kalymnos-article-image

Στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, στα Δωδεκάνησα, βρίσκεται η Κάλυμνος. Η έκταση του νησιού φτάνει τα 111,581 τ.χλμ. και το έδαφός του είναι σχετικά ορεινό και πετρώδες με εξαίρεση κάποιες μικρές πεδιάδες. Οι κυριότερες κορυφές της Καλύμνου είναι: ο Προφήτης Ηλίας που βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και φτάνει τα 760 μέτρα, η Κυρά Ψηλή στα νοτιοανατολικά του νησιού και η Γαλατιανή στα βοριοδυτικά. Το νησί είναι γνωστό παγκοσμίως για τα σφουγγάρια του καθώς και για τις αναρριχητικές διαδρομές που προσφέρει.

kalymnos-1

Σύμφωνα με τη μυθολογία το νησί πήρε το όνομά του από τον Κάλυνδο, γιο του Ουρανού και της Γαίας. Ο Ουρανός φοβόταν ότι κάποιος από τους γιους του θα τον εκθρονίσει και για να αποφύγει κάτι τέτοιο αποφάσισε να τους πετάξει όλους στα Τάρταρα. Ο Κάλυδνος όμως έπεσε πάνω σ’ ένα κομμάτι γης που αναδύθηκε και σχημάτισε ένα νησί. Σήμερα, αν δει κάποιος το νησί από ψηλά, βλέπει δυο τεράστια βουνά και δυο μικρές πεδιάδες, που λέγεται ότι μοιάζουν με τα πόδια του Κάλυδνου. Σύμφωνα με μία άλλη άποψη το νησί οφείλει το όνομά του στο «κάλλος των υδάτων που βρέχουν τις ακρογιαλιές του».

 

Η Κάλυμνος κατοικήθηκε από την Νεοληθική Εποχή. Σύμφωνα με ευρήματα κοντά στην αρχαία μητρόπολη του Κάστελλα οι πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Κάρες. Αργότερα την κατοίκησαν οι Φοίνικες κι έπειτα οι  Δωριείς. Ο Όμηρος την ονομάζει Καλύδνες και αναφέρει ότι συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο στέλνοντας μαζί με άλλα νησιά 30 πλοία με αρχηγούς τον Φείδιππο και τον Άντιφο. Στις αρχές των κλασσικών χρόνων το νησί λειτουργούσε ως αυτόνομη πολιτεία με δημοκρατικό πολίτευμα, μία κατάσταση που δεν διήρκησε όμως πολύ κι ανατράπηκε από την κατάληψή του από τους Πέρσες.

kalymnos-2

Το 447 π.Χ. απελευθερώθηκε κι έγινε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Το 357 π.Χ. έπαψε να είναι ελεύθερη και υποτάχτηκε στην εξουσία του βασιλιά της Αλικαρνασσού, Μαύσωλου. Το 10ο αιώνα την κατέστρεψαν οι Τούρκοι και τον 14ο αιώνα την κατέλαβαν οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη. Το 1522 υποτάχθηκε στους Τούρκους, οι οποίοι αργότερα της παραχώρησαν προνόμια. Το 1912 την κατέλαβαν οι Ιταλοί και επίσημη ενσωμάτωση με την Ελλάδα έγινε στις 7 Μαρτίου του 1948.

 

Πρωτεύουσα της Καλύμνου είναι η Πόθια, ένας αμφιθεατρικά χτισμένος οικισμός. Στα στενά και στους δρόμους του οικισμού ξεπροβάλουν παντού παλιά αρχοντικά, ένα εκ των οποίων είναι το αρχοντικό Βουβάλη, οικία του πιο γνωστού σπογγέμπορα του νησιού. Επιβλητικά καπετανόσπιτα και λαϊκά σπίτια σφουγγαράδων έρχονται και συμπληρώνουν την εικόνα. Κάποιες από τις πιο εντυπωσιακές εκκλησίες θεωρούνται ο ναός Σωτήρος Χριστού με τον ασημένιο τρούλο και το μαρμάρινο τέμπλο του γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά και ο ναός του Αγίου Νικολάου. Γύρω από τη Χώρα υπάρχουν γραφικοί οικισμοί όπως ο Πάνορμος, το Χωριό, τα Σκαλιά και οι Μυρτιές.

 

Ένα από τα πιο όμορφα αξιοθέατα του νησιού σε απόσταση 11 χμ από την Πόθια είναι ο Βαθύς, μια εύφορη κοιλάδα με εσπεριδοειδή που καταλήγει σε βαθύ κόλπο. Το λιμανάκι δε της Ρήνας στο Βαθύ διαθέτει το δικό του φιορδ. Το Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου δεσπόζει η  χάλκινη «Κυρά της Καλύμνου», ξεκίνησε να λειτουργεί το 2009 κι αποτελεί πόλο έλξης για πολλούς τουρίστες. Το Ναυτικό Μουσείο της Καλύμνου ιδρύθηκε το 1994 κι εκεί παρουσιάζεται η ναυτική παράδοση του νησιού, η ιστορία και οι μέθοδοι της σπογγαλιείας, καθώς και πολλά αντικείμενα από ναυάγια αρχαίων πλοίων. Το Καλύμνικο Σπίτι διαθέτει εκθέματα που χρονολογούνται από το τέλος του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Εκεί ο επισκέπτης μπορεί να μάθει περισσότερα για τον καλύμνικο τρόπο ζωής της εποχής εκείνης. Το Κάστρο της Χρυσοχεριάς χτίστηκε τον 15ο αιώνα από τους Ιωαννίτες Ιππότες και στις παρυφές του στέκονται οι τρεις πετρόκτιστοι ανεμόμυλοι, σήμα κατατεθέν του νησιού.

 

Η Κάλυμνος διαθέτει και πολλές αξιόλογες παραλίες. Από τις πιο δημοφιλείς είναι η αμμώδης παραλία του Μασουρίου, 9 χιλιόμετρα δυτικά της Πόθιας. Τα Θέρμα είναι η πιο κοντινή κι οργανωμένη παράλληλα παραλία στην Πόθια, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων. Τα Βλυχάδια αποτελούνται ουσιαστικά από δύο παραλίες, μία αμμώδη και μία με βότσαλο. Τα Λινάρια θεωρούνται οικογενειακή παραλία ενώ το Καντούνι αποτελεί δημοφιλή προορισμό για τους νέους. Ο Πλατύς Γιαλός φημίζεται για τη μαύρη αμμουδιά του ενώ ο Εμπορειός είναι ιδανικός για wind και kite surfing. Για όσους ψάχνουν κάτι πιο απομονωμένο υπάρχουν αρκετές επιλογές σε μέρη που η πρόσβαση γίνεται μόνο με καΐκι, όπως οι παραλίες  Αλμυρές, Δρασώντα, Πεζώντα, Παλιονήσου, Σικάτη, Πετρώντα και ο κόλπος των Αργινώντων.

kalymos-3

Το νησί αποτελεί δημιφιλή προορισμό για τους λάτρεις της αναρρίχησης. Τα βράχια που υπάρχουν πολυάριθμα στον τόπο αυτό δημιουργούν πάνω από 1.300 φυσικές διαδρομές για όλους τους βαθμούς δυσκολίας. Η καταλληλότητα του νησιού για αναρρίχηση διαπιστώθηκε τυχαία το 1997 από Ιταλούς αναρριχητές, οι οποίοι εγκαινίασαν 40 διαδρομές. Η πλειοψηφία των διαδρομών βρίσκεται στο δυτικό και βορειοδυτικό τμήμα του νησιού. Οι προσπάθειες διάφορων οδήγησαν στην καθιέρωση του Αναρριχητικού Φεστιβάλ το 2000, που προσελκύει κάθε χρόνο στο νησί κορυφαίους αναρριχητές από όλο τον κόσμο.

 

Εκτός από τις πολυάριθμες επιλογές για αναρρίχηση υπάρχουν άλλες τόσες για καταδύσεις. Ο πανέμορφος βυθός της με τα ναυάγια, τους πολύχρωμους υφάλους και τις θαλάσσιες σπηλιές αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις της κατάδυσης. Στο νησί λειτουργούν οργανωμένα καταδυτικά κέντρα, προσφέροντας καταδύσεις σε επιλεγμένα σημεία όπως ρέστες, ναυάγια, υποβρύχια σπήλαια και υφάλους με πλούσια χρώματα και ζωή. Κάθε χρόνο διοργανώνεται, επίσης, το «Καταδυτικό Φεστιβάλ και Αγώνες Σκανταλόπετρας», που προσφέρει στους συμμετέχοντες μια μοναδική εμπειρία υποβρύχιας γνωριμίας με το νησί.

 

Το κύριο προϊόν για το οποίο φημίζεται η Κάλυμνος είναι τα σφουγγάρια της. Οι Καλύμνιοι ξεκίνησαν  να ασχολούνται με την σπογγαλιεία από πολύ παλιά και η φήμη των σφουγγαράδων αυτών διαδώθηκε από τότε. Μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Κάλυμνος παρέμεινε η μοναδική ελληνική σπογγαλιευτική δύναμη, με εξαγωγές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σήμερα οι Καλύμνιοι έχουν έναν από τους μεγαλύτερους αλιευτικούς στόλους στο Αιγαίο και η παραγωγή ανέρχεται στα 30.000 σφουγγάρια ετησίως. Στο νησί ο επισκέπτης θα συναντήσει όλα τα εμπορεύσιμα είδη σφουγγαριών, αλλά και τα στάδια που περνούν, πριν καταλήξουν στην αγορά.

 

Από τον Τομέα Περιηγήσεων:

Ιωάννα Μοσχίδου, Δημοσιογράφος

Leave a Reply