Την έννοια της “δουλείας” ο ελληνικός λαός την είχε “ξεπροβοδίσει”, μαζί με όλα τα παρελκόμενά της, από αρχαιοτάτων χρόνων. Μέσα από την φθίνουσα πορεία της οικονομίας όμως, στα χρόνια της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης που μαστίζει την χώρα μας, καθώς και μέσα από την αύξουσα πορεία του δείκτη της ανεργίας, αυτή η έννοια επιστρέφει. Για άλλους περισσότερο και για άλλους λιγότερο.

Η ανάγκη του, ήδη χαμηλά, εργαζόμενου έχει φτάσει σε επίπεδα απελπισίας, ενώ η εκμετάλλευση έχει πιάσει “ταβάνι”. Η τελευταία μάλιστα, είναι του χειρίστου είδους, καθώς είναι τόσο ξεδιάντροπα φανερή που προκαλεί αποστροφή.

Τα θύματα και οι θύτες γνωστά. Όταν κανείς εργάζεται για δέκα και δώδεκα ώρες ημερησίως και του αναγνωρίζονται μόλις οι οχτώ, λαμβάνοντας συγχρόνως τον κατακερματισμένο βασικό μισθό, ο οποίος ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάνει ελεύθερη πτώση, ανάλογα με τα “καπρίτσια” του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δεν μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του τίποτε περισσότερο από θύμα μιας καλοστημένης φάρσας, η οποία σταδιακά τον “στραγγαλίζει” και τον οδηγεί σε αδιέξοδο.
Οι θύτες, όπως αναφέρθηκαν άνωθεν, με την προσθήκη ορισμένων (πάντοτε υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις) εργοδοτών, σκέφτονται αποκλειστικά βάσει αριθμών και προϋπολογισμών. Ο παράγοντας άνθρωπος δεν τους αφορά ούτε στο ελάχιστο.

Στα πλαίσια αυτής της “σχέσης” ανάμεσα στον εργαζόμενο και τον εργοδότη, ανάμεσα στο κράτος και τον πολίτη, ήρθε να προστεθεί και η, “νομπελικού” χαρακτήρα, ιδέα περί ανοιχτών καταστημάτων τις Κυριακές.
Με βάση αυτήν την ιδέα εκδόθηκε η από 7.7.2014 απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης με την οποία επιτράπηκε πιλοτικά για ένα χρόνο η προαιρετική λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές στις νομαρχίες:

1.Αττικής: α) Ιστορικό κέντρο Αθηνών και β) Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου,

2Κεντρική Μακεδονία: α) Ιστορικό κέντρο Θεσσαλονίκης και β) Χαλκιδική

3Νότιο Αιγαίο: Οι Δήμοι: α) Ρόδου, β) Κω, γ) Σύρου Ερμούπολης, δ) Μυκόνου και ε) Θύρας.

Οι αντιδράσεις και η δικαίωση από το ΣτΕ

Οι αντιδράσεις από τους αγανακτισμένους εργαζόμενους πολλές. Οι κινητοποιήσεις της ΟΙΥΕ (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος) παρά τον μαζικό τους χαρακτήρα δεν κατάφεραν να συγκινήσουν την ελληνική, αριστερή και συνεπώς “φιλο-εργατική” κυβέρνηση, η οποία διατήρησε την απόφαση μέχρι και σήμερα ως έχει.

Ή μάλλον…ως είχε! Καθώς, με απόφασή της η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου του Συμβουλίου της Επικρατείας, κάνοντας δεκτές τις αιτήσεις που ζητούσαν την ακύρωσή της, τις οποίες είχαν καταθέσει οι επαγγελματικές ενώσεις των εμπόρων, βιοτεχνών, ιδιωτικών υπαλλήλων και καταστηματάρχες, έβαλε για άλλη μια φορά “φρένο” στα σχέδια της κυβέρνησης και κατέστησε την απόφαση αντισυνταγματική.

Στην απόφαση του ΣτΕ αναφέρεται χαρακτηριστικά:

«Το Σύνταγμα κατοχυρώνει για τους πάσης φύσεως εργαζομένους και απασχολούμενους (ελεύθερους επαγγελματίες, κ.λπ.) το δικαίωμα ελεύθερου χρόνου και της απόλαυσης του ατομικού και τους από κοινού με την οικογένεια τους, ως τακτικό διάλειμμα της εβδομαδιαίας εργασίας. Το διάλειμμα αυτό υπηρετεί την υγεία και την ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου με τη φυσική και ψυχική ανανέωση που προσφέρει η τακτική αργία στον εργαζόμενο άνθρωπο εντός της κάθε εβδομάδας (άρθρο 5 και 21 Συντάγματος).
Συναφώς, προσφέρει και την δυνατότητα οργάνωσης της κοινωνικής και οικογενειακής ζωής του θέματα για τα οποία μεριμνά επίσης το Σύνταγμα (άρθρο 21). Περαιτέρω το ως άνω δικαίωμα προσλαμβάνει πρακτική αξία για τους εργαζόμενους όταν αυτοί δύνανται μόνοι ή από κοινού με την οικογένεια τους να μετέχουν στην συλλογική ανάπαυλα μιας κοινής αργίας ανά εβδομάδα, ως τέτοια ημέρα έχει επιλεγεί κατά μακρά παράδοση, τόσο στην Ελλάδα όσο και στα λοιπά κράτη της Ευρώπης, η σχετιζόμενη με την Χριστιανική θρησκεία».

Μια μικρή νίκη των εργαζομένων

Μπορεί η κατάσταση για χιλιάδες συνανθρώπους μας, οι οποίοι μοχθούν καθημερινά, να μην αλλάξει δραματικά από την απόφαση του ΣτΕ, τουλάχιστον όχι άμεσα, κάθε νίκη όμως, μικρή ή μεγάλη, έχει σημασία. Κάθε κλειστό μαγαζί την Κυριακή αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της εργασιακής ελευθερίας και δίνει ελπίδα στον εκάστοτε εργαζόμενο για ένα, αν όχι καλύτερο, πιο υποφερτό μέλλον.

Για τον Τομέα Έρευνας :

Κωνσταντίνος Τσίπτσιος,Δημοσιογράφος.

Γράψε απάντηση

Γράψε ο σχολιό σου
Γράψε το όνομά σου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.