bob-dylan-main-image

Ο Bob Dylan, πραγματικό όνομα Robert Allen Zimmerman, γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1941 και είναι Αμερικανός μουσικός, που θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους τραγουδοποιούς.

Ο Robert Allen Zimmerman γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1941 στο Ντουλούθ (Duluth) της Μιννεσότα, και μεγάλωσε σε μία εβραϊκή μεσοαστική οικογένεια στην πόλη Χίμπινγκ. Ως έφηβος, έπαιξε σε διάφορες μπάντες και με τον καιρό το ενδιαφέρον του για τη μουσική γινόταν ολοένα και μεγαλύτερο. Ως μαθητής γυμνασίου άρχισε να παίζει φυσαρμόνικα, πιάνο και κιθάρα, ενώ συμμετείχε για πρώτη φορά σε συγκρότημα, τους Golden Chords ερμηνεύοντας τραγούδια των Τσακ Μπέρι (Chuck Berry) και Λιτλ Ρίτσαρντ (Little Richard), με έμφαση στη ροκ εν ρολ, κάντρι, φολκ και μπλουζ μουσική.

Το 1959 φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Μινεάπολης. Εκεί άκουσε για πρώτη φορά την μουσική του φολκ θρύλου Γούντι Γκάρθι (Guthrie)(Woody Guthrie), έγινε θαυμαστής του και αποφάσισε να τον συναντήσει. Για το λόγο αυτό παράτησε τις σπουδές του και έφτασε στη Νέα Υόρκη, όπου θα συναντούσε το ίνδαλμα του.

Ο Γκάρθι (Guthrie), που νοσηλευόταν σε νοσοκομείο, όρισε τον νεαρό θαυμαστή του από τη Μινεσότα ως διάδοχό του. Από τότε, ο Robert Allen Zimmerman μετονομάστηκε σε Bob Dylan. Θεωρείται οτι η αλλαγή του ονόματος του, ως Bob Dylan, οφείλεται στην επιρροή από τον Ουαλλό ποιητή Dylan Τόμας (Dylan Thomas). Έτσι με αυτό το όνομα, πέρα από μουσικός έγινε και ποιητής-στιχουργός.

bob-dylan-1

Το 1960 άρχισε να παίζει σε διάφορους μουσικούς χώρους, με το νέο του όνομα και έχοντας ως μουσικό πρότυπο τον Γκάρθι (Guthrie). Τραγουδούσε σε πλατείες και folk bars στην περιοχή του Γκρίνουϊτς Βίλατζ (Greenwich Village). Σύντομα, ο Dylan υπέγραψε συμβόλαιο με την πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία Κολούμπια. Μέχρι και σήμερα ηχογραφεί στην ίδια εταιρεία.

Στις αρχές του 1962, κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος του, με δύο δικά του τραγούδια (Talking New York, Song for Woody) και τα υπόλοιπα διασκευές, μεταξύ των οποίων και το The House of the Rising Sun.

Το 1963 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος με τίτλο The Freewheelin’ Bob Dylan, ο οποίος περιείχε και το πολύ δημοφιλές τραγούδι Blowin’ in the wind. Με αυτόν το δίσκο ο Dylan ξεπέρασε τα στενά όρια της folk κοινότητας της Νέας Υόρκης και έγινε ευρύτερα γνωστός. Η φυσιογνωμία του, ο τρόπος ερμηνείας, οι στίχοι, η μουσική του αλλά και οι ριζοσπαστικές απόψεις του έστρεψαν όλα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Απέκτησε ένα ένθερμο κοινό, δίνοντας πολλές συναυλίες, ενώ στίχοι του γίνονταν συνθήματα για τους νέους.

Ένας επαναστάτης τραγουδιστής

Ο Dylan είναι η νέα φωνή της Αμερικής, είναι η διαμαρτυρία, η άρνηση, η αμφισβήτηση και η επανάσταση. Εγκαταλείπει τα τραγούδια διαμαρτυρίας και επηρεασμένος από τους μεγάλους συμβολιστές ποιητές (Μπωντλαίρ, Ρεμπώ και κυρίως τον Τ. Σ. Έλλιοτ) δημιουργεί πολύπλοκα ροκ ποιήματα. Κυκλοφορεί τρεις οριακούς, μεγάλους δίσκους, που καθορίζουν την ιστορία της ροκ, όπως τον θρυλικό Highway 61 Revisited, με ιστορικά κομμάτια όπως τα Like A Rolling Stone, Ballad For A Thin Man, Desolation Row, τον Bringing it all back home, δίσκος που σηματοδότησε τη στροφή του στο ηλεκτρικό blues, τον Blonde on Blonde, ένα διπλό άλμπουμ, με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. O 25χρόνος τότε Dylan έχει πάνω από 10.000.000 πωλήσεις δίσκων.

Το 1965 αποτελεί σημαντικό έτος για τον Dylan. Η ροκ μουσική αμφισβητεί διαρκώς το κατεστημένο, κοινωνικό και πολιτικό. Μια μουσική μόνιμης και διαρκούς αμφισβήτησης. Το καλοκαίρι του 1965 ένα δικό του τραγούδι, το Mr. Tambourine Man γίνεται μεγάλη επιτυχία, το οποίο τραγούδησαν οι Byrds. Στις 22 Νοεμβρίου του ίδιου έτους σε παντρεύεται την Sara Lawndes, ενώ βρισκόταν σε διακοπές στην Ισπανία, και κάνουν μαζί 2 παιδιά.

Το 1966 κάνει παγκόσμια περιοδεία με το συγκρότημα του, τους The Hawks (που αργότερα έγιναν γνωστοί ως The Band). Tον Mάιο δίνει μια ιστορική συναυλία στην Αγγλία που ηχογραφείται, αλλά κυκλοφορεί μετά από 22 χρόνια, το 1998. Μετά το τέλος της περιοδείας του, αγοράζει ένα παλιό σπίτι στην εξοχή, κοντά στην Νέα Υόρκη στην περιοχή του Γούντστοκ, όπου ξεκουράζεται και ηρεμεί. Στις 29 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς τραυματίζεται σοβαρά με την μηχανή του. Σπάει λαιμό, κόκαλα και έχει πολλά τραύματα στο πρόσωπο. Πολλοί ισχυρίστηκαν, ότι ήταν δολοφονική ενέργεια από την CIA, άλλοι ότι μετά το ατύχημα ο Dylan δεν ήταν πια ο ίδιος.

Για ενάμιση χρόνο αναρρώνει απομονωμένος στο σπίτι του στο Γούντστοκ, απολαμβάνοντας την οικογενειακή ζωή. Δέχεται ελάχιστους φίλους: τα μέλη των Hawks και τον Άλλεν Γκίνσμπεργκ. Όλο αυτό το διάστημα ωστόσο έγραφε τραγούδια, στο σπίτι του και στο κοντινό υπόγειο των Band, το φημισμένο Big Pink. Οι ηχογραφήσεις αυτές κυκλοφόρησαν το 1975 σε άλμπουμ, το περίφημο The Basement Tapes, αφού σχεδόν όλα είχαν βγει στην αγορά ανεπίσημα, ως bootlegs.

Ο Dylan επιστρέφει στο στούντιο και τον Ιανουάριο του 1968 κυκλοφορεί τον δίσκο John Wesley Harding, βαθιά επηρεασμένο από την θρησκεία, την μουσική φολκ παράδοση και με φανερή την αλλαγή της προσωπικότητας του δημιουργού, ο οποίος περιλάμβανε και το All along the Watchtower. Το 1969 κυκλοφορεί τον country δίσκο Nashville Skyline με συμμετοχή των Τσάρλυ Ντάνιελς(Charlie Daniels) και Τζώννυ Κας (Johnny Cash) με το Lay Lady Lay, όπου ακούμε τον Dylan με μια νέα, μελωδική φωνή.

Στο τέλος της δεκαετίας του 1960, είναι μια εποχή επικίνδυνη και άγρια. Η γενιά του επηρεάζεται σωματικά και εγκεφαλικά από τις ψυχεδελικές ουσίες, που σε λίγα χρόνια θα αντικατασταθούν απ’ την ηρωίνη. Ο Dylan, αντίθετα, αποφασίζει να γυρίσει στις υπαίθριες ρίζες για να κρατηθεί. Ταυτόχρονα απέχει από συναυλίες και κυκλοφορεί δίσκους με διασκευές και επανεκτελέσεις δικών του τραγουδιών, όπως ο Selfportrait, ο οποίος δεν γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Τέσσερις μήνες μόλις μετά την κυκλοφορία του, αποφασίζει να βγάλει στην αγορά ένα νέο άλμπουμ, με καινούριο μελωδικό ήχο, που σηματοδοτεί την επιστροφή του Dylan, τον New Morning (1970).

Μοναδικές έντονες στιγμές εκείνης της περιόδου είναι η συμμετοχή του στην συναυλία που διοργάνωσε ο φίλος του Τζωρτζ Χάρισον των Μπιτλς για φιλανθρωπικούς σκοπούς στο Μπαγκλαντες, από την οποία προέκυψε το τριπλό live άλμπουμ, με τίτλο The Concert For Bangladesh, η συμμετοχή του με ένα μικρό ρόλο στην ταινία του Σαμ Πέκινπα Pat Garret and Billy the Kid, για την οποία έγραψε και τη μουσική καθώς η κυκλοφορία του Planet Waves το 1974, που έδειξε ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει για τον Dylan ακόμα.

Το 1974 είναι η χρονιά της μεγάλης επιστροφής του. Πραγματοποιεί σειρά θριαμβευτικών συναυλιών με τους Band, από τις οποίες θα κυκλοφορήσει ένας διπλός live δίσκος, Before the flood. Το 1975 είναι μια μεγάλη και παραγωγική χρονιά για τον Bob Dylan και μια δύσκολη περίοδος για τον γάμο του με τη Sara. Στις αρχές τις χρονιάς κυκλοφορεί το αριστουργηματικό Blood on the Tracks, έχοντας ως έμνευση του την έγγαμη συμβίωση του και τις δυσκολίες της.

Η χρονιά κλείνει με το Desire, το οποίο περιέχει το Sara, ένα τραγούδι ύμνο στη γυναίκα του. Πολλοί υποστηρίζουν, ότι με αυτό το τραγούδι έφερε ξανά έστω και προσωρινά κοντά του τη Sara. Τον Nοέμβριο του 1976 ο Dylan χόρεψε μαζί με τους Neil Young, Van Morrison, Eric Clapton, Joni Mitchell, Dr. John και Ronnie Hawkins στο “τελευταίο βαλς” των Band. Η μεγαλειώδης συναυλία ηχογραφήθηκε, κυκλοφόρησε σε δίσκο (The Last Waltz) και κινηματογραφήθηκε από τον Martin Scorsese. Το 1977 εκδίδεται το διαζύγιο με τη Sara.

Το 1979 γίνεται ένας αναγεννημένος χριστιανός (New-born Christian) και απογοητεύει τους παλιούς προοδευτικούς οπαδούς του. Τη δεκαετία του ’80, αυτή την δύσκολη δεκαετία για όλους τους μύθους της πρώτης rock γενιάς, ο Dylan χάνεται και χάνει. Τα προσωπικά του αδιέξοδα τον απομονώνουν από τους χιλιάδες φίλους του. Όμως συνεχίζει να βγάζει δίσκους, να κάνει περιοδείες, να υπάρχει, να ψάχνεται, και το 1989 κυκλοφορεί έναν εμπνευσμένο δίσκο, σε παραγωγή Daniel Lanoix, το Oh Mercy.

Το 1992 γιορτάζει τα 30 χρόνια επί σκηνής με καλεσμένους όλους τους παλιούς του φίλους. Κάνει παγκόσμια περιοδεία, έρχεται μάλιστα και στην Ελλάδα στις 14 Ιουνίου του 1993. Όλα αυτά τα χρόνια δεκάδες καλλιτέχνες διαφόρων μουσικών ειδών διασκευάζουν τα τραγούδια του. Όμως, η πηγή της έμπνευσης του Dylan δεν στέρεψε. Συνεχίζει να βγάζει μεγάλους δίσκους και να θυμίζει ότι υπάρχει ως ενεργός δημιουργός.

Σχεδόν 60χρονος, κυκλοφορεί το 1997 το Time Out of Mind, γραμμένο πριν και μετά από μια μεγάλη περιπέτεια υγείας με την καρδιά του. Ένας δίσκος που φέρει την υπογραφή του ίδιου του Dylan (Love Sick, Dirt Road Blues, Tryin’ to get to heaven, Cold Irons Bound, Can’t Wait) αλλά παράλληλα ένας σύγχρονος δίσκος που πετυχαίνει και εμπορικά. Το Time Out of mind σαρώνει τα βραβεία Grammy, ανοίγοντας μια περίοδο απόδοσης τιμών. Τα επόμενα χρόνια βραβεύεται από τον βασιλιά της Σουηδίας, προτείνεται για το Νόμπελ Λογοτεχνίας και παίρνει το Βραβείο Όσκαρ για το τραγούδι Things have changed. Ο δίσκος του, Love and Theft, κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, την ίδια ημέρα των τρομοκρατικών επιθέσεων της Αλ Κάιντα στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης και στο αμερικανικό Πεντάγωνο.

Ο Dylan θεωρεί ότι διανύει ακόμη την εφηβεία, συμμετέχοντας σε ταινίες, διαφημιστικά, κυκλοφορώντας νέους αξιόλογους δίσκους, όπως τον Modern Times (2006), τον Together Through Life (2009) και τον Christmas In The Heart, την ίδια χρονιά. Και φυσικά περιοδεύει ανά τον κόσμο σε μια “Never Ending Tour”, η οποία ξεκίνησε από το 1988 και συνεχίζεται έως και σήμερα. Αξιοσημείωτο επίσης δημιούργημα του είναι ο πρώτος τόμος της αυτοβιογραφίας του με τίτλο Chronicles.

Φέτος, ο σπουδαίος τραγουδοποιός είναι ο νικητής του φετινού βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ο Dylan βραβεύεται επειδή «έχει δημιουργήσει νέες ποιητικές εκφράσεις μέσα στην σπουδαία αμερικανική μουσική παράδοση». Το Νόμπελ Λογοτεχνίας είναι το τελευταίο από τα φετινά βραβεία Νόμπελ. Ο Dylan είναι ο πρώτος τραγουδοποιός που τιμάται με Νόμπελ Λογοτεχνίας στην ιστορία του θεσμού. O Bob Dylan, πολύ μεγάλος μουσικός, στιχουργός και ποιητής επηρέασε όσο λίγοι την σύγχρονη μουσική αλλά και τη σκέψη όσων μεγάλωσαν ή προβληματίστηκαν με τα τραγούδια του.

Από τον Τομέα Βιογραφιών & Κουλτούρας Πολιτισμών:

Μαίρη Αυδίκου, Δημοσιογράφος

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου