσα στη φυλακή, η κολομβιανή κυβέρνηση αποφάσισε να μεταφέρει τον Εσκομπάρ σε κρατικές φυλακές.

Ένα χρόνο έμεινε τελικά ο Εσκομπάρ στην Catedral και στις 22 Ιουλίου του 1992 δραπέτευσε με τη βοήθεια των συντρόφων του, εξερχόμενος ανενόχλητος από την κεντρική πύλη της φυλακής

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ”ΒΑΡΟΝΟΥ”

Το μοιραίο λάθος για τον εντοπισμό του έγινε όταν οι αρχές ανίχνευσαν την τηλεφωνική γραμμή του Εσκομπάρ.

Ο Πάμπλο πραγματοποίησε ολιγόλεπτη συνομιλία με τον γιο του στις 2 Δεκεμβρίου 1993, μια μέρα μετά τα 44α γενέθλια του, ο Εσκομπάρ πέφτει νεκρός από σφαίρες αστυνομικών στην προσπάθεια του να ξεφύγει από την σκεπή του σπιτιού του στο Μεντεγίν.

Πυροβολήθηκε στα πόδια και τον κορμό προτού δεχθεί την τελική βολή στο κεφάλι, δίπλα στο αυτί του.

Υπάρχει και η εκδοχή ότι ο Εσκομπάρ δεν σκοτώθηκε, αλλά αυτοκτόνησε.

Ο έμπορος είχε εκμυστηρευτεί στον αδερφό του ότι αν τα πράγματα αγριέψουν πολύ και φτάσουν στο σημείο να τον πιάσουν, ο ίδιος θα αυτοκτονούσε «φυτεύοντας» μια σφαίρα στο ύψος του αυτιού του.

pablo-escobar-3

Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΕΣΚΟΜΠΑΡ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΒΑΡΟΝΟΥ

Ο γιος του μεγαλύτερου ναρκοβαρώνου που γνώρισε ο κόσμος, αναγκάστηκε να φύγει από την Κολομβία, να αλλάξει το όνομά του, να μετοικήσει στην Αργεντινή και να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή.

Στο βιβλίο του με τίτλο «Πάμπλο Εσκομπάρ: Ο πατέρας μου» ξετυλίγει άγνωστα περιστατικά από την ζωή του δίπλα στον άνθρωπο που ξεκίνησε σαν ένας χωριάτης.

Μέσα σε άλλα περιγράφει τον Εσκομπάρ σαν τρυφερό και στοργικό πατέρα που φρόντιζε να μην λείπει τίποτα απο τα παιδία του.

«Έχω χιλιάδες γράμματα που μου έγραφε δίνοντας συμβουλές, ενθαρρύνοντάς με να μορφωθώ, να είμαι καλός άνθρωπος, να μείνω μακριά από τα ναρκωτικά», ανέφερε χαρακτηριστικά.

pablo-escobar-4

Για τον Τομέα Τηλεόρασης:

Έμιλυ Τσενάι, Δημοσιογράφος

Leave a Reply