WEB TV-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΕΣ ΤΟ WEB TV ΜΑΣ

  • ΔΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΓΝΑΤΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΔΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΤΑ ΠΡΩΤΑ “ΘΡΙΛΕΡ” ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ … ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ.

Share Button

 

Τα παραμύθια έχουν αναθρέψει αλλά και μεγαλώσει πολλές γενιές κατά το παρελθόν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα. Υπό την ακριβή έννοιά του το παραμύθι είναι μια σύντομη ή λαϊκή ιστορία που ενσωματώνει το έθος, το οποίο μπορεί να εκφραστεί ρητά στο τέλος του ως αξιωματική αρχή. Συγγενές του μύθου αλλά διαφοροποιημένο εννοιολογικά το παραμύθι είναι εξαρχής μια επινόηση, μια μυθιστοριογραφία, μια φαντασιακή αφήγηση. Δείχνουν και εκμαιεύουν στα παιδιά αξίες, αλλά και απλούστερα τους μαθαίνουν να ξεχωρίζουν το καλό από… το κακό, κι όλα αυτά μέσω ενός ηθικού διδάγματος. Αλλά ποια είναι τελικά η αληθινή ιστορία πίσω από το παραμύθι;

Τα δημοφιλές παραμύθια των αδερφών Γκρίμ αλλά και άλλων γνωστών παραμυθάδων έχουν την καταγωγή τους κυρίως από την γερμανική και σκανδιναβική παράδοση. Οι μύθοι του Βορρά περιείχαν μέσα τους εικόνες σκληρές και πολύ συχνά αιματηρές με αποτέλεσμα να μην μοιάζουν καθόλου με το “παραμύθι” που λένε οι γονείς στα παιδιά τους για να τους βάλουν για ύπνο. Γονείς που εγκατέλειπαν τα παιδιά τους στο έλεος των θεών και των στοιχείων, άκαρδες μαγείρισσες που μαγείρευαν μικρά παιδιά για την παρασκευή εκλεκτών εδεσμάτων είναι λίγα από τα παραδείγματα που μπορεί να αναφέρει κανείς για την βιαιότητα των κλασσικών παραμυθιών.

Η Χιονάτη με τους επτά νάνους, αντικατοπτρίζεται με την αλήθεια, καθώς διηγούνται την τραγική ιστορία της Μαργκαρέτα φον Βάλτεκ. Η νεαρή ευγενής γυναίκα, είχε την καταγωγή της από το Bad Wildungen, μια λουτρόπολη κοντά στο Καστελ. Εκεί, ο αδερφός της άτυχης κοπέλας διατηρούσε ορυχείο χαλκού στο οποίο δούλευαν παιδιά. Τα παιδιά αυτά δεν ψήλωναν ποτέ λόγω της βαριάς χειρονακτικής εργασίας και της κακής διατροφής τους –τα μέλη τους παρέμεναν κοντά και στραβά γι’ αυτό οι ντόπιοι τα αποκαλούσαν νάνους. Η Μαργκαρέτα, για κακή της τύχη, μεγάλωνε με μια μητριά η οποία ήθελε να την ξεφορτωθεί όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Την έστειλε λοιπόν στην αυλή του βασιλιά των Κάτω Χωρών στις Βρυξέλλες, όπου γνώρισε τον πρίγκιπα της Ισπανίας Φίλιππο 2ο (1527 – 1598) και έγινε ερωμένη του. Όμως, ο πατέρας του ο οποίος δεν ενέκρινε τον δεσμό, ανέθεσε σε πράκτορές του να βγάλουν από τη μέση την Μαργκαρέτα. Η Μαργκαρέτα ακολούθως πέθανε από δηλητηρίαση ανοίγοντας τον δρόμο στον Φίλιππο για να καλοπαντρευτεί –στο απόγειο της δόξας του θα βασιλεύσει στην Ισπανία, τη Νάπολη και τη Σικελία, τις Κάτω Χώρες, ενώ υπό την εποπτεία του θα βρίσκονται και τα βρετανικά νησιά.

Η ιστορία της Ραπουνζέλ με τα κατάξανθα μαλλιά είναι επηρεασμένη από την ζωή της Αγίας Βαρβάρας. Κόρη ενός πλούσιου έμπορου από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας, η νεαρή κοπέλα που έζησε τον 3 μ.Χ. αιώνα ήταν εξαιρετικά αγαπητή στον πατέρα της, ο οποίος με ζήλο εραστή φρόντιζε ώστε η κόρη του να απέχει από οποιαδήποτε μορφή κοινωνικής ζωής και να μην έρχεται σε καμία επαφή με άντρες. Μάλιστα, για να είναι σίγουρος για την απομόνωσή της, της έχτισε ιδιωτικό λουτρό για να μην αναγκάζεται να επισκέπτεται τα δημόσια –η χειρονομία αυτή την κατέτασσε ανάμεσα στις πλουσιότερες γυναίκες της εποχής. Όμως, εκείνη προσηλυτίστηκε -άγνωστο πώς- στον χριστιανισμό, και, εν τη απουσία του πατέρα της, από το δωμάτιο όπου ήταν κλεισμένη, οι προσευχές της αντηχούσαν σε ολόκληρη την πόλη. Ο πατέρας της έγινε έξαλλος όταν έμαθε τα καθέκαστα –κυρίως διότι έκρινε ότι η κόρη του συνομίλησε με κάποιον πίσω από την πλάτη του-, την παρέδωσε στις ρωμαϊκές αρχές και στο τέλος την αποκεφάλισε ο ίδιος. Το δράμα ολοκληρώθηκε λίγη ώρα μετά τον αποκεφαλισμό όταν ο στοργικός πατέρας έφαγε έναν κεραυνό κατακέφαλα και πέθανε και αυτός.

Τα δύο όμορφα παιδάκια ο Χάνσελ και η Γκρέτελ, με το μαγικό ζαχαρένιο σπίτι, δεν στερείται και τόσο της ρεαλιστικής βάσης. Τη διετία 1315-1317, όταν ολόκληρη η Ευρώπη βυθίστηκε στο χάος λόγω λιμού, η ανθρωποφαγία είχε πάρει σοβαρές διαστάσεις. Παιδιά, ηλικιωμένοι και άρρωστοι εγκαταλείπονταν χωρίς δεύτερη σκέψη από τις οικογένειές τους, ενώ κοπάδια πεινασμένων ανθρώπων τριγυρνούσαν εδώ κι εκεί σε αναζήτηση τροφής. Μερικούς αιώνες αργότερα, το 1600 περίπου, μια Καταρίνα Σράντεριν, εξαιρετική φουρνάρισσα της οποίας τα μπισκότα από τζίντζερ ήταν ξακουστά, προκάλεσε σε τέτοιο βαθμό τη ζήλεια των ανταγωνιστών της, ώστε την κατηγόρησαν για μαγεία. Η Καταρίνα Σράντεριν είχε κακό τέλος. Το εξαγριωμένο πλήθος, παρακινημένο από τις φήμες και τους «ευσεβείς» συμπολίτες της, την έψησε στον φούρνο της· οπότε ιδού η άλλη άκρη του νήματος.

Το παραμύθι του Μαγικού αυλού, παραποιούν τα γεγονότα που έλαβαν χώρα το 1264 του Χάμελιν. Πιο συγκεκριμένα, Το 1264 ένας αυλητής προσφέρθηκε να βοηθήσει τους κατοίκους του Χάμελν να απαλλαγούν από τους αρουραίους που αλώνιζαν στην πόλη προκαλώντας ζημιές και γεννώντας φόβους για πιθανές επιδημίες. Οι κάτοικοι υποσχέθηκαν να πληρώσουν τον αυλητή για τις υπηρεσίες του, όμως όταν η δουλειά τους έγινε, τον έδιωξαν κακήν κακώς και αρνήθηκαν να εκπληρώσουν το χρέος τους. Τότε εκείνος μάζεψε τα παιδιά της περιοχής και τα έπεισε να τον ακολουθήσουν. Φυσικά, τα παιδιά δεν τα ξαναείδε κανείς. Η εξήγηση που δόθηκε με καθυστέρηση στο ατυχές αυτό επεισόδιο είναι πως ο αυλητής έπεισε τα παιδιά να πάρουν μέρος στη «σταυροφορία των παιδιών» για την κατάκτηση των Αγίων Τόπων. Τα παρέσυρε σε κάποια ακτή της ευρωπαϊκής Μεσογείου όπου περίμεναν να «ανοίξει η θάλασσα για να περάσουν» σύμφωνα με το παράδειγμα της Βίβλου. Τα περισσότερα πέθαναν από την πείνα και τις κακουχίες.

Όσο και αν φαίνεται παράξενο, η ηρωίδα του παραμυθιού της Σταχτοπούτας έλκει την καταγωγή της από την κατά πολύ αρχαιότερη Ροδόπη. Η Ροδόπη, που ονομάστηκε έτσι λόγω της ροδαλής όψης της, ήταν θρακικής καταγωγής, όμως μετά από μια πειρατική επιδρομή στα μέρη της, βρέθηκε σκλάβα στα παζάρια της Αιγύπτου. Εκεί, η ομορφιά και η ευγένειά της μάγεψαν το βασιλιά Ψαμμήτιχο Άμαση (569-528 π.Χ.) ο οποίος την έκανε γυναίκα του. Ο Άμασης είχε γυναίκες σωρό, άλλες για τις δημόσιες εμφανίσεις του και άλλες για οικιακή χρήση, όμως η αδυναμία του προς τη Ροδόπη ήταν τόσο μεγάλη ώστε προς τιμή της έχτισε μια από τις πυραμίδες. Ανάμεσα στα πολλά και στα σπουδαία που της δώρισε στη διάρκεια του έγγαμου βίου τους, ήταν μάλιστα και ένα ζευγάρι παπούτσια.

Για τον Τομέα Βιβλιοθήκης:

Ηλιάνα Ζαρούχα,Δημοσιογράφος.

Leave a Reply