Στο Νομό Ροδόπης και στο βορειοανατολικό τμήμα της Ελλάδας συναντάμε μια πολύ σημαντική από άποψης πολιτισμού πόλη,την Κομοτηνή. Σε αυτή σκιαγραφείται ο χαρακτήρας πολλών διαφορετικών γενεών και πολιτισμών,καθώς αποτελεί πεδίο συνύπαρξης του παλιού και του νέου, του αστικού και του παραδοσιακού περιβάλλοντος και κατοικείται από κάθε προέλευσης πληθυσμιακές ομάδες. Η επίσημη ονομασία της ως «Κομοτηνή” ορίστηκε το 1920, ενώ προηγήθηκαν Βυζαντινές (Κουμουτζηνά) και οθωμανικές (Γκιουμουλτζίνα) ονομασίες. Ο πληθυσμός της ανέρχεται περίπου στους 55.000 κατοίκους και το κλίμα της είναι μέτρια ψυχρό.

Λόγω της θέσης της στη Θράκη εξελίχθηκε σε διοικητικό κέντρο κατά την Οθωμανική περίοδο (1363-1912), οπότε η πλειοψηφία του πληθυσμού στην περιοχή αποτελούταν από Οθωμανούς, κάτι που ανετράπη με τη συνθήκη ανταλλαγής πληθυσμών της Λοζάνης, ενώ ταυτόχρονα πάσχιζε να ενσωματώσει τις μειονότητες (κυρίως Αρμένιους και Εβραίους) που εισέρευσαν στην πόλη για να καλύψουν τα κενά που άφησαν οι αποδημώντες Οθωμανικοί πληθυσμοί. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η πόλη αποτέλεσε την πρώτη στρατιωτική έδρα του Γαζή Εβρενός, ο οποίος πραγματοποίησε ιδιαίτερα έργα σε αυτή που σώζονται ακόμα και σήμερα, όπως είναι το ισλαμικό τέμενος και το χαμάμ της περιοχής.Με τη λήξη της Τουρκοκρατίας, η πόλη πέρασε στην κατοχή των Βουλγάρων,οι οποίοι εκδίωξαν Έλληνες και Τούρκους. Έτσι, άρχισαν να εγκαθίστανται σε αυτή Αρμένιοι, ενώ οι Εβραίοι αποχώρησαν σε μεγαλύτερες πόλεις.Το 1913 εγκαθιδρύθηκε η Αυτόνομη Κυβέρνηση Δυτικής Θράκης, που μετά από δυο μήνες καταλύθηκε, ενώ επιχειρήθηκαν εκ νέου διωγμοί εις βάρος των Ελλήνων.Με τη λήξη,όμως, του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου(1919),η πόλη καταλείφθηκε από Γαλλικά στρατεύματα, ενώ το 1920 ενώθηκε τελικά με την Ελλάδα, έπειτα από νίκη Βενιζέλου και Βαμβακά.

komotini-1

Και φτάνουμε στο σήμερα, που η Κομοτηνή αποτελεί μια εκ των πλέον πολυπολιτισμικών πόλεων της Ελλάδας,αφού αποτελείται από ντόπιους Έλληνες, απογόνους προσφύγων από τη Μικρά Ασία,την Αρμενία και την Ανατολική Θράκη και Έλληνες Μειονοτικούς, με χαρακτηριστικό της τον μεγάλο αριθμό φοιτητών που φιλοξενεί (10.000 φοιτητές). Ανάμεσα σε άλλα, είναι,επομένως, και φοιτητούπολη και σε αυτή ευρίσκεται τμήμα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, που επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στα θεωρητικής φύσεως τμήματα του Πανεπιστημίου.

Αναφορικά με τις γαστρονομικές διακρίσεις της πόλης, ξακουστά είναι τα στραγάλια της, ο ελληνικός καφές της και τα παραδοσιακά γλυκά της, όπως το μαλεμπί και το περίφημο σουτζούκ λουκούμ, που αντιπροσωπεύει τα τοπικά εδέσματα.

Η Κομοτηνή είναι ένα μέρος που μπορεί κανείς να επισκεφτεί χειμώνα-καλοκαίρι: το καλοκαίρι λόγω της εύκολης πρόσβασης από αυτή σε κοντινές παραλίες, με κύριες το Φανάρι,τον Ίμερο και την περιοχή της Μαρώνειας, που έχουν ως χαρακτηριστικό τους την αρμονία που εκπέμπουν σε συνδυασμό με τις γειτονικές λίμνες, και τον χειμώνα λόγω των αμέτρητων επιλογών για περιηγήσεις σε μουσεία και πολιτισμικά κέντρα, αλλά και για να βιώσει την φημισμένη «νυχτερινή ζωή” της περιοχής που είναι από τις πιο έντονες στην Ελλάδα.Ακόμα, το φυσικό περιβάλλον της Κομοτηνής, που ακόμα λογαριάζεται ως «παρθένο”, και περιλαμβάνει ορεινούς,πεδινούς και χερσαίους χώρους, είναι μια καλή λύση για απόδραση από τις έγνοιες της καθημερινότητας.Κλασσικό παράδειγμα της πλούσιας φύσης της πόλης είναι το δάσος αναψυχής «Νυμφαία”,που προσφέρει θέα στην πεδιάδα,τα ποτάμια, την οροσειρά του Ισμάρου, το Θρακικό πέλαγος και το Άγιο Όρος.

komotini-2

Ανάμεσα στα αξιοθέατα της πόλης συγκαταλέγεται το φρούριο και το βυζαντινό τείχος,που είναι το μεγαλύτερο και αρχαιότερα μνημείο της πόλης και από αυτό περνάει η Εγνατία οδός.Ακόμα,ο Πύργος του Ωρολογιού που βρίσκεται στο κέντρο και χτίστηκε το 1884 είναι ακόμα ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα που δεν διαφεύγει σίγουρα από την οπτική του παρατηρητή της πόλης.Τέλος,το πτωχοκομείο Ιμαρέτ είναι ένα από τα παλαιότερα οθωμανικά μνημεία και λέγεται ότι στη θέση του συνήθιζε να υπάρχει ναός της Αγίας Σοφίας, και μάλιστα ότι τμήματα αυτού διατηρούνται εκεί που βρίσκεται το πτωχοκομείο.

Στην πόλη υπάρχουν και πολλά μουσεία κάθε θεματολογίας,με κάποια από αυτά το αρχαιολογικό μουσείο, το λαογραφικό μουσείο, το εκκλησιαστικό μουσείο, το βυζαντινό μουσείο, το θρακικό μουσείο παιδείας, αλλά και το μουσείο καλαθοπλεκτικής, που μάλιστα είναι το μόνο στην Ευρώπη και εκθέτει καλάθια από τη Θράκη και από Έλληνες διαφορετικών προελεύσεων.

Για τον Τομέα Περιηγήσεων:

Ζωή Κaραλή, Δημοσιογράφος

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.